PG 19, col. 111
rursus cquinis pedibus : alii denique posteriore
parte equina, anteriore autem humana, cujusmodi
hippocentauris (1) figura est. Τauros quoque hu-
muanis cum capitibus procreatos esse ait: et canes
cum quadruplici corpore, quibus caudæ ad instar
piscium e clunibus proeminerent: equos præterea
cyuocephalos; et homines aliasque belluas hippo-
cephalas et humana forma cum piscium caudis τ
alia insuper multiplicia animalia draconum formam
relerenta : denique pisces sirenum similes, et re-
ptilia et serpentes aliasque feras mia varietate in-
terse differentes, quarum imagines accurate depi-
ctæ in Beli fano asservabantur (2). Porro iis omni-
bus dominatam esse mulierem quamdam, cui no-
men Marcaiæ: eamque Chaldæorum lingua dici
Τhalatth, Græce vero coὐverti θάλατταν (nempe
mare (3)).
5. Cumque ea omnia ante mista fuissent, super-
venientem ait Bclum mediam dissecavisse mulie-
rem, ex ejusque dimidio altero terram, ex altero
colum fecisse, universis, quæ in ipsa erant, belluis
internecione deletis. Ait autem, de harum rerum
natutis allegorice sic fuisse dictum : nimirum quo
terpore humidum et aqua omnia tenebant, nihilque
ibi præter belluas erat, idolum illud caput suum
præcidisse, sanguinemque inde manantem humo ab
Καλδαιστὶ μὲν θαλὰτθ, Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλασσαν.
νοερούς τε εἶναι καὶ φρονήσεως θείας μετέχειν.
τὸν Bηρωσσὸν ἐν τῇ πρώτῃ, φάσκει. Eæ Syncelίο, ρ. 28 A soq.
τὸν εἴκοσι, ἤτοι ἐτῶν μυριάδας τεσσαράκοντα τρεῖς καὶ δύο χιλιάδας. Ε Syncelίo, p. 30, A.
(1) Cadex Arm. oscnsnsnn. de quo vocabulo
viJe dicta superius col. 107, nn. 3.
(2) Ne quis horum prodigiorum absurditatem
exosus, EEusebio qui hæc retulerit subirascatur,
s meminerit vetustissimos plerosque historicos
in ejusmodi vanitate fuisse versatos, teste Diony-
sio lalicarnassco (In judicio de Τhucydide cap. 5),
qui primum Τhucydidem ait nugati desiasse.
Ἐααειτα κατὰ τὸ μηοὲν αὐτῇ μυθῶδες προσάψαι, μηδʼ
εἰς ἀπάτην καὶ γοητείαν των πολλῶν ἐπιτρέψαι την
γραφὴν, ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες ἐποίησαν, λαμίας
ι τινὰς ἱστοροῦντες ἐν ὕλαις καὶ νάπαις ἐκ γῆς ἀνιε-
μένας, καὶ Nαῖδας ἀμφιβίους ἐκ ταρτάρων ἐξιούσας,
καὶ διὰ πελάγους νηχομένας καὶ μιξόθηρας, κ. . λ.,
καὶ ἄλλας τινὰς ἀπίστους τῷ καθʼ ἡμᾶς βίῳ καὶ πολὺ
τὸ ὀνόητον ἔχειν δοκούσας ἱστορίας. dDeinde: quοd
fabulosum in suos libros nihil intulit, neque vulgo
fraudemm et tanquam imposturam fecit, euo in genere
supertoes omnes peccaverant: qui lamias commmemo-
rarerunt nescio quas in ailvis et saltibus e terra ppro-
dcuntes, et Naidas in terra alque aqua degentes, aὸ
parte equina, anteriore autem humana, cujusmodi
hippocentauris (1) figura est. Τauros quoque hu-
muanis cum capitibus procreatos esse ait: et canes
cum quadruplici corpore, quibus caudæ ad instar
piscium e clunibus proeminerent: equos præterea
cyuocephalos; et homines aliasque belluas hippo-
cephalas et humana forma cum piscium caudis τ
alia insuper multiplicia animalia draconum formam
relerenta : denique pisces sirenum similes, et re-
ptilia et serpentes aliasque feras mia varietate in-
terse differentes, quarum imagines accurate depi-
ctæ in Beli fano asservabantur (2). Porro iis omni-
bus dominatam esse mulierem quamdam, cui no-
men Marcaiæ: eamque Chaldæorum lingua dici
Τhalatth, Græce vero coὐverti θάλατταν (nempe
mare (3)).
5. Cumque ea omnia ante mista fuissent, super-
venientem ait Bclum mediam dissecavisse mulie-
rem, ex ejusque dimidio altero terram, ex altero
colum fecisse, universis, quæ in ipsa erant, belluis
internecione deletis. Ait autem, de harum rerum
natutis allegorice sic fuisse dictum : nimirum quo
terpore humidum et aqua omnia tenebant, nihilque
ibi præter belluas erat, idolum illud caput suum
præcidisse, sanguinemque inde manantem humo ab
Καλδαιστὶ μὲν θαλὰτθ, Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλασσαν.
νοερούς τε εἶναι καὶ φρονήσεως θείας μετέχειν.
τὸν Bηρωσσὸν ἐν τῇ πρώτῃ, φάσκει. Eæ Syncelίο, ρ. 28 A soq.
τὸν εἴκοσι, ἤτοι ἐτῶν μυριάδας τεσσαράκοντα τρεῖς καὶ δύο χιλιάδας. Ε Syncelίo, p. 30, A.
(1) Cadex Arm. oscnsnsnn. de quo vocabulo
viJe dicta superius col. 107, nn. 3.
(2) Ne quis horum prodigiorum absurditatem
exosus, EEusebio qui hæc retulerit subirascatur,
s meminerit vetustissimos plerosque historicos
in ejusmodi vanitate fuisse versatos, teste Diony-
sio lalicarnassco (In judicio de Τhucydide cap. 5),
qui primum Τhucydidem ait nugati desiasse.
Ἐααειτα κατὰ τὸ μηοὲν αὐτῇ μυθῶδες προσάψαι, μηδʼ
εἰς ἀπάτην καὶ γοητείαν των πολλῶν ἐπιτρέψαι την
γραφὴν, ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες ἐποίησαν, λαμίας
ι τινὰς ἱστοροῦντες ἐν ὕλαις καὶ νάπαις ἐκ γῆς ἀνιε-
μένας, καὶ Nαῖδας ἀμφιβίους ἐκ ταρτάρων ἐξιούσας,
καὶ διὰ πελάγους νηχομένας καὶ μιξόθηρας, κ. . λ.,
καὶ ἄλλας τινὰς ἀπίστους τῷ καθʼ ἡμᾶς βίῳ καὶ πολὺ
τὸ ὀνόητον ἔχειν δοκούσας ἱστορίας. dDeinde: quοd
fabulosum in suos libros nihil intulit, neque vulgo
fraudemm et tanquam imposturam fecit, euo in genere
supertoes omnes peccaverant: qui lamias commmemo-
rarerunt nescio quas in ailvis et saltibus e terra ppro-
dcuntes, et Naidas in terra alque aqua degentes, aὸ