PG 2, col. 667
In English: The Epistle of Barnabas 5
Qua de opere ipso dicenda supersunt, ut viri Α slolos suos elegisset Iesus, qui erant omni iniquitate
(ί Polycarpi ad Philippenses Epistolam, longe pro-
lixiorem illa qua habetur typis excusa, apud se
Grace scriptam exstitisse, Baronio ² persuaserat
Franciscus Turrianus, Societatis Jesu presbyter-
Sed exemplari illius diligentius inspecto, partem
ipsius maximam ad epistolam, qua Barnaba apo-
stoli ferebatur olim nomine, pertinuisse, deprehen'
dit postea Jacobus Sirmondus, ejusdem societatis
theologus. Neque aliter habuisse, vel bibliotheca:
Vaticana, vel cardinalis Columnai codices, osten-
dit Petrus Halloixius 3, et ipse jesuita.
« Nempe in primo exemplari, ex quo Columnaus
ille codex (qui omnium putatur antiquissimus) et
reliqui qui supersunt hodie sunt descripti, librario-
rum vitio quaternio vel omissus vel transpositus
est: cujus defectu factum est, ut in Gracis super-
stitibus et finem epistola Polycarpi desideremus, et
principium, Barnaba.
« Nam longe antiquioribus etiam temporibus, non
Ignati solum litteras huic Polycarpi Epistola (quod
ex fine ipsius liquet) subjectae fuisse, sed simul
cum eis et istam Barnaba : ex illo Hieronymi loco,
in libro 111 adversus Pelagianos, blandiente conje-
ctura, ut crederem, pene inductus sum: Ignatius,
vir apostolicus et martyr, scribit audacter: Elegi‘
Dominus apostolos, qui super omnes homines pecca-
tores erant. Ut enim in posteriore Ignatianarum
Epistolarum collectione, cum reliquis prafixa fuis-
sent Maria Castabalita nomine inscripta litterae2
eas etiam ipsius Ignatii inscripto titulo, in Antoni‘
Melissa ‘ productas fuisse animadvertimus: ita
etiam in priore illa cum inter Polycarpi et Ignati
eidem subjunctas epistolas, etiam illa Barnaba in
terposita legeretur; non mirum si apzpnfipwc;
μνημονικῷ consimili, et eodem modo excusabili;
Ignatii nomine citaverit Hieronymus, quod proprie
erat tribuendum Barnaba.
‹‹ In ea enim, quam nunc damus, illius Epistola»
sententia hac reperta est : Τοὺς ἰδίους ἀποστόλους
τοὺς μέλλοντας κηρύσσειν τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ, ἐξε-
λέξατο ὄντας ὑπὲρ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀνομωτέρους·
Quam et ante Hieronymi tempora in eadem exstitisse, D
verba illa Originis ⁵ fidem faciunt: « Γέγραπται ’δὲ
ἐν τῇ Βαρνάϐα Καθολικῇ ἐπιστολῇ (ὅθεν ὁ Κέλσος λα-
ϐὼν τάχα εἶπεν, εἶναι ἐπιρρήτους καὶ πονηροτάτους
τοὺς ἀποστόλους), ὅτι ἐξελέξατο τοὺς ἰδίους ἀποστό-
λους Ἰησοῦς ὄντας ὑπὲρ πᾶσαν ἀνομίαν ἀνομωτὲ-
ρους. ›› Scriptum est sane in Barnaba Catholica epi-
stola (unde fortasse Celsus occasionem arripuit, ut
apostolos infames et nequissimos diceret), quod apo-
² Baron.,_Notat. in Martyrolog. (tom, Januar. 26. ³ P: Halloix. Natat. in Vit. Polycarpi, cap. 46, l7. 48.
M81189. lib. ιι. serm. 49. ⁵ Οιιιρθη. contra Celsum- 11b. 1- 1). 50. ⁶ Psal. CXVIII. a . CXVII. υ. 19. 20.
