PG 2, col. 440
των γενέσθαι τι οὐσίαν ἔγειν ⁵³ δύναται, καὶ γεννητὸν
ὑπάρχοντα τῷ ἀεὶ ἰσοδυναμεῖν οὐκ ὀρθῶς ἂν εἷ’ποι τις.
Καὶ 6 Σίμων· Μήτι οὖν τῶν πρός τί ἐστιν ; Καὶ οὕτως
πονηρὸν οὐκ ⁸⁸ ἔστι κακὸν μένον ὡς ὕδωρ πυρὶ, ἀγα-
θὸν δὲ τῇ εὐκαίρως διψώσῃ ὥσπερ γε καὶ σίδηρος
εἷς μὲν γεωργίαν καλὸς, εἰς δὲ φόνους κακός· καὶή
ἐπιθυμία δὲ εἰς μὲν γάμους οὐ κακὴ, εἷς δὲ μοιχείαν
χαλεπή· ὡς καὶ τὸ φονεῦσαι κακὸν, ἀλλᾶτῷ φονεύ-
σαντι πρὸς ’ὀ βεϐούλευται καλὸν, καὶ ἡ πλεονεξία κα-
κὸν, ἀλλά τῷ πλεονεκτοῦντι ἡδύ· καὶ ὅσα τοιαῦτα τυγ-
χάνει τοῦτον περιέχει τὸν τρόπον. Τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ
οὕτε τὸ κακὸν κακόν ἐστιν, οὔτε τὸ ἀγαθὸν ἀγαθὸν
τυγχάνει· ἑκάτερον γὰρ τὸ ἕτερον ἐργάζεται. Μήτι
γε ⁵⁸ τὸ δοκοῦν κακῶς γίνεσθαι εὐφραίνει μὲν τὸν
ποιοῦντα, κολάζει δὲ τὸν πάςχοντα ; Kal εἱ ἄδικον
δοκεῖ τὸ ἑαυτὸν ἀγαπήσαντα εὐφραίνειν ὡς δυνατόν
ἐστιν, καὶ διὰ τοῦτο χαλεπᾶ 388 πείσεσθαι ὑπὸ δι-
καίου δικαστοῦ περὶ τοῦ ἑαυτὸν ἠγαπηκέναι, τίνι “oin
ἄδικον φαίνεται ;
XIX. Kal 6 Πέτρος⁸ Ἑαυτὸν χρὴ κολάζειν τότε τῇ
ἐγκρατείᾳ, ὅταν ἡ ἐπιθυμία πρὸς ἑτέρου βλάϐην ὁρ·
μῆσαι θέλῃ, εἰδότα ὅτι ⁸⁷ 6 πονηρὸς τοὺς μὲν κακοὺς
ἀνελεῖν δύναται, ἀπ’ ἀρχῆς τὴν κατ’ αὐτῶν εἰληφὼς
ἐξουσίαν. Καὶ οὔπω τοῦτο κακὸν τοῖς κακᾶ πράξασιν,
ἀλλὰ τὸ μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τὰς ψυχὰς αὐτῶν κολα-
ζομένας διαμένειν, τοῦτο ὄντως εἶναι χαλεπὸν δικαίως
τῶν κακῶς προδιωρισμένων ὀρθῶς ἔχειν εἴποι τις ⁸⁸.
