PG 159, col. 966
cum eis communicat, est excommunicatus.
Pius.Ego rudis cum sim , etiam atque etiam insto, ³
ut sermones secundum interrogationem, et respon-
sionem dirigantur: longos enim sermones neque
ipse ducere, ab neque aliis insinuatos audire valeo.
Rhac. Dic quod lubet, et in omnibus respondebo;
probe enim dixisti. brevi sermone disceptationem
esse extricandam.
Pius. Interrogo. Qua de causa ipsos orthodoxa:
Β fidei hostes nuncupas?
Rhac. Quod recta fide reiecta cum Latinis in unum
coaluerint.
Pius. Qumnam sit fides orthodoxa, cupio scire.
Rhea. Religio, et professio Graecorum.
Pius. Aliepa vero fides quaenam est?
Rhac. Latinorum.
Pius. Latini itaque orthodoxi non sunt?
Illinc. Non.
Pius. Nuncne alieni a (ide facti sunt, an multo
antea fidem amiserunt ?
Rhac. Ante quingentos annos.
Pius. Et si ante quingentos annos Latini fidem,
ι tu astruis, amiserunt, quam ob causam nostri,
cum essent orthodoxi, eos non instruxerunt con-
firmaruntque? Ait enim communis noster et illo-
rum magister : Erige fratrem tuum, qui cecidit.
Rhac. Bene ais ; sed noluerunt.
Pius. In hoc haereo.
Auditor. Hoc extrica, quid significat illud, illi
noluerunt .’
Rhac. Graeci Latinos accersiverunt, ut instrue-
rent et confirmarent in fide : illi vero neque dignati
sunt, neque voluerunt audire.
Pius. Ostende mihi ocius, quando illos voca-
runt, et non audierunt. Vereor enim, ne oppositum
sit.
Rliac. Saepius, sed ipsi noluerunt. ν
Pius. Mittas mihi sermones inanes, afl'erto argu-
menta vera. '
Rhac. Sic intelligo et ipse, plerisque id asseren-
tibus.- ” ’
Pius. Nolo aures plerisque praebere, sed docto-
ribus Ecclesizc.
Rliac. Recte est. Et nos doctoribus nostris an-
dientes a Latinis scissi sumus.
Pius. [mmigrasti ingenium meum, ad arbitrium
meum loqueris.
Rhac. Quid tibi in animo est?
Pius. Prol‘er mihi nominatim doctores, quibus
suasus, a Latinis te sejunxisti.
Rhac. Habemus Photium, qui contra Latinos
Pius.Ego rudis cum sim , etiam atque etiam insto, ³
ut sermones secundum interrogationem, et respon-
sionem dirigantur: longos enim sermones neque
ipse ducere, ab neque aliis insinuatos audire valeo.
Rhac. Dic quod lubet, et in omnibus respondebo;
probe enim dixisti. brevi sermone disceptationem
esse extricandam.
Pius. Interrogo. Qua de causa ipsos orthodoxa:
Β fidei hostes nuncupas?
Rhac. Quod recta fide reiecta cum Latinis in unum
coaluerint.
Pius. Qumnam sit fides orthodoxa, cupio scire.
Rhea. Religio, et professio Graecorum.
Pius. Aliepa vero fides quaenam est?
Rhac. Latinorum.
Pius. Latini itaque orthodoxi non sunt?
Illinc. Non.
Pius. Nuncne alieni a (ide facti sunt, an multo
antea fidem amiserunt ?
Rhac. Ante quingentos annos.
Pius. Et si ante quingentos annos Latini fidem,
ι tu astruis, amiserunt, quam ob causam nostri,
cum essent orthodoxi, eos non instruxerunt con-
firmaruntque? Ait enim communis noster et illo-
rum magister : Erige fratrem tuum, qui cecidit.
Rhac. Bene ais ; sed noluerunt.
Pius. In hoc haereo.
Auditor. Hoc extrica, quid significat illud, illi
noluerunt .’
Rhac. Graeci Latinos accersiverunt, ut instrue-
rent et confirmarent in fide : illi vero neque dignati
sunt, neque voluerunt audire.
Pius. Ostende mihi ocius, quando illos voca-
runt, et non audierunt. Vereor enim, ne oppositum
sit.
Rliac. Saepius, sed ipsi noluerunt. ν
Pius. Mittas mihi sermones inanes, afl'erto argu-
menta vera. '
Rhac. Sic intelligo et ipse, plerisque id asseren-
tibus.- ” ’
Pius. Nolo aures plerisque praebere, sed docto-
ribus Ecclesizc.
Rliac. Recte est. Et nos doctoribus nostris an-
dientes a Latinis scissi sumus.
Pius. [mmigrasti ingenium meum, ad arbitrium
meum loqueris.
Rhac. Quid tibi in animo est?
Pius. Prol‘er mihi nominatim doctores, quibus
suasus, a Latinis te sejunxisti.
Rhac. Habemus Photium, qui contra Latinos