PG 159, col. 1025
του σοφοῦ καὶ μεγάλου λόγους ἡμεῖς οὕτω τολμηρῶς
ἀνατρέπειν ἐπιχειροῦμενο τότε δὲ μᾶλλον Οαυμάέ
ζειν δεῖ, ὅταν αὑτὸν ἐλεγχόμενον παρ’ ἡμῶν θεά·
σησῦε ὅντα τοιοῦτον, καὶ δεικνύμενον ἀσθενῆ τε
καὶψευδῆ προφέροντα ῥήματα · εί γὰρ ἄπειροι σο-
epiat; ἐσμὲν, ἁλλ’ὀροέδι.ξοι τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτιέ
Ἐκεῖνος γὰρ ὁ εἰπών · "Utar" ἁχθῆτε-είς σοφοὺς
arui ἡγεμόνας, μὴ δειλιιίσητε· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν
δώσω δύναμιν, ᾗ οὑ δυνήσονται ἀντειπεῖν πάν-
τες οί ἀντικείμενοι ὑμῖν ο αὐτὸς γοίν δύναται καὶ
ἡμᾶς φωτίσαι, ὁ καὶ τοῦς ἁλιεῖς ἀγραμμάτους ὅν-
τας θεολόγους καὶ ῥήτορας ἀναδείξας, καὶ δύναμιν
ἱκανὴν δοῦναι, ὥστε τοῦτον κατατροπώσασοαι. Μὴ
οὖν ἀποϐλέψητε πρδς τὴν ὑπεροχὴν τοῦ ἀνδρὸς
καὶ τὴνὴμῶν χθαμαλότητα, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀλήθειαν
ἀμφοτέρων, καὶ τίς ἐστιν ὁ τοῖς Θεολόγοις τῆς Ἐκ-
κλησὶας συνᾴδων· τῷ γὰρ τὴν ἀλήθειαν λέγοντι,
τούτῳ καὶ πιστευτέον ἀνάγκη. Ἰν* οῦν μὴ δόξωμεν
περιττὰ ἐκ προοιμίων λέγειν, φέρε τὰ παρ’ αὐτοῦ
9
εἰρημένα είς μέσον προῦῶμεν, καὶταῦτα κατᾶ λέξιν ἀκριϐῶς ἐξετάσωμεν, ἵν’ ὗ ἀλήοεια φανερᾶ τοῖς
πᾶσι γένηται.
Ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιταγὴν καὶ τὴν χρείαν τῆς τοῦ
Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀναδεξάμενος τὸ τῆς ἀρχιερω-
σύνης λειτούργημα, τοσοῦτον τὴν ἐμὴν ἀξίανᾶμα
καὶ τὴν δύναμιν ὑπερεαίνον, ὲπηκολούϐησα τῷ οι-
κουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῷ ὲκ Θεοῦ αὐτοκράτορι
πρὸς τὴν ὲν Ἰταλίᾳ σύνοδον.
ΔΠΟΛΟΓΙΑ.
’ Πάντες οίτῷ ἀπὸ Χριστοῦ ὀνόματι κεκλημένοι
διὰ τὴν ἐπιταγὴν τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας οὐκ
ὀφείλομεν μόνον ἀναδέξασθαι τέως μετ’ εὐλαϐείας
τὸ τῆς ἀρχιερωσύνης λειτούργημα* ὅπερ καὶ τὴν
ἡμετέραν ἀξίαν καὶ δύναμιν, ὡς ἔφησας, ὑπερϐαί-
νει, καὶ τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς, τιμῆς μεγίστης ὑπάρ-
χον ἀξίωμαο ἀλλὰ καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ εί ’
τι ἄλλο τῶν ἀναγκαίων προέσθαι, βίον, σῶμα, καὶ
αὐτὴν τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλη-
cia; · καὶ ἀκολουθῆσαι τοῖς ἐκ Θεοῦ δοθεῖσιν ἡμῖν
ἡγεμόσι, βασιλεῦσι καὶ πατριάρχαις, οὐ πρὸς τὴν
Ἰταλίαν μόνον ἥτις-ἄρχεται παρὰ Χριστιανῶν ἔτι
καὶ κυϐερνᾶται, ἀλλὰ καὶ είς τὰ ἔσχατα μέρη τῆς
οἰκουμένης, ἔνθα ἂν ἄπιστοι κατοικῶσιν, ἶνα κε-
νωθῇ· τὸτοῦ σταυροῦ κήρυγμα, καὶ ἡ τῆς ἀληθοῦς
πίστεως ὁμολογία ταῖς βίαις παραφθαρείη τῶν
ἀνηκόων αίρετικῶνο μιμήσασθαι κᾶν τούτῳ τοὺς
περιϐοήτους ἐκείνους καὶ μακαρίους ἄνδρας, οἳ
προθύμως ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν διὰ τὴν τοῦ Χρι-
στοῦ-καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἐκκλησίαν. Ὅθεν καὶ σὺ εἰ
ἐπηκολούθησας, χρεωφειλέτης ὑπῆρχες ⁸ καὶ είοε ὲτελείωσας καὶ ἔργον ὼς ὤφειλε-ῖς. ’Δλλ’ ἴδωμεν οῦν
σοῦ’ καὶ τά λοιπά.
