PG 159, col. 980
Ῥιικ. Πᾶσα, ὡς ἔφης, ἡ ’Ᾱνατολικὴ Ἐκκλησία
τὰ τῆς συνόδου καὶ τῶν Λατίνων ἐφρόνησαν. Καὶ
οί δώδεκα ἐφρόνησαν, ’ὡς αὐτή. Διὸ καὶ Λατινόφρο-
is. “ νας τούτους ἀποκαλοῦ μεν.
Εὺλ. Οὐ δεῖ κατὰ δίκαιον λόγον τοὺς δώδεκα
ίερεῖς ἀποκαλεῖν Λατινόφρονας μόνον, (illi: καὶ
αὐτὴν πᾶσαν τὴν Ἀνατόλικὴν Ἐκκλησίαν ο ἐπειδὴ
πρώτη ἐκείνη τὰ τῶν Λατίνων ἐφρόνησε , τούτους
_ δὲ μετὰ ταῦτα ἀποκαλεῖν, ὡς ἐκείνῃ ἀκολουθή-
Ῥακ. Καλῶς λέγεις. Ἡμεῖς γὰρ καὶ αὐτῇ ἐγκας
λοῦμεν, ὡς δυσσεσησὰσῃ, καὶ τούτοις, ὡς ἐκείνῃ
ἀμαθῶς ὲξακολονθὴσασι. Ὅθεν Λατινὸςρρονας κάκεί-
te Latini sentire νονς καὶ τούτονς ἀποκαλοῦμεν.
Δικ. Ἷλεως γενοῦ μοι, Θεὲ, ἀκούοντι ἀσεϐείας
Εὑλ. Οὐκ οὖν ἐγκαλεῖς καὶ τῇ ’Λνατολικῇ Ἐκ-
κλησίᾳ ὡς Λατινοφρονησὰσῃ ; ·
'Pax. Ναὶ, ἐγκαλοῦμεν αὐτῇ , καθὼς ἀρτίως
ἡκουσας. Ἐπειδὴ τὰ τῶν Λατίνων ἐδέξατο, καὶ
Ἀκρ. Ἑν πεισμονῇ ὁ Πατὴρ διαλέγεται.
Β Εὑλ. Εἰ οὖν ὴ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία τὰ τῶν Δα-
μ τίνων ἔστερξε κατὰ σὲ, μία μετὰ τῆς Δυτικῆς ἐγί-
νετο, καὶ οὐδεὶς ἅντε ρεῖ. Τοῦτο γὰρ καὶ τὸ Σΰμσοο
λον ἀξιοῖ, μίαν δεῖν εἶναι τὴν καθολικὴν Ἐκκλη-
σίαν. Εί δὲ μία αἱ δύο γεγόνασι τῇ τε δόξῃ καὶ τῷ
φρονήματι, καὶ αὕτη ἡ μία Ἐκκλησία ἡ ἐξ ἀμφο-
τέρων γλωσσῶν μία κηρὶιττομένη , ἐπλανήθη, καὶ
ἑτεροδόξησε κατὰ σὲ, ποία ἄλλη Ἐκκλησία ἐστὶν
ἡ ὀρθὸδοξος, σὺ ἐξακολουσθεῖς; Καὶ τίς μὲν τὴν
πίστιν διδάσκει σε; "ob δὲ ἔμεινεν ὴ τῶν Γραι·
κῶν πίστις τε καὶ Θρησκεία ; Ποία δὲ Ἐκκλησία aii
τὴν αἰδῶ, ὑποταγὴν τε καὶ εὐλάϐειαν ἁπονίμιιςὶ
καὶ τὸ βάπτισμα ἀπολαμϐάνῃ, καὶ τὰ μυστήριω
Ῥακ. Ἐν ᾧ ἂν ἀνθρώπῳ ἡ ὀροὸδοξος πίστις
ἐμμείνιι, τούτῳ εὐλαϐῶς ὑποταγὴν και αξδὼ δίδω-
) μι, καὶ διδάσκαλον αὐτὸν καὶ Ἐκκλησίαν zmilio-
ιιι εει, · Ἀκρ. Τοῦτο ’ἐως καὶ νῦν οὐκ ἠκούσθη.
Εὑλ. Καὶ τίς ἔμεινεν ὲν τῇ τῶν Γραικῶν πίστει,
ᾧ σὺ τὴν εὐλάϐειαν ἁποδίδωςς
'Pax. Εἶπον σοι, ὅτι μόνος γὸ Ἐφέσου ἀρχιερεῦς
ἔμεινεν ὲν τῇ ὀρθοδόξῳ πίστει, ᾧ ὑποτάσσομαι, καὶ
Εὺλ. Εἶπον σοι κάγὼ, ὅτι οὐ δεῖ τῷ ἐνί ἔπεσθαι,
ἀλλὰ τοῖς πολλοῖς. Ιιρῶτα μὲν, ὅτι εἷς ἄνθρωπος
οὐ ποιεῖ Ἐκκλησία-ιο ἔπειτα δὲ, ὅτι δεισιδαίμων
erat, καὶ σεσεισμένος τὸν νοῦν ἐκεῖνος ὑπῆρχεν.
Ῥακ. Μὴ συκοφάντει τὸν θεῖον ἄνδρα ἐκεῖνον.
litis fuit. Πλείω γὰρ τῶν ἄλλων ἐκεῖνος ἐφρόνει.
c dicet. Ἀκί). Οὐδεὶς εὖ φρονῶν εἴποι τοῦτο.
