PG 152, col. 19
ltem in eodem : « Cum ipse Doninus ordinem
tradiderit baptismi salutaris. ».
Idem in epistola ad Eustachium, cujus initium
est: Eos euidem, qui præventi sunt aliaʼ fidei con-
fessione, sic ait: « Oportet autem et eos fugere,
qui eam consequentiam, quam nobis tradidit Domi-
nus, immutant, utpote qui aperte coqtra pietatem
pugnant, et Pilium quidem præponunt Patri, ilio
vro Spiritue ssnctum. »
idem vero in Epistola ad Greg. fratrem, cujus
initium est: Quoniam mutti comsmune substan-
iα: « Qui vero Spiritum cogitat, ipsumque in se
ipso intellexerit, et Filiums una cogitatione com-
prehendit. Qui autem hunc mente suscepit, a
Plio Spiritum non divisit, sed consequenter qui-
dem secundum ordinem, conjuncte sutem, secun-
dum naturam trium in se ipso personsrum fidem
juxta identitatem commiste formavit. Et qui Spi-
ritum dixeit solum, eums quoque cujus est Spi-
ritus, ea confessione comprehendit. Et quoniams
Christi est Spiritus, atque ex Den, sicut ait Apo-
stolus, veluti ex catena, qui unam summitstem
comprehenderit, alteram simul attraxit, ita et qui
Spiritum trahit, per ipsum, et Filium, et Patrem
simul trahit. Et ilium qui veraciter acceperit,
habebit utraque ex parte, hinc ipsius Patrem, hinc
Spiritum sanctum conseqnentem. Neque enim se-
ctionema aut divisionem cogitare licet,ut aut ilits
sine Spiritu intelligatur, aut Spiritus a ilio disse-
paretum, s
Sanctus quoque Epiphaniusin quodam opere suo,
quod appcllavit Anchoram (2), tertium lumen, ter-
tiamque a Patre substantiam (5) Spiritum san-
ctum appellat.
Sed et D. Chrysostomus in quodam sermone
suo super illud dictum Abrahæ: Poae manum tuams
saper femur meams P¹, ait: ltaque divinarum quideu
personarum discretor ordo sanctis cognitus fuit;
qui vero naturas ia sancta Τrinitate discerneret,
omnino rsjiciendus.
Τheologus quoqus Gregorins in secundo ser-
msone sno ad Lumina, de sancta Τrinitate sic ait:
V glut in tsinis contiguis solibus una est collatio
luminis.
Posito igitur unum esse ac tria Deum, et altero
ex his quidem de essentia et unitate substantiæ
concesso, de altero, videlicet de Τrinitate hypo-
staseon, seu personarum, de earum ad invicem
ordine, ex his. quæ dicta sunt, vidcamus.
Quoniam ltaquc magnus Pater Basilius Euno-
mium insimulat, ordinem in Deo pic non rccipien-
tem, quippe hunc abnegare, irrationabile esse
arbitratur atque eum quidem, qui circa traditio-
u,Gen, αα, 2.
(2) Ἀγκυρωτὸς, Ancoratus.
(5) Hoc est personam; nam in Græco cst hgo- raσο.
stasis.
tradiderit baptismi salutaris. ».
Idem in epistola ad Eustachium, cujus initium
est: Eos euidem, qui præventi sunt aliaʼ fidei con-
fessione, sic ait: « Oportet autem et eos fugere,
qui eam consequentiam, quam nobis tradidit Domi-
nus, immutant, utpote qui aperte coqtra pietatem
pugnant, et Pilium quidem præponunt Patri, ilio
vro Spiritue ssnctum. »
idem vero in Epistola ad Greg. fratrem, cujus
initium est: Quoniam mutti comsmune substan-
iα: « Qui vero Spiritum cogitat, ipsumque in se
ipso intellexerit, et Filiums una cogitatione com-
prehendit. Qui autem hunc mente suscepit, a
Plio Spiritum non divisit, sed consequenter qui-
dem secundum ordinem, conjuncte sutem, secun-
dum naturam trium in se ipso personsrum fidem
juxta identitatem commiste formavit. Et qui Spi-
ritum dixeit solum, eums quoque cujus est Spi-
ritus, ea confessione comprehendit. Et quoniams
Christi est Spiritus, atque ex Den, sicut ait Apo-
stolus, veluti ex catena, qui unam summitstem
comprehenderit, alteram simul attraxit, ita et qui
Spiritum trahit, per ipsum, et Filium, et Patrem
simul trahit. Et ilium qui veraciter acceperit,
habebit utraque ex parte, hinc ipsius Patrem, hinc
Spiritum sanctum conseqnentem. Neque enim se-
ctionema aut divisionem cogitare licet,ut aut ilits
sine Spiritu intelligatur, aut Spiritus a ilio disse-
paretum, s
Sanctus quoque Epiphaniusin quodam opere suo,
quod appcllavit Anchoram (2), tertium lumen, ter-
tiamque a Patre substantiam (5) Spiritum san-
ctum appellat.
Sed et D. Chrysostomus in quodam sermone
suo super illud dictum Abrahæ: Poae manum tuams
saper femur meams P¹, ait: ltaque divinarum quideu
personarum discretor ordo sanctis cognitus fuit;
qui vero naturas ia sancta Τrinitate discerneret,
omnino rsjiciendus.
Τheologus quoqus Gregorins in secundo ser-
msone sno ad Lumina, de sancta Τrinitate sic ait:
V glut in tsinis contiguis solibus una est collatio
luminis.
Posito igitur unum esse ac tria Deum, et altero
ex his quidem de essentia et unitate substantiæ
concesso, de altero, videlicet de Τrinitate hypo-
staseon, seu personarum, de earum ad invicem
ordine, ex his. quæ dicta sunt, vidcamus.
Quoniam ltaquc magnus Pater Basilius Euno-
mium insimulat, ordinem in Deo pic non rccipien-
tem, quippe hunc abnegare, irrationabile esse
arbitratur atque eum quidem, qui circa traditio-
u,Gen, αα, 2.
(2) Ἀγκυρωτὸς, Ancoratus.
(5) Hoc est personam; nam in Græco cst hgo- raσο.
stasis.