PG 19, col. 109
top
nicarum Herum libro, se coætaneum fuisse Alexandro
ehilippi, compluriumque auctorum codices exscri-
psisse (1) qui magna cura Babylone asservabantur
jam inde ab annorum myriadibus ducentis (2) ct
quindecim : quibus codicibus continebantur ratio-
nes temporum, itidemque scriptæ erant historiæ
ecœli terræque et maris, primæque rerum originis,
nec non regum facinorumque ab his patratorum.
2. Et primum quidem dicit regionem Babylonio-
rum sitam esse ad amnem Τigrim; Euphratem (3)
autem eamdem interluere (4). Ibidem silvestre tri-
ticum nasci et hordeum et lentem et ervum et se-
samum : tum in paludibus et arundinetis ejus lu-
minis radices quasdamoccurrere esui aptas, quibus
nomen est gongis, easque panis hordeacei vim ha-
bere : denique ibi esse palmas et mala aliaque
multi generis poma, piscesque et volatilia silvestria
atque palustria, Porro regionis ejus partem, quæ
Arabiam spectat, aridam esse fructibusque caren-
tem; quæ vero contra Arabiam sita est, eam mon-
ibus et fructibus abundare. Jam in ipsa urbe Ba-
bylone ingentem alienigenarum hominum , qui
sidelicet Chaldæam incolunt, colluviem versari,
eosdemque luxuriosam et belluini prorsus ritus vi-
tam agitare.
3. Atque primo anno e Rubro mari emersisse ait
in ra eosdem terminos Babyloniorum horrendam
quamdam belluam, cui nomen Oanni, quod et
Apollodorus in listoria narrat : eamque toto qui-
dem corpore piscem fuisse, verum sub capite piscis
ίππου τὴν ἡλικίαν· ἀναγραφὰς δὲ πολλῶν ἐν Βαβυλῶνι φυλάσσεσθαι μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας ἀπὸ ἐτῶν που
ὐπὲρ μυριάδων δεκαπέντε περιεχούσας χρόνον· περιέχειν δὲ τὰς ἀναγραφὰς ἱστορίας περὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ
θαλάσσης καὶ πρωτογονίας καὶ βασιλέων καὶ τῶν κατʼ αὐτοὺς πράξεων.
φύειν δὲ αὐτὴν πυροὺς ἀγρίους καὶ κριθὰς καὶ ὄχρον καὶ σήσαμον καὶ τὰς ἐν ἔλεσι φυομένας ῥίζας ἐσθίεσθαι,
ὀνομάζεσθαι αὐτὰς γόγγας· ἰσοδυναμεῖν δὲ τὰς ῥίζας ταύτας κριθαῖς· γίνεσθαι δὲ φοίνικας καὶ μῆλα καὶ τὰ
λοιπὰ ἀκρόδρυα καὶ ἰχθύας καὶ ὄρνεὰ χερσαῖα τε καὶ λιμναῖα. Εἶναι δὲ αὐτῆς τὰ μὲν κατὰ Ἀραβίαν μέρη
ἄνυδρά τε καὶ ἄκαρπα, τὰ δὲ ἀντικείμενα τῇ Ἀραβίᾳ. ὀρεινά τε καὶ εὕφορα. Ἐν δὲ τῇ Βαβυλῶνι πολὺ
πλῆθος ἀνθρώπων γενέσθαι ἀλλοεθνῶν κατοικησάντων τὴν Χαλδαίαν· ζῆν δὲ αὐτοὺς ἀτάκτως, ὥσπερ τὰ
θηρία.
ζῶον ἄφρενον (β) ὀνόματι Ὡάννην, καθὼς καὶ Ἀπολλόδωρος ἱστόρησε, τὸ μὲν ὅλον σῶμα ἔχον ἰχθύος, ὑπὸ
δὲ τὴν κεφαλὴν παραπεφυκυῖαν ἄλλην κεφαλὴν ὑποκάτω τῆς τοῦ ἰχθύος κεφαλῆς, καὶ πόδας ὁμοίως ἀνθρώπου,
παραπεφυκότας δὲ ἐκ τῆς οὐρᾶς τοῦ ἰχθύος· εἶναι δὲ αὐτῳ φωνὴν ἀνθρώπου· τὴν δὲ εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι καὶ νῦν
διαφυλάσσεσθαι. Τοῦτο οὲ, φησὶν, τὸ ζῶον τὴν μὲν ἡμέραν διατρίβειν μετὰ τῶν ἀνθρώπων, μηδεμίαν τροφὴν
προσφερόμενον· παραδιδόναι τε τοῖς ἀνθρώποις γραμμάτων καὶ μαθημάτων καὶ τεχνῶν παντοδαπῶν ἐμπει-
ρίαν καὶ πόλεων συνοικισμοὺς καὶ ἱερῶν ἐδρύσεις καὶ νόμων εἰσηγήσεις, καὶ γεωμετρίαν διδάσκειν. καὶ σπέρ-
ματα καὶ καρπῶν συναγωγὰς ὑποδεικνύειν, καὶ συνόλως πάντα τὰ πρὸς ἡμέρωσιν ἀνήκοντα τοῦ βίου παρα-
διδόναι τοῖς ἀνθρώποις· ἀπὸ δὲ τοῦ χρόνου ἐκείνου οὐδὲν ἄλλο περισσὸν εὐρεθῆναι. Τοῦ δὲ ἡλίου δύναντος τὸ
ζῶον τουτονὶ δῦναι πάλιν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τὰς νύκτας ἐκεῖ διαιτᾶσθαι· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἀμφίβιον.
