PG 158, col. 1000
γὰρ ἔκ τινος καὶ αὐτὸς, ἵν’ εἴη καὶ αὑτός πως αἰτια-
τὺν, καὶ τὰ αὐτῷ’προσόντα παρ’ ἄλλου του καὶ μὴ
ἀνάρχως, μηδὲ πηγαίως. Αὐτὸς γὰρ μόνος Υίοῦ καὶ
Πνεύμαχτος ἁρχὴ ἅναρχος καὶ ἀναίτιος, ὡς ἑλέ-
γομεν.
ς’.Παράγων τοίνυν ὁ Πατὴρ τὸν Υίδν, δίδωσιν
αὑτῷ τὴν θείαν οὐσίαν, καὶ ὅσαιπερ αὐτῆς τελειό-
τητες, ὥστε καὶ τὴν γεννητικὴν καὶ προὸλητιχὴν
ἆμα δύναμιν. Τῆς γὰρ αὐτῆς οὐσίας τὰ πρόσωπα
καὶ τὰς αὑτὰς ἔχει δῂπουοεν τελειότητας, ,ὡς ἑδέ-
δεικτο· καὶ νοῦς δὲ κάι βούλῆσις τελειότητεςξ ’Ἄλλως
τε τίς οὐκ οἶδε νοῦν τε καὶ βούλησιν τὰ αὐτὰ πάντη
πάντως ὲν Πατρὶ καὶ¹ Υἰῷ καὶ τῷ Πνεύμιτι; Ἀλλὰ.
μὴν 60' 6 Υίὺς παρήγετο ὲκ Harpe; ὡς Πατρὺς, οὐ
νοεῖται τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὲκ τοῦ Πατρός ὡς προδο-
λέως παράγεσθαι, Προεπινοεῖται γὰρ ὁ Πατὴρ
Ποιιτὴρ1 τοῦ προϐοὶὲως προσολεὺς, ὡς ἐλέγετο. Ἂλς
λως τε καὶ τῆς πατρότητος ὑφεστώσης, μιᾶς ιδιό-
τητος οῡσης, τὴν πατρικὴν ὑπόστασιν, καθάπερ καὶ
τὸν Υῐὺν ἡ υίότης, καὶτὸ Πνεῦμαὴ προϐολὴ, οὐκ
ἃν ἅμα εἴη πατρίτης, καὶ ὴ ὲν τῷ [ια-τρὶ προϐολή.
Προεπινοηοήςεται γὰρ πατρότης τῆς ὲν Πατρὶ,
ταυτδν δὲ είπεῖν, τῆς ὲνεργητικῆς προϐολῆς, Οὐκοῦν
καὶ 6 Υἱὸς, ὄο¹ 6 Πατὴρ ὠς προσολεὺςι παράγει τὸ
Πνεῦμα τὺ ἅγιον, τὴν αὐτὴν ἔχων παρὰ τοῦ Harpe;
ἰιὰ γεννήσεως δύναμιν, τὴν προσλητ;κὴν δηλαδὴ,
ξυνεπινοηθήσεται τῷ Πατρὶ πρὸς τὴν τοῦ Πνεῦμα-
τος πρόοδον, μίαν οὖσαν ὲκ Πατρδς δι’ Υἰοῦ, μιᾷ
δηλαδὴ δυνάμει τε καὶ ἀρχῇ, τῇ ὲν Πατρὶ καὶ Υίῴ,
ὲν μὲν ἐκείνῳ πηγαίως οῦσης καὶ ἀνάρχως καὶ μὴ
παρ’ ἄλλον, ἐν δὲ τῷ Υέᾦ διδομένη διὰ γεννήσεως ἐκ -
Πατρὺς, ὡς ἐξ ἀρχῆς ἁνάρχου καὶ πηγῆς καὶ al—
τίας, ἐξ ἧς ἑκάτερα πρόεισιν rw.- τε καὶ Πνεῦμα
ἅγιον. Ὥστε τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον εἰκότως ὲκ Πατρὸς
ἐκπορεύεσθαι λέγεται δι’ Υίοῦ, κατὰ τὴν ξυνεπτυγ-
