PG 152, col. 656
ἀρέσαι ἀδύνατον· ι καὶ ἔργα ἄνευ πίστεως νεκρὰ
εἰσιν, ὡς πίστις χωρὶς ἔργων.
Εἰσὶ δὲ καί τινες ἁσεόετ;,ἢ καὶ αἱρετικοὶ, πρὸς
οὓς πολλάκις τὰ μέλλοντα κατά τινα οἰκονομίαν napi
τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτονται, ὡς ἀπὺ τῶν ἱστοριῶν
τοῦτο δῆλονο ῶσπερ καὶ ὁ Καϊάφας περὶτοῦ Χρι-
στοῦ, ἀρχιερεὺς ῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ ’ἐκείνου προεφή-
τευσεν, ὡς ὁ Εὑαγγελιστὴς φησιν, Ὅτι συμφέρει
ἕνα ἄνθρωπον ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἀπολέσθαι. Οὐ μὴν
im Β ἀλλὰ καὶ ὲν τῷ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ θαύματα ποιοῦσιν
εστιν ὅτε · καὶ ὅμως τούτου οὕτως ἔχοντος, οὐδὲν
ἦττον πόρῤω τοῦ Θεοῦ είσι. Περὶ ἀὐτῶν γὰρ ὁ Κύ-
ριος εἴρηκεν, ι Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα πολλοὶ ὲροῦσί
μοι, Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ
δαιμόνια ἐξεϐάλομεν, xai. δυνάμεις πολλὰς ἐποιή-
σαμενς καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἔγνων
ὑμᾶς ’ ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ, ol ἐργάται τῆς, ἀνο-
μίας· ι οὓς δὴ καὶ ἐκσεύγειν , παραινεῖ, ι Προσ-
έχετε, ι λέγων, ι ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες
ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἰν ἐνδύμασι προϐάτων, ἔσωθεν
δέ εἱσι-λύκοι ἅρπαγες. ι Ὀοεν τοὺς τοιούτους πρῶ-
τον μὲν ἀπὸ τῆς πίστεως, εἶτα ἀπὸ τῆς πολιτείας
ἐξετάζειν δεῖ. ι ’Δπὸ γὰρ τῶν καρπῶν αὐτῶν, ι
φησὶν, ι ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. ι Καρπὸς δὲ οἰκεῖος
'e- C μάλιστα ἀνθρώπῳ τὰ τῆς ψυχῆς νοήματα, ῶν φανε-
ρουμένων γινώσκεται, εἴτε τῇ τῶν Χριστιανῶν ἀλη-
Ὅσα μὲν οὖν παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς καί τιῖιν
ἁγίων καὶ διδασκάλων τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας πε pl.
τῆς ὑγιοῦς τῶν Χριστιανῶν πίστεως διδασκόμεθα,
ταῦτά ἐστιν ἥν καὶ καρδίᾳ πιστεύειν ὀφείλομεν εις
δικαιοσᾶνην, καὶ στόματι ὁμολογεῖν είς σωτηρίαν,
ὼς ὁ διδάσκαλος τῶν ἑονὼν ἀπεφήνατο. ι Ταύτην ι
γὰρ ἐὰν μή τις πιστῶς πιστεύσῃ, σωθῆναι οὗ δύνα-
it: χ ται, ι ὡς ὁ μέγας Ἀθανάσιος (90) ἐν τῇ πρὸς Ἰού-
6. "Jac. ιι. 20, 26. " ΙΙοιιιι.ειι, 50. τ’ Matth. vn, Ἠ.
De Symbolo D tulit: atque Occidentales et Orientales deiuccps
veneratos esse ait : Πρῶτος καὶ μόνος, ἧ κομιδῆ
σὺν ὀλίγοις ἀποτολμᾷ τὴν ἀλήθειαν σαφῶς οὑτωσὶ
καὶ διαρρήδην, τῶν τριῶν μίαν οεότιγτα καὶ οὐσίαν
ἐγγράφως ὁμολογήσας ’ Primus ille ac solus, aut
cum admodum paucis, veritatem palam apertisque
verbis promulgare non dubitavit, unam trium perso-
narum divinitatem et essentiam scripto confessus.
Id nimirum Athanasius sic exsecutus, cpistola illa
quam refert Theodoretus, Ι. tv Historia: Aliccles"
(Ξ. 3, qua: una esplodit, qttithuidde Symbolo
e. ι), qua: una esptoutt, qtnu uia ue aymuoro
Athanasiano, Dominicis diebus aii Primam reeitari
solito. illi oblato ad ejus formandam fidem, cum
prius_Tt-everis illud scripsisset, ut fidei sua: ratio:
item Julio papa: redderet, vel Genebiardus, vel alii
scripsere. Alia ratio instituendi Christianissimum
priueipem, seu etiam suam fidem tuendi ac satis-
εἰσιν, ὡς πίστις χωρὶς ἔργων.
