PG 151, col. 730
ιὶιιειίεέὼνητος μένει, ὑπερϐαίνουσα πᾶσαν τὴν
διὰ φωνῆς σημασίιιν. Λαὸἐτωσαν δὲ τῆς οὐ·
τῶν ’ἀνοήτου σημασίας· τὸν ὅφιν κατήγορον,
ὃς δείκνυσιν ὅτι τὸ τῆς Θεότητος ὄνομα τῆς
λεύων γὰρ ἅψασθαι τῶν ἀπηγορευμένων , τοῦτο
ἐπαγγέλλεται. Ὅτι ἀνοιγήσοντηι ὑμῶν οὶ ὀφθαλ-
μοὶ, καὶ ἔσεσθε ὡς δεοί. Ὁρᾷς ὅτι τὴν θεατικὴν
Νὲργειαν προσμαρτυρεῖ τῇ φωνῇ τῆς· θεότητος ;
Οὐ γὰρ ἔστι θὲάσασθαί τι μὴ τῶν ὀφθαῑμῶν
ἀνοιτέντων. Οὐκοῦν οὐχὶ φύσιν. dua τὴν θεα-
τικὴν δύναμιν ’ἡ τῆς θεότητος προσηγορία may
ρι’στησιν. Καὶ πάλιν ὁ with; πώς ’Δόλάϐιον γρά-
φων, θεὸς, φησὶν , ἐνεργοῦντα δηλοῖ· 08:5th- ea
Fr. · Combcfisii nam.
ὐηι Γ» προσηγορῖα (piget. flolestalit cujitgdqm sing impe}
micis sive“ εαξςιιςὲεἰε ειριιιβιεσιιιιὶ οἱηι habet; imi
non bene Basilii interpres, ροιοδιοιὶε sacrorum uel ι
mundanae administratio—nis. Non] enim Moses datus
est deus Pharaoni. in quasi illi in sacris pr «esset,
seu! nl in ipsum adverteret, ejusque p-fvic'acizmi
edoniaret,_juxm plus νοςὶς (ξυνίετε culmum, quod
magis Baailin arriéil. ἀπδ τοῦ θεᾰλσᾲοὰι· ιιιιοιί νῆ-
όειιί, inspvclel onmia, nec eum quidqumn' lateat:
,κιαι παρᾶ τοῦ ϐῶ τὸ κατασκευάζω καὶ ποιῶ, λιι
Magnum E!ymolng. ὁ λεξάντων ποιητὴς καῖ τῆς τῶν
πάντων κατασκευῆς αἴτιος, quod «niuium cremor
eLaucmr; τὸ ἐποπτικὸν, de illis qui sacra jam
velut intuentur, ac inspet'lare censentur, infici:
scilinelpet'l'emi, quo rcSpexiL iuuenum. nnn \‘ldelllf
ad rem; vel ex mente Basilii. Alia vide in Elymolog.
νοτιθο ΙΜξε, ac sequentia Nysséni, ne vel in specie
Palamitis lavem. ineptissimcque velut ex eis victo.
res, adversarios in erroris sui cqnsensum pum-arum
sevcrim'c cogunt.
διὰ φωνῆς σημασίιιν. Λαὸἐτωσαν δὲ τῆς οὐ·
τῶν ’ἀνοήτου σημασίας· τὸν ὅφιν κατήγορον,
ὃς δείκνυσιν ὅτι τὸ τῆς Θεότητος ὄνομα τῆς
λεύων γὰρ ἅψασθαι τῶν ἀπηγορευμένων , τοῦτο
ἐπαγγέλλεται. Ὅτι ἀνοιγήσοντηι ὑμῶν οὶ ὀφθαλ-
μοὶ, καὶ ἔσεσθε ὡς δεοί. Ὁρᾷς ὅτι τὴν θεατικὴν
Νὲργειαν προσμαρτυρεῖ τῇ φωνῇ τῆς· θεότητος ;
Οὐ γὰρ ἔστι θὲάσασθαί τι μὴ τῶν ὀφθαῑμῶν
ἀνοιτέντων. Οὐκοῦν οὐχὶ φύσιν. dua τὴν θεα-
τικὴν δύναμιν ’ἡ τῆς θεότητος προσηγορία may
ρι’στησιν. Καὶ πάλιν ὁ with; πώς ’Δόλάϐιον γρά-
φων, θεὸς, φησὶν , ἐνεργοῦντα δηλοῖ· 08:5th- ea
Fr. · Combcfisii nam.
ὐηι Γ» προσηγορῖα (piget. flolestalit cujitgdqm sing impe}
micis sive“ εαξςιιςὲεἰε ειριιιβιεσιιιιὶ οἱηι habet; imi
non bene Basilii interpres, ροιοδιοιὶε sacrorum uel ι
mundanae administratio—nis. Non] enim Moses datus
est deus Pharaoni. in quasi illi in sacris pr «esset,
seu! nl in ipsum adverteret, ejusque p-fvic'acizmi
edoniaret,_juxm plus νοςὶς (ξυνίετε culmum, quod
magis Baailin arriéil. ἀπδ τοῦ θεᾰλσᾲοὰι· ιιιιοιί νῆ-
όειιί, inspvclel onmia, nec eum quidqumn' lateat:
,κιαι παρᾶ τοῦ ϐῶ τὸ κατασκευάζω καὶ ποιῶ, λιι
Magnum E!ymolng. ὁ λεξάντων ποιητὴς καῖ τῆς τῶν
πάντων κατασκευῆς αἴτιος, quod «niuium cremor
eLaucmr; τὸ ἐποπτικὸν, de illis qui sacra jam
velut intuentur, ac inspet'lare censentur, infici:
scilinelpet'l'emi, quo rcSpexiL iuuenum. nnn \‘ldelllf
ad rem; vel ex mente Basilii. Alia vide in Elymolog.
νοτιθο ΙΜξε, ac sequentia Nysséni, ne vel in specie
Palamitis lavem. ineptissimcque velut ex eis victo.
res, adversarios in erroris sui cqnsensum pum-arum
sevcrim'c cogunt.