PG 159, col. 965
φρονήματος, καὶ ὀ συγκοινωνῶν αὐτοῖς ἀφωρισμέ-
νος ἐστίν.
Εὐλ. Ἐγὼ ίδιὼτης ὣν, δέομαί σου, κατά πεῦ-
σιν καὶ⁵ ἀπόκρισιν ποιῆσαι τὸν λόγον. Oti γάρ
δύναμαι μακροὺς ἀποτείνειν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀκούειν
λόγους.
Ῥακ. Λέγε ὃ θέλεις, καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἀποκριθήσο-
μαι. Καλῶς γὰρ ἔφης γενέσθαι τὴν διάλεξιν διὰ
βραχέων λόγων.
Εὐλ. Ἐρωτῶ* Διατί ἐχθροὺς αὐτοὺς λέγεις τῆς
ὀρθοδόξου πίστεωςς
Ῥακ. Διά τδ ἀπώσασθαιτὴν ὀρθόδοξον πίστιν καὶ
ἑνωθῆναι Λατίνοις.
Eia. Ποία ἐστὶν ἡ δρθόδοξος πίστις, ἐπιθυμῶ
μαθεῖν.
Ῥιικ. Ἡ θρησκεία καὶ ὁμολογία ἡμῶν τῶν Γραιο
κων.
Eb}. Καὶ ήάλλοτρία πίστις τίς ἔστιν ;
'Pax. Ἦ τῶν Λατίνων.
Εῠλ. Οὐκοῦν οί Λατῖνοι οὐκ είσὶν δρθόδοξοι,
“Pax. Οὕδαᾴἧ.
Eia. Καὶ νῦν ἐγένοντο ἑτερόδοξοι, ἢ πρὸ πολλοῦ
τὴν πίστιν ἀπώλεσαν :
Ῥακ. Πρὸ πεντακοσίων χρόνων. ί
Εὐλ. Καὶ εί πρὸ πεντακοσίων χρόνων, ὡς σὺ
φῂς, oi. Λατῖνοι ζτὴν πίστιν ἀπιέλεσανίδιατί oi
ἡμέτεροι ὀρθόδοξοι ὄντες αὐτοὺς οὐκ έστήριξανς
Φησὶ γάρ δ κοινδς διδάσκαλος ἡμῶν τε κάκείνων,
Ἔγειρε πεσόντα τὸν ἀδελφόν σου.
Ῥακ. Εὖ λέγεις · ἀλλ’ οὐκ ⁴Ιλθέληοίιν.
Εὐλ. ’Λπορῶ ἐπὶ τούτῳ.
.‘Axp. Τοῦτο σαφήνισον, τί δηλοῦν βούλεται τὸ,
Αὐτοὶ οὐκ ⁴Ιιιθέλησαν ς
Ῥακ. Oi Γραικοὶ ἐκάλεσαν τοὺς Λατίνους διδά-
ξαι, καὶ στηρίξαι αὐτοὺς ὲν τῇ πίστει.. Αὐτοὶ δὲ ού
κατεδέξαντο, οὐδ’ ἠθέλησαν ὶπακοῦσαι.
Εὐλ. Δεῖξον μοι θᾶττον, πότε αὐτοὺς ἐκάλεσαν,
καὶ αὐτοὶ οὐκ ὑπήκουσαν. Φοδοῦμαιγάρ μήπως ἐστὶ
πᾶν τούναντίον.
Ῥακ. Πολλάκις. Ἀλλ’ οινῖνιτολ⁸ οὐκ ἠθέλησαν.
Εὺλ. Οὐ θέλω λόγους ἀκούειν κενοὺς, ἀλλ’ ἀπόο
δειξιν ἀληθῆ.
Ῥακ. Οὕτως ἀκούω κάγὼ τῶν πολλῶν λεγόν-
τωέὑνι. Ού τῶν πολλῶν ιγὼ ἐθέλω ἀκούειν, ἀλλὰ τῶν
διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας.
Ῥαιι. Καλῶς ἔφης. Καὶ ἡμεῖς τῶν διδασκάλων
ἀκούοντες, τῶν Λατίνων ὲσχίσθημεν.
Eia. Νῦν ἥκεις πρὸς ὃ ἐγὼ βούλομαι.
Ῥακ. Τί βούλει;
eos. ’Λρίθμησόν μοι τοὺς διδασκάλους κατ’ ὄνο-
μα, ὧν ἐπακούσας Λατίνων ὲσχῑσθης.