στερον δὲ φανῆναι καὶ ἕτερα ζῶα ὅμοια τούτων, περὶ ὡν ἐν τῇ τῶν βασιλέων ἀναγραφῇ φησὶν δηλώσειν. Τὸν
ἐὲ Ὡάννην περὶ γενεᾶς καὶ πολιτείας γράψαι, καὶ παραδοῦναι τόνδε τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις.
φυεῖς(7)τὰς ἰδέας ἔχοντα ζωογονεῖσθαι· ἀνθρώπους γὰρδιπτέρους γεννηθῆναι, ἐνίους δὲ καὶ τετραπτέρους καὶ
διπροσώπους· καὶ σωμα μὲν ἔχοντας ἔν, κεφαλὰς δὲ δύο, ἀνδρείαν τε καὶ γυναικείαν,καὶ αἰδοῖά τε διττὰ, ἄῤῥεν
ααὶ θῆλυκαὶ ἐτέρους ἀνθρώπους τοὺς μὲναἰγῶν σκέλη καὶ κέρατα ἔχοντας, τοὺς δὲ ἱππόποδας, τοὺς δὲ τὰ ὀπίσω
μὲν μέρη ἵππων, τὰ δὲ ἔμπροσθεν ἀνθρώπων, οὗς ἱπποκενταύρους τὴν ἱδέαν εἶναι. Ζωογονηθῆναι δὲ καὶ
(1) Codx Arm. recedit aliquantum a Græco, uti
nutnc se habet, exemplari : nec raro et alibi.
t2) lta codex Arm. At Græcus textus tantummodo
quindecim.
(3 Armenit Τigrim dicunt Deglathium, Euphra-
lem vero Araxanem,
(4) Τextus Cr. mediam (potius) inter Τ igrim et
ἔaphratem, id est Mesopotamiam.
(5) De antiquissimis androgynis lege etiam la-
nicarum Herum libro, se coætaneum fuisse Alexandro
ehilippi, compluriumque auctorum codices exscri-
psisse (1) qui magna cura Babylone asservabantur
jam inde ab annorum myriadibus ducentis (2) ct
quindecim : quibus codicibus continebantur ratio-
nes temporum, itidemque scriptæ erant historiæ
ecœli terræque et maris, primæque rerum originis,
nec non regum facinorumque ab his patratorum.
2. Et primum quidem dicit regionem Babylonio-
rum sitam esse ad amnem Τigrim; Euphratem (3)
autem eamdem interluere (4). Ibidem silvestre tri-
ticum nasci et hordeum et lentem et ervum et se-
samum : tum in paludibus et arundinetis ejus lu-
minis radices quasdamoccurrere esui aptas, quibus
nomen est gongis, easque panis hordeacei vim ha-
bere : denique ibi esse palmas et mala aliaque
multi generis poma, piscesque et volatilia silvestria
atque palustria, Porro regionis ejus partem, quæ
Arabiam spectat, aridam esse fructibusque caren-
tem; quæ vero contra Arabiam sita est, eam mon-
ibus et fructibus abundare. Jam in ipsa urbe Ba-
bylone ingentem alienigenarum hominum , qui
sidelicet Chaldæam incolunt, colluviem versari,
eosdemque luxuriosam et belluini prorsus ritus vi-
tam agitare.
3. Atque primo anno e Rubro mari emersisse ait
in ra eosdem terminos Babyloniorum horrendam
quamdam belluam, cui nomen Oanni, quod et
Apollodorus in listoria narrat : eamque toto qui-
dem corpore piscem fuisse, verum sub capite piscis
ίππου τὴν ἡλικίαν· ἀναγραφὰς δὲ πολλῶν ἐν Βαβυλῶνι φυλάσσεσθαι μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας ἀπὸ ἐτῶν που
ὐπὲρ μυριάδων δεκαπέντε περιεχούσας χρόνον· περιέχειν δὲ τὰς ἀναγραφὰς ἱστορίας περὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ
θαλάσσης καὶ πρωτογονίας καὶ βασιλέων καὶ τῶν κατʼ αὐτοὺς πράξεων.
