PG 152, col. 768
se ; quamobrem nihileorum que intelliguntur, cum
eo quacunque ex parte confertur. Idem iterum se-
cundo capite. secunda: centuriae : Omnis intelligi-otia
est intelligentium, et eorum qua! intelliguntur;
Deus autem nec unus intelligentium est, nec aliquid
eorum qua: intelliguntur ; est enim supra ista: si-
quidem circumscribitur qui intelligit, tanquam in-
digens habitudine rei quam intelligit ; aut natura-
liter subjicitur intelligenti, qui propter habitudinem
intelligitur. Relinquitur igitur ul existimemus. Deum
neciutelliget'e, nec intelligi, sed potius supra quam
scienlissimus Dionysius (ε) : Sicut enim (3), inquit,
ea quae sub intelligentiam cadunt, per ea qum sub
sensum, intelligentia comprehendere et comtetnpla-
ri non possumus, neque per ea qua: typis et signis
informantur, ea qua: simplicia sunt, ct typis [101ιεί-
gnantur, nequc per liguras corporum, incorporea,
mne neque sensum tactus subire. neque figuram et
formam capere possunt ; sic eadem ratione verita:
tis supra substantias est illa supra substantiam in-
finitas ; et supra mentes illa supra mentem unitas
ct omnibus ratiocinationibus inscrntabile illud supra
ratiocinationem unum ; omni verbo iuefl'abile illud
Supra verbum, bonum, ‘unitas eil'ectrix (4) univer-
sa: unitatis ; et substantia supra substantiam , va-
cans ratione (5), intelligentia, nomine ; et mens non
cadens sub intelligentiam, ratio non efl'abilis, quia
lutus : qui tut in se est. neque ratione vestigari, nec
intelligi, neque nominari potest. (Cum igitur audis
in Scriptura formam Dei,et speciem et faciem, in-
tellige per anagogen. id est. elevare supra cor-
pora, ut Deofidignum est:_cum vero uni-tatem au-
dis, ne intelligas quasi varia qua2dam ad‘uiiionem
concurrant; non enim de his nunc sermo tit , Sed
de Deo, qui nec est principium numerorum. neque
compositus, sed supra simplices substantias unitos,
unitas.
(4) E/fectrix unitatis. Postquam ea quae de Deo
suntex omnibus quae in rerum natura sunt. exeruit,
deinceps sequens linguae nostra! modum (nonfienim
supra 'hunc'ul'erri possumus) ex illis, ipsis Deum
laudat. e quibus eum exciuit; et unda-teut vocat .
sed effectricem unitatem, id est, simplicium sub-
stantiarum', ut'angelorum et animarotn_;_ et men-
tem non intellectilém, id est, quae, a nulla _tuente
D intelligitur. Si enim simile a simili raguoscitur. si
mens Esset, oporteret ut amentil_tus_cog_n«.tsceretur,
al quis cognorit mentem Domini? Est igitur tuens
supra mentem, et nomen supranotnne nomen : Et
noiuen, inquit, ineunt non niantfestavi eis; quam-
obrem omnibus est sine nomine, imo nec ens est :
etenim si ea qua: sunt, ex nihilo creat. non est igi7
tur ex iis qua: sunt. sed supra ea quin sunt. Quod
si dicit: Ego suntqui sunt (Exod. ut), itttellige, ut
decet, esse' scilicet 'sine principio, et sine line; quin
etiatn'inscrutabilem , ei sitntiiter in aliis quae Deo
natttra_t_'onveniunt_. _ _ Δ- Μ
(5) Vacans ratione intelligentia. Sicut Dionys.
(ε) Cap. ide divinis nominibus.
eo quacunque ex parte confertur. Idem iterum se-
cundo capite. secunda: centuriae : Omnis intelligi-otia
est intelligentium, et eorum qua! intelliguntur;
Deus autem nec unus intelligentium est, nec aliquid
eorum qua: intelliguntur ; est enim supra ista: si-
quidem circumscribitur qui intelligit, tanquam in-
digens habitudine rei quam intelligit ; aut natura-
liter subjicitur intelligenti, qui propter habitudinem
intelligitur. Relinquitur igitur ul existimemus. Deum
neciutelliget'e, nec intelligi, sed potius supra quam
scienlissimus Dionysius (ε) : Sicut enim (3), inquit,
ea quae sub intelligentiam cadunt, per ea qum sub
sensum, intelligentia comprehendere et comtetnpla-
ri non possumus, neque per ea qua: typis et signis
informantur, ea qua: simplicia sunt, ct typis [101ιεί-
gnantur, nequc per liguras corporum, incorporea,
mne neque sensum tactus subire. neque figuram et
formam capere possunt ; sic eadem ratione verita:
tis supra substantias est illa supra substantiam in-
finitas ; et supra mentes illa supra mentem unitas
ct omnibus ratiocinationibus inscrntabile illud supra
ratiocinationem unum ; omni verbo iuefl'abile illud
Supra verbum, bonum, ‘unitas eil'ectrix (4) univer-
sa: unitatis ; et substantia supra substantiam , va-
cans ratione (5), intelligentia, nomine ; et mens non
cadens sub intelligentiam, ratio non efl'abilis, quia
lutus : qui tut in se est. neque ratione vestigari, nec
intelligi, neque nominari potest. (Cum igitur audis
in Scriptura formam Dei,et speciem et faciem, in-
tellige per anagogen. id est. elevare supra cor-
pora, ut Deofidignum est:_cum vero uni-tatem au-
dis, ne intelligas quasi varia qua2dam ad‘uiiionem
concurrant; non enim de his nunc sermo tit , Sed
de Deo, qui nec est principium numerorum. neque
compositus, sed supra simplices substantias unitos,
unitas.
(4) E/fectrix unitatis. Postquam ea quae de Deo
suntex omnibus quae in rerum natura sunt. exeruit,
deinceps sequens linguae nostra! modum (nonfienim
supra 'hunc'ul'erri possumus) ex illis, ipsis Deum
laudat. e quibus eum exciuit; et unda-teut vocat .
sed effectricem unitatem, id est, simplicium sub-
stantiarum', ut'angelorum et animarotn_;_ et men-
tem non intellectilém, id est, quae, a nulla _tuente
D intelligitur. Si enim simile a simili raguoscitur. si
mens Esset, oporteret ut amentil_tus_cog_n«.tsceretur,
al quis cognorit mentem Domini? Est igitur tuens
supra mentem, et nomen supranotnne nomen : Et
noiuen, inquit, ineunt non niantfestavi eis; quam-
obrem omnibus est sine nomine, imo nec ens est :
etenim si ea qua: sunt, ex nihilo creat. non est igi7
tur ex iis qua: sunt. sed supra ea quin sunt. Quod
si dicit: Ego suntqui sunt (Exod. ut), itttellige, ut
decet, esse' scilicet 'sine principio, et sine line; quin
etiatn'inscrutabilem , ei sitntiiter in aliis quae Deo
natttra_t_'onveniunt_. _ _ Δ- Μ
(5) Vacans ratione intelligentia. Sicut Dionys.
(ε) Cap. ide divinis nominibus.