PG 159, col. 1120
il’i6;,at‘itb; αὺτό μαρτυρεῖ λέγων. ι Πάτερ, πάντα
- λ - · - ι ο ι AL ι--- -αι.ν..ι una“.-.
τὴρ προϐάλλει τὸ Πνεῦμα, καὶ 6 Υἱὸς ἐκοινώνειτῷ
Πατρὶ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον, ἦν ἂν τὸ Πνεῦμα
Υἱὸς, καὶ 6 Υἱδς μετὰ τοῦ Πατρὶς, δύο πατέρες τοῦ
ΙΙνεύματος. Καὶ τοῦτον τὸν τρόπον οὐκ ἐκοινώνειό
Υἱὸς τῷ Πατρὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Πνεύματος. Νῦν
δὲ οὺ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον προϐάλλει διΙατὴρ
τὸ Πνεῦμα ° ἀλλὰ καθὸ προϐολεῦς, καὶ οὐκ ἀντίκει-
ται τῲ Titii τὸ εἶναι καὶ αὐτὸν αῐτιον τοῦ Ilva-ipa
τος. Εἰ γὰρ πάντα ὅσα ἕχει 6 Πατὴρ. ἔχει καὶὸ
Υίδς, καὶ οὐδὲν ἐναπομένει τῷ lupi ὃ 6 Υἱὸς οὒκ
ἔχει, ἔχει δέ 6 Πατὴρ τὸ προϐάλλειν τὸ Πνεῦμα, ἔχει
ἄρα τοῦτο καὶ 6 Υἱός. Ἀπὸ τούτου λοιπὸν δείκνυται
διαρρήδην ὅτι οὐ μόνον παρὰ τοῦ Πατρός ἔστιτὸ
Πνεῦμα, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῦ Υίοῦ. Καὶ τούτου pip-
τυςὴ τῶν διδασκάλων πᾶσα γραφὴ, καὶ 6 πάμμε·
γας Κύριλλος, ἐξηγούμενος ὅλον τὸ χωρίον τοῦτο
καὶ τὰ ῥητὰ τὰ προειρημένα, μάλα γενναίωςο καὶ
ὅρα νουνεχῶς τὰ λεγόμενα. ι Ἰδοὺ γὰρ, ἰδοὺ, Πνεῦμα
τῆς ἀληθείας, τουτέστιν ἐαυτοῦ, τὸν Παρὰκλητον
είπὼν, παρὰ. τοῦ Πατρὸς αὐτὴν ἐκπορεύεσθαί φησιν.
Ὥσπερ γάρ ἐστιν ἴδιον Πνεῦμα τοῦ Υἰοῦ, φυσικῶς
ἐν αὐτῷ τε ὑπάρχον καὶ δι’ αὐτοῦ προῖδν, οὕτω καὶ
τοῦ Πατρός. Ui; δὲ τὸ Πνεῦμα κοινὸν, τούτοις ἂν
εἴη δήπου καὶ τὰ τῆς οὐσίας οὗ διωρισμένα. Μὴ
. γὰρ δή τινος ἡμᾶς τῶν δυσσεϐεῖν εἰωθότων τῶν ἐξ
ἀμαθίας ἀποκομιζόντων λόγους, ἃ μηδέ θέμις ὲνο
’Ᾱκούεις, ὁ ἀντιλέγων, τοῦ θαυμαστοῦ καὶ μεγάί
λου τούτου Πατρδς Κυρίλλου τοῦ πάνυ φημί ; Ὠσπερ
’γάρ ἐστι, φησι, τὸῦ Υίοῦ ἴδιον, οὐχ ὑπουργικῶς
ἀλλὰ φυσικῶς ἐν αὐτῷ τε ὑπάρχον καὶ⁵ δι’ αὺτοῦ
προϊὸν, οὓτω καὶ τοῦ Πατρός. Ei οὖν ὃν τρόπον ἐστὶ
τοῦ Υἱοῦ, ἔστι καὶ τοῦ Πατρδς τὸ Πνεῦμα, νοεῖ*
ἡμῖν ἔπεισιν, ὃτι ἐκπορεύεται καὶ ἐκ τοῦ Υξοΰ’
ἐπειδή φησιν οὗτος 6 ἅγιος, ὅτι ὃν τρόπον ὑπάρχει
τοῦ Υίοῦ τὸ Πνεῦμα, καὶ προέρχεται δι’ αὑτοῦ, τὶν
