PG 17, col. 624

(Epistolæ scriptæ ad quosdam charos suos (95) ἀίe-
xrandriam.)
OrgεuEs. « Quidam eorum qui lihenter habent
criminari proximos snos, ascribunt nobis et doctrinæ
nostræ crimen blasshemiæ, quod a nobis nmmnquams
audierunt : de quo ipsi viderint, nolentes ohservare
mandatum ilud quod dicit, quis maledlci regau
Dsi non possidebumnt, dicentes me, patrem aalitiæ
ac perditionis,et eorum qui de vegno Dei ejicinutur,
id est diabolum, dicene esæe sulvandum: quod ne
ausns judicium infrrre blasphemmræ, » quod dicitar
te Michaele contra diabolum; et in aliο οcος « ο.-
minationes qnidems reprobant, glorias auseæs blasgpahe-
ranut fJud. S). » Quidam eorum qui libenter conten-
tiones reperiunt, ascribunt nobis et nostræ doctrinæ
blasphemiam, super qua ipsi viderint, quomodo ilud
audiantς « Neque ebriosi, neque maledici regnum -Dsi
possidebuntς » licet patrem malitiæ et perditionisecrums
qui de regno Dei ejiciemtur, dicant posse salrar: quod
nementecuidem quis captusdicere potest Cætera quidem
ex eadem epistola traustulit pro hoe, quod in ine
verborum Origenis interpretati sumus : Ereo cums
proptertimorem Dei caveamus in quempiam maledicta
ccnferre, et reliqua. Iste fraudulenter amputatis sn-
perioribus, ex quibus inferiora dependent, sic cæpit
transferre epistqlam, quasi hoc srnsn snperius esset
exordium, et ait : Quidam eorum qui libenter habest
criminari proximos suos, ascribunt nobis, et doctrinæ
nostræ crimen blacphemiæ, quod a nobis mrrrsqaams
audiersnt: de euo ipsi viderint, nolentes observare
mandatum illud quod dicit: quia maledici reggnum
Dei non ppossidebunt, dicentes asserere me patrem
malitiæ et perditionis eorum qui de regno Dei eji-
ciuntur, id est, diabelum esse salvvandum : quod mss
alieuis quidem mente motus, et manifeste issamsieas
dicere potest. Conferte Origenis verba, quæ supra
ad verbum transtuli, hisquæ ab isto non versa sunt,
sed eversa; et qnantam nter se non solum verboσ-
rum, sed et sensuum habeant dissonantiam, perspi-
cietis. Obseero, ne molesta at vobis prolixior -
terpretatio. ldcirco enim omnia vertimus, ut qusr
consilio superiora tacuerit, gsobaremaus. Mabetur
dislogus apud Græcos Origenis et Candidi Valenti-
nianæ hæreseos delensoris, in quo duos andabatas
digladiantes inter se spectasse me fateor. Bicit Can-
didus Filiummm de Patris esse substantia, errans in eo
quod προβολὴν, id est prolationem, asserit. E regione
Origenes juxta Arium et Eunomium repuggnat, eum
vel prolatum esse, vel natum, ne Deus Pater divida-
tur in partes: sed dicit sublimem et excellenmssr-
mam creaturam veluntate exstitisse Patris, sicut et
cæteras creaturas. Rursus ad secundam veniuunt
quæstionem. Asserit Candidus diabolum pessimæ
æsse naturæ, et quæ salvari nunquam possit. Constra
2oc recte Origenes respondit, noneum perituræ esse
substantiæ, sed voluntate propria corrumsse, et posæe
salvari. Hoc Candidus verit in calumniam, quast
Origenes dixerit, diaboli naturam esse salvauuam.
Quod ille falso objecerat, hic relutat. Εt intelligi-
mus in hoc tantum dislogo ab Drigene argui hære-
ticam falsitatem, et non in cæteris iibris, de qubus
nunqtam quæstio fuit. Alioqui si omnia quæ hærσ-
tica sunt, non erunt Origenis, sed hæreticorum:
omnes autem proppemodum ilhus tomi his erroribus
pleni sunt, nihil Origenis erit, eed eorum quoruas
ignoramus vocabula. »
(24) Mss., probaremas. Rectius editi, probemsus.
(α5) Editi, Alexandriæ. Mss. nostsi, Alesas-
dram.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.