PG 159, col. 1032
καιρῷ, ὡς ἔφημεν, σύγχυσις γένηται. Συνήὶθετε
δὲ Γραικοὶ καὶ Λατῖνοι, ὅτε καιρὸς ἐπέστη. ῐιὰντες
οὖν ἐλθόντες, οὓς ἔδει παρεῖναι, ὡς ἔφην, καὶ τοὺς
’τύπους μὲν οἶκονομὴσαντες, τοὺς διαλεγομένους δὲ
_ ἑτοιμάσαντες, τοῦ ἐγχειρήματος ἤρξαντο ⁸ καὶ γὰρ
οὐδὲ πρότερον, ὡς φῂς, ή σύνοῖος ἠρεμεῖν εἶχεν,
ἀλλ’ ἐξητάζετε καθ’ ἑκάστην π·ρί τε τού 7.7.009-
τηρίου πυρὸς, τοῦ ἀζύμου τε καὶ τῶν ἄλλων ᾗτε
καὶ σὺ ὡμολόγησας πάντα δίκαια εἶναι πλὴν τῆς
ΕΦΕΣ.
Περὶ τῆς ἐν τῷ Συμϐὁλῳ προσθήκης πρῶτονδα-
λεξὸμενοι.
ΑΠΟΛ.
Περὶ τῆς ἐν τῷ Συμϐόλῳ δοκούσης παρ’ ὑμῖν
μὲν προσθήκης, παρὰ δὲ τοῖς τὰ ἀμείνω εἰδόσι σαι
φηνείας καὶ ἀναπτύξεως, ἤρξασθε πρότερον διαλέ-
γεσθαι, ἐπειδὴ τοῦτο ὡς ξσχυρὸτερον προύϐάλεσθε
πρόϐλημα. Ἰσμεν γὰρ πάνυ καλῶς, ’ὅτι εἰς δύο τὸ
ζήτημα τῆς ὑποθέσεως ὲμερίσατε · τὸ μὲν, ὅτι οὔ
δεῖ προσθεῖναι, τὸ δὲ, ὅτι οὐδὲ τὸ προστεθέν iam
ἀληθές. Ταῦτα δὲ ἀμφότερα, ὡς δοκεῖ τοῖς txi-
φροσι, καὶ σαθρὰ καὶ ἀνίσχυρα παντελῶς ὑπάρχον
σιν, ὡς δειχθήσεται ³ τὸ μὲν, ὅτι φανήσεται ἡ Ἐκο
κὶησία τοῦ Θεοῦ σήμερον ἀσΟενὴς καὶ ἀνίσχυρκ
λίαν, μὴ τὴν αὐτὴν ἰσχύν τε καὶ δύναμιν ἔχοντα,
ἣν εἶχε πάλαι καὶ καταρχὰς ⁸ τὸ δὲ, ὅτι καὶ οἱ
ἅγιοι ῐΙατέρες τε καὶ διδάσκαλοι αίρετικοὶ δει-
χθήσονται τοῦτο θεολογοῦντες. Εῐη δ’ ἂν καὶτοῦτο
τῆς σῆς ἀπονοίας καὶ γνώμης ἄξιον, καλὲ Ἐφέσοικ
ΕΦΕΣ.
Καὶ δὴ προτραπεὶς ἐγὼ τῆς ὑποθέσεως ἄρξασθαι.
πρῶτα μὲν ἐν τοῖς προοιμίοις ἐσπούδασα τὴν αἰτίαν
αὐτοῖς ἀνάψαι τῆς διαιρέσεως, καὶ τὸ ἄφιλον ὲγκσο
λέσαι καὶ ὑπεροπτικὸν, ἐκείνων ἀπολογουμένων τε
καὶ ἐγκαλούντων ἡμῖν, καὶ ἑαυτοὺς δικαιούντων,
ὅπερ altilium.
ΛΠΟΛ.
. Ἤρξω μὲν ἀληθῶς, ὣς ἔφης, τῆς ὑποθέσεως.
πλὴν φιλοταραχως καὶ deuia); χωρὶς τῆς οἱιεοίν
ἀληθείας. Τὸ γὰρ λέγειν, ὅτι ἡ προσθήκη γέῖνινεν
αἰτία τοῦ χωρισμοῢ καὶ τοῦ σχίσματος, τοῦτο οἰδ ς
ἂν τῶν φιλομαθῶν φήσειεν, εἰ μή πού τινες γρλδς
μύθοις πιστεύσαντες, μετὰ σοῦ τοῦτο ιρήσονσιν, ’
ἐκεῖνοι μὲν ὑπὸ ἀμαθίας, σὺ δὲ ὑπὸ κακίας κεναὶ·
μενος. Ἀλλ’ οὐδ’ ἐμάχοντό ποτε οί Λατῖνοι Γ pm"
κοῖς, οὔδ’ ὖπερηφανεύοντο, ἄπαγε · ἀλλ’ ἐφίλουν τε
αὐτοὺς, καὶ μᾶλλον ἐπεθύμουν εἶναι μετ’ αὐτῶν
ἡνωμέναι· Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ alit:pr
τος ἅπαξ εἰπόντες κατὰ Γραικῶν, καὶ “ra-3:2 τῳ
δόγματι αὐτῶν ύπεκδικοῦντες οὐχ ὑεριστικὼᾼ, ἀλλά
λογικῶς, ἐπαύσαντο’ οὗτοι δὲ ἔκτοτε καὶ μέλω του
δὲ Γραικοὶ καὶ Λατῖνοι, ὅτε καιρὸς ἐπέστη. ῐιὰντες
οὖν ἐλθόντες, οὓς ἔδει παρεῖναι, ὡς ἔφην, καὶ τοὺς
’τύπους μὲν οἶκονομὴσαντες, τοὺς διαλεγομένους δὲ
_ ἑτοιμάσαντες, τοῦ ἐγχειρήματος ἤρξαντο ⁸ καὶ γὰρ
οὐδὲ πρότερον, ὡς φῂς, ή σύνοῖος ἠρεμεῖν εἶχεν,
ἀλλ’ ἐξητάζετε καθ’ ἑκάστην π·ρί τε τού 7.7.009-
τηρίου πυρὸς, τοῦ ἀζύμου τε καὶ τῶν ἄλλων ᾗτε
καὶ σὺ ὡμολόγησας πάντα δίκαια εἶναι πλὴν τῆς
ΕΦΕΣ.
