PG 152, col. 20
nem nominnm immutat ordinom, novitatis vocum
appellat inventorem, eumque Dei ordinationi resi-
stere asserit,ipsumn Dominum hunc tradidisse ordi-
nem(4) dicens: Qui autem Spiritum Patri præponit,
ant rilio, eum a sana doctrina alienum denumiat
quippe novitatem introducentem cirea divinarum
personarum ordinem; hanc autem ipsam notita-
tem atque immutationem ordinis, habere aboli
tiosem divinarums personarums, totiusque fidei
abcgationem esse docet, nihilque differre, utrum
Spiritum ssnctum ad creaturæ ordinem redigas,
an ipsum Patri vl jlio in ordine præferas. Τer-
tium enim, inquit, in ordine locatum esse in Evan-
gelio a Domino docemur. Constst profecto ordl-
nem esse in sancta Τrinitate, secundum quem
prima quidem persona Pater est, secunda Eilius,
teria Spiritus sanctus.
Eu quia non solum Patpi Flius et Spiritus san-
ctus, verum et sihiinvicem junguntur, id autem de
his dicitur, in quibus ordo est, et quæ ex se invi-
cem ppendent, nullo medio intercedente, omnino
ordinem ad invicem personæ habent,
Sed et is, qui catenæ Τrinitatem comparavit,
liquet quia medii ad primum, et tertii ad medium
ordinem reddidit, quocirca ait: Qui Splritum
cogitat, et Filium una cogitatione comprehendit;
et: Qui Spiritum dixerit solum, eum quoque,
cujus est Spiritus, ea confessione comprehendit,
et: Qui Pllium suscepit, a ulio Spiritum non
divisit. Neque enim licet aut Pilium sine Spiritu
intelligi, aut Spiritum a Bilio disparari. Quæ ne-
quaquam ita se haberent, nisi Filius et Spititus
sanctus ordinem ad invicem haberent, secundum
quem alter relerretur ad alterum. Nsm in hls,
quæ soluta sunt, et quæ simpliciter absqne
ulla
relatione et ordine se ad invicem habent, non
cogimur alterum cogitando, alterum quoque cogi-
tatione complecti. Id quippe illorum solum est,
quæ ordlnem ad invicem habent, secundum quem
necessario etiam simul cogitantur.
Εx quibus constat, quia non Pater solus ad i-
lium, seu ad Patrem Filius ordinem habct, sed
etiam Filius ad Spiritum sanctum. Hoc ct
B. Athanasius apertissime in epistola ad Serapio-
nem de Spiritu sancto posuit : « Eumdem, inquit,
ordinem ac naturam habet Spiritus ad lium,
qualem ad Patrem Silius. »
Magnus quoque Basilius in xvu ad Amphilochium
sic ait: « Sicut igitur habet Bilius ad Patrem, ita
et ad Pilium Spiritus, jnxta eam quæ nobis in ba-
ptismo traditur, verborum counexionem. »
Constat igitur ex his, quæ dicta sunt, in sancta
7initate personarum divinarum ad inticcm esse
(4) De hoc ordine multa S, Epiphanius in Anεo-
appellat inventorem, eumque Dei ordinationi resi-
stere asserit,ipsumn Dominum hunc tradidisse ordi-
nem(4) dicens: Qui autem Spiritum Patri præponit,
ant rilio, eum a sana doctrina alienum denumiat
quippe novitatem introducentem cirea divinarum
personarum ordinem; hanc autem ipsam notita-
tem atque immutationem ordinis, habere aboli
tiosem divinarums personarums, totiusque fidei
abcgationem esse docet, nihilque differre, utrum
Spiritum ssnctum ad creaturæ ordinem redigas,
an ipsum Patri vl jlio in ordine præferas. Τer-
tium enim, inquit, in ordine locatum esse in Evan-
gelio a Domino docemur. Constst profecto ordl-
nem esse in sancta Τrinitate, secundum quem
prima quidem persona Pater est, secunda Eilius,
teria Spiritus sanctus.
Eu quia non solum Patpi Flius et Spiritus san-
ctus, verum et sihiinvicem junguntur, id autem de
his dicitur, in quibus ordo est, et quæ ex se invi-
cem ppendent, nullo medio intercedente, omnino
ordinem ad invicem personæ habent,
Sed et is, qui catenæ Τrinitatem comparavit,
liquet quia medii ad primum, et tertii ad medium
ordinem reddidit, quocirca ait: Qui Splritum
cogitat, et Filium una cogitatione comprehendit;
et: Qui Spiritum dixerit solum, eum quoque,
cujus est Spiritus, ea confessione comprehendit,
et: Qui Pllium suscepit, a ulio Spiritum non
divisit. Neque enim licet aut Pilium sine Spiritu
intelligi, aut Spiritum a Bilio disparari. Quæ ne-
quaquam ita se haberent, nisi Filius et Spititus
sanctus ordinem ad invicem haberent, secundum
quem alter relerretur ad alterum. Nsm in hls,
quæ soluta sunt, et quæ simpliciter absqne
ulla
relatione et ordine se ad invicem habent, non
cogimur alterum cogitando, alterum quoque cogi-
tatione complecti. Id quippe illorum solum est,
quæ ordlnem ad invicem habent, secundum quem
necessario etiam simul cogitantur.
Εx quibus constat, quia non Pater solus ad i-
lium, seu ad Patrem Filius ordinem habct, sed
etiam Filius ad Spiritum sanctum. Hoc ct
B. Athanasius apertissime in epistola ad Serapio-
nem de Spiritu sancto posuit : « Eumdem, inquit,
ordinem ac naturam habet Spiritus ad lium,
qualem ad Patrem Silius. »
Magnus quoque Basilius in xvu ad Amphilochium
sic ait: « Sicut igitur habet Bilius ad Patrem, ita
et ad Pilium Spiritus, jnxta eam quæ nobis in ba-
ptismo traditur, verborum counexionem. »
Constat igitur ex his, quæ dicta sunt, in sancta
7initate personarum divinarum ad inticcm esse
(4) De hoc ordine multa S, Epiphanius in Anεo-