PG 2, col. 1116
ὅέἆν ποιῆ, ὁ μισῶν βδελύσσεται⁴ ἑὰν ποιῇ νόμον
Κυρίου, οὐκ ἐπαινεῖ τοῦτον· ἐὰν φοϐῆται Κύριον,
καὶ θὲλῃ δίκαια, τοῦτον οὐκ ἀγαπᾷ’ τὴν ἀλήθειαν
ψέγει, τῷ κατορθοῦντι φθονεῖ, καταλαλιὰν ἀσπέ-
ζεται, ὑπερηφανίαν ἀγαπᾷ· ὅτι τὸ μῖσος ὲτυῳλωσε
τὴν ψυχήν αὐτοῦ, καθὼς καγὼ ἔϐλεπον ἓν τῷ Ἰω-
σήφ (41)-
A'. « Φυλάξασθε οὖν, τέκνα μου, ἀπὸ τοῦ μίσους,
δτι ἐπ’ αὐτὸν τὸν Κύριον ἀνομίην ποιεῖ. Ού γὰρ θέ-
λει ἀκούειν λόγων ἐντολῶν αὐτοῦ περὶ ἀγάπης τοῦ
πλησίον, καὶ εἷς τὸν Θεὸν ἁμαρτάνει. Ἐὰν Ti")
πταίσῃ ὁ ἀθελφθς αὐτοῦ, εὐθὺς θὲλει ἀπαγγεῖλαι
πᾶσι, καὶ σπεύδει, ’ίνα κριθῇ περὶ αὐτοῦ, καὶ κολα·
σθεὶς ἀποθάνῃ. Ἐὰν δὲ δοῦλος ᾖ, συμϐάλλει αὐτὸν
πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, καὶ ἒν πάσῃ θλίψει ἐπιχειρεῖ
κατ’ αὐτοῦ, εἶ’ πως θανατώσει αὐτόν (43). Τὸ vi;
μῖσος (4 ) συνεργεῖ τῷ φόνῳ (45), καί κατὰ τῶν $0-
πραγούντων τήν προκοπὴν, ἀκούων ἢ ὁρῶν, πάντοτε
ἀσθενεῖ. Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀγάπη καὶ τοὺς νεκροὺς θὲ-
λει ζωοποιῆσαι, καὶ τοὺς ἓν ἀποφάσει θανάτου θέλει
ἀνακαλέσασθαι ⁶ οὕτως 16 μῖσος τοὺς ζῶντας θὲλει
ἀποκτεῖναι, καὶ τοὺς ἓν ὀλίγῳ ἁμαρτήσαντας οὗ θέλει
ζῇν. Τὸ γὰρ πνεῦμα τοῦ μίσους διὰ τῆς ὀλιγοψ-
χίας συνεργεῖ τῷ Σατανᾷ ὲν πᾶσιν εἷς θᾶνατον τῶν
ἀνθρώπων· τὸ δὲ πνεῦμα τῆς ἀγάπης ὲν μιαρο-
θυμίᾳ συνεργεῖ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ εἰς σωτηρίαν ἀνθρώ-
πων.
