PG 159, col. 1024
καὶ ἐνωθῆναι τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία, ἵνα ἀμφότε-
ροι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἐνότητα τῆς πίστεως, καὶ
συγκαταριθμηθῶμεν τοῖς τῶν ἀγίων χοροῖς μετὰ
πάντων τῶν ἀπʼ αἰῶνος τῶν θεῷ εὐαρεστησάντων.
Ἀμήν.-
1
Τor sxoσtΛEETAToT EuiXRonor aIEsmNμε
έπολογία εἰς τὸ γραμμάειον κῦρ Mάρκου τοῦ Εὐγεσικοῦ μμητροπολίτου
Ἐχέσου, ἐν ῷ ἐκτίθεταιι τὴν ἐαυτοῦ δόξαν,ῆν εῖχε περὶ τῆς
ἐν ἀλωρεντίᾳ ἀγίας καὶ ἔερᾶς συνόδου.
S
I
II
pEO AIAIIIOSSI uMETIONENSIS EPISCOPI
Responsio adlibellum domii Maret Nugenici metropolilæ Ephesi, in quo Marcus
quid de sacrosancta sgnodo lorentina sentiret exæponit.
(lnterprete Joanne Mathæo Caryopbyllo. Lahbe, Cancit. XIII, 7u.)
uoonuoN.
Ὁ αἰδέσιμος οὗτος ἀνὴρ τοὺς ἀπὸ Χριστοῦ κε-
κλημένους Χριστιανοὺς εἰς τὴν τῶν σχισματικῶν
βουλόμενος ἀπῶσαι μοῖραν, κάντεῦθεν τῆς τῶν εὐ-
σεβῶν κοινωνίας χωρίσαι, καὶ τῆς ἱερᾶς παντελῶς
ἀποστῆσαι συνόδου, ὥσπερ τινὰ τόμον τὴν ἑαστοῦ
γνώμην ἐξέθετο, καὶ τοῖς ἀπανταχοῦ Χριστιανοῖς
ἀποστείλας νουθετεῖ, παρεγγυᾶται μὴ τὴν οἰκουμε-
νικὴν σύνοδον στέργειν, ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς αὐτοῦ
λόγοις προσμένειν, ὡς ἐνὸς καὶ αὐτοῦ ὄντος τῶν
διαλεχθέντων τῆς ἱερᾶς ἐκείνης συνόδου· καὶ ὅτι
οἱ μὲν ἄλλοι ὑποσχέσεσι λαμπραῖς καὶ τιμαῖς ὑπα-
χθέντες συνήνεσαν, αὐτὸς δὲ οὐδόλως αὐτοῖς συγκα-
τένευσε· κὰκεῖνοι μὲν δῶρα χερσὶ λαβόντες ἡνώθη-
σαν, οὗτος δὲ οὕτε δῶρα ἔλαβεν, οὕτε χρυσῷ τὰς
χεῖρας ἐμίανεν.
Ἐπεὶ οὗν καὶ πρὸς ἡμᾶς ἡ τοιαύτη αὐτοῦ παραί-
νεσις ἤδη ἐλήλυθεν, ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς ἐξετά-
σαι, εἴπερ ἀληθἢ λέγει, καὶ συμφωνεῖ τοῖς ἀγίοις
τοιαῦτα λέγων. Καὶ εἰ μὲν ἀληθείας ἔχεται, καὶ
ἡμεῖς μετʼ αὐτοῦ στησόμεθα ἐγκαλοῦντες Λατίνοις.
καὶ ὀμόφρονες αὐτῷ πάντα τὸν χρόνον ἐσόμεθα·
εἱ δὲ πόῤῥω που τῆς ἀληθείας καὶ παντελῶς ἀλλό-
τρια τῆς τῶν ἀγίων θεολογίας ἀποφαινόμενος δειχ-
θείη, ἀποπέμψαι μὲν τοῦτον ὡς ἀπατεῶνά τε καὶ
ψευδοδιδάσκαλον, ἀποσκορακίσαι δὲ τοὺς αὐτοῦ
λόγους ὡς πημαντικοὺς ὄντας τῶν ἡμετέρων ψυχῶν
καὶ προσῆκόν ἐστι καὶ σωτήριον ἄμα. Τούτου δὲ
ροι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἐνότητα τῆς πίστεως, καὶ
συγκαταριθμηθῶμεν τοῖς τῶν ἀγίων χοροῖς μετὰ
πάντων τῶν ἀπʼ αἰῶνος τῶν θεῷ εὐαρεστησάντων.