φύειν δὲ αὐτὴν πυροὺς ἀγρίους καὶ κριθὰς καὶ ὄχρον καὶ σήσαμον καὶ τὰς ἐν ἔλεσι φυομένας ῥίζας ἐσθίεσθαι,
ὀνομάζεσθαι αὐτὰς γόγγας· ἰσοδυναμεῖν δὲ τὰς ῥίζας ταύτας κριθαῖς· γίνεσθαι δὲ φοίνικας καὶ μῆλα καὶ τὰ
λοιπὰ ἀκρόδρυα καὶ ἰχθύας καὶ ὄρνεὰ χερσαῖα τε καὶ λιμναῖα. Εἶναι δὲ αὐτῆς τὰ μὲν κατὰ Ἀραβίαν μέρη
ἄνυδρά τε καὶ ἄκαρπα, τὰ δὲ ἀντικείμενα τῇ Ἀραβίᾳ. ὀρεινά τε καὶ εὕφορα. Ἐν δὲ τῇ Βαβυλῶνι πολὺ
πλῆθος ἀνθρώπων γενέσθαι ἀλλοεθνῶν κατοικησάντων τὴν Χαλδαίαν· ζῆν δὲ αὐτοὺς ἀτάκτως, ὥσπερ τὰ
θηρία.
ζῶον ἄφρενον (β) ὀνόματι Ὡάννην, καθὼς καὶ Ἀπολλόδωρος ἱστόρησε, τὸ μὲν ὅλον σῶμα ἔχον ἰχθύος, ὑπὸ
δὲ τὴν κεφαλὴν παραπεφυκυῖαν ἄλλην κεφαλὴν ὑποκάτω τῆς τοῦ ἰχθύος κεφαλῆς, καὶ πόδας ὁμοίως ἀνθρώπου,
παραπεφυκότας δὲ ἐκ τῆς οὐρᾶς τοῦ ἰχθύος· εἶναι δὲ αὐτῳ φωνὴν ἀνθρώπου· τὴν δὲ εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι καὶ νῦν
διαφυλάσσεσθαι. Τοῦτο οὲ, φησὶν, τὸ ζῶον τὴν μὲν ἡμέραν διατρίβειν μετὰ τῶν ἀνθρώπων, μηδεμίαν τροφὴν
προσφερόμενον· παραδιδόναι τε τοῖς ἀνθρώποις γραμμάτων καὶ μαθημάτων καὶ τεχνῶν παντοδαπῶν ἐμπει-
ρίαν καὶ πόλεων συνοικισμοὺς καὶ ἱερῶν ἐδρύσεις καὶ νόμων εἰσηγήσεις, καὶ γεωμετρίαν διδάσκειν. καὶ σπέρ-
ματα καὶ καρπῶν συναγωγὰς ὑποδεικνύειν, καὶ συνόλως πάντα τὰ πρὸς ἡμέρωσιν ἀνήκοντα τοῦ βίου παρα-
διδόναι τοῖς ἀνθρώποις· ἀπὸ δὲ τοῦ χρόνου ἐκείνου οὐδὲν ἄλλο περισσὸν εὐρεθῆναι. Τοῦ δὲ ἡλίου δύναντος τὸ
ζῶον τουτονὶ δῦναι πάλιν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τὰς νύκτας ἐκεῖ διαιτᾶσθαι· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἀμφίβιον.
στερον δὲ φανῆναι καὶ ἕτερα ζῶα ὅμοια τούτων, περὶ ὡν ἐν τῇ τῶν βασιλέων ἀναγραφῇ φησὶν δηλώσειν. Τὸν
ἐὲ Ὡάννην περὶ γενεᾶς καὶ πολιτείας γράψαι, καὶ παραδοῦναι τόνδε τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις.
φυεῖς(7)τὰς ἰδέας ἔχοντα ζωογονεῖσθαι· ἀνθρώπους γὰρδιπτέρους γεννηθῆναι, ἐνίους δὲ καὶ τετραπτέρους καὶ
διπροσώπους· καὶ σωμα μὲν ἔχοντας ἔν, κεφαλὰς δὲ δύο, ἀνδρείαν τε καὶ γυναικείαν,καὶ αἰδοῖά τε διττὰ, ἄῤῥεν
ααὶ θῆλυκαὶ ἐτέρους ἀνθρώπους τοὺς μὲναἰγῶν σκέλη καὶ κέρατα ἔχοντας, τοὺς δὲ ἱππόποδας, τοὺς δὲ τὰ ὀπίσω
μὲν μέρη ἵππων, τὰ δὲ ἔμπροσθεν ἀνθρώπων, οὗς ἱπποκενταύρους τὴν ἱδέαν εἶναι. Ζωογονηθῆναι δὲ καὶ
(1) Codx Arm. recedit aliquantum a Græco, uti
nutnc se habet, exemplari : nec raro et alibi.
t2) lta codex Arm. At Græcus textus tantummodo
quindecim.
(3 Armenit Τigrim dicunt Deglathium, Euphra-
lem vero Araxanem,
(4) Τextus Cr. mediam (potius) inter Τ igrim et
ἔaphratem, id est Mesopotamiam.
(5) De antiquissimis androgynis lege etiam la-