PG 152, col. 657
non uni. sed sic universis prmscribat Romanae ego
Ecclesia quasi Symbolum ini-crto auctore. existi-
mem. hinc Athanasii dictum et putatum, quod di-
tur-ide catluiliram, ipsamque Athanasii tidem (de
Trinitate maxime) complecteretur; cnins ἰιιιοιι·
catholicos sic spectata fides. ut eius communio
velut tessera catholici esset : censeri-turnum eius
οηηυΙριιιΙηιίο ipsa Nicaeum. et catholicae fidei eiura-
tio; uti se res habuit in Liberio Romano antistite.
cui renuit Romana ipsa Ecclesia communicare.
habuitth ut harreticnm, cum illc Constantii vexa-
tionibus fatigatus in ejus tandem condemnationem
consensisset : seque illa condemnatione. Eusebia-
norum communione pollnissot. Ejus Symboli seu
formulae fidei antiquitatem. produnt illi ejus Versi-
culi. quos totidem' verbis habet August: in libris Β nere quidem dici potest. sed "in. perinde honori/ire:
De Trinit. et alibi. quos non aliunde desumpsisse
videatur quam ex eo Symbolo : ac. si desumpsit. 1
longe Athanasii atatem superat, cui quidam illud
falso ascribunt. ut “auctor est Joannes Bele-
thus, antiquus Parisiensis theologus: nisi forte
velint aliqua de Christi mysterio addidisse, qua:
νίιιρὲιηιιιι· ιςνηοιὴιηι genera em. ac in eo explica-
vidcantur 4 synodum generalem. ac in eo explica-
tam fidem. supponereaut est facile in ejusmoli
scriptionibus nova addere, majoris explicationis
causa. prout nova cogunt surgentes opiiiiones seu
Itrereses. Quanquam nihil vetat dicere. ipsum po-'
tius Symboli auctorem ex Augustino aliisque PP.
sua consarcinasse. Verum quidQuid oppones, nihil
necesse Roma vel Latio exire: seu Graecum Sym-
boli ejus auctorem quaerere. Latine primum scri-
ptum 'oinnino suadet. quod Latina. ipsa non har.
hara. eadem prorsus sunt; Graeca tere semibarbara.
ionge alia et alia. prout quisque interpretum sibi
indiilsit, ut alia aliis verba reponeret ς’ nec solum (ἶ
in levioribus. verum etiam in iis qu:e graviora
rideantur, uti sunt voces ὑπόσταπις et πρόςωπον.
Duas refert Genebr. et tertiae variantes lectiones.
exstatque quarta_altero tumo Athanasii Ope-runt.
Symboli hujus Graeca editio :omnesqne alium
aliumque pnet‘crunt auctorem. seu magis interpre-
tem; sic verbis dissentiunt, ac quamvis alii aliis
minus barbari sint, ιιι-,ιι Athanasio omnes balbu-
tiunt aevique paulo recentioris homines produnt.
Movet et'illa explicatio dicti evangelici ': I’ater
major me est, nonsatis in eo Synrholo AlllatlitSltlnn,
Verus enim Athanasius, orat. 2 contra Arianos.
majorem exponit. ut et fere aequales pauloque
suppares viri ecclesiastici. ratione originisiet
principii, non secundum humanitatem. ide qua
"eum possit ambigere. et inter quam et Donni (res
sic distantes diversique generis) non Satis apte tllzs
visa instituta illa majoris comparatio. Μείζων
itaque oti μεγέθει τινὶ ἢ χρόνῳ, sua oti τὴν ἐξ 1) tur
' αὐτοῦ τοῦ Ματρὸς γέννησιν · .llajor non mole ati-
qua aut tempore, sed quod ex Patre italus sit. Sub-
ditqne : Πλὴν ὅτι καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν, Meng ἐπὶν,
ἔδειξε πάλιν τῆς οὐσίας τὴν {eorum · Cancrum
etiam dicendo, Alllajor est, essenta rursus proprie-
tutcut ostendit. Paulo clarius Grch mat. altera de
Filio. ex quo bansisse videntur nostri theologi, nt
sic evangelise Patrem majorem dit-ant, ut tamen
Filium minorem non admittant; qua in rc minus
si-rupulosos fuisse antiquiores liquet. Sic ergo ille:
’³11 δῆλον ὅτι τὸ μεῖζον μὲν ἐστι τῆς uitiae, τὸ δὲ
tam τῆς (possit); ο nat τοῦτο ὑπδ πολλῆς εὐγνωμοσ
eam; ὁμολογοῦμεν ἡμεῖς’ τάχα δ’ ἂν sinuant;
ἄλλος-τῷ ἡμετέρῳ λόγῳ προτφιὶρνεικών, μὴ ἑλιτ-
τον εἱνᾳζι ’τὸ eumnam; ⁷ αἰτίας εἶναι τ’θῦ ἀκαι-
τίωυντῆς τε γὰρ τοῦ αὴὰρχου δόξης μετέχοι ἂι,
ὅτι.νῄ ἐκ τοῦ ᾴνᾴρχου ο κιίςπρόσεστιή irinum;
πρὶγμα τοσοῦτο τοῖς γε νοῦ-ι ipsaipsa! οὔτω
Ecclesia quasi Symbolum ini-crto auctore. existi-
mem. hinc Athanasii dictum et putatum, quod di-
tur-ide catluiliram, ipsamque Athanasii tidem (de
Trinitate maxime) complecteretur; cnins ἰιιιοιι·
catholicos sic spectata fides. ut eius communio
velut tessera catholici esset : censeri-turnum eius
οηηυΙριιιΙηιίο ipsa Nicaeum. et catholicae fidei eiura-
tio; uti se res habuit in Liberio Romano antistite.
