PG 152, col. 642
mones dixerint. [‘rzeter enim impietatem, etiam
ingentis dementia} dictu sit. Quemadmodum igitur
Vitam dedit, sibi vult, ipsum genuit ιίιιιιιι : sic
et dedit judicium, hoc significat, judicem ριιῖιι ge-
nuit. ι Quia enim nemo vulgi facile intellexisset
quonam modo ejus vita ipsa vero exsistens sit,
prius quidem id quod est humilius dixit, deinde
vero cum jam instructi essent, ad id qundsuldi-
mins est, prOVi-liit. Qui enim dixerat : ι Ι)ι·ι1ἱ[ ci
vitam habere, ι hic rursus ait, ι ligo sum vita".i
Ac rursus, ι Ego sum lux ". ι
Uti igitur dicebamus, ιιι] Coargucndns infidi-les
ac coruleinnandns, eorumque prolrru-n ac dedi-etis
sempiternum, ιιι horno venturus est cum potesta-
te et majestate magna; ut et ah eis (ιιιιοιιι fieri
potest) ut homo conspiciatur. Unde eriaul nou ut
honus, qui honus sit, illis videbitur: justis vero
etiam perquam honus. Ae illi quidem ut hominem
Solunnnorlo videhunt; justi \‘cro utraque raliOnc
et ut hominem et ul Deum : ι lliuntque illi quidem
· in supplicium mternninfliivero in vitam astcrnam".
CAPUT IX.
De futura in integrum rcs'itutimre.
Quod enim splendor corporis Christi nedum
sanctis conspicuus futurus sit, verum etiam malis,
’³ Matth. μιν, ιϐ.
tur sine peccato,suScipicntibus cum ml salutem.
l‘alam luxata sententia, etsi etiam Sarel. ila ri:-
piwsr-ntai. Quid rnizri enni videri it.-rum sine pce-
ealo? Num enim primumcum peccato \isus’.’ Ali-
sil. Sic ego : ’(ιφῠήςεται ντοῖς ἄνευ ἁμαρτὰς
ἀπεκδεχομένοις · lterum videbitur ml salutem, liis,
qui alisque peccatu cum pt'wslultrltlttl'. L. \‘rx: 0520'}:
καὶ Πατέρα uirgini προςερωῦμευ. Aret. Igitur l’uircnr
prwponcmus? Pro :i Igitur ct Putremirocuhimus ?
Nempe Sahellio occurrens ait, ne Filius ipse Pater
existimetur, quod honorandus sicut et l'atcr diei-
tur: quod, inquit, non est l-‘ilinrn honorare, qui
non maneat Filius, sed totum confundere. l.. ult.
Ei μὴ cohortatur, ἀλλ’ ὕστερον γεννηθεὶς Elaris
τὴν τιμὴν, τί γέγονεν ὥστε αὑτὸν ὕστερον τιμη-
quzi; Aret. Si hoc non esset, sed posterius [uetus
honorem acoepisset; qua: causa fuit quin posterior
Iwnoraretur? lium sit : Nisi se itu res habet, sed
postea, gemitus, honorem accepit; quid causa: est,
D
cur postea Itouoicm adeptus sit? Ι. Cum ante natus
esset ac genitus; hoc semper urgens quod ante
exposuit, nempe iure omnia illi a naturai esse, ac
aetcpta ipsa nativitate τι Patre. Ι). 2M: οὐδὲν
ἑπείςαιιτοι ἑλούςῃ φύσει. Aret.: .‘Viliil nobiscum
cunmmnicunti. l’ro eo quod est: Nihil mlrcntitrurn
et quasi precario ltttl't’ltll. Sed huic alterius Opera:
tt ιιιιι.
