PG 2, col. 645
τούτων προνοητής καὶ μεριμνητὴς, κᾶν ἡμεῖς ἀγνοῶ-
μεν. Ἣμᾶς αὐτοὺς τῶν ἡμετέρων ἐξεταστὰς καταστή-
σωμεν· καὶ εἰ μὶν μηδὲν ἡμῖν,ὠς προὲφημεν,τῆς ἔφη·
μέρου τροφῆς περισσεύει, οἶδεδ ὁ Θεὸς συμπαθεῖν τῇ
ἐνδείᾳ δεδουλωμένοις· εἴ δὲ μὴ μόνον βρωτῶν καὶ πο-
τῶν τὰ ταμιεῖα ἡμῶν βρίθοντα θεασώμεθα, ἀλλά καὶ
χρυσοῦ καὶ ἀργύρου, καί τῶν ἄλλων ἃ τοῖς φιλοκτή-
μοσιν ἕπεται, ἄλλων πεινώντων καὶ ῥιγώντων, γνωσώ-
μεθα ὡς τὸ αἰώνιον καὶ ἀτελεύτητον πῦρ ἑαυτοῖς
θησαυρίζομεν. Ἰν’ οῦν τοῦτο ἐκφύγωμεν, ταῖς ³¹ τοῦ
Θεοῦ ἐντολαῖς ὅση δύναμις πορευσώμεθα ὡς ἂν τῆς
τε τοῦ ἱερομάρτυρος πρεσϐείας κατευμοιρήσωμεν,
Β
καὶ τῶν ἀποῤῥήτων καὶ αἰωνίων τοῦ Χριστοῦ ἀγαθῶν
ἰπιτῦχωμεν· χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ᾦ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, νῦν
καὶ ἀεὶ, καὶ εἷς τοὺς αίῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν (31)
³¹ ἐκφύγωμεν, ταῖς. Interserenda praepositio ὲν, quae excidit ob similem finem verbi praeedentis.
(31) Hactenus_in Clementina Opera: quas
utinam omnia haberemus, cum vera, cum ascrip-
ptitia. Nescio enim quo__fato sub uno Clementis
nomine tot apocrypha pullulaverint, veteribus, mi-
nusque a nostra’memoria remotis temporibus.
Periodi Petri, Recognitiones, Disputatio Petri et
Apionis, Clementina, Constitutiones apostolicae,
canones apostolorum, Doctrina Clementis, Ser-
mones de providentia et justo judicio Dei, laudati
ab Anastasio Antiocheno, quaestione 96, pag. 526.
ab .anasmsm antiocneno, quaesitione eo, ag. διο.
Ὀ δὲ ἱερὸς, inquit, καὶ ἀποστολι-κὸς διδάσκαλος Κλή-
μης, ἐν⁵ τῷ Περὶ προνοίας καὶ δικαιοκρισίας θεοῦ
πρώτῳ λόγῳ τοιοῦτόν τι- λέγει’-Ὥσπερ δυνατὸν διαὶ νῦν
πρωτῳ Αο ῳ τοιοῦτον τι Λεγει· ωσπερ ουνατον και νυν
ἄνθρωπον {sensus postulat 6_s_dv) π-λᾴττειν ἀνθρῴπουις,
χεςτῇ τὴν ’ προτέραν τοῦ ῘΑδὰμ- διάπλασιν, join: ί ἔτι
οὕτω, ποιεῐ,’ διὰ τὸ, ὁέπαξ χαρίσασθαι’ τῷανθρώπ
ἀνβρώπους γεν-νᾷνηεῖπῲν πρὸς την φῦσιν-ἡμῶν, τὸ
Δύξάνεσθε, nail alnevivegee,_ uati_ πληρώσατε ζτὴν
ἧνς οὕτω, φησὶ, παντεξουσίιμ διαὶ προνοητικῇ αὐτοῦ
ἠν⁸ οῡτω,ῗησι, τῃ παντεζουσιῳ και προνοητικη αυτου
δυνάμει, κα τὴνᾼτῶν,σωμάτωνγδιάλυσιν καὶ τελευτὴν,
φυσιᾶεῖξι⁸ τινι· ἀκολουθίᾳ διαὶ τάξει, τῇ· τῶν στοιχείων
μεταϐελῇ ᾠκονόμησεξ γίνεσθαιῖ ualui: τήν οὐσῖώδη
αὐτοῦ θεογνωσίαν καὶ ’κατάληψιψ ’Ήὲουσας φωνῆς
ἱερᾶς [Ia-rch natépvaetc. Hoc est, Sanctus autem
et'apestolicus doctor Clemens, in primo sermone De
providentia et justo judicia Dei, ejusmodi quid ait :
Quemadmodum cum fieri possit, ut et nunc Deus
Meninge, idem semustum"menses; D ἓὸῖ ’ίῖιὲιίιῦἱῇ umigatus; ἱῖιὸ ξὲᾶιὲιὶ biisses;
tionem, non tamen amplius ita facit, eo quod semet