Ῥακ. Ἐχομεν Φώτιον πρῶτον κοιτά Λατίνων
νος ἐστίν.
Εὐλ. Ἐγὼ ίδιὼτης ὣν, δέομαί σου, κατά πεῦ-
σιν καὶ⁵ ἀπόκρισιν ποιῆσαι τὸν λόγον. Oti γάρ
δύναμαι μακροὺς ἀποτείνειν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀκούειν
λόγους.
Ῥακ. Λέγε ὃ θέλεις, καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἀποκριθήσο-
μαι. Καλῶς γὰρ ἔφης γενέσθαι τὴν διάλεξιν διὰ
βραχέων λόγων.
Εὐλ. Ἐρωτῶ* Διατί ἐχθροὺς αὐτοὺς λέγεις τῆς
ὀρθοδόξου πίστεωςς
Ῥακ. Διά τδ ἀπώσασθαιτὴν ὀρθόδοξον πίστιν καὶ
ἑνωθῆναι Λατίνοις.
Eia. Ποία ἐστὶν ἡ δρθόδοξος πίστις, ἐπιθυμῶ
μαθεῖν.
Ῥιικ. Ἡ θρησκεία καὶ ὁμολογία ἡμῶν τῶν Γραιο
κων.
Eb}. Καὶ ήάλλοτρία πίστις τίς ἔστιν ;
'Pax. Ἦ τῶν Λατίνων.
Εῠλ. Οὐκοῦν οί Λατῖνοι οὐκ είσὶν δρθόδοξοι,
“Pax. Οὕδαᾴἧ.
Eia. Καὶ νῦν ἐγένοντο ἑτερόδοξοι, ἢ πρὸ πολλοῦ
τὴν πίστιν ἀπώλεσαν :
Ῥακ. Πρὸ πεντακοσίων χρόνων. ί
Εὐλ. Καὶ εί πρὸ πεντακοσίων χρόνων, ὡς σὺ
φῂς, oi. Λατῖνοι ζτὴν πίστιν ἀπιέλεσανίδιατί oi
ἡμέτεροι ὀρθόδοξοι ὄντες αὐτοὺς οὐκ έστήριξανς
Φησὶ γάρ δ κοινδς διδάσκαλος ἡμῶν τε κάκείνων,
Ἔγειρε πεσόντα τὸν ἀδελφόν σου.
Ῥακ. Εὖ λέγεις · ἀλλ’ οὐκ ⁴Ιλθέληοίιν.
Εὐλ. ’Λπορῶ ἐπὶ τούτῳ.
.‘Axp. Τοῦτο σαφήνισον, τί δηλοῦν βούλεται τὸ,
Αὐτοὶ οὐκ ⁴Ιιιθέλησαν ς
Ῥακ. Oi Γραικοὶ ἐκάλεσαν τοὺς Λατίνους διδά-
ξαι, καὶ στηρίξαι αὐτοὺς ὲν τῇ πίστει.. Αὐτοὶ δὲ ού
κατεδέξαντο, οὐδ’ ἠθέλησαν ὶπακοῦσαι.
Εὐλ. Δεῖξον μοι θᾶττον, πότε αὐτοὺς ἐκάλεσαν,
καὶ αὐτοὶ οὐκ ὑπήκουσαν. Φοδοῦμαιγάρ μήπως ἐστὶ
πᾶν τούναντίον.
Ῥακ. Πολλάκις. Ἀλλ’ οινῖνιτολ⁸ οὐκ ἠθέλησαν.
Εὺλ. Οὐ θέλω λόγους ἀκούειν κενοὺς, ἀλλ’ ἀπόο
δειξιν ἀληθῆ.
Ῥακ. Οὕτως ἀκούω κάγὼ τῶν πολλῶν λεγόν-
τωέὑνι. Ού τῶν πολλῶν ιγὼ ἐθέλω ἀκούειν, ἀλλὰ τῶν
διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας.
Ῥαιι. Καλῶς ἔφης. Καὶ ἡμεῖς τῶν διδασκάλων
ἀκούοντες, τῶν Λατίνων ὲσχίσθημεν.
Eia. Νῦν ἥκεις πρὸς ὃ ἐγὼ βούλομαι.
Ῥακ. Τί βούλει;
eos. ’Λρίθμησόν μοι τοὺς διδασκάλους κατ’ ὄνο-
μα, ὧν ἐπακούσας Λατίνων ὲσχῑσθης.
Ῥακ. Ἐχομεν Φώτιον πρῶτον κοιτά Λατίνων