PG 17, col. 648
inc irminntos rei famlinris fructus nt sarcire,
professorio muneri uiles libros, qnorum pretiosa
ipsi supellex erat, distravit omnes, ac diurnæ qua-
tuor obolorum penslonis pretio vendidit, (2t) ne
operi sno destinatum domeslcæ rei sllicitudo e-
traheret.
XI. (25) Ad rerum divinarum studinm accessit
etiam virtutum omnium, quæ essent Christiano di
gnæ, usus assiduus. Dies docendo, noctes legendo
conterebat. Jqjunia longa, somni breves, quos hmæi
tantum, vel in storea abjectus capiebat. Sriguis
ad hæc patientissimus; vini, olei, aliarumque rε-
rum, quibus irritatur gula, et ad laborem ferendum
remollescunt homines, abstinentissimus, usqne
adeo ut tentaretur valetudine, et stomacho labo-
raret. Christianum philosophum vere dixisses. Cujus
tanta fuit inter gentiles philosophos et Christis-
nos admirabilitas, ut ad ejus imitationem totos se
componerent, ipsiusque adhortationibus incensi
primas robis relinquere qui propter Dai iæ Chrise
eharitatem, fallacem et quæsitam a plerisqne qlorinms,
et posessiones tantas et naturolema in libermas emsores
concutcatis. Sed quamvis ad summum evangclicæ
paupertatis, in qua mortuus est, culmen evectus,
necdum tamen se satis panperem reperiebat : Chri-
tus Domiaus noster, inquit homil. 16 inν Geaes.,
pag. 104, 105, sacerdotibus suis quid præcepoit audia-
mus. « Qui non abrenuntiaverit, inquit, omnibus quæ
possidet, non potest meus asse disipulus ». XLnc. XI,
33),» Costremisco hæc diceas, Meus enim primo om-
niums; meus, inettam,ipae accusotor exsisto, mseas cos-
demnationesloquor. Aegat Christus suamm esse disciρα-
lum, quem viderit aliquid possidentem, et eum qui non
renauntiat omnibus euæ paossidet. Et euid agimn.?
Quomodo hæc aut ipai legimus, aut populis excponi-
mus, qui non solum non renunttamus his quæ posaae-
mnus, sed et acquirere volumus ea quæ nunouam hs-
buimus antequam reniremus ad Chrisras Ngs-
quidnam, quia nsos redargait cosscientia, tegere et
non pralerre qucæ scripta sunt possumus Nρlo dκ-
plicati criminis fieri reus. Confiteor, et palam popnlo
audiente conjfiteor hæc scripta esse, etiamsi ssosdum
imaplesse nne nori. Sed exr hoc saltem commossni festi-
semsus implsre, festinemus transire a sacerdoabus
Pharaonis, quibus terrena possessio est, ad sacerdoeε
Domini, qubus in terra pars non est, qutbus poroo
Dominus ea, Eusehius, Hist., lib. , cap. 3: Multes
items per annos, nudis vestigis ambulaass dicitar,
nullo penitus calceamento nεus. Pino quoque, omni-
bus animats, el alis rebus eu æ ad uctunss minus
necessariæ sunt, diutssime abstinuit: usque sdeo at
pectus ipsius in gravissimams subversonis labis-
que discrimen incideret (Geg. Τhaum., Orat.
Panegyr., part. mm.) Discipulos ad virutem ope-
ribus magis, quam verbis incitabat, talemque se-
ipsum pæbere conabatur, qualem verhis eum qui
recte vcturus sit, describebat,exemplum proponens
sapientis. Eximia ejus erat sanctitas, teste ipso Epi-
phanio, hæres. 64, p. 525. Eusebius præterea ait :
Quotiaiani ejus actus, verissimæ cujusdam ρδίοεο-
phiæ et admirabilis disciplinæ absolutisstmsα opera
videbantur. Atque, ut vutgo dicitur aaahs oratio,
talis ejus vita: qualis vita, tals srao ejus jut. EΚt
paulo post idem Eusebius, Ds., hb. v, cap. δ-:
lujusmodi ergo philosophicæ ritæ exempla prrbens,
cum dmuo virtus eum aduvaret, plures ex dscputs
ad imitationem sui merito provocart ς ta ut mati
professorio muneri uiles libros, qnorum pretiosa
ipsi supellex erat, distravit omnes, ac diurnæ qua-
tuor obolorum penslonis pretio vendidit, (2t) ne
operi sno destinatum domeslcæ rei sllicitudo e-
traheret.