Οὗ εἷ’νεκεν παραιτεῖσθαι χρὴ, ὠς ἔφην, βραχείας χά-
ριν ἡδονῆς ἄλλον ἄδικον πρὸς τὸ μὴ αὐτόν τινα ὀλίγης
χάριν ἡδονῆς ἀϊδίῳ περιϐαλεῖν κολάσει. Καὶ 6 Σίμων·
Ηήτι οὖν οὐκ ἔστι τῇ φύσει πονηρὸν ἢ ἀγαθὸν, ἀλλὰ
νόμῳ διαφέρει καὶ ἔθει ; [Οὕτω] ⁸9 παρά Πέρσαις ἴδιον
τὸ γαμεῖν μητέρας, ἀδελφὰς, θυγατέρας, ἄλλας δὶ
ὥσπερ χαλεπώτ[ατον ἆ]γορεύεται. ’Ὀθεν τῶν κακῶν
μή ὡρισμένων πᾶσι τήν ἐκ Θεοῦ κρίσιν προσδοκᾷν
οὐκ ἔστιν. Καὶό Πέτρος ἔφη· Οὐ δύναται τοῦτο συ·
στῆναι· πᾶςι γὰρ φαίνεται, ὅτι τὸ μητράσι μίγνυσθαι
μυσαρὸν, κᾶν Πέρσαι, μόριον ὑπάρχοντες τοῦ παντὸς,
ὑπὸ κακοῦ ἔθους τῆς μυσαρᾶς αὐτῶν πράξεως τὸ
ἄνομον μὴ ἀντιλαμϐάνωνται ⁸ο. Ὠς καὶ Βρεττανοί ἑμ-
φανῶς ἐπὶ πάντων κοινωνοῦσιν, καὶ οὐκ αἶδοῦνται·
καὶ ἄλλοι σάρκας ἀνθρώπων ἐσθίουσιν, καὶ οὗ μυ-
σάττονται· 389 καὶ ἕτεροι τὰ κυνῶν καὶ ἄλλα ἆρο⁴
ῥητα πράσσουσιν δί. Οὕτως οὐ χρή αἰσθήσει ὑπὸ ἔθους
τοῦ κατά φύσιν ἐκτραπείσῃ τὰς κρίσεις ποιεῖσθαι.
Καὶ γὰρ τὸ φονευθῆναι κακὸν ἐστιν, κᾶν μή πάντες
λέγωσιν, ὅτι μηδεὶς αὐτοπαθεῖν θέλει, καὶ κλοπῆ οὗ·
δεῖς ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ κολάσει ἥδεται. Κᾶν οὖν ἑνὸς οὐ·
VARL/E LECTIONES.
ὑπάρχοντα τῷ ἀεὶ ἰσοδυναμεῖν οὐκ ὀρθῶς ἂν εἷ’ποι τις.
Καὶ 6 Σίμων· Μήτι οὖν τῶν πρός τί ἐστιν ; Καὶ οὕτως
πονηρὸν οὐκ ⁸⁸ ἔστι κακὸν μένον ὡς ὕδωρ πυρὶ, ἀγα-
θὸν δὲ τῇ εὐκαίρως διψώσῃ ὥσπερ γε καὶ σίδηρος
εἷς μὲν γεωργίαν καλὸς, εἰς δὲ φόνους κακός· καὶή
ἐπιθυμία δὲ εἰς μὲν γάμους οὐ κακὴ, εἷς δὲ μοιχείαν
χαλεπή· ὡς καὶ τὸ φονεῦσαι κακὸν, ἀλλᾶτῷ φονεύ-
σαντι πρὸς ’ὀ βεϐούλευται καλὸν, καὶ ἡ πλεονεξία κα-
κὸν, ἀλλά τῷ πλεονεκτοῦντι ἡδύ· καὶ ὅσα τοιαῦτα τυγ-
χάνει τοῦτον περιέχει τὸν τρόπον. Τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ
οὕτε τὸ κακὸν κακόν ἐστιν, οὔτε τὸ ἀγαθὸν ἀγαθὸν
τυγχάνει· ἑκάτερον γὰρ τὸ ἕτερον ἐργάζεται. Μήτι
γε ⁵⁸ τὸ δοκοῦν κακῶς γίνεσθαι εὐφραίνει μὲν τὸν
