PG 152, col. 640
καθά φησί τις τῶν ἁγίων, ι Ὠσπερ ὑπετάγη τῇ
φθορᾷ δι’ ἡμᾶς, οὕτω συμπανηγυρίσει καὶ συνθριαμ-
εεύσει ἐπὶ τῇ τῶν ἀνθρώπων νίκῃ. καὶ ἀπολήψεται
τον μισθὸν τοῦ καμάτου τῆς διακονίας, ἢν συνετέο
λευσεν εἰς τὴν γένεσιν τῶν ῑκλεκτῶν. ι At); καὶ ό
Ἡσαΐας λέγει τοῦ ἡλίου τὸ φῶς ἑπταπλάσιον Eae-
σθαι, καὶ τὴν σελήνην λάμψειν ὼς νῦν ὁ ἥλιος · καὶ
καινὴν ἔσεσθαι γῆν, καὶ καινὴν οὐρανόν.
Τότε τὸ άποστολικὸν ἐκεῖνο πληρωθήσεται, ι Ὅταν
παραδῷ τὴν βασιλεέαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, τότε καὶ
ac Β αὑτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὑτῷ τὰ πάντα. ι
Οἱ γάρ εὑσεΰεῖς καὶ δίκαιοι κατὰ τδ παρἰν πρὸς τόν
Χριστθεν ἀποϐλέποντες, καὶ τὴν ἀρετὴν κατά τὰς
ἐντολάς αὑτοῦ μετε ρχῦμενοι, δι’ αὑτοῦ τὴν ἑαυτῶν
οἱκονομοῦσι πνευματικὴν ζωήν τὴν νῦν μὲν ἒν αὑτῷ
τῷ Χριστῷ κρυπτομένην, ὓστερον δὲ αὑτῷ συμφα-
νερουμὲνην. Διὰ τοῦτο καὶ¹ ἐκείνου κληρονομία καὶ
βασιλεία λέγονται οὗτοι · οὒς ὡς ἄνθρωπος διὰ τοῦ
ἑαυτοῦ θανάτου καὶ αἵματος προσάγει τῷ Θεῷ καὶ
Πατρί. Δι’ αὑτοῦ γάρ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τὴν
προσαγωγὴν ὲσχήκαμενσ ὃς αὑτῷ τά πάντα ὑπέταξε·
καὶ ἔτι ἑαυτὸν, ὡς ι πρωτότοκον ὲν πολλοῖς ἀδελ-
φοῖς ι γενέσθαι καταξιώσαντα, καὶ ἀρχιερέα καὶ
οἰκονόμον τῆς ἡμῶν σωτηρίας γενόμενον, ὡς άνθρωυ
πον προσάξει, καὶ ὑποταγήσεται τῷ Πατρί · ὡς δὲ
Θεὸς ὢν μετά τοῦ Πατρδς καὶ τοῦ Πνεὺματοε, οὑχ
ὑποταγήσεται.
