PG 2, col. 1203
aliorum autem cum sint tam multi, nusquam sunt Α rum splendida sunt etiam sepulcra, ut quae urbem
stitutionem aut natale, quam ejusdem martyrii
celebritatem in eadem urbe consummati; siquidem
Andrem sepulcrum, quod adeo pervulgatum esset in
Achaia, vix ignorare potuisset Chrysostomus, qui
non longius a Graecia positus, imo Graecorum fue-
rit patriarcha. Haac Florentinius, cujus profecto
dubitatio si vim aliquam habeat, corruat penitus
Epistolas nostra) auctoritas necesse est.
Hanc autem difficultatem quam Tillemontium in
primis ac Woogum prmteriisse mirari subit, facili
negotio tolli existimavit Lequienius (9), si dicamus,
Andreae cujus corpus a Constantio imperatore fue-
rat Constantinopolim translatum, propterea men-
tionem haud fecisse Chrysostomum, quod utique
non in urbe regia, sed Antiochiae habuerit homilias
in Epistolam ad Hebraeos. Verum minus apposite
id conjecisse vir doctus videtur, adeoque viget ad-
huc objectio. Has enim homilias Constantinopoli
habuisse Chrysostomum, cum jam esset episcopus,
post Tillemontium (10) Montfauconius evincit (11).
Existimamus itaque potius vel locum esse fcorru-
ptum, vel memoria lapsum sanctum doctorem. Et
prior quidem conjectura in eo innititur, quod ere-
dem homilias, ἀπὸ σημείων ex notis eductae, post
obitum demum Chrysostomi fuerint evulgatie : ἒπὸ
σημείων, inquam, seu ex ductibus calami breviori-
bus, quibus voces et verba tachigraphi describe-
bant, ut norunt eruditi; ex quibus ergo notis plano C tur, quod modo dicebamus, ut suspicemurvel men-
et vulgari modo litteris traditum opus, in lucem
exinde fuit prolatum. His accedit, varia fuisse ha-
rum homiliarum exemplaria, in quibus colligendis
describendisque alii tunc temporis feliciorem quam
Constantinus operam posuisse feruntur; qua de
re plura doctissimus Chrysostomi operum edi-
tor (12): ut proinde haud absona videatur suspi-
, cio, textum allatum librariorum culpa in mendo
cubare; eo in primis nomine, quod de Petri qui-
dem et Pauli et Joannis sepulcris dubitet nemo ; de
Thomas autem sepulcro non ita certum, ut ad eum
locum recte adnotat Montfauconius.
Quod si cui sententia isthaac minus arrident,
memoria hic lapsum S. Patrem opinari fas erit:
cujus rei exempla in aliis ejus operibus haud raro Β Fatum comperitur; βυοά ’θεοῦ miror fugisse Svi-
deprehendas (13). Quae quidem conjectatio magis — 08mm (18)ο Dionysius Alexandrinus (19): Οὕτω
placet. Quomodo enim Andreas apostoli sepulcrum
potuit ignorasse Chrysostomus; quem nimirum cor-
poris ejus translationem ex Achaia Constantinopo-
lim a Constantio anno 357 peractam, haud latuisse
demum liquet? Sic enim ille (1:1): « Christi servo-
(9)‘L'equien..__0r. Christ, tom_._ll, p.954.
Tillem. litem. rech, tom. X1,'p'. 378.
gnsltgontfi, Praefat. ad Opp. Chrys, tom. XII,
p. 5, §9. ⁷ ⁷
(ιὲ) ἐξίει-.ίὲ 5 seqq-
,Iiilontfj {’raef. tam. Χ, 3__et
14) Chrys., hom. 26, in epist. II ad Con, n.5,
stitutionem aut natale, quam ejusdem martyrii
celebritatem in eadem urbe consummati; siquidem
Andrem sepulcrum, quod adeo pervulgatum esset in
Achaia, vix ignorare potuisset Chrysostomus, qui
non longius a Graecia positus, imo Graecorum fue-
rit patriarcha. Haac Florentinius, cujus profecto
dubitatio si vim aliquam habeat, corruat penitus
Epistolas nostra) auctoritas necesse est.
Hanc autem difficultatem quam Tillemontium in
primis ac Woogum prmteriisse mirari subit, facili
negotio tolli existimavit Lequienius (9), si dicamus,
Andreae cujus corpus a Constantio imperatore fue-
rat Constantinopolim translatum, propterea men-
tionem haud fecisse Chrysostomum, quod utique
non in urbe regia, sed Antiochiae habuerit homilias
in Epistolam ad Hebraeos. Verum minus apposite
id conjecisse vir doctus videtur, adeoque viget ad-
huc objectio. Has enim homilias Constantinopoli
habuisse Chrysostomum, cum jam esset episcopus,
post Tillemontium (10) Montfauconius evincit (11).
Existimamus itaque potius vel locum esse fcorru-
ptum, vel memoria lapsum sanctum doctorem. Et
prior quidem conjectura in eo innititur, quod ere-
dem homilias, ἀπὸ σημείων ex notis eductae, post
obitum demum Chrysostomi fuerint evulgatie : ἒπὸ
σημείων, inquam, seu ex ductibus calami breviori-
bus, quibus voces et verba tachigraphi describe-
bant, ut norunt eruditi; ex quibus ergo notis plano C tur, quod modo dicebamus, ut suspicemurvel men-
et vulgari modo litteris traditum opus, in lucem
exinde fuit prolatum. His accedit, varia fuisse ha-
rum homiliarum exemplaria, in quibus colligendis
describendisque alii tunc temporis feliciorem quam
Constantinus operam posuisse feruntur; qua de
re plura doctissimus Chrysostomi operum edi-
tor (12): ut proinde haud absona videatur suspi-
, cio, textum allatum librariorum culpa in mendo
cubare; eo in primis nomine, quod de Petri qui-
dem et Pauli et Joannis sepulcris dubitet nemo ; de
Thomas autem sepulcro non ita certum, ut ad eum
locum recte adnotat Montfauconius.
Quod si cui sententia isthaac minus arrident,
memoria hic lapsum S. Patrem opinari fas erit:
cujus rei exempla in aliis ejus operibus haud raro Β Fatum comperitur; βυοά ’θεοῦ miror fugisse Svi-
deprehendas (13). Quae quidem conjectatio magis — 08mm (18)ο Dionysius Alexandrinus (19): Οὕτω
placet. Quomodo enim Andreas apostoli sepulcrum
potuit ignorasse Chrysostomus; quem nimirum cor-
poris ejus translationem ex Achaia Constantinopo-
lim a Constantio anno 357 peractam, haud latuisse
demum liquet? Sic enim ille (1:1): « Christi servo-
(9)‘L'equien..__0r. Christ, tom_._ll, p.954.
Tillem. litem. rech, tom. X1,'p'. 378.
gnsltgontfi, Praefat. ad Opp. Chrys, tom. XII,
p. 5, §9. ⁷ ⁷
(ιὲ) ἐξίει-.ίὲ 5 seqq-
,Iiilontfj {’raef. tam. Χ, 3__et
14) Chrys., hom. 26, in epist. II ad Con, n.5,