PG 2, col. 1056
χῆς σου, τοῦ διελεῖν σε ἀπὸ τῆς ἀδικίας, καὶ γενέσθαι
αὐτῷ υἱὸν, καὶ θεράποντα, καὶ λειτουργὸν τοῦ προσ-
ώπου αὐτοῦ. Φῶς γνώσεως φωτεινὸν φωτιεῖς ἐν Ἰα-
κὼϐ, καὶ ὡς 6 ἥλιος ἔσῃ παντὶ σπέρματι Ἰσραήλ.
Καὶ δοθήσεταί σοι εὐλογία, καὶ παντὶ σπέρματί σου,
ἕως έπισκέψηται Κύριος πάντα τὰ ἔθνη ἐν σπλάγ-
χνοις υἱοῦ αὐτοῦ ἕως αἰῶνος (11). Πλὴν οἱ υἱοί σου
έπιϐαλοῦσι χεῖρας ἐπ’ αὐτὸν, τοῦ ἀποσκολοπίσαι (1 Γ)
αὐτόν. Καὶ διὰ τοῦτο δέδοταί σοι βουλή καὶ σύνεσις,
τοῦ συνετίσαι τοὺς υἱούς σου περὶ αὐτοῦ · ’ὁτι ὁ εὐλο-
γῶν αὐτὸν εὐλογημένος ἔσται, οἱ δὲ καταρώμελοι 1'3-
τὸτ ἀπολοῦνται.
B
E‘. « Καὶ ἤνοιξέ μοι 6 ἄγγελος τὰς πύλας τοῦ οὐ-
ρανοῦ ⁸ καὶ εἶδον τὸν ναὸν τὸν ἅγιον, καὶ ἐπὶ θρόνου
δόξης τὸν Ὕψιστον. Καὶ εἶπέ μοι· ‹‹ Λευῒ, σοὶ δέδω-
κα τὰς εὐλογίας τῆς ἱερατείας, ἕως οὗ ἐλθὼν παροιο
κήσω (12) έν μέσῳ τοῦ Ἰσραήλ. )› Τότε 6 ἅγγελος
ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἔδωκέ μοι ὅπλον καὶ
ῥομφαίαν (13), καὶ εἶπε· ‹‹ Ποίησον ἐκδίκησιν ἓν
Συχὲμ ὑπὲρ Δίνας, κάγὼ ἔσομαι μετὰ σοῦ, ὅτι Κύ-
ριος ἀπέσταλκέ με, ›› Καὶ συνετέλεσα ἐν τῷ καιρῷ
ἐκείνῳ τοὺς υἱοὺς Ἑμμὼρ, καθὼς γέγραπται ἐν
ταῖς πλαξί τῶν οὐρανῶν (14) Εἶπον δὲ αὐτῷ ’ ι Δέο-
μαι Κύριε, εἶπέ μοι τὸ δνομά σου, ’ίνα έπικαλῶμαί
σε έν ἡμέρᾳ θλίψεως. ι Καὶ εἶπεν· ‹‹ Εγώ εἶμι ὁ ἅγ-
γελος ὁ παραιτούμενος τὸ γένος Ἰσραὴλ, τοῦ μὴ πα-
τάξαι αὐτοὺς εἷς τέλος, ὅτι πᾶν (15) πνεῦμα πονηρὸν
C εἷς αὐτοὺς προσϐάλλει, ›› Καὶ μετάνταῦτα, ὥσπερ (16)
ἔξυπνος γενόμενος, εὐλόγησα τὸν Ὕψιστον, καὶ τὸν ἅγ-
γελον τὸν παραιτούμενον τοῦ γένους τοῦ Ἰσραήλ, καὶ
πάντων τῶν δικαίων.