Ὠστεὸ αὑτδς, καθὸ μὲν ἄνθρωπος, ὑποταγήσεται,
ἐπεὶ κτιστὴν προσείληφε σάρκαο καθὸ δὲ Gelu,
ὲπίστις τὴν ὑποταγὴν ἑαυτῷ ὑποτάξει, ὡς εἷς Θεῆς
μετὰ τοῦ ῐῐατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος. Διὰ τοῦτο
καὶ ὡς μὲν Θεὸς μετὰ τοῦ Πατρδς κρινεῖ καὶ τοῦ
Πνεὺματος, ὡς εἷς κριτής · ὡς δὲ ἄνθρωπος, αὑτὸς
μόνος. Καὶ γὰρ μετὰ τῶν σωματικῶν ἐλεύσεται
χαρακτήρων, ἵνα καὶ oi Ἰουδαῖοι κατανοήσωσιν αὑ-
τὸν ἐκεῖνον εἶναι, τὸν ὑπ’ αὑτῶν σταυρωθέντα είς
ἔλεγχον αὑτῶν. καὶ πάντες oi ἄπιστοι θεάσωνται
καὶ καταισχυνθῶσιν, οῑ γε ὲν τῷ παρόντι αίῶνι κη-
ρυττόμενον οὑκ ἐδέξαντο, οὑδὲ διὰ τῆς διδασκα-
ᾖξε. Ῑ) λίας αὑτοῦ ἐπεστράφησαν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν ἐνέμει-
ναν πλάνῃ.,1ίαὶ γάρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τῷ προ-
φήτῃ Δανιὴλ εἴρηται, ι Καὶ ἐδόθη αὑτῷή ἀρχὴ
καὶ ὴ τιμὴ καὶ ἠ βασιλεία. ι Καὶ πάλιν, ὅπερ αὑ-
τὶις ὁ Κύριος εἶπεν, ι '0 Πατὴρ κρίνει οὑδένα, ἀλλὰ
πάσαν τὴν κρίσιν δέδωκε τῷ Υἱῷ. »Ὃ λαμϐάνεται
μὲν καὶ κατὰ τὸ άθρὼπινον, ὡς λέγομεν· ό δὲ θεῖος
Χρυσόστομος καὶ ἐπὶ τῆς θείας γεννήσεως ἐξηγεῖ-
ται ὲν τῷ κατὰ Ἰωάννην, λέγων, ι Καὶ ἴνα-μάθῃς
ὃτι τὸ ἔδωκε ἀντὶ τοῦ ἐγέννησέν ἐστιν. ἄκουσον ἐξ
ἐτέρου τοῦτο αὑτδ δηλούμενον ι Ὠσπερ γὰρ ὀ Ha:
τὶιρ ἔχει ζωὴν ὲν ἑαυτῷ , οὕτως ἔδωκε καί τῷ
³³ Rom. ν, 9. ” Rom. ιίιι, ‘29.
³⁸ Coloss. ιιι, 5.
φθορᾷ δι’ ἡμᾶς, οὕτω συμπανηγυρίσει καὶ συνθριαμ-
εεύσει ἐπὶ τῇ τῶν ἀνθρώπων νίκῃ. καὶ ἀπολήψεται
τον μισθὸν τοῦ καμάτου τῆς διακονίας, ἢν συνετέο
λευσεν εἰς τὴν γένεσιν τῶν ῑκλεκτῶν. ι At); καὶ ό
Ἡσαΐας λέγει τοῦ ἡλίου τὸ φῶς ἑπταπλάσιον Eae-
σθαι, καὶ τὴν σελήνην λάμψειν ὼς νῦν ὁ ἥλιος · καὶ
καινὴν ἔσεσθαι γῆν, καὶ καινὴν οὐρανόν.
Τότε τὸ άποστολικὸν ἐκεῖνο πληρωθήσεται, ι Ὅταν
παραδῷ τὴν βασιλεέαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, τότε καὶ
ac Β αὑτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὑτῷ τὰ πάντα. ι
Οἱ γάρ εὑσεΰεῖς καὶ δίκαιοι κατὰ τδ παρἰν πρὸς τόν
Χριστθεν ἀποϐλέποντες, καὶ τὴν ἀρετὴν κατά τὰς
ἐντολάς αὑτοῦ μετε ρχῦμενοι, δι’ αὑτοῦ τὴν ἑαυτῶν
οἱκονομοῦσι πνευματικὴν ζωήν τὴν νῦν μὲν ἒν αὑτῷ
τῷ Χριστῷ κρυπτομένην, ὓστερον δὲ αὑτῷ συμφα-
νερουμὲνην. Διὰ τοῦτο καὶ¹ ἐκείνου κληρονομία καὶ
βασιλεία λέγονται οὗτοι · οὒς ὡς ἄνθρωπος διὰ τοῦ
ἑαυτοῦ θανάτου καὶ αἵματος προσάγει τῷ Θεῷ καὶ
Πατρί. Δι’ αὑτοῦ γάρ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τὴν
προσαγωγὴν ὲσχήκαμενσ ὃς αὑτῷ τά πάντα ὑπέταξε·
καὶ ἔτι ἑαυτὸν, ὡς ι πρωτότοκον ὲν πολλοῖς ἀδελ-
φοῖς ι γενέσθαι καταξιώσαντα, καὶ ἀρχιερέα καὶ
οἰκονόμον τῆς ἡμῶν σωτηρίας γενόμενον, ὡς άνθρωυ
πον προσάξει, καὶ ὑποταγήσεται τῷ Πατρί · ὡς δὲ
Θεὸς ὢν μετά τοῦ Πατρδς καὶ τοῦ Πνεὺματοε, οὑχ
ὑποταγήσεται.
