PG 2, col. 669
et per illum facta sunt. Cui sit honor, virtus, gloria,
nunc et in saecula saeculorum. Secunda Epistolas
parte penitus praetermissa: quam idcirco, Latina
eruditissimi Gerardi Langbaini versione, in hac
editione locupletandam curavimus.
‹‹ Ab hac vero duarum viarum distinctione pars
ista dUCit exordium: Ὀδοὶ ’δύο εἶσὶ διδαχῆς καὶ
ἐξουσίας· τε τοῦ φωτὸς, καὶ ἡ τοῦ σκότους. Δια-
φορά δὲ πολλή τῶν δύο ὁδῶν· ἐφ’ ἧς μὲν γάρ εἰσι τετα-
γμένοι φωταγωγοὶ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ, ἐφ’ ἧς δὲ ἄγγε-
λοι τοῦ Σατανᾶ. Ad quae verba respexisse Origenem
non est dubium, in libro ιιι Περὶ ἀρχῶν, cap. 2, B ipsius Origene nihil dicam) et auctoris Barnabas, et
ita scribentem : Eadem quoque Barnabas in Epistola ν auctoritatis apostolicae, eam fuisse credidit. 1n libro
sua declarat, cum duas vias esse dicit, unam lucis,
alteram tenebran : quibus el praesse certos quos-
que angelos dicit: viae quidem lucis, angelos lucis,
tenebrarum autem viae angelos Satanae. Etsi enim
in priore quoque Epistolas parte (uti etiam in
pseudo-Clementinis Constitutionibus ⁸, quarum au-
ctorem, ut ex Romano Clemente, lgnatio, et aliis
alia, ita quae de duabus vitae mortisque viis fusius
enarrat, ex hac ipsa Barnabas epistola intervertisse,
vel prima facie legenti constabit) duarum viarum
facta sit mentio, hoc tamen tantum in loco, ange-
lorum lucis et Satanae, iisdem praefectorum, occur-
rit commemoratio. Adde quod et Satanae ipsum no-
men ab Hieronymo, in fine libelli De nominibus
Hebraicis, interi ea recensetur, quae ex EpistolaC
Barnabas sunt selecta, nec in priore tamen hujus
Epistolas parte uspiam exstat, in qua reliqua omnia
sunt reperta: si modo Nave (quo nomine Jesu,
sive Josue patrem Grazci indigitant) pro Nahum
reposueris ; quem librarii temeritate hic fuisse in-
fultum, germinis adjuncta interpretatio satis evin-
cit. Cum Nahum sit consolator, Nave vero, semen,
germen, vel pulchritudo: uti jam prius in eodem
libro exposuerat ipse Hieronymus ⁸.
ι Longiorem quoque hanc fuisse Epistolam,
Στιχομετρίαὶιιθ. satis indicat, quam Latinis (nam
Graeca editio hic est mutila) ex Nicephori patriar-
cha Constantinopolitani ChronOgraphia, tradidit
Anastasius, Romanae Ecclesiae bibliothecarius. In
qua, ut septem Catholicae (quae vocantur) Jacobi, Β nabaz Episitola, qua: habetur inter Scripturas apo-
Petri, Joannis et Judm Epistolis, 1300 versibus, ita
et haec Barnabas, 4306 comprehensa fuisse dicitur.
In posteriore denique Epistolas parte reperta ista
sunt, a Clemente Alexandrino, in libro ιι Stro-
matum, ex Barnaba citata: 'O δὲ Θεὸς ὁ τοῦ παν-
τὸς κόσμου κυριεύων, δῴη καὶ ὑμῖν σοφίαν καὶ σύνε-
σιν, ἐπιστήμην, γνῶσιν τῶν δικαιωμάτων αὑτοῦ, ὑπο-
μονήν. Γίνεσθε οὖν θεοδίδακτοι, ἐκζητοῦντες τί ζητεῖ ὁ
Κύριος ἀφ’ ὑμῶν. Ἵνα εὕρητε ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως τοὺς
§Constitut. apostolic. _lib_.q_vu, cap. l, 2, et deinceps. θ Hieron,_De nominib. chraic., in Exodo.
