PG 17, col. 623
bus (94) probemus. Quid enim ipse dum adhuc esset
in carne vivens, sentiens vidensque perpessus sit de
lihrorum suorum, vel sermonum corruptionibus, vel
adulterinis editionibus, ex ipsius epistela, qnam
scribit ad quosdam charos suos Alexandriam, evi-
denter docetur : et per hoc quæ sit causa quod in
psius scriptis quædam sibi contraris inveniantur,
sgnosces.
De adutteratione net corruptione librorum suorum
ex lbro epistolarum Origenis quarto.
ss Cor. τs, 10.
epistelε. Et qui falsitatem scriptorum Origenis
hæreticis imputat, ipse incipit a fslsitate; non ita
interpretans ut habemur in Græco; nec id Latinis
insinuans, quod ipse in suis litteris profitetur. Cum-
que illa epistola ota Demetrium Alexandrinæ urbis
pontificem laceret, et in totius orbis episcopos et
clericos invebatur; et frustra ab Ecclesiis excom-
municatum ease se dicat, nee vellein maledictis re-
ferre vicem, ne scilicet maledicus videatur esse homo,
qui in tantum eautus sit ad maledicendum, nt ne
diabolo quidem audeat maledicere : unde et Candi-
do Valentiniani dogmatis sectatori, calumniandi se
occasionem dederit, quod diabolum salvandæ dixe-
rit esse naturæ, hic dissimulato argumento epistolæ,
fingit pro Origene quod ille non loquitur. Unde epi-
stolæ psius partem paululum ex superioribus trans-
suli; et his junxi, quæ ab ipso commaticedolose-
que translata sunt; ut quo consilio superiora ta-
cuerit, ipse lector agnoscat. Contra sacerdotes ergo
Ecclesiæ generaliter disputans, a quibus indiguus
communione ejus fuerat judicatus, hæc intulit: Quid
necesse est de prophetarum sermonibus dicere, quibus
sæpissime pastoribus et majoribus natu, et sacerdoti-
bus, ac principibus populi comminantur, et arguunt
eos Quæ absque nobis de sanctis Scripturis elicere
potestis, etliquido ppervidere quod forsitan hoc tempus
sit, de quo dicitur: « Nolite credere amicis, nec spe-
ruis in principibus (Micὰ. v, 5) : s et nunc im-
pleatur vaticininm: « Duces populi mei me nescie-
rant, filii stulti sunt, et non sunt sapientes. βα-
pientes sunt ut faciant mala, bene outem focere
nesciunt (Jer. τ, 22); » quorum magis misereri,
quam eos odisse debemrus; et orare pro illis, quam
eis maledicere. Ad benedicendum enim et non ad
maledicendum creati sumus. nde et « Michael cums
diabotum disputaret de Mogsi corpore, ne tanto qui-
dem malo ausus est judcum inferre blaaphemiæ,
sed diαit: Jncrepdt ibi , Dominus (Jud. 9). » Cui
quid simile atiam in Paebaria legimus: « Jncrepet
tibi Dominus, dtabale: et increpet Dominus in te,
qui elegit Jerusalem (Æachar. m, 2). » ttaque et nos
cupimus increpari a Dommso eos, qui nolunt cum
.humilitate a proaamis increpari. Dicente autem Mi-
chaele: s fncrepet tibi Dominus, diabole; » et a-
.charia similiter : utrum increpet, an non increpet
Deus diabotum, ipse viderit. ΕEι si iscrepat, quomodo
increpet, ipse agnoscnt. Et post multa, quæ prolixum
est scribere, addit : Nos hoc sentimus, euod eji-
cientur de regno cælorum, non solum qui grandiα
peccaverunt, verbi gratia fornicatores, et aduleri, et
masculorum concubitores, el fures, sed et qui mis-
nora deliquerunt, ex eo quod scriptum est: « Neeue
ebriosi, neque maledici regnum Dei possidebunt (I
Lor. vI, 10): « et tam in bonitate quam in severitate
Dei esse mensuram, Unde cuncta nitimur agere conr-
stlo, in vini quoque potu, et in moderatione se»ν-
monis, ut nulli audeamus maledicere. Ergo cums
proptar Dei tmorem caveamus in quempiam male-
dicta conderre, recordantes illius diciiς « Non jait
in carne vivens, sentiens vidensque perpessus sit de
lihrorum suorum, vel sermonum corruptionibus, vel
adulterinis editionibus, ex ipsius epistela, qnam
scribit ad quosdam charos suos Alexandriam, evi-
denter docetur : et per hoc quæ sit causa quod in
psius scriptis quædam sibi contraris inveniantur,
sgnosces.