« Κακὸν τὸ μῖσος, ὅτι ἒνδελεχεῖ συνεχῶς τῷ
ψεύδει, λαλοῦν, κατὰ τῆς ἀληθείας, καὶ τὰ μικρὰ μιν
γάλα ποιεῖ, τὸ σκότος φῶς προσέχει (46), τὸ γλυκὲι
πικρὸν λὲγει, καὶ συκοφαντίαν ἒκδιδάσκει, καὶ πόλι·
μον, καὶ ὕϐριν, καὶ πᾶσαν πλεονεξίαν κακῶν, καὶ
ἰοῦ διαϐολικοῦ τήν καρδίαν πληροῖ (47). Ταῦτα ἐκ
πείρας λέγω ὑμῖν δπῶς φεύξησθε τὸ μῖσος (ἄθλιειῖ
κολληθῆτε τῇ ἀγάπῃ τοῦ Κυρίου. Ἡ δικαιοσύνη ξι·
ϐάλλει τὸ μῖσος, ἡ ταπείνωσις ἀπαιρεῖ τὸ μῖσος. Ὁ
γὰρ δίκαιος καὶ ταπείνὸς αἷδεῖται ποιῆσαι ἄδικον,
οὐχ ὑπὸ ἄλλου καταγινωσκόμενος, ἀλλὰ ὑπὸ τῆς iiii:
καρδίας, ὅτι Κύριος ἑπισκέπει τὸ διαϐούλιον
αὐτοῦ. Οὐ καταλαλεῖ ἀνδρὸς (51), ἓπειδὴ 0 φόϐος τοῦ
Ὑψίστου νικᾷ τὸ μῖσος. Φοὸούμενος γὰρ μὴ προσ-
κρούσει Κυρίῳο ού θέλει τὸ καθ ὅλον οὐδὲ ἕως
ιέννοιῶν, ἀδικῆσαι ἄνθρωπον. Ταῦτα ἐγὼ ἔσχατον
Α (43)-Κατ’ ἀύτοῦξ ei πως θανατώσει αὐτόν. Αὖτῷ
εἴπωςξ θανατωθῇ τίω.
$44) T0 γὰρ μῖσος. ’ρ vi? φθόνος. ξι).
45) Φόνῳ, Φθόνῳ, mu ta ms. Tnn.
(45 Φάνῳ, Φθόνῳ, ἰηυὶάίαωε. Trin. In.
30311610; quas προσέχει. Desunt: in:
46) Τὸ σκότος φως προσέχει. Desunt. In.
ξω) Καὶ ,πᾶσανς πλεονεξίαν κακῶνζκαὶ ἰοῦ διαϐολισ
1001'»fae§iav1thp0110mi§§fiSunt. In. - Δ ΜΞ
Β Φεύξησθε τό μῖσος. Ἐξώσητε τὸ μῖσος τοῖ’
διίξὲἐοῖεῗὲῗ
49) Protegit. Inspicit juxta Ox. Gr. In.
50) Ἐπισύἑπει, Ἐπισκοπεῖ rectius. ID.
’AvAS‘péc. 'Oaioulgdd. in.
(52) Καθ”ὅλον. Καθόλου. In.
Κυρίου, οὐκ ἐπαινεῖ τοῦτον· ἐὰν φοϐῆται Κύριον,
καὶ θὲλῃ δίκαια, τοῦτον οὐκ ἀγαπᾷ’ τὴν ἀλήθειαν
ψέγει, τῷ κατορθοῦντι φθονεῖ, καταλαλιὰν ἀσπέ-
ζεται, ὑπερηφανίαν ἀγαπᾷ· ὅτι τὸ μῖσος ὲτυῳλωσε
τὴν ψυχήν αὐτοῦ, καθὼς καγὼ ἔϐλεπον ἓν τῷ Ἰω-
σήφ (41)-
A'. « Φυλάξασθε οὖν, τέκνα μου, ἀπὸ τοῦ μίσους,
δτι ἐπ’ αὐτὸν τὸν Κύριον ἀνομίην ποιεῖ. Ού γὰρ θέ-
λει ἀκούειν λόγων ἐντολῶν αὐτοῦ περὶ ἀγάπης τοῦ
πλησίον, καὶ εἷς τὸν Θεὸν ἁμαρτάνει. Ἐὰν Ti")
πταίσῃ ὁ ἀθελφθς αὐτοῦ, εὐθὺς θὲλει ἀπαγγεῖλαι
πᾶσι, καὶ σπεύδει, ’ίνα κριθῇ περὶ αὐτοῦ, καὶ κολα·
σθεὶς ἀποθάνῃ. Ἐὰν δὲ δοῦλος ᾖ, συμϐάλλει αὐτὸν
πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, καὶ ἒν πάσῃ θλίψει ἐπιχειρεῖ
κατ’ αὐτοῦ, εἶ’ πως θανατώσει αὐτόν (43). Τὸ vi;
μῖσος (4 ) συνεργεῖ τῷ φόνῳ (45), καί κατὰ τῶν $0-
πραγούντων τήν προκοπὴν, ἀκούων ἢ ὁρῶν, πάντοτε
ἀσθενεῖ. Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀγάπη καὶ τοὺς νεκροὺς θὲ-
λει ζωοποιῆσαι, καὶ τοὺς ἓν ἀποφάσει θανάτου θέλει
ἀνακαλέσασθαι ⁶ οὕτως 16 μῖσος τοὺς ζῶντας θὲλει
ἀποκτεῖναι, καὶ τοὺς ἓν ὀλίγῳ ἁμαρτήσαντας οὗ θέλει
ζῇν. Τὸ γὰρ πνεῦμα τοῦ μίσους διὰ τῆς ὀλιγοψ-
χίας συνεργεῖ τῷ Σατανᾷ ὲν πᾶσιν εἷς θᾶνατον τῶν
ἀνθρώπων· τὸ δὲ πνεῦμα τῆς ἀγάπης ὲν μιαρο-
θυμίᾳ συνεργεῖ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ εἰς σωτηρίαν ἀνθρώ-
πων.