μένην ο;ολογὶαν. Οὐδὲ γὰρ ἐκ μόνου Πατρὸς, ἵνα μὴ
νομίζοιτο ὁ Υἱὸς αὑτῷ ἀνόμοιος, μὴ τὰς αὑτὰς
ἔχων τελειότητας τῷ Πατρὶ, καὶ διὰ τοῦτο μηδ’ ὁμο-
ούτιος, ὅπερ οὐδαμῶς ἀπέοικε τῇ τοῦ ’Λρείου αι⁴
ρὲσει,”τὸν Υίὸν ἁλλοτριούσῃ τῆς οείας φύσεως
’τοῦ Πατρός ὧν γὰρ αἱ δυνάμεις διάφοροι, καὶ αὐτὰ
ἂν εἶεν ταῖς οὐσίαις διάφορα· οὐδ’ αὖ ἐξ Υἰοῦ ἴνα
μὴ πάλιν 6 Υἱὸς ἀρχὴ νομίζοιτο ἄναρχος, κάντεῦ-
Οεν πάλιν ἀλλότριος τῆς πατρικῆς οὐσίας καὶ φύε
eset: πρὸς δὲ καὶ ἵνα μὴ υἱωνὸς νομίζοιτο ’τὸ
Πνεῦμα τὺ ἆγιον τοῦ Πατρδς, καὶ υίὸς αὖ πάλιν
τοῦ Tia-3 τοῦ Θεοῦ” ἦν γὰρ ἂν καὶ 6 Υἱὸς αὖ πάλιν
Πατήρ πρὸς δὲ καὶ ῑνα μὴ νομίζοιτο τι τῷ Υιῴ
προτεῖναι ὠς παρακτικὴ δύναμις τοῦ ἁγίου Ilvati-
ματος, μὴ τῷ αὑτῴ ὃν τῷ ἀριθμῷ κὰν τῷ Θεῴ καὶ
Hirpi. Ἐπειοάγετιι γὰρ καὶ τοῦτο πάλιν αὖθις ἰδ’
τῆς οὐσίας ἀνόμοιον, ἃ. δὴ πάντα ἀνόσια καὶ ἀθέ-
τὺν, καὶ τὰ αὐτῷ’προσόντα παρ’ ἄλλου του καὶ μὴ
ἀνάρχως, μηδὲ πηγαίως. Αὐτὸς γὰρ μόνος Υίοῦ καὶ
Πνεύμαχτος ἁρχὴ ἅναρχος καὶ ἀναίτιος, ὡς ἑλέ-
γομεν.
ς’.Παράγων τοίνυν ὁ Πατὴρ τὸν Υίδν, δίδωσιν
αὑτῷ τὴν θείαν οὐσίαν, καὶ ὅσαιπερ αὐτῆς τελειό-
τητες, ὥστε καὶ τὴν γεννητικὴν καὶ προὸλητιχὴν
ἆμα δύναμιν. Τῆς γὰρ αὐτῆς οὐσίας τὰ πρόσωπα
καὶ τὰς αὑτὰς ἔχει δῂπουοεν τελειότητας, ,ὡς ἑδέ-
δεικτο· καὶ νοῦς δὲ κάι βούλῆσις τελειότητεςξ ’Ἄλλως
τε τίς οὐκ οἶδε νοῦν τε καὶ βούλησιν τὰ αὐτὰ πάντη
πάντως ὲν Πατρὶ καὶ¹ Υἰῷ καὶ τῷ Πνεύμιτι; Ἀλλὰ.
μὴν 60' 6 Υίὺς παρήγετο ὲκ Harpe; ὡς Πατρὺς, οὐ
νοεῖται τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὲκ τοῦ Πατρός ὡς προδο-
λέως παράγεσθαι, Προεπινοεῖται γὰρ ὁ Πατὴρ
Ποιιτὴρ1 τοῦ προϐοὶὲως προσολεὺς, ὡς ἐλέγετο. Ἂλς
λως τε καὶ τῆς πατρότητος ὑφεστώσης, μιᾶς ιδιό-
τητος οῡσης, τὴν πατρικὴν ὑπόστασιν, καθάπερ καὶ
τὸν Υῐὺν ἡ υίότης, καὶτὸ Πνεῦμαὴ προϐολὴ, οὐκ
ἃν ἅμα εἴη πατρίτης, καὶ ὴ ὲν τῷ [ια-τρὶ προϐολή.