(8').) Ἀποκαταστιὶσεως. Sonat ea vox, quasi
pl‘lUilS status reparationem, non ejus quem ali-
quando I‘eipsa habui-rimus ac amiserimus, amissa
beatitudine, qua aliquando l'iuehauiur, ιιι 'crrore
sensit Origenes, hausitque ex l'latonis 'l'iin.in;
sed ad quem jus habebamus. creati in rectitudine
naturali ac ιιιιιιςι Dei : in qua perseverantes Dci-
qne dilectione, expleto \itx eursu, nullo carnis
ingentis dementia} dictu sit. Quemadmodum igitur
Vitam dedit, sibi vult, ipsum genuit ιίιιιιιι : sic
et dedit judicium, hoc significat, judicem ριιῖιι ge-
nuit. ι Quia enim nemo vulgi facile intellexisset
quonam modo ejus vita ipsa vero exsistens sit,
prius quidem id quod est humilius dixit, deinde
vero cum jam instructi essent, ad id qundsuldi-
mins est, prOVi-liit. Qui enim dixerat : ι Ι)ι·ι1ἱ[ ci
vitam habere, ι hic rursus ait, ι ligo sum vita".i
Ac rursus, ι Ego sum lux ". ι
Uti igitur dicebamus, ιιι] Coargucndns infidi-les
ac coruleinnandns, eorumque prolrru-n ac dedi-etis
sempiternum, ιιι horno venturus est cum potesta-
te et majestate magna; ut et ah eis (ιιιιοιιι fieri
potest) ut homo conspiciatur. Unde eriaul nou ut
honus, qui honus sit, illis videbitur: justis vero
etiam perquam honus. Ae illi quidem ut hominem
Solunnnorlo videhunt; justi \‘cro utraque raliOnc
et ut hominem et ul Deum : ι lliuntque illi quidem
· in supplicium mternninfliivero in vitam astcrnam".
CAPUT IX.
De futura in integrum rcs'itutimre.
Quod enim splendor corporis Christi nedum
sanctis conspicuus futurus sit, verum etiam malis,
’³ Matth. μιν, ιϐ.
tur sine peccato,suScipicntibus cum ml salutem.
l‘alam luxata sententia, etsi etiam Sarel. ila ri:-
piwsr-ntai. Quid rnizri enni videri it.-rum sine pce-
ealo? Num enim primumcum peccato \isus’.’ Ali-
sil. Sic ego : ’(ιφῠήςεται ντοῖς ἄνευ ἁμαρτὰς
ἀπεκδεχομένοις · lterum videbitur ml salutem, liis,
qui alisque peccatu cum pt'wslultrltlttl'. L. \‘rx: 0520'}:
καὶ Πατέρα uirgini προςερωῦμευ. Aret. Igitur l’uircnr
prwponcmus? Pro :i Igitur ct Putremirocuhimus ?
Nempe Sahellio occurrens ait, ne Filius ipse Pater
existimetur, quod honorandus sicut et l'atcr diei-
tur: quod, inquit, non est l-‘ilinrn honorare, qui
non maneat Filius, sed totum confundere. l.. ult.
Ei μὴ cohortatur, ἀλλ’ ὕστερον γεννηθεὶς Elaris
τὴν τιμὴν, τί γέγονεν ὥστε αὑτὸν ὕστερον τιμη-
quzi; Aret. Si hoc non esset, sed posterius [uetus
honorem acoepisset; qua: causa fuit quin posterior
Iwnoraretur? lium sit : Nisi se itu res habet, sed
postea, gemitus, honorem accepit; quid causa: est,
D
cur postea Itouoicm adeptus sit? Ι. Cum ante natus
esset ac genitus; hoc semper urgens quod ante
exposuit, nempe iure omnia illi a naturai esse, ac
aetcpta ipsa nativitate τι Patre. Ι). 2M: οὐδὲν
ἑπείςαιιτοι ἑλούςῃ φύσει. Aret.: .‘Viliil nobiscum
cunmmnicunti. l’ro eo quod est: Nihil mlrcntitrurn
et quasi precario ltttl't’ltll. Sed huic alterius Opera:
tt ιιιιι.
(8').) Ἀποκαταστιὶσεως. Sonat ea vox, quasi
pl‘lUilS status reparationem, non ejus quem ali-
quando I‘eipsa habui-rimus ac amiserimus, amissa
beatitudine, qua aliquando l'iuehauiur, ιιι 'crrore
sensit Origenes, hausitque ex l'latonis 'l'iin.in;
sed ad quem jus habebamus. creati in rectitudine
naturali ac ιιιιιιςι Dei : in qua perseverantes Dci-
qne dilectione, expleto \itx eursu, nullo carnis