Meliss. lib. 11, Aserm. 49._ 5'Origen. contra, Celsum, lib. 1,
Inter qua et illud, a Clemente Alexandr. ε
συν εἴτε.
(ί Polycarpi ad Philippenses Epistolam, longe pro-
lixiorem illa qua habetur typis excusa, apud se
Grace scriptam exstitisse, Baronio ² persuaserat
Franciscus Turrianus, Societatis Jesu presbyter-
Sed exemplari illius diligentius inspecto, partem
ipsius maximam ad epistolam, qua Barnaba apo-
stoli ferebatur olim nomine, pertinuisse, deprehen'
dit postea Jacobus Sirmondus, ejusdem societatis
theologus. Neque aliter habuisse, vel bibliotheca:
Vaticana, vel cardinalis Columnai codices, osten-
dit Petrus Halloixius 3, et ipse jesuita.
« Nempe in primo exemplari, ex quo Columnaus
ille codex (qui omnium putatur antiquissimus) et
reliqui qui supersunt hodie sunt descripti, librario-
rum vitio quaternio vel omissus vel transpositus
est: cujus defectu factum est, ut in Gracis super-
stitibus et finem epistola Polycarpi desideremus, et
principium, Barnaba.
« Nam longe antiquioribus etiam temporibus, non
Ignati solum litteras huic Polycarpi Epistola (quod
ex fine ipsius liquet) subjectae fuisse, sed simul
cum eis et istam Barnaba : ex illo Hieronymi loco,
in libro 111 adversus Pelagianos, blandiente conje-
ctura, ut crederem, pene inductus sum: Ignatius,
vir apostolicus et martyr, scribit audacter: Elegi‘
Dominus apostolos, qui super omnes homines pecca-
tores erant. Ut enim in posteriore Ignatianarum
Epistolarum collectione, cum reliquis prafixa fuis-
sent Maria Castabalita nomine inscripta litterae2
eas etiam ipsius Ignatii inscripto titulo, in Antoni‘
Melissa ‘ productas fuisse animadvertimus: ita
etiam in priore illa cum inter Polycarpi et Ignati
eidem subjunctas epistolas, etiam illa Barnaba in
terposita legeretur; non mirum si apzpnfipwc;
μνημονικῷ consimili, et eodem modo excusabili;
Ignatii nomine citaverit Hieronymus, quod proprie
erat tribuendum Barnaba.
‹‹ In ea enim, quam nunc damus, illius Epistola»
sententia hac reperta est : Τοὺς ἰδίους ἀποστόλους
τοὺς μέλλοντας κηρύσσειν τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ, ἐξε-
λέξατο ὄντας ὑπὲρ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀνομωτέρους·
Quam et ante Hieronymi tempora in eadem exstitisse, D
verba illa Originis ⁵ fidem faciunt: « Γέγραπται ’δὲ
ἐν τῇ Βαρνάϐα Καθολικῇ ἐπιστολῇ (ὅθεν ὁ Κέλσος λα-
ϐὼν τάχα εἶπεν, εἶναι ἐπιρρήτους καὶ πονηροτάτους
τοὺς ἀποστόλους), ὅτι ἐξελέξατο τοὺς ἰδίους ἀποστό-
λους Ἰησοῦς ὄντας ὑπὲρ πᾶσαν ἀνομίαν ἀνομωτὲ-
ρους. ›› Scriptum est sane in Barnaba Catholica epi-
stola (unde fortasse Celsus occasionem arripuit, ut
apostolos infames et nequissimos diceret), quod apo-
² Baron.,_Notat. in Martyrolog. (tom, Januar. 26. ³ P: Halloix. Natat. in Vit. Polycarpi, cap. 46, l7. 48.
M81189. lib. ιι. serm. 49. ⁵ Οιιιρθη. contra Celsum- 11b. 1- 1). 50. ⁶ Psal. CXVIII. a . CXVII. υ. 19. 20.
Meliss. lib. 11, Aserm. 49._ 5'Origen. contra, Celsum, lib. 1,
Inter qua et illud, a Clemente Alexandr. ε
συν εἴτε.