PG 159, col. 969
τος ἦσαν.
Ῥακ. Ὀμολογῶ, ὅτι ὀρθόδοξοι ἦσαν. Οὐ γὰρ δύο
ναμαι τοῦτο ἀρνήσασθαι. Μᾶλλον δ’ ἔφθασας ἀριθ-
μῶν καὶ Λατίνους ἁγίους, οἵ εἰσιν Αὐγουστῑνος,
ι’ρηγόριος ό Ἁιὰλογος, Ἱερώνυμος, ’Λμσρόσιος,
καὶ Λὶων ὁ μέγας. Ἀλλὰ πάντες οὗτοι πρὸ τοῦ
σχίσματος ἦσαν, καὶ διαφορὰ οὐκ ἦν τότε μέσον
Γραικῶν καὶ Λατίνων. Μετὰ ταῦτα γενομένου
τοῦ σχίσματος, αὐτοὶ εἰς ἀλλότρια δόγματα ἔκπες
σιὲντες, οὑκ ἠϐουλήθησαν ἔτι ἡμῖν ἐνωθῆναι.
Εὺλ. [ιᾲλιν. ὡς προὲφην, ἐρῶ. Διατί οἱ ἡμέτε-
ροι αὐτοὺς οὐκ ὲστήριξαν; Ἔφθασας γὰρ εἰπὼν,
δτι πρὸ τοῦ σχισματος ἡμῖν ἡνωμένοι ἦσαν, καὶ
όρθόδοξοι μεθ’ ἡμῶν ὑπῆρχον, καὶ σύνοδοι οἰκουμεο
νικαὶ ἐγένοντο, ἃς ἐπλήρουν τε καὶ ἔπραττον Γραι-
κοὶ ὁμοῦ καὶ Λατῖνοι, καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ἀμφότε-
ροι ἢλαυνον, καὶ ἀναθέματι καθυπὲὁαλον. Καὶ οἱ
αἱρετικοὶ ἐχθροὶ Γραικῶν καὶ Λατίνων ἐλέγοντο.
Νῦν δὲ, ὡς φῂς, οε Λατῖνοι εἰς ἀλλότρια ὲκ-
πεσόντες δόγματα, ἡμῖν ἑνωθῆναι οὐ βούλονται. Πῶς
δὲ τοῦτο δειχθήσεται λέγε μοι τάχος.
Ῥακ. Ἐγὼ ἄλλο οὐκ ἔχω σοι δεῖξαι, ἢ ὅτι πεν-
τακόσια ἔτη εἰσὶν, ἀφ’ οὗ αὐτῶν ὲσχίσθημεν, καὶ
νῦν κεχωρισμένοι ἐσμέν.
Ἀχρ. Οὐ δίκαιος οὗτος ό λόγος δοκεῖ, μᾶλλον δέ
0
γε καὶ ἀναπόδεικτος.
Εὺλ. Τὸ γὰρ εἰπεῖν, ὅτι πολυετὲς τὸ σχίσμα
ἐστὶ, πᾶς τις ὁμολογήσει· ἀλλ’ οὐχ ἱκανή ἐστι
παραστῆσαι τοὺς Λατίνους αἱρετικοὺς ἡ noluerint
αὕτη.
Ῥακ. Καὶ πάνυ μὲν οὖν. Ἐν γὰρ τοῖς πεντακο
aiat; χρόνοις τούτοις εἴχομεν σοφούς τε καὶ ῥήτο-
ρας, καὶ πατριάρχας, καὶ βασιλεῖς, οἳ προηγοῦντο
τοῦ σχίσματος καὶ τοῦ χωρισμοῦ, ἐμοὶ δοκεῖ, δι’
οὐδὲν ἄλλο, ἢ ὅτι ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ὑπεφή-
φιζον.
Εὑλ. Οὐδὲ τοῦτο τοὺς Λατίνους αἱρετικοῦς παρ-
ιστᾷ.
Ῥακ. Ἀλλὰ τί ἰσχυρότερον τούτων σὺ θέλειςς
Εὐλ. Κρινέτω ό τοῖς ἡμετέροις λόγοις κριτὴς
καθεζόμενος.
Am. Σύνόδον οἰκουμενικὴν, ὥσπερ ἐν ἑκάστῃ .
αἱρέσει ἐγένετο, καὶ διαλεχθῆναι καὶ ὅρον ἐκθεῖ-
ναι, καὶ κατ’ αὐτῶν ἀποφῆναι, καὶ τότε ὼς αἱρετι-
xuii; ἀποστρέφεσθαι, οὺ δοκεῖ δίκαιον εἶναι, ἀλλὰ
μᾶλλον ἀσεϐὲς καὶ ἀπάνθρωπον, ἁποὸἀλλεσθαι ἁδελ-
ςοὺς όμοπῐστους δίχα καθολικοῦ καὶ οἰκουμενικοῦ
κριτηρίου.
que inhumanum est, sine catholico univet'salique judicio ejusdem fidei fratres a nobis seciusos odio
prooequi.
Ῥακ. Ἀλλ’ ἐγένοντο καὶ σύνοδοι.
3.5.1.1105 δή;
Ῥακ. Ἐν Λουγδούνῳ τῇ πόλει, ἦ καὶ ὀγδόη λέ-
γεται.
ΡΑΤιιοι.. Gtt. CLIX.