Ἀμήν.-
1
Τor sxoσtΛEETAToT EuiXRonor aIEsmNμε
έπολογία εἰς τὸ γραμμάειον κῦρ Mάρκου τοῦ Εὐγεσικοῦ μμητροπολίτου
Ἐχέσου, ἐν ῷ ἐκτίθεταιι τὴν ἐαυτοῦ δόξαν,ῆν εῖχε περὶ τῆς
ἐν ἀλωρεντίᾳ ἀγίας καὶ ἔερᾶς συνόδου.
S
I
II
pEO AIAIIIOSSI uMETIONENSIS EPISCOPI
Responsio adlibellum domii Maret Nugenici metropolilæ Ephesi, in quo Marcus
quid de sacrosancta sgnodo lorentina sentiret exæponit.
(lnterprete Joanne Mathæo Caryopbyllo. Lahbe, Cancit. XIII, 7u.)
uoonuoN.
Ὁ αἰδέσιμος οὗτος ἀνὴρ τοὺς ἀπὸ Χριστοῦ κε-
κλημένους Χριστιανοὺς εἰς τὴν τῶν σχισματικῶν
βουλόμενος ἀπῶσαι μοῖραν, κάντεῦθεν τῆς τῶν εὐ-
σεβῶν κοινωνίας χωρίσαι, καὶ τῆς ἱερᾶς παντελῶς
ἀποστῆσαι συνόδου, ὥσπερ τινὰ τόμον τὴν ἑαστοῦ
γνώμην ἐξέθετο, καὶ τοῖς ἀπανταχοῦ Χριστιανοῖς
ἀποστείλας νουθετεῖ, παρεγγυᾶται μὴ τὴν οἰκουμε-
νικὴν σύνοδον στέργειν, ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς αὐτοῦ
λόγοις προσμένειν, ὡς ἐνὸς καὶ αὐτοῦ ὄντος τῶν
διαλεχθέντων τῆς ἱερᾶς ἐκείνης συνόδου· καὶ ὅτι
οἱ μὲν ἄλλοι ὑποσχέσεσι λαμπραῖς καὶ τιμαῖς ὑπα-
χθέντες συνήνεσαν, αὐτὸς δὲ οὐδόλως αὐτοῖς συγκα-
τένευσε· κὰκεῖνοι μὲν δῶρα χερσὶ λαβόντες ἡνώθη-
σαν, οὗτος δὲ οὕτε δῶρα ἔλαβεν, οὕτε χρυσῷ τὰς
χεῖρας ἐμίανεν.
Ἐπεὶ οὗν καὶ πρὸς ἡμᾶς ἡ τοιαύτη αὐτοῦ παραί-
νεσις ἤδη ἐλήλυθεν, ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς ἐξετά-
σαι, εἴπερ ἀληθἢ λέγει, καὶ συμφωνεῖ τοῖς ἀγίοις
τοιαῦτα λέγων. Καὶ εἰ μὲν ἀληθείας ἔχεται, καὶ
ἡμεῖς μετʼ αὐτοῦ στησόμεθα ἐγκαλοῦντες Λατίνοις.
καὶ ὀμόφρονες αὐτῷ πάντα τὸν χρόνον ἐσόμεθα·
εἱ δὲ πόῤῥω που τῆς ἀληθείας καὶ παντελῶς ἀλλό-
τρια τῆς τῶν ἀγίων θεολογίας ἀποφαινόμενος δειχ-
θείη, ἀποπέμψαι μὲν τοῦτον ὡς ἀπατεῶνά τε καὶ
ψευδοδιδάσκαλον, ἀποσκορακίσαι δὲ τοὺς αὐτοῦ
λόγους ὡς πημαντικοὺς ὄντας τῶν ἡμετέρων ψυχῶν
καὶ προσῆκόν ἐστι καὶ σωτήριον ἄμα. Τούτου δὲ