PG 18, col. 552
ia natura. Qui portasi di cognisione certa, non di con-
ght’etiurale. ’
211. Quodnam, rego, de tota hac re judicium il-
lorum erit, qui Latine nesciunt, et verba mea cum
verbis Italicis Diarii conferre non possunt lQuodnam
etiam eorum, qui Latine quidem sciunt, sed theolo-
giam aut omnino ignorant, aut leviter tantum, quod
plerique nttnc faciunt, attigerunt ? Agam igitur cum
auctore ipso Diarii, non solum theologo, verum
etiam clarissimo theologia; professore. AssertIi sen-
tentiatu probabiliorem esse, qua: tenet cognitionem
veram fidem supernaturalem. Quid ergo est, quod jure
opponere possis? An nescis, id in quastione positum
. esse, et quosdam graves doctores negare, ejusmodi
cognitionem esse veram fidem sapernaturalem ?Atqui
nihil magis obvium estapud theologos, qui de opere
sex dierum scribunt, nominatim apud Suarinm l. nn
cap. 18, ubi multa disserit de rerum supernaturalium
coguitidne, quam homb ante peceatum obtinuit.
242. Ac primum negat eam cognitionem fuisse
visionem beati/tcum : tum pro certo ponit fuisse co-
gnitionem supernaturalem : ac deinde quaerit an fuerit
vera fides supernatumtis, ttt plerique ducent cum S.
Thema, att aliquid fide supernatumli perfectius, et
medium inter visionem beatifiram ett fidem supernatu-
ventnra, 133 Gabriel, etc. Sententiatn S. Thema:
sequitur, quam ego etiam probabiliorem dixi. Repo-
nis :CouceSsa Adamn cognitione mysteriorum super-
naturalium, videtur inde certo consequi cognitionem
superttatttralcm. Sed nonne vides, hac arguendi ra-
tiottetuutari medium, ut schola: loquuntur? Quiestio
enim est de vera fide, non de cognitione supernaturaii,
'quze potius Adamo concessa supponitur. Cognitio att~
tetu superuaturalis potest esse vel visio beatifica,
vel fides, vel ex probabili quorumdam Opinione ro-
gttitio media inter visionem Dei, et fidem.
945. Plura addere nihil juvat : sed vereor ne, si
rationem, quam laudatus hic theologus objicit, ta-
citus praeteream, silentio eam meo videar appro~
natura la [orsa proportionem per conosccre cio cite
supera la cognisione delia natura. Si nihil aliud re
lit, nisi statuere, seclusa revelatione divina, my-
steria supernaturalia cognosci non posse, ultro as
sentior :at si existimet (quod verba innuunt) nul-
lam posse esse cognitionem certam naturalem my-
steriorum superttaturalium etiam post revelatiouem,
id iatlsum esse constat itt ltzeretico, qui multis
mysteriis supernttturalibus cognitione certa natu.
rali assentitur.
244. Multi quidem sunt, qui natura: humana: inp-
σω debilitatem aut impotentiam nimis exaggerant,
ut olim erant, qui vires cum Pelagio nimis extolle-
ght’etiurale. ’
211. Quodnam, rego, de tota hac re judicium il-
lorum erit, qui Latine nesciunt, et verba mea cum
verbis Italicis Diarii conferre non possunt lQuodnam
etiam eorum, qui Latine quidem sciunt, sed theolo-
giam aut omnino ignorant, aut leviter tantum, quod
plerique nttnc faciunt, attigerunt ? Agam igitur cum
auctore ipso Diarii, non solum theologo, verum
etiam clarissimo theologia; professore. AssertIi sen-
tentiatu probabiliorem esse, qua: tenet cognitionem
veram fidem supernaturalem. Quid ergo est, quod jure
opponere possis? An nescis, id in quastione positum
. esse, et quosdam graves doctores negare, ejusmodi
cognitionem esse veram fidem sapernaturalem ?Atqui
nihil magis obvium estapud theologos, qui de opere
sex dierum scribunt, nominatim apud Suarinm l. nn
cap. 18, ubi multa disserit de rerum supernaturalium
coguitidne, quam homb ante peceatum obtinuit.
242. Ac primum negat eam cognitionem fuisse
visionem beati/tcum : tum pro certo ponit fuisse co-
gnitionem supernaturalem : ac deinde quaerit an fuerit
vera fides supernatumtis, ttt plerique ducent cum S.
Thema, att aliquid fide supernatumli perfectius, et
medium inter visionem beatifiram ett fidem supernatu-
ventnra, 133 Gabriel, etc. Sententiatn S. Thema:
sequitur, quam ego etiam probabiliorem dixi. Repo-
nis :CouceSsa Adamn cognitione mysteriorum super-
naturalium, videtur inde certo consequi cognitionem
superttatttralcm. Sed nonne vides, hac arguendi ra-
tiottetuutari medium, ut schola: loquuntur? Quiestio
enim est de vera fide, non de cognitione supernaturaii,
'quze potius Adamo concessa supponitur. Cognitio att~
tetu superuaturalis potest esse vel visio beatifica,
vel fides, vel ex probabili quorumdam Opinione ro-
gttitio media inter visionem Dei, et fidem.
945. Plura addere nihil juvat : sed vereor ne, si
rationem, quam laudatus hic theologus objicit, ta-
citus praeteream, silentio eam meo videar appro~
natura la [orsa proportionem per conosccre cio cite
supera la cognisione delia natura. Si nihil aliud re
lit, nisi statuere, seclusa revelatione divina, my-
steria supernaturalia cognosci non posse, ultro as
sentior :at si existimet (quod verba innuunt) nul-
lam posse esse cognitionem certam naturalem my-
steriorum superttaturalium etiam post revelatiouem,
id iatlsum esse constat itt ltzeretico, qui multis
mysteriis supernttturalibus cognitione certa natu.
rali assentitur.
244. Multi quidem sunt, qui natura: humana: inp-
σω debilitatem aut impotentiam nimis exaggerant,
ut olim erant, qui vires cum Pelagio nimis extolle-