¹ Luc. xxi, iii.
ἀνατρέπειν ἐπιχειροῦμενο τότε δὲ μᾶλλον Οαυμάέ
ζειν δεῖ, ὅταν αὑτὸν ἐλεγχόμενον παρ’ ἡμῶν θεά·
σησῦε ὅντα τοιοῦτον, καὶ δεικνύμενον ἀσθενῆ τε
καὶψευδῆ προφέροντα ῥήματα · εί γὰρ ἄπειροι σο-
epiat; ἐσμὲν, ἁλλ’ὀροέδι.ξοι τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτιέ
Ἐκεῖνος γὰρ ὁ εἰπών · "Utar" ἁχθῆτε-είς σοφοὺς
arui ἡγεμόνας, μὴ δειλιιίσητε· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν
δώσω δύναμιν, ᾗ οὑ δυνήσονται ἀντειπεῖν πάν-
τες οί ἀντικείμενοι ὑμῖν ο αὐτὸς γοίν δύναται καὶ
ἡμᾶς φωτίσαι, ὁ καὶ τοῦς ἁλιεῖς ἀγραμμάτους ὅν-
τας θεολόγους καὶ ῥήτορας ἀναδείξας, καὶ δύναμιν
ἱκανὴν δοῦναι, ὥστε τοῦτον κατατροπώσασοαι. Μὴ
οὖν ἀποϐλέψητε πρδς τὴν ὑπεροχὴν τοῦ ἀνδρὸς
καὶ τὴνὴμῶν χθαμαλότητα, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀλήθειαν
ἀμφοτέρων, καὶ τίς ἐστιν ὁ τοῖς Θεολόγοις τῆς Ἐκ-
κλησὶας συνᾴδων· τῷ γὰρ τὴν ἀλήθειαν λέγοντι,
τούτῳ καὶ πιστευτέον ἀνάγκη. Ἰν* οῦν μὴ δόξωμεν
περιττὰ ἐκ προοιμίων λέγειν, φέρε τὰ παρ’ αὐτοῦ
9
εἰρημένα είς μέσον προῦῶμεν, καὶταῦτα κατᾶ λέξιν ἀκριϐῶς ἐξετάσωμεν, ἵν’ ὗ ἀλήοεια φανερᾶ τοῖς
πᾶσι γένηται.
Ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιταγὴν καὶ τὴν χρείαν τῆς τοῦ
Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀναδεξάμενος τὸ τῆς ἀρχιερω-
σύνης λειτούργημα, τοσοῦτον τὴν ἐμὴν ἀξίανᾶμα
καὶ τὴν δύναμιν ὑπερεαίνον, ὲπηκολούϐησα τῷ οι-
κουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῷ ὲκ Θεοῦ αὐτοκράτορι
πρὸς τὴν ὲν Ἰταλίᾳ σύνοδον.
ΔΠΟΛΟΓΙΑ.
’ Πάντες οίτῷ ἀπὸ Χριστοῦ ὀνόματι κεκλημένοι
διὰ τὴν ἐπιταγὴν τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας οὐκ
ὀφείλομεν μόνον ἀναδέξασθαι τέως μετ’ εὐλαϐείας
τὸ τῆς ἀρχιερωσύνης λειτούργημα* ὅπερ καὶ τὴν
ἡμετέραν ἀξίαν καὶ δύναμιν, ὡς ἔφησας, ὑπερϐαί-
νει, καὶ τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς, τιμῆς μεγίστης ὑπάρ-
χον ἀξίωμαο ἀλλὰ καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ εί ’
τι ἄλλο τῶν ἀναγκαίων προέσθαι, βίον, σῶμα, καὶ
αὐτὴν τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλη-
cia; · καὶ ἀκολουθῆσαι τοῖς ἐκ Θεοῦ δοθεῖσιν ἡμῖν
ἡγεμόσι, βασιλεῦσι καὶ πατριάρχαις, οὐ πρὸς τὴν
Ἰταλίαν μόνον ἥτις-ἄρχεται παρὰ Χριστιανῶν ἔτι
καὶ κυϐερνᾶται, ἀλλὰ καὶ είς τὰ ἔσχατα μέρη τῆς
οἰκουμένης, ἔνθα ἂν ἄπιστοι κατοικῶσιν, ἶνα κε-
νωθῇ· τὸτοῦ σταυροῦ κήρυγμα, καὶ ἡ τῆς ἀληθοῦς
πίστεως ὁμολογία ταῖς βίαις παραφθαρείη τῶν
ἀνηκόων αίρετικῶνο μιμήσασθαι κᾶν τούτῳ τοὺς
περιϐοήτους ἐκείνους καὶ μακαρίους ἄνδρας, οἳ
προθύμως ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν διὰ τὴν τοῦ Χρι-
στοῦ-καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἐκκλησίαν. Ὅθεν καὶ σὺ εἰ
ἐπηκολούθησας, χρεωφειλέτης ὑπῆρχες ⁸ καὶ είοε ὲτελείωσας καὶ ἔργον ὼς ὤφειλε-ῖς. ’Δλλ’ ἴδωμεν οῦν
σοῦ’ καὶ τά λοιπά.
¹ Luc. xxi, iii.