Ὠστεὸ αὑτδς, καθὸ μὲν ἄνθρωπος, ὑποταγήσεται,
ἐπεὶ κτιστὴν προσείληφε σάρκαο καθὸ δὲ Gelu,
ὲπίστις τὴν ὑποταγὴν ἑαυτῷ ὑποτάξει, ὡς εἷς Θεῆς
μετὰ τοῦ ῐῐατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος. Διὰ τοῦτο
καὶ ὡς μὲν Θεὸς μετὰ τοῦ Πατρδς κρινεῖ καὶ τοῦ
Πνεὺματος, ὡς εἷς κριτής · ὡς δὲ ἄνθρωπος, αὑτὸς
μόνος. Καὶ γὰρ μετὰ τῶν σωματικῶν ἐλεύσεται
χαρακτήρων, ἵνα καὶ oi Ἰουδαῖοι κατανοήσωσιν αὑ-
τὸν ἐκεῖνον εἶναι, τὸν ὑπ’ αὑτῶν σταυρωθέντα είς
ἔλεγχον αὑτῶν. καὶ πάντες oi ἄπιστοι θεάσωνται
καὶ καταισχυνθῶσιν, οῑ γε ὲν τῷ παρόντι αίῶνι κη-
ρυττόμενον οὑκ ἐδέξαντο, οὑδὲ διὰ τῆς διδασκα-
ᾖξε. Ῑ) λίας αὑτοῦ ἐπεστράφησαν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν ἐνέμει-
ναν πλάνῃ.,1ίαὶ γάρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τῷ προ-
φήτῃ Δανιὴλ εἴρηται, ι Καὶ ἐδόθη αὑτῷή ἀρχὴ
καὶ ὴ τιμὴ καὶ ἠ βασιλεία. ι Καὶ πάλιν, ὅπερ αὑ-
τὶις ὁ Κύριος εἶπεν, ι '0 Πατὴρ κρίνει οὑδένα, ἀλλὰ
πάσαν τὴν κρίσιν δέδωκε τῷ Υἱῷ. »Ὃ λαμϐάνεται
μὲν καὶ κατὰ τὸ άθρὼπινον, ὡς λέγομεν· ό δὲ θεῖος
Χρυσόστομος καὶ ἐπὶ τῆς θείας γεννήσεως ἐξηγεῖ-
ται ὲν τῷ κατὰ Ἰωάννην, λέγων, ι Καὶ ἴνα-μάθῃς
ὃτι τὸ ἔδωκε ἀντὶ τοῦ ἐγέννησέν ἐστιν. ἄκουσον ἐξ
ἐτέρου τοῦτο αὑτδ δηλούμενον ι Ὠσπερ γὰρ ὀ Ha:
τὶιρ ἔχει ζωὴν ὲν ἑαυτῷ , οὕτως ἔδωκε καί τῷ
³³ Rom. ν, 9. ” Rom. ιίιι, ‘29.
³⁸ Coloss. ιιι, 5.