PG 152, col. 636
ἀναστήσομαι ὲκ τῆς γῆς. καὶ πάλιν περικαλύψει με
τδ δέρμα μου, καὶ ἐν τῇ σαρκί μου ὖψομαι τὸν Θεόν.»
Καὶ 6 θετος Δσόὶδ, ι ’Λντανελεῐς τὸ πνεῦμα αὐτῶν,
καὶ ἐκλείψουσι, καὶ είς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψον-
σιν. ι Ἰδοὺ περὶ σωμάτων 6 λόγος. Εἶτα ἐπάγει,
ι Ἑξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται.
καὶ ἀνακαινεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ι Καὶ 6
Ἡσαΐας. ι Αναστήσονται οί νεκροὶ, καὶ ἐγερθήσον-
ται oi ὲν τοῖς μνημείοις. ι Καὶ 6 μακάριοςΊεζεκιὴλ,
ι Ἐγίνετο, ι φησὶ, ι ἐν τῷ με προφητεῦσαι. καὶ.
ἰδοὺ σεισμὸς, καὶ προσήγαγε τά ὀστᾶ ὀστέον πρὸς
ὁστέον, ἑκαστον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ. Καὶ εἷο
δον, καὶ [Eois ἐπεγένετο αὐτοῖς νεῦρα καὶ σάρκες
ἀνεφύοντο, καὶ ἀνέϐαινον ἐπ’ αὑτά ' καὶ περιετάθη
ἐπ’ αὐτοῖς δέρματα ὲπάνωθεν. ι Εἶτα διδάσκει ποῦ
κελευσθένταζὲπανῆλθε τά sti/editura.“ καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ
τοιαῦταή θεία Γ ραφὴ περὶ τῆς μελλούσης ἀναστά-
σεως ἡμῖν παραδίδωσιν. Ἐξ ὧν δῆλον ὅτι τὰ νεκρά
ἐγερθήσονται σώματα, καὶ τῇ ἀπείρῳ δυνάμει τιιῦ
Θεοῦ οὐδὲν ἀδύνατον ἔσται. ~
Ἐπεὶ τοίνυν οὺ μόνον τοῖς τοιούτοις λόγοις ἡ ἀνί-
στασις βεϐαιοῦται, ἀλλά καὶ αὐτὸς 6 Χριστὸς ὲκ
νεκρῶν ἀνέστη, ὥστε καὶ θεαθῆναι καὶ ψηλαφηθῆ-
ναι καὶ φαγεῖν, ὅπερ οὐκ ἧν κατά φυσικὸν λόγον ο
οὐδὲ γάρ μετά τὴν ἀνάστασιν τροφῆς ἐδεῖτο, ἀλλά
τε· C διὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως πίστωσιν ’ ὥσπε ρ οὐδ’ ἡμεῖς
μετά τὴν ἀνάστασιν φαγόμεθα ἢ πιόμεθα· λεπτὰ δὲ
καὶ ἀπαθῆ τά σώματα ἡμῶν ἀναληψόμεθα καὶ ἀι
φθαρτα, καθάπερ ἦν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, κεκλεισμέ-
νων τῶν θυρῶν είσελθόν. Οὐ μὴν ἀλλά καὶ τὸν Δά·
ζαρον ve;pr τετραήμερον γεγονότα ἐξήγειρεν εἰς
ἔνδειξιν τῆς οίκείας θεότητος καὶ πίστωσιν τῆς αὒ-
τοῦ καὶ ἡμῶν ἀναστάσεως ο ὅςκαὶ πολλάκις παρά
πάντων τῶν οἰκείων τε καί γνωρῖμων ἐγνωρίσθη
καὶ ἐπιστεύθη, ὅπερ οὐκ ἂν ἦν, μὴ τῶν χαρακτηρι-
στικῶν ἰδιωμάτων τῆς ὑποστάσεως ταύτην συνίστων-
των.
Ἐπεὶ ταῦτα οὕτως ἔχει, ὀφείλομεν βεϐαίως πι-
στεύειν τδ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον ὑπὸ τῆς θείας
ι’ραφῆς κηρυττόμενον, τῆς ὲκ Θεοῦ ἡμῖν δοθείσης
διὰ τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίγνωσιν. Ού γάρ ἂν ι Πρω-
τότοκος τῶν νεκρῶν ι ό Χριστὸς ἐλέγετο γεγονέναι,
μὴ κάκείνων. συνεπομένων. Ἔςται τοίνυν ἡμέρα
μεγάλη καὶ ἐπιφανὴς, καθ’ ἢν μετά δόξης παρουσία
τοῦ Υίοῦ τοῦ ἀνθρώπου γενήσεται, περὶ ἧς Δανιὴλ
6 προφήτης γράφει· ι Ἐθεώρουν ὲν ὁράματι τῆς
νυκτὸς, xci ίδοὺ μετά τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὡς
Υίὸς ἀνθρώπου ερχόμενος, καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν
ἡμερῶν ἔφθασε, καὶ προσηνέχθη αὐτῷ (80)· καὶ
nobilius ad Scholia Romana istud adjunxerit :
t'igcndi locus, nisi ubi tuendum, non ubi alia, ipsa
τδ δέρμα μου, καὶ ἐν τῇ σαρκί μου ὖψομαι τὸν Θεόν.»