ζ’. ‹‹ Καὶ ὡς ἠρχόμην πρὸς τὸν πατέρα μου, εὗρον
ἀσπίδα χαλκῆν, διὸ καὶ τὸ ὅνομα τοῦ ὅρους Ἀσπις,
ὅτι έγγὺς Γεϐὰλ, ἐκ δεξιῶν ’Δϐιλᾶο καὶ συνετήρουν
τοὺς λόγους τούτους ἐν τῇ καδίᾳ μου’ Ἐγὼ συνε-
ϐούλευσα τῷ πατρί μου καὶ Ῥουϐἡμ τῷ ἀδελφῷ μου,
*ίνα εἶάπωσι τοῖς υἱοῖς Ἑμμὼρ, τοῦ περιτμηθῆναι
αὐτοὺς, ὅτι ἐζήλωσα διὰ τὸ βδέλυγμα, ὅ ἐποίησαν ἐν
Ἰσραήλ. Κάγὼ ἀνεῖλον τὸν Συχὲμ έν πρώτοις, καὶ
Συμεὼν τὸν Ἑμμὼρ. Καὶ μετᾶ ταῦτα ἐλθόντες οἱ
ἀδελφοὶ ἐπάταξαν τήν πόλιν έν στόματι ῥομφαίας.
Καὶ ἤκουσεν 6 πατὴρ, καὶ ὠργίσθη, καὶ ἐλυπήθη, ὅτι
pressa : ι( Πλάκες τοῦ οὐρανοῦ inquit, non aliud,
opinor, denotant, quam legent incudi} archetypum.
L'ex enim Mosaica tabulis lapideis a Deo ipso exa-
rata est. Quae quidem Tabulas, πλάκεσ λίθιναι-ξρ-
ellantur in sacris litteris, pro sermone apud Bel-
enistas recepto, quanquid‘em opponunturj::l_a_igi
σαρκίναις Legique cordibus humanis inscriptae (Il.
Cor. III, 3). » Hazc aliaque plura v1r_doctus.ln
cor. ut, 3). » nam aliaque plura vu' doctus. in
aliam autem sententiam hac de reabiit celebris
criticus Richardus Simonius in Biblioth.
tom. II, cap. 45, pag._23!i, quem consulas velim.
45) Πᾶν Οωὶεευωξ GBAB.
16) Ὥσπερ Omissum. In.
αὐτῷ υἱὸν, καὶ θεράποντα, καὶ λειτουργὸν τοῦ προσ-
ώπου αὐτοῦ. Φῶς γνώσεως φωτεινὸν φωτιεῖς ἐν Ἰα-
κὼϐ, καὶ ὡς 6 ἥλιος ἔσῃ παντὶ σπέρματι Ἰσραήλ.
Καὶ δοθήσεταί σοι εὐλογία, καὶ παντὶ σπέρματί σου,
ἕως έπισκέψηται Κύριος πάντα τὰ ἔθνη ἐν σπλάγ-
χνοις υἱοῦ αὐτοῦ ἕως αἰῶνος (11). Πλὴν οἱ υἱοί σου
έπιϐαλοῦσι χεῖρας ἐπ’ αὐτὸν, τοῦ ἀποσκολοπίσαι (1 Γ)
αὐτόν. Καὶ διὰ τοῦτο δέδοταί σοι βουλή καὶ σύνεσις,
τοῦ συνετίσαι τοὺς υἱούς σου περὶ αὐτοῦ · ’ὁτι ὁ εὐλο-
γῶν αὐτὸν εὐλογημένος ἔσται, οἱ δὲ καταρώμελοι 1'3-
τὸτ ἀπολοῦνται.