Hell ltieiw της συνόδου πάσης;
τὰ τῆς συνόδου καὶ τῶν Λατίνων ἐφρόνησαν. Καὶ
οί δώδεκα ἐφρόνησαν, ’ὡς αὐτή. Διὸ καὶ Λατινόφρο-
is. “ νας τούτους ἀποκαλοῦ μεν.
Εὺλ. Οὐ δεῖ κατὰ δίκαιον λόγον τοὺς δώδεκα
ίερεῖς ἀποκαλεῖν Λατινόφρονας μόνον, (illi: καὶ
αὐτὴν πᾶσαν τὴν Ἀνατόλικὴν Ἐκκλησίαν ο ἐπειδὴ
πρώτη ἐκείνη τὰ τῶν Λατίνων ἐφρόνησε , τούτους
_ δὲ μετὰ ταῦτα ἀποκαλεῖν, ὡς ἐκείνῃ ἀκολουθή-
Ῥακ. Καλῶς λέγεις. Ἡμεῖς γὰρ καὶ αὐτῇ ἐγκας
λοῦμεν, ὡς δυσσεσησὰσῃ, καὶ τούτοις, ὡς ἐκείνῃ
ἀμαθῶς ὲξακολονθὴσασι. Ὅθεν Λατινὸςρρονας κάκεί-
te Latini sentire νονς καὶ τούτονς ἀποκαλοῦμεν.
Δικ. Ἷλεως γενοῦ μοι, Θεὲ, ἀκούοντι ἀσεϐείας
Εὑλ. Οὐκ οὖν ἐγκαλεῖς καὶ τῇ ’Λνατολικῇ Ἐκ-
κλησίᾳ ὡς Λατινοφρονησὰσῃ ; ·
'Pax. Ναὶ, ἐγκαλοῦμεν αὐτῇ , καθὼς ἀρτίως
ἡκουσας. Ἐπειδὴ τὰ τῶν Λατίνων ἐδέξατο, καὶ
Ἀκρ. Ἑν πεισμονῇ ὁ Πατὴρ διαλέγεται.
Β Εὑλ. Εἰ οὖν ὴ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία τὰ τῶν Δα-
μ τίνων ἔστερξε κατὰ σὲ, μία μετὰ τῆς Δυτικῆς ἐγί-
νετο, καὶ οὐδεὶς ἅντε ρεῖ. Τοῦτο γὰρ καὶ τὸ Σΰμσοο
λον ἀξιοῖ, μίαν δεῖν εἶναι τὴν καθολικὴν Ἐκκλη-
σίαν. Εί δὲ μία αἱ δύο γεγόνασι τῇ τε δόξῃ καὶ τῷ
φρονήματι, καὶ αὕτη ἡ μία Ἐκκλησία ἡ ἐξ ἀμφο-
τέρων γλωσσῶν μία κηρὶιττομένη , ἐπλανήθη, καὶ
ἑτεροδόξησε κατὰ σὲ, ποία ἄλλη Ἐκκλησία ἐστὶν
ἡ ὀρθὸδοξος, σὺ ἐξακολουσθεῖς; Καὶ τίς μὲν τὴν
πίστιν διδάσκει σε; "ob δὲ ἔμεινεν ὴ τῶν Γραι·
κῶν πίστις τε καὶ Θρησκεία ; Ποία δὲ Ἐκκλησία aii
τὴν αἰδῶ, ὑποταγὴν τε καὶ εὐλάϐειαν ἁπονίμιιςὶ
καὶ τὸ βάπτισμα ἀπολαμϐάνῃ, καὶ τὰ μυστήριω
Ῥακ. Ἐν ᾧ ἂν ἀνθρώπῳ ἡ ὀροὸδοξος πίστις
ἐμμείνιι, τούτῳ εὐλαϐῶς ὑποταγὴν και αξδὼ δίδω-
) μι, καὶ διδάσκαλον αὐτὸν καὶ Ἐκκλησίαν zmilio-
ιιι εει, · Ἀκρ. Τοῦτο ’ἐως καὶ νῦν οὐκ ἠκούσθη.
Εὑλ. Καὶ τίς ἔμεινεν ὲν τῇ τῶν Γραικῶν πίστει,
ᾧ σὺ τὴν εὐλάϐειαν ἁποδίδωςς
'Pax. Εἶπον σοι, ὅτι μόνος γὸ Ἐφέσου ἀρχιερεῦς
ἔμεινεν ὲν τῇ ὀρθοδόξῳ πίστει, ᾧ ὑποτάσσομαι, καὶ
Εὺλ. Εἶπον σοι κάγὼ, ὅτι οὐ δεῖ τῷ ἐνί ἔπεσθαι,
ἀλλὰ τοῖς πολλοῖς. Ιιρῶτα μὲν, ὅτι εἷς ἄνθρωπος
οὐ ποιεῖ Ἐκκλησία-ιο ἔπειτα δὲ, ὅτι δεισιδαίμων
erat, καὶ σεσεισμένος τὸν νοῦν ἐκεῖνος ὑπῆρχεν.
Ῥακ. Μὴ συκοφάντει τὸν θεῖον ἄνδρα ἐκεῖνον.
litis fuit. Πλείω γὰρ τῶν ἄλλων ἐκεῖνος ἐφρόνει.
c dicet. Ἀκί). Οὐδεὶς εὖ φρονῶν εἴποι τοῦτο.
Hell ltieiw της συνόδου πάσης;