Περὶ τῆς ἐν τῷ Συμϐὁλῳ προσθήκης πρῶτονδα-
λεξὸμενοι.
ΑΠΟΛ.
Περὶ τῆς ἐν τῷ Συμϐόλῳ δοκούσης παρ’ ὑμῖν
μὲν προσθήκης, παρὰ δὲ τοῖς τὰ ἀμείνω εἰδόσι σαι
φηνείας καὶ ἀναπτύξεως, ἤρξασθε πρότερον διαλέ-
γεσθαι, ἐπειδὴ τοῦτο ὡς ξσχυρὸτερον προύϐάλεσθε
πρόϐλημα. Ἰσμεν γὰρ πάνυ καλῶς, ’ὅτι εἰς δύο τὸ
ζήτημα τῆς ὑποθέσεως ὲμερίσατε · τὸ μὲν, ὅτι οὔ
δεῖ προσθεῖναι, τὸ δὲ, ὅτι οὐδὲ τὸ προστεθέν iam
ἀληθές. Ταῦτα δὲ ἀμφότερα, ὡς δοκεῖ τοῖς txi-
φροσι, καὶ σαθρὰ καὶ ἀνίσχυρα παντελῶς ὑπάρχον
σιν, ὡς δειχθήσεται ³ τὸ μὲν, ὅτι φανήσεται ἡ Ἐκο
κὶησία τοῦ Θεοῦ σήμερον ἀσΟενὴς καὶ ἀνίσχυρκ
λίαν, μὴ τὴν αὐτὴν ἰσχύν τε καὶ δύναμιν ἔχοντα,
ἣν εἶχε πάλαι καὶ καταρχὰς ⁸ τὸ δὲ, ὅτι καὶ οἱ
ἅγιοι ῐΙατέρες τε καὶ διδάσκαλοι αίρετικοὶ δει-
χθήσονται τοῦτο θεολογοῦντες. Εῐη δ’ ἂν καὶτοῦτο
τῆς σῆς ἀπονοίας καὶ γνώμης ἄξιον, καλὲ Ἐφέσοικ
ΕΦΕΣ.
Καὶ δὴ προτραπεὶς ἐγὼ τῆς ὑποθέσεως ἄρξασθαι.
πρῶτα μὲν ἐν τοῖς προοιμίοις ἐσπούδασα τὴν αἰτίαν
αὐτοῖς ἀνάψαι τῆς διαιρέσεως, καὶ τὸ ἄφιλον ὲγκσο
λέσαι καὶ ὑπεροπτικὸν, ἐκείνων ἀπολογουμένων τε
καὶ ἐγκαλούντων ἡμῖν, καὶ ἑαυτοὺς δικαιούντων,
ὅπερ altilium.
ΛΠΟΛ.
. Ἤρξω μὲν ἀληθῶς, ὣς ἔφης, τῆς ὑποθέσεως.
πλὴν φιλοταραχως καὶ deuia); χωρὶς τῆς οἱιεοίν
ἀληθείας. Τὸ γὰρ λέγειν, ὅτι ἡ προσθήκη γέῖνινεν
αἰτία τοῦ χωρισμοῢ καὶ τοῦ σχίσματος, τοῦτο οἰδ ς
ἂν τῶν φιλομαθῶν φήσειεν, εἰ μή πού τινες γρλδς
μύθοις πιστεύσαντες, μετὰ σοῦ τοῦτο ιρήσονσιν, ’
ἐκεῖνοι μὲν ὑπὸ ἀμαθίας, σὺ δὲ ὑπὸ κακίας κεναὶ·
μενος. Ἀλλ’ οὐδ’ ἐμάχοντό ποτε οί Λατῖνοι Γ pm"
κοῖς, οὔδ’ ὖπερηφανεύοντο, ἄπαγε · ἀλλ’ ἐφίλουν τε
αὐτοὺς, καὶ μᾶλλον ἐπεθύμουν εἶναι μετ’ αὐτῶν
ἡνωμέναι· Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ alit:pr
τος ἅπαξ εἰπόντες κατὰ Γραικῶν, καὶ “ra-3:2 τῳ
δόγματι αὐτῶν ύπεκδικοῦντες οὐχ ὑεριστικὼᾼ, ἀλλά
λογικῶς, ἐπαύσαντο’ οὗτοι δὲ ἔκτοτε καὶ μέλω του