PG 159, col. 1127
aitem Spiritus et ex Patre dicitur, et ex Flio præ-
terea esse ostenditur, « Si quis Spiritum Christi
(dicit non habct, hic non est ejus ⁴. » Audis quod
ex ilio etiam esse testatur? Et si quidam (ut so-
lent irpii et adversus propriam salutem ingenioi),
verbum exre quibusdam libris, stylo ferreo adhibito,
deleverunt; quidam tamen reperiuntur codices qui
adversus adnlterantiumn libros andacism clamant.
Ubi est igitur qui dici, « Εα solo Patre, » Ephesius
ille mente commotus una cum snis antecessoribus?
accedant et nobis ostendant unde hoc acceperunt?
A Christone aut a sanctis? nam aperte Christus
hic contradicit, et sancti. Christus ergo dicit, « De
meo accipiet. » Sancti, Εx lio Spiritum esse a
sacra Scriptura ostenditur. Si ergo sanctus hic,
« cx ilio, » dicens Spiritum, vera loquitur, men-
titur Ephesius et ejus antecessores, dicentes, « ex
solo, » nam, « ex solo esse, » destruitur dicenvdo,
« et ex Filio. » Quod vero ex ilio Spiritus accipit
t habet esse, magnus Basilius in tertio adversns
Eanomlum testabitur, cujus principium, « Vi tan-
dem exsaturatusadversus Unigenitum blasphemiis.»
In eo tractatu dicit : « Ouæ necessitas nrget, si
auctoritate et ordine tertius est Spiritus, eum na-
tura etiam tertium esse? Qund auctoritate qni-
dem secundus a Filio eit, et ab eo habcat esse,
et ab eo accipiat et annuntiet nobis, et in summaa
nb ea dependeat causa, rcligionis ratio tradit. »
Audisti cœlestem Patrem hunc ? cum, « Ab co, in-
quit, habeat esse, et ab eo accipiat. » Vhdisti ut
omnia nostro sensui consentanea stint, una eu
sancti Cyrilli auctoritatibus, et quod idem est ac-
cipere a Fitin et habere esse ab eodom? Et uubi
est qui dicit,» Εx solo? «Si enim ex Pilio accipit,
et ab eo habct esse Spiritus, ut sanctus hic dicit,
ergo non ex solo Patre, sed manifestum est, quod
et ex Filio; ergo injnria nos reprehenditis, o
auici et fratres. Sed hujus magæni Patris frater,
tGrcgorius,inquam, Nyssenus, in primolibro adver-
vus Eunomium, qui incipit : « Non licuit, ut vide-
tur, in omuunes heneicium conferre,» hæc inquit :
« Quo pacto ante consideratur persona secundum
causæ rationem, eodcm modo ct Spiritus ordine
tantum secutndum causam et causatum distinctio-
nem habens. Nam quemadmodum Fdius conjungi-
ur. IPatri, et quamvis ab eo esse habeat, non tamen
sectndum essentiam posterior est : ita et nigenito
.rSpiritus sanctus jungitur, intelligentia tantum, se-
cun lum principii rationeu, considerato ante per-
sonam Spiritus. » Vides, ut etiam sanctus hic cum
antedictis concordet, et ut distinctionem divinarumm
personarumu constituere v ulens, causa tantum dis-
tinguit eas?
Quo pacto, inquit, cousideraur Pater
ante rilium, ratione causæ, eodem etiam conside-
ratur ilias ante Spiritum, causæ ratione. Hoc
idem est ac si diceret : ilius ex solo Patre, ut
solo antca considerato quam ilius, quem enim
Rom. vm, 9.
terea esse ostenditur, « Si quis Spiritum Christi
(dicit non habct, hic non est ejus ⁴. » Audis quod
ex ilio etiam esse testatur? Et si quidam (ut so-
lent irpii et adversus propriam salutem ingenioi),
verbum exre quibusdam libris, stylo ferreo adhibito,
deleverunt; quidam tamen reperiuntur codices qui
adversus adnlterantiumn libros andacism clamant.
Ubi est igitur qui dici, « Εα solo Patre, » Ephesius
ille mente commotus una cum snis antecessoribus?
accedant et nobis ostendant unde hoc acceperunt?
A Christone aut a sanctis? nam aperte Christus
hic contradicit, et sancti. Christus ergo dicit, « De
meo accipiet. » Sancti, Εx lio Spiritum esse a
sacra Scriptura ostenditur. Si ergo sanctus hic,
« cx ilio, » dicens Spiritum, vera loquitur, men-
titur Ephesius et ejus antecessores, dicentes, « ex
solo, » nam, « ex solo esse, » destruitur dicenvdo,
« et ex Filio. » Quod vero ex ilio Spiritus accipit
t habet esse, magnus Basilius in tertio adversns
Eanomlum testabitur, cujus principium, « Vi tan-
dem exsaturatusadversus Unigenitum blasphemiis.»
In eo tractatu dicit : « Ouæ necessitas nrget, si
auctoritate et ordine tertius est Spiritus, eum na-
tura etiam tertium esse? Qund auctoritate qni-
dem secundus a Filio eit, et ab eo habcat esse,
et ab eo accipiat et annuntiet nobis, et in summaa
nb ea dependeat causa, rcligionis ratio tradit. »
Audisti cœlestem Patrem hunc ? cum, « Ab co, in-
quit, habeat esse, et ab eo accipiat. » Vhdisti ut
omnia nostro sensui consentanea stint, una eu
sancti Cyrilli auctoritatibus, et quod idem est ac-
cipere a Fitin et habere esse ab eodom? Et uubi
est qui dicit,» Εx solo? «Si enim ex Pilio accipit,
et ab eo habct esse Spiritus, ut sanctus hic dicit,
ergo non ex solo Patre, sed manifestum est, quod
et ex Filio; ergo injnria nos reprehenditis, o
auici et fratres. Sed hujus magæni Patris frater,
tGrcgorius,inquam, Nyssenus, in primolibro adver-
vus Eunomium, qui incipit : « Non licuit, ut vide-
tur, in omuunes heneicium conferre,» hæc inquit :
« Quo pacto ante consideratur persona secundum
causæ rationem, eodcm modo ct Spiritus ordine
tantum secutndum causam et causatum distinctio-
nem habens. Nam quemadmodum Fdius conjungi-
ur. IPatri, et quamvis ab eo esse habeat, non tamen
sectndum essentiam posterior est : ita et nigenito
.rSpiritus sanctus jungitur, intelligentia tantum, se-
cun lum principii rationeu, considerato ante per-
sonam Spiritus. » Vides, ut etiam sanctus hic cum
antedictis concordet, et ut distinctionem divinarumm
personarumu constituere v ulens, causa tantum dis-
tinguit eas?
Quo pacto, inquit, cousideraur Pater
ante rilium, ratione causæ, eodem etiam conside-
ratur ilias ante Spiritum, causæ ratione. Hoc
idem est ac si diceret : ilius ex solo Patre, ut
solo antca considerato quam ilius, quem enim
Rom. vm, 9.