1° Idem etiam affirmat in libro vri Η potyposeo
μένας πεποίηται διηγήσεις Euseb. lib. VI κεω ι·
μένας πεποίηται διηγήσεις Euseb. lib. VI
ist. , κεφ ιγ’,ι
nunc et in saecula saeculorum. Secunda Epistolas
parte penitus praetermissa: quam idcirco, Latina
eruditissimi Gerardi Langbaini versione, in hac
editione locupletandam curavimus.
‹‹ Ab hac vero duarum viarum distinctione pars
ista dUCit exordium: Ὀδοὶ ’δύο εἶσὶ διδαχῆς καὶ
ἐξουσίας· τε τοῦ φωτὸς, καὶ ἡ τοῦ σκότους. Δια-
φορά δὲ πολλή τῶν δύο ὁδῶν· ἐφ’ ἧς μὲν γάρ εἰσι τετα-
γμένοι φωταγωγοὶ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ, ἐφ’ ἧς δὲ ἄγγε-
λοι τοῦ Σατανᾶ. Ad quae verba respexisse Origenem
non est dubium, in libro ιιι Περὶ ἀρχῶν, cap. 2, B ipsius Origene nihil dicam) et auctoris Barnabas, et
ita scribentem : Eadem quoque Barnabas in Epistola ν auctoritatis apostolicae, eam fuisse credidit. 1n libro
sua declarat, cum duas vias esse dicit, unam lucis,
alteram tenebran : quibus el praesse certos quos-
que angelos dicit: viae quidem lucis, angelos lucis,
tenebrarum autem viae angelos Satanae. Etsi enim
in priore quoque Epistolas parte (uti etiam in
pseudo-Clementinis Constitutionibus ⁸, quarum au-
ctorem, ut ex Romano Clemente, lgnatio, et aliis
alia, ita quae de duabus vitae mortisque viis fusius
enarrat, ex hac ipsa Barnabas epistola intervertisse,
vel prima facie legenti constabit) duarum viarum
facta sit mentio, hoc tamen tantum in loco, ange-
lorum lucis et Satanae, iisdem praefectorum, occur-
rit commemoratio. Adde quod et Satanae ipsum no-
men ab Hieronymo, in fine libelli De nominibus
Hebraicis, interi ea recensetur, quae ex EpistolaC
Barnabas sunt selecta, nec in priore tamen hujus
Epistolas parte uspiam exstat, in qua reliqua omnia
sunt reperta: si modo Nave (quo nomine Jesu,
sive Josue patrem Grazci indigitant) pro Nahum
reposueris ; quem librarii temeritate hic fuisse in-
fultum, germinis adjuncta interpretatio satis evin-
cit. Cum Nahum sit consolator, Nave vero, semen,
germen, vel pulchritudo: uti jam prius in eodem
libro exposuerat ipse Hieronymus ⁸.
ι Longiorem quoque hanc fuisse Epistolam,
Στιχομετρίαὶιιθ. satis indicat, quam Latinis (nam
Graeca editio hic est mutila) ex Nicephori patriar-
cha Constantinopolitani ChronOgraphia, tradidit
Anastasius, Romanae Ecclesiae bibliothecarius. In
qua, ut septem Catholicae (quae vocantur) Jacobi, Β nabaz Episitola, qua: habetur inter Scripturas apo-
Petri, Joannis et Judm Epistolis, 1300 versibus, ita
et haec Barnabas, 4306 comprehensa fuisse dicitur.
In posteriore denique Epistolas parte reperta ista
sunt, a Clemente Alexandrino, in libro ιι Stro-
matum, ex Barnaba citata: 'O δὲ Θεὸς ὁ τοῦ παν-
τὸς κόσμου κυριεύων, δῴη καὶ ὑμῖν σοφίαν καὶ σύνε-
σιν, ἐπιστήμην, γνῶσιν τῶν δικαιωμάτων αὑτοῦ, ὑπο-
μονήν. Γίνεσθε οὖν θεοδίδακτοι, ἐκζητοῦντες τί ζητεῖ ὁ
Κύριος ἀφ’ ὑμῶν. Ἵνα εὕρητε ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως τοὺς
§Constitut. apostolic. _lib_.q_vu, cap. l, 2, et deinceps. θ Hieron,_De nominib. chraic., in Exodo.
1° Idem etiam affirmat in libro vri Η potyposeo
μένας πεποίηται διηγήσεις Euseb. lib. VI κεω ι·
μένας πεποίηται διηγήσεις Euseb. lib. VI
ist. , κεφ ιγ’,ι