cui renuit Romana ipsa Ecclesia communicare.
habuitth ut harreticnm, cum illc Constantii vexa-
tionibus fatigatus in ejus tandem condemnationem
consensisset : seque illa condemnatione. Eusebia-
norum communione pollnissot. Ejus Symboli seu
formulae fidei antiquitatem. produnt illi ejus Versi-
culi. quos totidem' verbis habet August: in libris Β nere quidem dici potest. sed "in. perinde honori/ire:
De Trinit. et alibi. quos non aliunde desumpsisse
videatur quam ex eo Symbolo : ac. si desumpsit. 1
longe Athanasii atatem superat, cui quidam illud
falso ascribunt. ut “auctor est Joannes Bele-
thus, antiquus Parisiensis theologus: nisi forte
velint aliqua de Christi mysterio addidisse, qua:
νίιιρὲιηιιιι· ιςνηοιὴιηι genera em. ac in eo explica-
vidcantur 4 synodum generalem. ac in eo explica-
tam fidem. supponereaut est facile in ejusmoli
scriptionibus nova addere, majoris explicationis
causa. prout nova cogunt surgentes opiiiiones seu
Itrereses. Quanquam nihil vetat dicere. ipsum po-'
tius Symboli auctorem ex Augustino aliisque PP.
sua consarcinasse. Verum quidQuid oppones, nihil
necesse Roma vel Latio exire: seu Graecum Sym-
boli ejus auctorem quaerere. Latine primum scri-
ptum 'oinnino suadet. quod Latina. ipsa non har.
hara. eadem prorsus sunt; Graeca tere semibarbara.
ionge alia et alia. prout quisque interpretum sibi
indiilsit, ut alia aliis verba reponeret ς’ nec solum (ἶ
in levioribus. verum etiam in iis qu:e graviora
rideantur, uti sunt voces ὑπόσταπις et πρόςωπον.
Duas refert Genebr. et tertiae variantes lectiones.
exstatque quarta_altero tumo Athanasii Ope-runt.
Symboli hujus Graeca editio :omnesqne alium
aliumque pnet‘crunt auctorem. seu magis interpre-
tem; sic verbis dissentiunt, ac quamvis alii aliis
minus barbari sint, ιιι-,ιι Athanasio omnes balbu-
tiunt aevique paulo recentioris homines produnt.
Movet et'illa explicatio dicti evangelici ': I’ater
major me est, nonsatis in eo Synrholo AlllatlitSltlnn,
Verus enim Athanasius, orat. 2 contra Arianos.
majorem exponit. ut et fere aequales pauloque
suppares viri ecclesiastici. ratione originisiet
principii, non secundum humanitatem. ide qua
"eum possit ambigere. et inter quam et Donni (res
sic distantes diversique generis) non Satis apte tllzs
visa instituta illa majoris comparatio. Μείζων
itaque oti μεγέθει τινὶ ἢ χρόνῳ, sua oti τὴν ἐξ 1) tur
' αὐτοῦ τοῦ Ματρὸς γέννησιν · .llajor non mole ati-
qua aut tempore, sed quod ex Patre italus sit. Sub-
ditqne : Πλὴν ὅτι καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν, Meng ἐπὶν,
ἔδειξε πάλιν τῆς οὐσίας τὴν {eorum · Cancrum
etiam dicendo, Alllajor est, essenta rursus proprie-
tutcut ostendit. Paulo clarius Grch mat. altera de
Filio. ex quo bansisse videntur nostri theologi, nt
sic evangelise Patrem majorem dit-ant, ut tamen
Filium minorem non admittant; qua in rc minus
si-rupulosos fuisse antiquiores liquet. Sic ergo ille:
’³11 δῆλον ὅτι τὸ μεῖζον μὲν ἐστι τῆς uitiae, τὸ δὲ
tam τῆς (possit); ο nat τοῦτο ὑπδ πολλῆς εὐγνωμοσ
eam; ὁμολογοῦμεν ἡμεῖς’ τάχα δ’ ἂν sinuant;
ἄλλος-τῷ ἡμετέρῳ λόγῳ προτφιὶρνεικών, μὴ ἑλιτ-
τον εἱνᾳζι ’τὸ eumnam; ⁷ αἰτίας εἶναι τ’θῦ ἀκαι-
τίωυντῆς τε γὰρ τοῦ αὴὰρχου δόξης μετέχοι ἂι,
ὅτι.νῄ ἐκ τοῦ ᾴνᾴρχου ο κιίςπρόσεστιή irinum;
πρὶγμα τοσοῦτο τοῖς γε νοῦ-ι ipsaipsa! οὔτω