PG 18, col. 180
con'silio locus nullus εει ,ldum in deliberando per-
Sona censentium pondus sententiis facit. Quando re-
sistitur potiori, quattdo ceditur pari? Dehinc rrresens
status nou sapientiam, sed fortunam requirit. Dele-
ctum timemus annongr, pulsis omnibus, quos exerto
et pleno ubere ltoma susceperat. Fors l‘uat , ut bis
remediis conva'escamus. Quanto nobis odio provin-
c arum constat illa securitas? D'i pitrii, facite gratiam
neglecturum sanctorum! Miseram l'atnem pellite.
Quamprimum revoc. t urbs nostra, quos it.vita dimi-
sit. Plura tecum loqui, quam necesse est, de adversis
communibus non libet. Cura ut valeas, et quidquid
ltumana ope majus est, diis permitte curandum.
Vale.
EPIST. VIII.
STIIACBUS FLAVIANO FRATRI.
Reddita: sunt mihi prima: littera: tnze tam breves.
tam festinatae, ut iter tuum viderentur imitari. Sed
si milii credis, nan est in illis desiderata prolixitas.
Omnia enim, quae de amplitudinis ture prospera
nosse cupiebam , succincta enumeratione complexus
es, quanta valetudine vigeres, qui celeritate pervc-
Ctus sis, quid in aeterno principe serenitatis iuvene-
ris. Ausim dicere, uberiorem rebus, quam verb'l
quat‘gaudete deberem, cmn essent pauca quae. lege-
rem. Tu famen post ltzec memento, etiam familiares
chartas rigare facundia: tua: copiis. Neque eniut te
exhaurit, quod adeuntium preces indefesso absolvis
an‘atu , quod venerandi principis mentem loqueris et
oracula. Sint ista prima; nec tamen sola. Tantum
namque publico usui a te patior impendi, ut niltil
Solatiis meis detrahas. Vale.
EPlST. IX.
εἴδω ιοιιυε FLAVIANO ERATRI.
Et tui cultus, et mei ollicii gratia quaelibet ad scri-
bendqu amplectenda esset occasio, tantum abest,
ut eam praeterire debuerim, quam civis ingessit.
Agnoscis enim de septem montibus virum;' et domi
cognitum bonitate generis, et loris a-tate militia: :
pro quo mihi apud te loqui loogum non est necesse.
Commendatio enim μηδιθή debet incognitis. lluic
vero ad conciliationem gratim tua: sufficit, quod et
Romanus et anticus est. Vale.
EI‘IST.
εϊιιιιλειιιῖε ηΑνιΑΝυ FRATRI.
Justitia quidem sufl‘ragium non requirit; sed anti
citiarum plet-umque respeCtu causarum celeritas ad—
juvatur. Quorsum iatud, inquies? Ut noverit eximia
dignatio tua, sperare quidem virum laudabilem (Ca-
rissimum ra: comitibus), de negotii qualitate, quod
optatum exitum possit adipisci : sed intelligere, ceso
surum sibi aliquid ad promerendum studium cogni-
Sona censentium pondus sententiis facit. Quando re-
sistitur potiori, quattdo ceditur pari? Dehinc rrresens
status nou sapientiam, sed fortunam requirit. Dele-
ctum timemus annongr, pulsis omnibus, quos exerto
et pleno ubere ltoma susceperat. Fors l‘uat , ut bis
remediis conva'escamus. Quanto nobis odio provin-
c arum constat illa securitas? D'i pitrii, facite gratiam
neglecturum sanctorum! Miseram l'atnem pellite.
Quamprimum revoc. t urbs nostra, quos it.vita dimi-
sit. Plura tecum loqui, quam necesse est, de adversis
communibus non libet. Cura ut valeas, et quidquid
ltumana ope majus est, diis permitte curandum.
Vale.
EPIST. VIII.
STIIACBUS FLAVIANO FRATRI.
Reddita: sunt mihi prima: littera: tnze tam breves.
tam festinatae, ut iter tuum viderentur imitari. Sed
si milii credis, nan est in illis desiderata prolixitas.
Omnia enim, quae de amplitudinis ture prospera
nosse cupiebam , succincta enumeratione complexus
es, quanta valetudine vigeres, qui celeritate pervc-
Ctus sis, quid in aeterno principe serenitatis iuvene-
ris. Ausim dicere, uberiorem rebus, quam verb'l
quat‘gaudete deberem, cmn essent pauca quae. lege-
rem. Tu famen post ltzec memento, etiam familiares
chartas rigare facundia: tua: copiis. Neque eniut te
exhaurit, quod adeuntium preces indefesso absolvis
an‘atu , quod venerandi principis mentem loqueris et
oracula. Sint ista prima; nec tamen sola. Tantum
namque publico usui a te patior impendi, ut niltil
Solatiis meis detrahas. Vale.
EPlST. IX.
εἴδω ιοιιυε FLAVIANO ERATRI.
Et tui cultus, et mei ollicii gratia quaelibet ad scri-
bendqu amplectenda esset occasio, tantum abest,
ut eam praeterire debuerim, quam civis ingessit.
Agnoscis enim de septem montibus virum;' et domi
cognitum bonitate generis, et loris a-tate militia: :
pro quo mihi apud te loqui loogum non est necesse.
Commendatio enim μηδιθή debet incognitis. lluic
vero ad conciliationem gratim tua: sufficit, quod et
Romanus et anticus est. Vale.
EI‘IST.
εϊιιιιλειιιῖε ηΑνιΑΝυ FRATRI.
Justitia quidem sufl‘ragium non requirit; sed anti
citiarum plet-umque respeCtu causarum celeritas ad—
juvatur. Quorsum iatud, inquies? Ut noverit eximia
dignatio tua, sperare quidem virum laudabilem (Ca-
rissimum ra: comitibus), de negotii qualitate, quod
optatum exitum possit adipisci : sed intelligere, ceso
surum sibi aliquid ad promerendum studium cogni-