XI. (25) Ad rerum divinarum studinm accessit
etiam virtutum omnium, quæ essent Christiano di
gnæ, usus assiduus. Dies docendo, noctes legendo
conterebat. Jqjunia longa, somni breves, quos hmæi
tantum, vel in storea abjectus capiebat. Sriguis
ad hæc patientissimus; vini, olei, aliarumque rε-
rum, quibus irritatur gula, et ad laborem ferendum
remollescunt homines, abstinentissimus, usqne
adeo ut tentaretur valetudine, et stomacho labo-
raret. Christianum philosophum vere dixisses. Cujus
tanta fuit inter gentiles philosophos et Christis-
nos admirabilitas, ut ad ejus imitationem totos se
componerent, ipsiusque adhortationibus incensi
primas robis relinquere qui propter Dai iæ Chrise
eharitatem, fallacem et quæsitam a plerisqne qlorinms,
et posessiones tantas et naturolema in libermas emsores
concutcatis. Sed quamvis ad summum evangclicæ
paupertatis, in qua mortuus est, culmen evectus,
necdum tamen se satis panperem reperiebat : Chri-
tus Domiaus noster, inquit homil. 16 inν Geaes.,
pag. 104, 105, sacerdotibus suis quid præcepoit audia-
mus. « Qui non abrenuntiaverit, inquit, omnibus quæ
possidet, non potest meus asse disipulus ». XLnc. XI,
33),» Costremisco hæc diceas, Meus enim primo om-
niums; meus, inettam,ipae accusotor exsisto, mseas cos-
demnationesloquor. Aegat Christus suamm esse disciρα-
lum, quem viderit aliquid possidentem, et eum qui non
renauntiat omnibus euæ paossidet. Et euid agimn.?
Quomodo hæc aut ipai legimus, aut populis excponi-
mus, qui non solum non renunttamus his quæ posaae-
mnus, sed et acquirere volumus ea quæ nunouam hs-
buimus antequam reniremus ad Chrisras Ngs-
quidnam, quia nsos redargait cosscientia, tegere et
non pralerre qucæ scripta sunt possumus Nρlo dκ-
plicati criminis fieri reus. Confiteor, et palam popnlo
audiente conjfiteor hæc scripta esse, etiamsi ssosdum
imaplesse nne nori. Sed exr hoc saltem commossni festi-
semsus implsre, festinemus transire a sacerdoabus
Pharaonis, quibus terrena possessio est, ad sacerdoeε
Domini, qubus in terra pars non est, qutbus poroo
Dominus ea, Eusehius, Hist., lib. , cap. 3: Multes
items per annos, nudis vestigis ambulaass dicitar,
nullo penitus calceamento nεus. Pino quoque, omni-
bus animats, el alis rebus eu æ ad uctunss minus
necessariæ sunt, diutssime abstinuit: usque sdeo at
pectus ipsius in gravissimams subversonis labis-
que discrimen incideret (Geg. Τhaum., Orat.
Panegyr., part. mm.) Discipulos ad virutem ope-
ribus magis, quam verbis incitabat, talemque se-
ipsum pæbere conabatur, qualem verhis eum qui
recte vcturus sit, describebat,exemplum proponens
sapientis. Eximia ejus erat sanctitas, teste ipso Epi-
phanio, hæres. 64, p. 525. Eusebius præterea ait :
Quotiaiani ejus actus, verissimæ cujusdam ρδίοεο-
phiæ et admirabilis disciplinæ absolutisstmsα opera
videbantur. Atque, ut vutgo dicitur aaahs oratio,
talis ejus vita: qualis vita, tals srao ejus jut. EΚt
paulo post idem Eusebius, Ds., hb. v, cap. δ-:
lujusmodi ergo philosophicæ ritæ exempla prrbens,
cum dmuo virtus eum aduvaret, plures ex dscputs
ad imitationem sui merito provocart ς ta ut mati