Εἰσὶ δὲ καί τινες ἁσεόετ;,ἢ καὶ αἱρετικοὶ, πρὸς
οὓς πολλάκις τὰ μέλλοντα κατά τινα οἰκονομίαν napi
τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτονται, ὡς ἀπὺ τῶν ἱστοριῶν
τοῦτο δῆλονο ῶσπερ καὶ ὁ Καϊάφας περὶτοῦ Χρι-
στοῦ, ἀρχιερεὺς ῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ ’ἐκείνου προεφή-
τευσεν, ὡς ὁ Εὑαγγελιστὴς φησιν, Ὅτι συμφέρει
ἕνα ἄνθρωπον ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἀπολέσθαι. Οὐ μὴν
im Β ἀλλὰ καὶ ὲν τῷ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ θαύματα ποιοῦσιν
εστιν ὅτε · καὶ ὅμως τούτου οὕτως ἔχοντος, οὐδὲν
ἦττον πόρῤω τοῦ Θεοῦ είσι. Περὶ ἀὐτῶν γὰρ ὁ Κύ-
ριος εἴρηκεν, ι Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα πολλοὶ ὲροῦσί
μοι, Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ
δαιμόνια ἐξεϐάλομεν, xai. δυνάμεις πολλὰς ἐποιή-
σαμενς καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἔγνων
ὑμᾶς ’ ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ, ol ἐργάται τῆς, ἀνο-
μίας· ι οὓς δὴ καὶ ἐκσεύγειν , παραινεῖ, ι Προσ-
έχετε, ι λέγων, ι ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες
ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἰν ἐνδύμασι προϐάτων, ἔσωθεν
δέ εἱσι-λύκοι ἅρπαγες. ι Ὀοεν τοὺς τοιούτους πρῶ-
τον μὲν ἀπὸ τῆς πίστεως, εἶτα ἀπὸ τῆς πολιτείας
ἐξετάζειν δεῖ. ι ’Δπὸ γὰρ τῶν καρπῶν αὐτῶν, ι
φησὶν, ι ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. ι Καρπὸς δὲ οἰκεῖος
'e- C μάλιστα ἀνθρώπῳ τὰ τῆς ψυχῆς νοήματα, ῶν φανε-
ρουμένων γινώσκεται, εἴτε τῇ τῶν Χριστιανῶν ἀλη-
Ὅσα μὲν οὖν παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς καί τιῖιν
ἁγίων καὶ διδασκάλων τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας πε pl.
τῆς ὑγιοῦς τῶν Χριστιανῶν πίστεως διδασκόμεθα,
ταῦτά ἐστιν ἥν καὶ καρδίᾳ πιστεύειν ὀφείλομεν εις
δικαιοσᾶνην, καὶ στόματι ὁμολογεῖν είς σωτηρίαν,
ὼς ὁ διδάσκαλος τῶν ἑονὼν ἀπεφήνατο. ι Ταύτην ι
γὰρ ἐὰν μή τις πιστῶς πιστεύσῃ, σωθῆναι οὗ δύνα-
it: χ ται, ι ὡς ὁ μέγας Ἀθανάσιος (90) ἐν τῇ πρὸς Ἰού-
6. "Jac. ιι. 20, 26. " ΙΙοιιιι.ειι, 50. τ’ Matth. vn, Ἠ.
De Symbolo D tulit: atque Occidentales et Orientales deiuccps
veneratos esse ait : Πρῶτος καὶ μόνος, ἧ κομιδῆ
σὺν ὀλίγοις ἀποτολμᾷ τὴν ἀλήθειαν σαφῶς οὑτωσὶ
καὶ διαρρήδην, τῶν τριῶν μίαν οεότιγτα καὶ οὐσίαν
ἐγγράφως ὁμολογήσας ’ Primus ille ac solus, aut
cum admodum paucis, veritatem palam apertisque
verbis promulgare non dubitavit, unam trium perso-
narum divinitatem et essentiam scripto confessus.
Id nimirum Athanasius sic exsecutus, cpistola illa
quam refert Theodoretus, Ι. tv Historia: Aliccles"
(Ξ. 3, qua: una esplodit, qttithuidde Symbolo
e. ι), qua: una esptoutt, qtnu uia ue aymuoro
Athanasiano, Dominicis diebus aii Primam reeitari
solito. illi oblato ad ejus formandam fidem, cum
prius_Tt-everis illud scripsisset, ut fidei sua: ratio:
item Julio papa: redderet, vel Genebiardus, vel alii
scripsere. Alia ratio instituendi Christianissimum
priueipem, seu etiam suam fidem tuendi ac satis-