PG 2, col. 451
IV. Quae cum Petrus locutus esset, Michaaas, qui
et ipse ex comitum numero erat, interrogavit
unde igitur, fit, ut homines delinquant? Respondi
Petrus: Quia ignorant se pro iis, qua: male ege
rint, in judicio penitus daturos esse poenam. Unde
quemadmodum alias dixi, etiam prolem habente
cupiditati indulgent, ut evenit in occisione tenero
rum infantium vel in alio decipiente peccato. Nam
ut modo iudicavi, se iudicatum iri nescientes,quii
nihil est, qnod ipsos terreat, properant ad libidin
temere atque illicite satisfaciendum. Ideo non Deu
injustus est, quippe qui cupiditatem ad vitam pro
pagandam bene ordinaverit; at ipsi sceleratissimi
quippe qui abusi sint eo, quodin cupiditate bonur
est. Ita censeri debet etiam de ira; qua qui rect
utitur ut licitum est, non impie agit, sed ultra mc
dum progrediens judicio obnoxius peccat.
o obnoxius peccat. κρίσιν λαϐὼν ἀσεϐεῖ.
V. Iterumque Sophonias excepit : Longanimitas
tua, domine mi Petre. nobis animum addit, ob ma
jorem firmitatem de aliis multis te interrogand
ί Quare omnino cum fiducia te eXploramus. Men
quippe Simonem heri tecum disputantem asse
ruisse, malum, si a Deo genitus sit, consequente
esse debere ejusdem essentiaa ac genitorem, ideo
que bonum, neque malum. Ac tu respondisti, ne
quaquam rem ita sese habere, cum multi ex boni
gignerentur mali, sicuti ex Adam duo exstitissent
alter bonus, alter malus. Simoni autem arguenti
te exemplis uti humanis, respondisti, neque illud
deum gignere eo modo esse admittendum, quipp
quod exemplum etipsum sithumanum. Ego auten
Sophonias Deum gignere admitto, malum gigner
eum non concedo, etiamsi inter homines boni gi
gnant malos. Nec tamen credo, me absurde ali
eorum, qua hominum sint, Deo attribuere, ali
non, cum alterum, gignere, concesserim, non it
alterum, dispari modo gignere. Nam homines libe
ros ut par est dissimiles ipsorum consiliis hanc ο
causam procreant. Cum quatuor partibus compa
nantur, secundum varia anni tempora varie eorun
corpora vertuntur, ita ut in corpore humano secun
dum quodvis tempus id, quod anni tempori proprium
sit, crescat aut decrescat congruentem misturar
delens. Nam semina temperatorum non semper it
permanentium alias aliter commista segregantui
’ eaque secundum temporis mistionem et consilia
quuntursivebonasive mala. Attale quid de Deo no
est statuendum. Nam cum immutabilis sit atqu
aeternus, quando creare vult, procreatum ejusder
modi ac creatorem esse oportet, quod ad substan
tiam scilicet et mentem. Sed si quis eum quoqu
““γεγὲνηται ⁸⁸ καὶ ci)”: p. gi): καί ⁹⁸ με ad oram cod., συγγραμάτων in textu. '7 ὄπ’ (sic) seq. lacu“
Ο. Fortasse scribendum ὅπη ἂν vel ὅπως ἄν.
et ipse ex comitum numero erat, interrogavit
unde igitur, fit, ut homines delinquant? Respondi
Petrus: Quia ignorant se pro iis, qua: male ege
rint, in judicio penitus daturos esse poenam. Unde
quemadmodum alias dixi, etiam prolem habente
cupiditati indulgent, ut evenit in occisione tenero
rum infantium vel in alio decipiente peccato. Nam
ut modo iudicavi, se iudicatum iri nescientes,quii
nihil est, qnod ipsos terreat, properant ad libidin
temere atque illicite satisfaciendum. Ideo non Deu
injustus est, quippe qui cupiditatem ad vitam pro
pagandam bene ordinaverit; at ipsi sceleratissimi
quippe qui abusi sint eo, quodin cupiditate bonur
est. Ita censeri debet etiam de ira; qua qui rect
utitur ut licitum est, non impie agit, sed ultra mc
dum progrediens judicio obnoxius peccat.
o obnoxius peccat. κρίσιν λαϐὼν ἀσεϐεῖ.
V. Iterumque Sophonias excepit : Longanimitas
tua, domine mi Petre. nobis animum addit, ob ma
jorem firmitatem de aliis multis te interrogand
ί Quare omnino cum fiducia te eXploramus. Men
quippe Simonem heri tecum disputantem asse
ruisse, malum, si a Deo genitus sit, consequente
esse debere ejusdem essentiaa ac genitorem, ideo
que bonum, neque malum. Ac tu respondisti, ne
quaquam rem ita sese habere, cum multi ex boni
gignerentur mali, sicuti ex Adam duo exstitissent
alter bonus, alter malus. Simoni autem arguenti
te exemplis uti humanis, respondisti, neque illud
deum gignere eo modo esse admittendum, quipp
quod exemplum etipsum sithumanum. Ego auten
Sophonias Deum gignere admitto, malum gigner
eum non concedo, etiamsi inter homines boni gi
gnant malos. Nec tamen credo, me absurde ali
eorum, qua hominum sint, Deo attribuere, ali
non, cum alterum, gignere, concesserim, non it
alterum, dispari modo gignere. Nam homines libe
ros ut par est dissimiles ipsorum consiliis hanc ο
causam procreant. Cum quatuor partibus compa
nantur, secundum varia anni tempora varie eorun
corpora vertuntur, ita ut in corpore humano secun
dum quodvis tempus id, quod anni tempori proprium
sit, crescat aut decrescat congruentem misturar
delens. Nam semina temperatorum non semper it
permanentium alias aliter commista segregantui
’ eaque secundum temporis mistionem et consilia
quuntursivebonasive mala. Attale quid de Deo no
est statuendum. Nam cum immutabilis sit atqu
aeternus, quando creare vult, procreatum ejusder
modi ac creatorem esse oportet, quod ad substan
tiam scilicet et mentem. Sed si quis eum quoqu
““γεγὲνηται ⁸⁸ καὶ ci)”: p. gi): καί ⁹⁸ με ad oram cod., συγγραμάτων in textu. '7 ὄπ’ (sic) seq. lacu“
Ο. Fortasse scribendum ὅπη ἂν vel ὅπως ἄν.