PG 2, col. 1201
nus, in suis collectis undique tam ea: mss. codici- Α Graecis pressius inhaerere comperitur. Nuperi edi-
seriem digestis, editionem Lipomanianam secutus
est (2). Eamdem quoque typis deinceps consigna-
vit post medium insequentis saeculi xvu, Andreas
du Saussay episcopus Tullensis, in opere haud
obvio ita inscripto : Andreas frater Simonis Petri ,°
seu De gloria S. Andreas apostoli libri xu (3).
Neque tantum Epistolam nostram exhibuit scriptor
Gallus, ut reliqui praecedentes editores, sed eam
insuper «tam patenter assertam dedit, quam accu-
rate vindicatam adversus varias novatorum argu-
tationes; quas congessit et auxit Edmundus Auber-
tinus in libro Genevze anno i633, Gallice edito, cui
titulus est: Eucharistza veteris Ecclesiae.» Sic in
fronte operis auctor.
Tum vero saeculi currentis anno 1731, eamdem
Epistolam Romae recudendam curavit Ludovicus
Andruzzi Santandrea (4); qui Lipomaniano exem-
plari praeterito, Mombritianum describere maluit:
quin et Saussayum plerumque assectatus, ι Epi-
stolas sinceritatem gravissimis testimoniis compro-
bavit (5). »
Quinque autem hactenus recensitis editionibus
Latine tantum evulgatis, sexta demum accessit G.
L., quae anno 1749 Caroli Christiani Woog cura
et studio Lipsiae lucem aspexit. Textum Graecum
descripsit cl. editor θ codice Huntingdoniano 457,
bibliotheca Bodleianaa; cum quo item Grabius
Martyrium S. Thecla: contulerat, ejusque ope curis
secundis perpoliverat, ut ex anonymi praefatione C sionis antiquitatem sive ad ipsius Epistolze sinceri-
ad novam Spicilegii SS. Patrum Oxoniensem edi-
tionem erudimur. In hoc porro egregio sacrae anti-
quitatis monumento edendo atque adornando se-
dulam operam sibi adhibitam profitetur vir erudi-
tus. Nimirum, ne litteras quidem apicem mutavit,
nisi ubi dicendorum nexus, librarii oscitantia, et
recta construendi scribendique ratio id expostula-
rit; ubi vero vocabulum aliquod unius alteriusve
litteras mutatione, adjectione vel detractione cor-
ruptum invenit, suas emendationes in textum in-
tulit, omnes tamen ms. codicislectiones mendosae
subjiciens. Textui Graeco novam versionem appo-
suit, ipsumque notis uberioribus illustravit. Reli-
qua omittimus recensere, quaa V. Ο. sive in operis
limine, sive in calce reposuit; ea siquidem ad Β trarum urbe martyrium passus fuerit S. Andreas
nostrum instimtum haud spectant. Hanc itaque " apostolus, dubitationem movit Florentinius (7);
Lipsiensem editionem potissimum secuti sumus.
Novo interpreti veterem adjecimus, non Mombritia-
num quidem, sed Lipomanianum, qui profecto
(2) Sur. Vit. $5., tom. Vl, pag. 633, Colon. 1618.
Haec est tertia editio Coloniensis,_omnium optima;
prima enim prodiit ann. 1569, l'ol.
(3) saussay, _ De gloria S. Anan, post pag. 676,
Paris. 1656, Τοι.
(4) Andruz. Stater verit, pag. 170.
"Editio nostra novam et auctiorem textus Actorum 8.. Andreze escensionem ex‘hibet‘ quam“ Lippite nuper ex
codicibus mss. evulgavit vir cl. Constantinus Tischendorf; sed cum Griece tantum haec Acta ediderit, versionem
Latinam novae recensioui accommodandam curavimus. Enn. Pam.
seriem digestis, editionem Lipomanianam secutus
est (2). Eamdem quoque typis deinceps consigna-
vit post medium insequentis saeculi xvu, Andreas
du Saussay episcopus Tullensis, in opere haud
obvio ita inscripto : Andreas frater Simonis Petri ,°
seu De gloria S. Andreas apostoli libri xu (3).
Neque tantum Epistolam nostram exhibuit scriptor
Gallus, ut reliqui praecedentes editores, sed eam
insuper «tam patenter assertam dedit, quam accu-
rate vindicatam adversus varias novatorum argu-
tationes; quas congessit et auxit Edmundus Auber-
tinus in libro Genevze anno i633, Gallice edito, cui
titulus est: Eucharistza veteris Ecclesiae.» Sic in
fronte operis auctor.
Tum vero saeculi currentis anno 1731, eamdem
Epistolam Romae recudendam curavit Ludovicus
Andruzzi Santandrea (4); qui Lipomaniano exem-
plari praeterito, Mombritianum describere maluit:
quin et Saussayum plerumque assectatus, ι Epi-
stolas sinceritatem gravissimis testimoniis compro-
bavit (5). »
Quinque autem hactenus recensitis editionibus
Latine tantum evulgatis, sexta demum accessit G.
L., quae anno 1749 Caroli Christiani Woog cura
et studio Lipsiae lucem aspexit. Textum Graecum
descripsit cl. editor θ codice Huntingdoniano 457,
bibliotheca Bodleianaa; cum quo item Grabius
Martyrium S. Thecla: contulerat, ejusque ope curis
secundis perpoliverat, ut ex anonymi praefatione C sionis antiquitatem sive ad ipsius Epistolze sinceri-
ad novam Spicilegii SS. Patrum Oxoniensem edi-
tionem erudimur. In hoc porro egregio sacrae anti-
quitatis monumento edendo atque adornando se-
dulam operam sibi adhibitam profitetur vir erudi-
tus. Nimirum, ne litteras quidem apicem mutavit,
nisi ubi dicendorum nexus, librarii oscitantia, et
recta construendi scribendique ratio id expostula-
rit; ubi vero vocabulum aliquod unius alteriusve
litteras mutatione, adjectione vel detractione cor-
ruptum invenit, suas emendationes in textum in-
tulit, omnes tamen ms. codicislectiones mendosae
subjiciens. Textui Graeco novam versionem appo-
suit, ipsumque notis uberioribus illustravit. Reli-
qua omittimus recensere, quaa V. Ο. sive in operis
limine, sive in calce reposuit; ea siquidem ad Β trarum urbe martyrium passus fuerit S. Andreas
nostrum instimtum haud spectant. Hanc itaque " apostolus, dubitationem movit Florentinius (7);
Lipsiensem editionem potissimum secuti sumus.
Novo interpreti veterem adjecimus, non Mombritia-
num quidem, sed Lipomanianum, qui profecto
(2) Sur. Vit. $5., tom. Vl, pag. 633, Colon. 1618.
Haec est tertia editio Coloniensis,_omnium optima;
prima enim prodiit ann. 1569, l'ol.
(3) saussay, _ De gloria S. Anan, post pag. 676,
Paris. 1656, Τοι.
(4) Andruz. Stater verit, pag. 170.
"Editio nostra novam et auctiorem textus Actorum 8.. Andreze escensionem ex‘hibet‘ quam“ Lippite nuper ex
codicibus mss. evulgavit vir cl. Constantinus Tischendorf; sed cum Griece tantum haec Acta ediderit, versionem
Latinam novae recensioui accommodandam curavimus. Enn. Pam.