αὑτὸν καὶ ἐκ τοῦ Πατρός. Καὶ ού δεῖ σε νοεῖν ὅτι,
ύπουργικήν τινα χρείαν ἀποπληρῶν 6 Υἱὸς, τὸ περὶ
τοῦ Πατρὸς Πνεῦμα ἀποστέλλει τῇ κτίσει, ἀλλὰ
φυσικῶς. Εἰ γὰρ 6 Υίδς ὑπουργικῶς ἐνίησι καὶ οὗ
φυσικῶς τὸ Πνεῦμα, ἄρα καὶ 6 Πατὴρ ύπουργικῶς
ἔχει τὸ Πνεῦμα, καὶ οὐ φυσικῶς. Ἐπειδὴ ὃν τρόπον
νοεῖται τοῦ Υίοῦ, νοεῖται καὶτοῦ Πατρὸς κατὰ τοῦ·
τον τὸν ἅγιον. Καὶ κοινόν φησι Πατρδς καὶ Υίοῦ τὸ
Πνεῦμα ° ἐπειδὴ οὐ διωρισμένης οὐσίας εἰσιν 6 Πιο
τὴρ καὶ 6 Υίός. ΕΙ οῦν κοινὸν, καθ’ ὃν τρόπον λέγε·
ται τοῦ Πατρδς, κατ’ αὐτὸν τοῦτον καὶτοῦ Υἱοῦ
λέγεται. Ὥστε εί λέγεται τοῦ Πατρὸς δτι ἐξοικειτοῦ
ἐκπορεύεται, οὐ γὰρ ἄλλο δυνάμεθα νοεῖν, λέγεται
δὲ καὶ τοῦ Υίοῦ τὸ Πνεῦμα, ἄρα καὶ ἐξ αὑτοῦ tam?
ρεύεται. Ei δέ.λέγοι τις ὅτι κατὰ τὸ ὁμοούσιον λέγε·
ται τοῦ Υξοῦ καὶ ού κατὰ τὸ αἴτιον, ἐλέγετο ἀκεῖται·
μεν x1". ἡμεῖς, Πατὴρ καὶ 6 fio; τσῦ Excipi-310$
- λ - · - ι ο ι AL ι--- -αι.ν..ι una“.-.
τὴρ προϐάλλει τὸ Πνεῦμα, καὶ 6 Υἱὸς ἐκοινώνειτῷ
Πατρὶ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον, ἦν ἂν τὸ Πνεῦμα
Υἱὸς, καὶ 6 Υἱδς μετὰ τοῦ Πατρὶς, δύο πατέρες τοῦ
ΙΙνεύματος. Καὶ τοῦτον τὸν τρόπον οὐκ ἐκοινώνειό
Υἱὸς τῷ Πατρὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Πνεύματος. Νῦν
δὲ οὺ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον προϐάλλει διΙατὴρ
τὸ Πνεῦμα ° ἀλλὰ καθὸ προϐολεῦς, καὶ οὐκ ἀντίκει-
ται τῲ Titii τὸ εἶναι καὶ αὐτὸν αῐτιον τοῦ Ilva-ipa
τος. Εἰ γὰρ πάντα ὅσα ἕχει 6 Πατὴρ. ἔχει καὶὸ
Υίδς, καὶ οὐδὲν ἐναπομένει τῷ lupi ὃ 6 Υἱὸς οὒκ
ἔχει, ἔχει δέ 6 Πατὴρ τὸ προϐάλλειν τὸ Πνεῦμα, ἔχει
ἄρα τοῦτο καὶ 6 Υἱός. Ἀπὸ τούτου λοιπὸν δείκνυται
διαρρήδην ὅτι οὐ μόνον παρὰ τοῦ Πατρός ἔστιτὸ
Πνεῦμα, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῦ Υίοῦ. Καὶ τούτου pip-
τυςὴ τῶν διδασκάλων πᾶσα γραφὴ, καὶ 6 πάμμε·
γας Κύριλλος, ἐξηγούμενος ὅλον τὸ χωρίον τοῦτο
καὶ τὰ ῥητὰ τὰ προειρημένα, μάλα γενναίωςο καὶ
ὅρα νουνεχῶς τὰ λεγόμενα. ι Ἰδοὺ γὰρ, ἰδοὺ, Πνεῦμα
τῆς ἀληθείας, τουτέστιν ἐαυτοῦ, τὸν Παρὰκλητον
είπὼν, παρὰ. τοῦ Πατρὸς αὐτὴν ἐκπορεύεσθαί φησιν.