Καὶ 6 θετος Δσόὶδ, ι ’Λντανελεῐς τὸ πνεῦμα αὐτῶν,
καὶ ἐκλείψουσι, καὶ είς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψον-
σιν. ι Ἰδοὺ περὶ σωμάτων 6 λόγος. Εἶτα ἐπάγει,
ι Ἑξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται.
καὶ ἀνακαινεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ι Καὶ 6
Ἡσαΐας. ι Αναστήσονται οί νεκροὶ, καὶ ἐγερθήσον-
ται oi ὲν τοῖς μνημείοις. ι Καὶ 6 μακάριοςΊεζεκιὴλ,
ι Ἐγίνετο, ι φησὶ, ι ἐν τῷ με προφητεῦσαι. καὶ.
ἰδοὺ σεισμὸς, καὶ προσήγαγε τά ὀστᾶ ὀστέον πρὸς
ὁστέον, ἑκαστον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ. Καὶ εἷο
δον, καὶ [Eois ἐπεγένετο αὐτοῖς νεῦρα καὶ σάρκες
ἀνεφύοντο, καὶ ἀνέϐαινον ἐπ’ αὑτά ' καὶ περιετάθη
ἐπ’ αὐτοῖς δέρματα ὲπάνωθεν. ι Εἶτα διδάσκει ποῦ
κελευσθένταζὲπανῆλθε τά sti/editura.“ καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ
τοιαῦταή θεία Γ ραφὴ περὶ τῆς μελλούσης ἀναστά-
σεως ἡμῖν παραδίδωσιν. Ἐξ ὧν δῆλον ὅτι τὰ νεκρά
ἐγερθήσονται σώματα, καὶ τῇ ἀπείρῳ δυνάμει τιιῦ
Θεοῦ οὐδὲν ἀδύνατον ἔσται. ~
Ἐπεὶ τοίνυν οὺ μόνον τοῖς τοιούτοις λόγοις ἡ ἀνί-
στασις βεϐαιοῦται, ἀλλά καὶ αὐτὸς 6 Χριστὸς ὲκ
νεκρῶν ἀνέστη, ὥστε καὶ θεαθῆναι καὶ ψηλαφηθῆ-
ναι καὶ φαγεῖν, ὅπερ οὐκ ἧν κατά φυσικὸν λόγον ο
οὐδὲ γάρ μετά τὴν ἀνάστασιν τροφῆς ἐδεῖτο, ἀλλά
τε· C διὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως πίστωσιν ’ ὥσπε ρ οὐδ’ ἡμεῖς
μετά τὴν ἀνάστασιν φαγόμεθα ἢ πιόμεθα· λεπτὰ δὲ
καὶ ἀπαθῆ τά σώματα ἡμῶν ἀναληψόμεθα καὶ ἀι
φθαρτα, καθάπερ ἦν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, κεκλεισμέ-
νων τῶν θυρῶν είσελθόν. Οὐ μὴν ἀλλά καὶ τὸν Δά·
ζαρον ve;pr τετραήμερον γεγονότα ἐξήγειρεν εἰς
ἔνδειξιν τῆς οίκείας θεότητος καὶ πίστωσιν τῆς αὒ-
τοῦ καὶ ἡμῶν ἀναστάσεως ο ὅςκαὶ πολλάκις παρά
πάντων τῶν οἰκείων τε καί γνωρῖμων ἐγνωρίσθη
καὶ ἐπιστεύθη, ὅπερ οὐκ ἂν ἦν, μὴ τῶν χαρακτηρι-
στικῶν ἰδιωμάτων τῆς ὑποστάσεως ταύτην συνίστων-
των.
Ἐπεὶ ταῦτα οὕτως ἔχει, ὀφείλομεν βεϐαίως πι-
στεύειν τδ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον ὑπὸ τῆς θείας
ι’ραφῆς κηρυττόμενον, τῆς ὲκ Θεοῦ ἡμῖν δοθείσης
διὰ τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίγνωσιν. Ού γάρ ἂν ι Πρω-
τότοκος τῶν νεκρῶν ι ό Χριστὸς ἐλέγετο γεγονέναι,
μὴ κάκείνων. συνεπομένων. Ἔςται τοίνυν ἡμέρα
μεγάλη καὶ ἐπιφανὴς, καθ’ ἢν μετά δόξης παρουσία
τοῦ Υίοῦ τοῦ ἀνθρώπου γενήσεται, περὶ ἧς Δανιὴλ
6 προφήτης γράφει· ι Ἐθεώρουν ὲν ὁράματι τῆς
νυκτὸς, xci ίδοὺ μετά τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὡς
Υίὸς ἀνθρώπου ερχόμενος, καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν
ἡμερῶν ἔφθασε, καὶ προσηνέχθη αὐτῷ (80)· καὶ
nobilius ad Scholia Romana istud adjunxerit :
t'igcndi locus, nisi ubi tuendum, non ubi alia, ipsa