Προεπινοηοήςεται γὰρ πατρότης τῆς ὲν Πατρὶ,
ταυτδν δὲ είπεῖν, τῆς ὲνεργητικῆς προϐολῆς, Οὐκοῦν
καὶ 6 Υἱὸς, ὄο¹ 6 Πατὴρ ὠς προσολεὺςι παράγει τὸ
Πνεῦμα τὺ ἅγιον, τὴν αὐτὴν ἔχων παρὰ τοῦ Harpe;
ἰιὰ γεννήσεως δύναμιν, τὴν προσλητ;κὴν δηλαδὴ,
ξυνεπινοηθήσεται τῷ Πατρὶ πρὸς τὴν τοῦ Πνεῦμα-
τος πρόοδον, μίαν οὖσαν ὲκ Πατρδς δι’ Υἰοῦ, μιᾷ
δηλαδὴ δυνάμει τε καὶ ἀρχῇ, τῇ ὲν Πατρὶ καὶ Υίῴ,
ὲν μὲν ἐκείνῳ πηγαίως οῦσης καὶ ἀνάρχως καὶ μὴ
παρ’ ἄλλον, ἐν δὲ τῷ Υέᾦ διδομένη διὰ γεννήσεως ἐκ -
Πατρὺς, ὡς ἐξ ἀρχῆς ἁνάρχου καὶ πηγῆς καὶ al—
τίας, ἐξ ἧς ἑκάτερα πρόεισιν rw.- τε καὶ Πνεῦμα
ἅγιον. Ὥστε τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον εἰκότως ὲκ Πατρὸς
ἐκπορεύεσθαι λέγεται δι’ Υίοῦ, κατὰ τὴν ξυνεπτυγ-
μένην ο;ολογὶαν. Οὐδὲ γὰρ ἐκ μόνου Πατρὸς, ἵνα μὴ
νομίζοιτο ὁ Υἱὸς αὑτῷ ἀνόμοιος, μὴ τὰς αὑτὰς
ἔχων τελειότητας τῷ Πατρὶ, καὶ διὰ τοῦτο μηδ’ ὁμο-
ούτιος, ὅπερ οὐδαμῶς ἀπέοικε τῇ τοῦ ’Λρείου αι⁴
ρὲσει,”τὸν Υίὸν ἁλλοτριούσῃ τῆς οείας φύσεως
’τοῦ Πατρός ὧν γὰρ αἱ δυνάμεις διάφοροι, καὶ αὐτὰ
ἂν εἶεν ταῖς οὐσίαις διάφορα· οὐδ’ αὖ ἐξ Υἰοῦ ἴνα
μὴ πάλιν 6 Υἱὸς ἀρχὴ νομίζοιτο ἄναρχος, κάντεῦ-
Οεν πάλιν ἀλλότριος τῆς πατρικῆς οὐσίας καὶ φύε
eset: πρὸς δὲ καὶ ἵνα μὴ υἱωνὸς νομίζοιτο ’τὸ
Πνεῦμα τὺ ἆγιον τοῦ Πατρδς, καὶ υίὸς αὖ πάλιν
τοῦ Tia-3 τοῦ Θεοῦ” ἦν γὰρ ἂν καὶ 6 Υἱὸς αὖ πάλιν
Πατήρ πρὸς δὲ καὶ ῑνα μὴ νομίζοιτο τι τῷ Υιῴ
προτεῖναι ὠς παρακτικὴ δύναμις τοῦ ἁγίου Ilvati-
ματος, μὴ τῷ αὑτῴ ὃν τῷ ἀριθμῷ κὰν τῷ Θεῴ καὶ
Hirpi. Ἐπειοάγετιι γὰρ καὶ τοῦτο πάλιν αὖθις ἰδ’
τῆς οὐσίας ἀνόμοιον, ἃ. δὴ πάντα ἀνόσια καὶ ἀθέ-