ποιοῦντα, κολάζει δὲ τὸν πάςχοντα ; Kal εἱ ἄδικον
δοκεῖ τὸ ἑαυτὸν ἀγαπήσαντα εὐφραίνειν ὡς δυνατόν
ἐστιν, καὶ διὰ τοῦτο χαλεπᾶ 388 πείσεσθαι ὑπὸ δι-
καίου δικαστοῦ περὶ τοῦ ἑαυτὸν ἠγαπηκέναι, τίνι “oin
ἄδικον φαίνεται ;
XIX. Kal 6 Πέτρος⁸ Ἑαυτὸν χρὴ κολάζειν τότε τῇ
ἐγκρατείᾳ, ὅταν ἡ ἐπιθυμία πρὸς ἑτέρου βλάϐην ὁρ·
μῆσαι θέλῃ, εἰδότα ὅτι ⁸⁷ 6 πονηρὸς τοὺς μὲν κακοὺς
ἀνελεῖν δύναται, ἀπ’ ἀρχῆς τὴν κατ’ αὐτῶν εἰληφὼς
ἐξουσίαν. Καὶ οὔπω τοῦτο κακὸν τοῖς κακᾶ πράξασιν,
ἀλλὰ τὸ μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τὰς ψυχὰς αὐτῶν κολα-
ζομένας διαμένειν, τοῦτο ὄντως εἶναι χαλεπὸν δικαίως
τῶν κακῶς προδιωρισμένων ὀρθῶς ἔχειν εἴποι τις ⁸⁸.
Οὗ εἷ’νεκεν παραιτεῖσθαι χρὴ, ὠς ἔφην, βραχείας χά-
ριν ἡδονῆς ἄλλον ἄδικον πρὸς τὸ μὴ αὐτόν τινα ὀλίγης
χάριν ἡδονῆς ἀϊδίῳ περιϐαλεῖν κολάσει. Καὶ 6 Σίμων·
Ηήτι οὖν οὐκ ἔστι τῇ φύσει πονηρὸν ἢ ἀγαθὸν, ἀλλὰ
νόμῳ διαφέρει καὶ ἔθει ; [Οὕτω] ⁸9 παρά Πέρσαις ἴδιον
τὸ γαμεῖν μητέρας, ἀδελφὰς, θυγατέρας, ἄλλας δὶ
ὥσπερ χαλεπώτ[ατον ἆ]γορεύεται. ’Ὀθεν τῶν κακῶν
μή ὡρισμένων πᾶσι τήν ἐκ Θεοῦ κρίσιν προσδοκᾷν
οὐκ ἔστιν. Καὶό Πέτρος ἔφη· Οὐ δύναται τοῦτο συ·
στῆναι· πᾶςι γὰρ φαίνεται, ὅτι τὸ μητράσι μίγνυσθαι
μυσαρὸν, κᾶν Πέρσαι, μόριον ὑπάρχοντες τοῦ παντὸς,
ὑπὸ κακοῦ ἔθους τῆς μυσαρᾶς αὐτῶν πράξεως τὸ
ἄνομον μὴ ἀντιλαμϐάνωνται ⁸ο. Ὠς καὶ Βρεττανοί ἑμ-
φανῶς ἐπὶ πάντων κοινωνοῦσιν, καὶ οὐκ αἶδοῦνται·
καὶ ἄλλοι σάρκας ἀνθρώπων ἐσθίουσιν, καὶ οὗ μυ-
σάττονται· 389 καὶ ἕτεροι τὰ κυνῶν καὶ ἄλλα ἆρο⁴
ῥητα πράσσουσιν δί. Οὕτως οὐ χρή αἰσθήσει ὑπὸ ἔθους
τοῦ κατά φύσιν ἐκτραπείσῃ τὰς κρίσεις ποιεῖσθαι.
Καὶ γὰρ τὸ φονευθῆναι κακὸν ἐστιν, κᾶν μή πάντες
λέγωσιν, ὅτι μηδεὶς αὐτοπαθεῖν θέλει, καὶ κλοπῆ οὗ·
δεῖς ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ κολάσει ἥδεται. Κᾶν οὖν ἑνὸς οὐ·
VARL/E LECTIONES.