Ὥσπερ γάρ ἐστιν ἴδιον Πνεῦμα τοῦ Υἰοῦ, φυσικῶς
ἐν αὐτῷ τε ὑπάρχον καὶ δι’ αὐτοῦ προῖδν, οὕτω καὶ
τοῦ Πατρός. Ui; δὲ τὸ Πνεῦμα κοινὸν, τούτοις ἂν
εἴη δήπου καὶ τὰ τῆς οὐσίας οὗ διωρισμένα. Μὴ
. γὰρ δή τινος ἡμᾶς τῶν δυσσεϐεῖν εἰωθότων τῶν ἐξ
ἀμαθίας ἀποκομιζόντων λόγους, ἃ μηδέ θέμις ὲνο
’Ᾱκούεις, ὁ ἀντιλέγων, τοῦ θαυμαστοῦ καὶ μεγάί
λου τούτου Πατρδς Κυρίλλου τοῦ πάνυ φημί ; Ὠσπερ
’γάρ ἐστι, φησι, τὸῦ Υίοῦ ἴδιον, οὐχ ὑπουργικῶς
ἀλλὰ φυσικῶς ἐν αὐτῷ τε ὑπάρχον καὶ⁵ δι’ αὺτοῦ
προϊὸν, οὓτω καὶ τοῦ Πατρός. Ei οὖν ὃν τρόπον ἐστὶ
τοῦ Υἱοῦ, ἔστι καὶ τοῦ Πατρδς τὸ Πνεῦμα, νοεῖ*
ἡμῖν ἔπεισιν, ὃτι ἐκπορεύεται καὶ ἐκ τοῦ Υξοΰ’
ἐπειδή φησιν οὗτος 6 ἅγιος, ὅτι ὃν τρόπον ὑπάρχει
τοῦ Υίοῦ τὸ Πνεῦμα, καὶ προέρχεται δι’ αὑτοῦ, τὶν
αὑτὸν καὶ ἐκ τοῦ Πατρός. Καὶ ού δεῖ σε νοεῖν ὅτι,
ύπουργικήν τινα χρείαν ἀποπληρῶν 6 Υἱὸς, τὸ περὶ
τοῦ Πατρὸς Πνεῦμα ἀποστέλλει τῇ κτίσει, ἀλλὰ
φυσικῶς. Εἰ γὰρ 6 Υίδς ὑπουργικῶς ἐνίησι καὶ οὗ
φυσικῶς τὸ Πνεῦμα, ἄρα καὶ 6 Πατὴρ ύπουργικῶς
ἔχει τὸ Πνεῦμα, καὶ οὐ φυσικῶς. Ἐπειδὴ ὃν τρόπον
νοεῖται τοῦ Υίοῦ, νοεῖται καὶτοῦ Πατρὸς κατὰ τοῦ·
τον τὸν ἅγιον. Καὶ κοινόν φησι Πατρδς καὶ Υίοῦ τὸ
Πνεῦμα ° ἐπειδὴ οὐ διωρισμένης οὐσίας εἰσιν 6 Πιο
τὴρ καὶ 6 Υίός. ΕΙ οῦν κοινὸν, καθ’ ὃν τρόπον λέγε·
ται τοῦ Πατρδς, κατ’ αὐτὸν τοῦτον καὶτοῦ Υἱοῦ
λέγεται. Ὥστε εί λέγεται τοῦ Πατρὸς δτι ἐξοικειτοῦ
ἐκπορεύεται, οὐ γὰρ ἄλλο δυνάμεθα νοεῖν, λέγεται
δὲ καὶ τοῦ Υίοῦ τὸ Πνεῦμα, ἄρα καὶ ἐξ αὑτοῦ tam?
ρεύεται. Ei δέ.λέγοι τις ὅτι κατὰ τὸ ὁμοούσιον λέγε·
ται τοῦ Υξοῦ καὶ ού κατὰ τὸ αἴτιον, ἐλέγετο ἀκεῖται·
μεν x1". ἡμεῖς, Πατὴρ καὶ 6 fio; τσῦ Excipi-310$