homini generare homines concesserit, his verbis ad
μεν. Ἣμᾶς αὐτοὺς τῶν ἡμετέρων ἐξεταστὰς καταστή-
σωμεν· καὶ εἰ μὶν μηδὲν ἡμῖν,ὠς προὲφημεν,τῆς ἔφη·
μέρου τροφῆς περισσεύει, οἶδεδ ὁ Θεὸς συμπαθεῖν τῇ
ἐνδείᾳ δεδουλωμένοις· εἴ δὲ μὴ μόνον βρωτῶν καὶ πο-
τῶν τὰ ταμιεῖα ἡμῶν βρίθοντα θεασώμεθα, ἀλλά καὶ
χρυσοῦ καὶ ἀργύρου, καί τῶν ἄλλων ἃ τοῖς φιλοκτή-
μοσιν ἕπεται, ἄλλων πεινώντων καὶ ῥιγώντων, γνωσώ-
μεθα ὡς τὸ αἰώνιον καὶ ἀτελεύτητον πῦρ ἑαυτοῖς
θησαυρίζομεν. Ἰν’ οῦν τοῦτο ἐκφύγωμεν, ταῖς ³¹ τοῦ
Θεοῦ ἐντολαῖς ὅση δύναμις πορευσώμεθα ὡς ἂν τῆς
τε τοῦ ἱερομάρτυρος πρεσϐείας κατευμοιρήσωμεν,
Β
καὶ τῶν ἀποῤῥήτων καὶ αἰωνίων τοῦ Χριστοῦ ἀγαθῶν
ἰπιτῦχωμεν· χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ᾦ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, νῦν
καὶ ἀεὶ, καὶ εἷς τοὺς αίῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν (31)
³¹ ἐκφύγωμεν, ταῖς. Interserenda praepositio ὲν, quae excidit ob similem finem verbi praeedentis.
(31) Hactenus_in Clementina Opera: quas
utinam omnia haberemus, cum vera, cum ascrip-
ptitia. Nescio enim quo__fato sub uno Clementis
nomine tot apocrypha pullulaverint, veteribus, mi-
nusque a nostra’memoria remotis temporibus.
Periodi Petri, Recognitiones, Disputatio Petri et
Apionis, Clementina, Constitutiones apostolicae,
canones apostolorum, Doctrina Clementis, Ser-
mones de providentia et justo judicio Dei, laudati
ab Anastasio Antiocheno, quaestione 96, pag. 526.
ab .anasmsm antiocneno, quaesitione eo, ag. διο.
Ὀ δὲ ἱερὸς, inquit, καὶ ἀποστολι-κὸς διδάσκαλος Κλή-
μης, ἐν⁵ τῷ Περὶ προνοίας καὶ δικαιοκρισίας θεοῦ
πρώτῳ λόγῳ τοιοῦτόν τι- λέγει’-Ὥσπερ δυνατὸν διαὶ νῦν
πρωτῳ Αο ῳ τοιοῦτον τι Λεγει· ωσπερ ουνατον και νυν
ἄνθρωπον {sensus postulat 6_s_dv) π-λᾴττειν ἀνθρῴπουις,
χεςτῇ τὴν ’ προτέραν τοῦ ῘΑδὰμ- διάπλασιν, join: ί ἔτι
οὕτω, ποιεῐ,’ διὰ τὸ, ὁέπαξ χαρίσασθαι’ τῷανθρώπ
ἀνβρώπους γεν-νᾷνηεῖπῲν πρὸς την φῦσιν-ἡμῶν, τὸ
Δύξάνεσθε, nail alnevivegee,_ uati_ πληρώσατε ζτὴν
ἧνς οὕτω, φησὶ, παντεξουσίιμ διαὶ προνοητικῇ αὐτοῦ
ἠν⁸ οῡτω,ῗησι, τῃ παντεζουσιῳ και προνοητικη αυτου
δυνάμει, κα τὴνᾼτῶν,σωμάτωνγδιάλυσιν καὶ τελευτὴν,
φυσιᾶεῖξι⁸ τινι· ἀκολουθίᾳ διαὶ τάξει, τῇ· τῶν στοιχείων
μεταϐελῇ ᾠκονόμησεξ γίνεσθαιῖ ualui: τήν οὐσῖώδη
αὐτοῦ θεογνωσίαν καὶ ’κατάληψιψ ’Ήὲουσας φωνῆς
ἱερᾶς [Ia-rch natépvaetc. Hoc est, Sanctus autem
et'apestolicus doctor Clemens, in primo sermone De
providentia et justo judicia Dei, ejusmodi quid ait :
Quemadmodum cum fieri possit, ut et nunc Deus
Meninge, idem semustum"menses; D ἓὸῖ ’ίῖιὲιίιῦἱῇ umigatus; ἱῖιὸ ξὲᾶιὲιὶ biisses;
tionem, non tamen amplius ita facit, eo quod semet
homini generare homines concesserit, his verbis ad