PG 19, col. 110
aliud caput appositum, ct in cauda pedes ad instar
hominis, et loquclam humanæ similem : ejusque
imaginem ad hunc usque diem delineatam super-
esse. IHanc belluam, inqnit, interdiu cum homini-
bus versari solitam, nullumque cibum capere : do-
cuisse homines litteras, ct varia genera artium,
descriptiones urbimm, templorum structuras, juris
prudentiam, finium regundorum doctrinam: semina
præterea et fructuum collectionem demonstravisse,
atque omnia prorsus quæ mundanæ societati con-
ducunt hominibus tradidisse : ita ut ex eo tempore
nemo aliquid frugi invenerit. Τum sub solis occa-
sum eam belluam Oannem denuo mergi solitam
mari, noctuque in immenso pclago collocari, atque
itaancipitem quamdam vitam degere.Deincepset alias
superiori similesbelluas semet proddisse, de quibus
in regum historia dicturum se pollicetur. Rursus-
que ab Oanne ait scriptum dererum origine, et de
publico regimine, impertitamque ab eadem bellua
hominibus loquelam et industriam.
4. Τempus, inquit, aliquando fuit cum universus
orbis tenebris et aquis occupabatur : erantque ibi
et aliæ belluæ, quarum quædam ex se ipsis ortæ
arant, figuris tamen utebantur nascentium ex ante
viventibus. Erant et homines, partim quidem dua-
bus partim quaternis alis instructi duabusque facie-
bus; et corpore in uno geminum caput habentes,
mttiebre videlicet ct virile, cum duobus item geni-
talibus femineo et masculino 5). Erant et alii ho-
mines caprinis femoribus, capite cornigero: ahi
2. ἄΚαὶ πρῶτον μὲν τὴν Bαβυλωνίαν γῆν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ Τίγριδος καὶ Εὐφράτου ποταμοῦ μέσην·
3. Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἐνιαυτῷ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης κατὰ τὸν ὁμοροῦντα τόπον τῇ Βαβυλωνίᾳ
4. Τενέσθαι φησὶ χρόνον ἐν ῷ τὸ πᾶν σκότος καὶ ὕδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζῶα τερατώδη, καὶ εἰδι-
tonem apud Eusebium Præp. ev. XI, 12.
(6) Εx Armeniaco interprcte arbitror corrigen-
dum φρικτόν. Monuit tamen postea doctissimus edi-
tor, in Emendandis, legendum ἀφραῖνον, « quod
vocabulum, inquit, occurrit aped Nyssenum in ora-
tione contra Maccedonianοs, ῇ 1, a me nuper
edita. »
7) Vidatur diccndum αὐτοφυεῖς, præterca ali-
quid deesse Græco textui.
hominis, et loquclam humanæ similem : ejusque
imaginem ad hunc usque diem delineatam super-
esse. IHanc belluam, inqnit, interdiu cum homini-
bus versari solitam, nullumque cibum capere : do-
cuisse homines litteras, ct varia genera artium,
descriptiones urbimm, templorum structuras, juris
prudentiam, finium regundorum doctrinam: semina
præterea et fructuum collectionem demonstravisse,
atque omnia prorsus quæ mundanæ societati con-
ducunt hominibus tradidisse : ita ut ex eo tempore
nemo aliquid frugi invenerit. Τum sub solis occa-
sum eam belluam Oannem denuo mergi solitam
mari, noctuque in immenso pclago collocari, atque
itaancipitem quamdam vitam degere.Deincepset alias
superiori similesbelluas semet proddisse, de quibus
in regum historia dicturum se pollicetur. Rursus-
que ab Oanne ait scriptum dererum origine, et de
publico regimine, impertitamque ab eadem bellua
hominibus loquelam et industriam.
4. Τempus, inquit, aliquando fuit cum universus
orbis tenebris et aquis occupabatur : erantque ibi
et aliæ belluæ, quarum quædam ex se ipsis ortæ
arant, figuris tamen utebantur nascentium ex ante
viventibus. Erant et homines, partim quidem dua-
bus partim quaternis alis instructi duabusque facie-
bus; et corpore in uno geminum caput habentes,
mttiebre videlicet ct virile, cum duobus item geni-
talibus femineo et masculino 5). Erant et alii ho-
mines caprinis femoribus, capite cornigero: ahi
2. ἄΚαὶ πρῶτον μὲν τὴν Bαβυλωνίαν γῆν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ Τίγριδος καὶ Εὐφράτου ποταμοῦ μέσην·
3. Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἐνιαυτῷ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης κατὰ τὸν ὁμοροῦντα τόπον τῇ Βαβυλωνίᾳ
4. Τενέσθαι φησὶ χρόνον ἐν ῷ τὸ πᾶν σκότος καὶ ὕδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζῶα τερατώδη, καὶ εἰδι-
tonem apud Eusebium Præp. ev. XI, 12.
(6) Εx Armeniaco interprcte arbitror corrigen-
dum φρικτόν. Monuit tamen postea doctissimus edi-
tor, in Emendandis, legendum ἀφραῖνον, « quod
vocabulum, inquit, occurrit aped Nyssenum in ora-
tione contra Maccedonianοs, ῇ 1, a me nuper
edita. »
7) Vidatur diccndum αὐτοφυεῖς, præterca ali-
quid deesse Græco textui.