Ῥακ. Ὀμολογῶ, ὅτι ὀρθόδοξοι ἦσαν. Οὐ γὰρ δύο
ναμαι τοῦτο ἀρνήσασθαι. Μᾶλλον δ’ ἔφθασας ἀριθ-
μῶν καὶ Λατίνους ἁγίους, οἵ εἰσιν Αὐγουστῑνος,
ι’ρηγόριος ό Ἁιὰλογος, Ἱερώνυμος, ’Λμσρόσιος,
καὶ Λὶων ὁ μέγας. Ἀλλὰ πάντες οὗτοι πρὸ τοῦ
σχίσματος ἦσαν, καὶ διαφορὰ οὐκ ἦν τότε μέσον
Γραικῶν καὶ Λατίνων. Μετὰ ταῦτα γενομένου
τοῦ σχίσματος, αὐτοὶ εἰς ἀλλότρια δόγματα ἔκπες
σιὲντες, οὑκ ἠϐουλήθησαν ἔτι ἡμῖν ἐνωθῆναι.
Εὺλ. [ιᾲλιν. ὡς προὲφην, ἐρῶ. Διατί οἱ ἡμέτε-
ροι αὐτοὺς οὐκ ὲστήριξαν; Ἔφθασας γὰρ εἰπὼν,
δτι πρὸ τοῦ σχισματος ἡμῖν ἡνωμένοι ἦσαν, καὶ
όρθόδοξοι μεθ’ ἡμῶν ὑπῆρχον, καὶ σύνοδοι οἰκουμεο
νικαὶ ἐγένοντο, ἃς ἐπλήρουν τε καὶ ἔπραττον Γραι-
κοὶ ὁμοῦ καὶ Λατῖνοι, καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ἀμφότε-
ροι ἢλαυνον, καὶ ἀναθέματι καθυπὲὁαλον. Καὶ οἱ
αἱρετικοὶ ἐχθροὶ Γραικῶν καὶ Λατίνων ἐλέγοντο.
Νῦν δὲ, ὡς φῂς, οε Λατῖνοι εἰς ἀλλότρια ὲκ-
πεσόντες δόγματα, ἡμῖν ἑνωθῆναι οὐ βούλονται. Πῶς
δὲ τοῦτο δειχθήσεται λέγε μοι τάχος.
Ῥακ. Ἐγὼ ἄλλο οὐκ ἔχω σοι δεῖξαι, ἢ ὅτι πεν-
τακόσια ἔτη εἰσὶν, ἀφ’ οὗ αὐτῶν ὲσχίσθημεν, καὶ
νῦν κεχωρισμένοι ἐσμέν.
Ἀχρ. Οὐ δίκαιος οὗτος ό λόγος δοκεῖ, μᾶλλον δέ
0
γε καὶ ἀναπόδεικτος.
Εὺλ. Τὸ γὰρ εἰπεῖν, ὅτι πολυετὲς τὸ σχίσμα
ἐστὶ, πᾶς τις ὁμολογήσει· ἀλλ’ οὐχ ἱκανή ἐστι
παραστῆσαι τοὺς Λατίνους αἱρετικοὺς ἡ noluerint
αὕτη.
Ῥακ. Καὶ πάνυ μὲν οὖν. Ἐν γὰρ τοῖς πεντακο
aiat; χρόνοις τούτοις εἴχομεν σοφούς τε καὶ ῥήτο-
ρας, καὶ πατριάρχας, καὶ βασιλεῖς, οἳ προηγοῦντο
τοῦ σχίσματος καὶ τοῦ χωρισμοῦ, ἐμοὶ δοκεῖ, δι’
οὐδὲν ἄλλο, ἢ ὅτι ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ὑπεφή-
φιζον.
Εὑλ. Οὐδὲ τοῦτο τοὺς Λατίνους αἱρετικοῦς παρ-
ιστᾷ.
Ῥακ. Ἀλλὰ τί ἰσχυρότερον τούτων σὺ θέλειςς
Εὐλ. Κρινέτω ό τοῖς ἡμετέροις λόγοις κριτὴς
καθεζόμενος.
Am. Σύνόδον οἰκουμενικὴν, ὥσπερ ἐν ἑκάστῃ .
αἱρέσει ἐγένετο, καὶ διαλεχθῆναι καὶ ὅρον ἐκθεῖ-
ναι, καὶ κατ’ αὐτῶν ἀποφῆναι, καὶ τότε ὼς αἱρετι-
xuii; ἀποστρέφεσθαι, οὺ δοκεῖ δίκαιον εἶναι, ἀλλὰ
μᾶλλον ἀσεϐὲς καὶ ἀπάνθρωπον, ἁποὸἀλλεσθαι ἁδελ-
ςοὺς όμοπῐστους δίχα καθολικοῦ καὶ οἰκουμενικοῦ
κριτηρίου.
que inhumanum est, sine catholico univet'salique judicio ejusdem fidei fratres a nobis seciusos odio
prooequi.
Ῥακ. Ἀλλ’ ἐγένοντο καὶ σύνοδοι.
3.5.1.1105 δή;
Ῥακ. Ἐν Λουγδούνῳ τῇ πόλει, ἦ καὶ ὀγδόη λέ-
γεται.
ΡΑΤιιοι.. Gtt. CLIX.