B
E‘. « Καὶ ἤνοιξέ μοι 6 ἄγγελος τὰς πύλας τοῦ οὐ-
ρανοῦ ⁸ καὶ εἶδον τὸν ναὸν τὸν ἅγιον, καὶ ἐπὶ θρόνου
δόξης τὸν Ὕψιστον. Καὶ εἶπέ μοι· ‹‹ Λευῒ, σοὶ δέδω-
κα τὰς εὐλογίας τῆς ἱερατείας, ἕως οὗ ἐλθὼν παροιο
κήσω (12) έν μέσῳ τοῦ Ἰσραήλ. )› Τότε 6 ἅγγελος
ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἔδωκέ μοι ὅπλον καὶ
ῥομφαίαν (13), καὶ εἶπε· ‹‹ Ποίησον ἐκδίκησιν ἓν
Συχὲμ ὑπὲρ Δίνας, κάγὼ ἔσομαι μετὰ σοῦ, ὅτι Κύ-
ριος ἀπέσταλκέ με, ›› Καὶ συνετέλεσα ἐν τῷ καιρῷ
ἐκείνῳ τοὺς υἱοὺς Ἑμμὼρ, καθὼς γέγραπται ἐν
ταῖς πλαξί τῶν οὐρανῶν (14) Εἶπον δὲ αὐτῷ ’ ι Δέο-
μαι Κύριε, εἶπέ μοι τὸ δνομά σου, ’ίνα έπικαλῶμαί
σε έν ἡμέρᾳ θλίψεως. ι Καὶ εἶπεν· ‹‹ Εγώ εἶμι ὁ ἅγ-
γελος ὁ παραιτούμενος τὸ γένος Ἰσραὴλ, τοῦ μὴ πα-
τάξαι αὐτοὺς εἷς τέλος, ὅτι πᾶν (15) πνεῦμα πονηρὸν
C εἷς αὐτοὺς προσϐάλλει, ›› Καὶ μετάνταῦτα, ὥσπερ (16)
ἔξυπνος γενόμενος, εὐλόγησα τὸν Ὕψιστον, καὶ τὸν ἅγ-
γελον τὸν παραιτούμενον τοῦ γένους τοῦ Ἰσραήλ, καὶ
πάντων τῶν δικαίων.
ζ’. ‹‹ Καὶ ὡς ἠρχόμην πρὸς τὸν πατέρα μου, εὗρον
ἀσπίδα χαλκῆν, διὸ καὶ τὸ ὅνομα τοῦ ὅρους Ἀσπις,
ὅτι έγγὺς Γεϐὰλ, ἐκ δεξιῶν ’Δϐιλᾶο καὶ συνετήρουν
τοὺς λόγους τούτους ἐν τῇ καδίᾳ μου’ Ἐγὼ συνε-
ϐούλευσα τῷ πατρί μου καὶ Ῥουϐἡμ τῷ ἀδελφῷ μου,
*ίνα εἶάπωσι τοῖς υἱοῖς Ἑμμὼρ, τοῦ περιτμηθῆναι
αὐτοὺς, ὅτι ἐζήλωσα διὰ τὸ βδέλυγμα, ὅ ἐποίησαν ἐν
Ἰσραήλ. Κάγὼ ἀνεῖλον τὸν Συχὲμ έν πρώτοις, καὶ
Συμεὼν τὸν Ἑμμὼρ. Καὶ μετᾶ ταῦτα ἐλθόντες οἱ
ἀδελφοὶ ἐπάταξαν τήν πόλιν έν στόματι ῥομφαίας.
Καὶ ἤκουσεν 6 πατὴρ, καὶ ὠργίσθη, καὶ ἐλυπήθη, ὅτι
pressa : ι( Πλάκες τοῦ οὐρανοῦ inquit, non aliud,
opinor, denotant, quam legent incudi} archetypum.
L'ex enim Mosaica tabulis lapideis a Deo ipso exa-
rata est. Quae quidem Tabulas, πλάκεσ λίθιναι-ξρ-
ellantur in sacris litteris, pro sermone apud Bel-
enistas recepto, quanquid‘em opponunturj::l_a_igi
σαρκίναις Legique cordibus humanis inscriptae (Il.
Cor. III, 3). » Hazc aliaque plura v1r_doctus.ln
cor. ut, 3). » nam aliaque plura vu' doctus. in
aliam autem sententiam hac de reabiit celebris
criticus Richardus Simonius in Biblioth.
tom. II, cap. 45, pag._23!i, quem consulas velim.
45) Πᾶν Οωὶεευωξ GBAB.
16) Ὥσπερ Omissum. In.