De adutteratione net corruptione librorum suorum
ex lbro epistolarum Origenis quarto.
ss Cor. τs, 10.
epistelε. Et qui falsitatem scriptorum Origenis
hæreticis imputat, ipse incipit a fslsitate; non ita
interpretans ut habemur in Græco; nec id Latinis
insinuans, quod ipse in suis litteris profitetur. Cum-
que illa epistola ota Demetrium Alexandrinæ urbis
pontificem laceret, et in totius orbis episcopos et
clericos invebatur; et frustra ab Ecclesiis excom-
municatum ease se dicat, nee vellein maledictis re-
ferre vicem, ne scilicet maledicus videatur esse homo,
qui in tantum eautus sit ad maledicendum, nt ne
diabolo quidem audeat maledicere : unde et Candi-
do Valentiniani dogmatis sectatori, calumniandi se
occasionem dederit, quod diabolum salvandæ dixe-
rit esse naturæ, hic dissimulato argumento epistolæ,
fingit pro Origene quod ille non loquitur. Unde epi-
stolæ psius partem paululum ex superioribus trans-
suli; et his junxi, quæ ab ipso commaticedolose-
que translata sunt; ut quo consilio superiora ta-
cuerit, ipse lector agnoscat. Contra sacerdotes ergo
Ecclesiæ generaliter disputans, a quibus indiguus
communione ejus fuerat judicatus, hæc intulit: Quid
necesse est de prophetarum sermonibus dicere, quibus
sæpissime pastoribus et majoribus natu, et sacerdoti-
bus, ac principibus populi comminantur, et arguunt
eos Quæ absque nobis de sanctis Scripturis elicere
potestis, etliquido ppervidere quod forsitan hoc tempus
sit, de quo dicitur: « Nolite credere amicis, nec spe-
ruis in principibus (Micὰ. v, 5) : s et nunc im-
pleatur vaticininm: « Duces populi mei me nescie-
rant, filii stulti sunt, et non sunt sapientes. βα-
pientes sunt ut faciant mala, bene outem focere
nesciunt (Jer. τ, 22); » quorum magis misereri,
quam eos odisse debemrus; et orare pro illis, quam
eis maledicere. Ad benedicendum enim et non ad
maledicendum creati sumus. nde et « Michael cums
diabotum disputaret de Mogsi corpore, ne tanto qui-
dem malo ausus est judcum inferre blaaphemiæ,
sed diαit: Jncrepdt ibi , Dominus (Jud. 9). » Cui
quid simile atiam in Paebaria legimus: « Jncrepet
tibi Dominus, dtabale: et increpet Dominus in te,
qui elegit Jerusalem (Æachar. m, 2). » ttaque et nos
cupimus increpari a Dommso eos, qui nolunt cum
.humilitate a proaamis increpari. Dicente autem Mi-
chaele: s fncrepet tibi Dominus, diabole; » et a-
.charia similiter : utrum increpet, an non increpet
Deus diabotum, ipse viderit. ΕEι si iscrepat, quomodo
increpet, ipse agnoscnt. Et post multa, quæ prolixum
est scribere, addit : Nos hoc sentimus, euod eji-
cientur de regno cælorum, non solum qui grandiα
peccaverunt, verbi gratia fornicatores, et aduleri, et
masculorum concubitores, el fures, sed et qui mis-
nora deliquerunt, ex eo quod scriptum est: « Neeue
ebriosi, neque maledici regnum Dei possidebunt (I
Lor. vI, 10): « et tam in bonitate quam in severitate
Dei esse mensuram, Unde cuncta nitimur agere conr-
stlo, in vini quoque potu, et in moderatione se»ν-
monis, ut nulli audeamus maledicere. Ergo cums
proptar Dei tmorem caveamus in quempiam male-
dicta conderre, recordantes illius diciiς « Non jait