« Κακὸν τὸ μῖσος, ὅτι ἒνδελεχεῖ συνεχῶς τῷ
ψεύδει, λαλοῦν, κατὰ τῆς ἀληθείας, καὶ τὰ μικρὰ μιν
γάλα ποιεῖ, τὸ σκότος φῶς προσέχει (46), τὸ γλυκὲι
πικρὸν λὲγει, καὶ συκοφαντίαν ἒκδιδάσκει, καὶ πόλι·
μον, καὶ ὕϐριν, καὶ πᾶσαν πλεονεξίαν κακῶν, καὶ
ἰοῦ διαϐολικοῦ τήν καρδίαν πληροῖ (47). Ταῦτα ἐκ
πείρας λέγω ὑμῖν δπῶς φεύξησθε τὸ μῖσος (ἄθλιειῖ
κολληθῆτε τῇ ἀγάπῃ τοῦ Κυρίου. Ἡ δικαιοσύνη ξι·
ϐάλλει τὸ μῖσος, ἡ ταπείνωσις ἀπαιρεῖ τὸ μῖσος. Ὁ
γὰρ δίκαιος καὶ ταπείνὸς αἷδεῖται ποιῆσαι ἄδικον,
οὐχ ὑπὸ ἄλλου καταγινωσκόμενος, ἀλλὰ ὑπὸ τῆς iiii:
καρδίας, ὅτι Κύριος ἑπισκέπει τὸ διαϐούλιον
αὐτοῦ. Οὐ καταλαλεῖ ἀνδρὸς (51), ἓπειδὴ 0 φόϐος τοῦ
Ὑψίστου νικᾷ τὸ μῖσος. Φοὸούμενος γὰρ μὴ προσ-
κρούσει Κυρίῳο ού θέλει τὸ καθ ὅλον οὐδὲ ἕως
ιέννοιῶν, ἀδικῆσαι ἄνθρωπον. Ταῦτα ἐγὼ ἔσχατον
Α (43)-Κατ’ ἀύτοῦξ ei πως θανατώσει αὐτόν. Αὖτῷ
εἴπωςξ θανατωθῇ τίω.
$44) T0 γὰρ μῖσος. ’ρ vi? φθόνος. ξι).
45) Φόνῳ, Φθόνῳ, mu ta ms. Tnn.
(45 Φάνῳ, Φθόνῳ, ἰηυὶάίαωε. Trin. In.
30311610; quas προσέχει. Desunt: in:
46) Τὸ σκότος φως προσέχει. Desunt. In.
ξω) Καὶ ,πᾶσανς πλεονεξίαν κακῶνζκαὶ ἰοῦ διαϐολισ
1001'»fae§iav1thp0110mi§§fiSunt. In. - Δ ΜΞ
Β Φεύξησθε τό μῖσος. Ἐξώσητε τὸ μῖσος τοῖ’
διίξὲἐοῖεῗὲῗ
49) Protegit. Inspicit juxta Ox. Gr. In.
50) Ἐπισύἑπει, Ἐπισκοπεῖ rectius. ID.
’AvAS‘péc. 'Oaioulgdd. in.
(52) Καθ”ὅλον. Καθόλου. In.