PG 20, col. 1045
tantumluxufimquefamulari,miseranteratqueindi- Α . .Vers. 15.-“17.--οιιηίιρ tuba in Syon, sancti/irate
δια ng uit oleum, confusi sunt agricola), quia messis agri
periit. Hic autem ecclesiarum status, qualem hac
potissimum tempestate conspicimus, illam indigna-
tionem Dei,quam intremuit propheta, succendit, id
est, Magnus est dies Domini, et terribilis valde, etquis
luslincbil cum .9 Quo autem sit consilio proditus, qui
sustineri nequeat, audiamus.
Vers. 12-14. — Nunc ergo dicit Dominus: Conver-
7imini ad me in toto corde, injejunio, et in fletu, et in
planctu. Et scindite corda vestra, et non vestimenta ve-
rtra,et convertimini ad Dominum Deum vcstru In: quia
benignus et misericors est, patiens, et ο mullus in mi-
:ericordia, et praestabilis super malitia. Qui scit si con-
uertatur et ignoscat et relinquat postse benedictionem,
locri/icium et libamen Domino Deo vestro .9 Ergo pom-
pam severitatis, qua stipatur egrediens ad vindican- B
ium aeternus Dominus, intuentes, animos despera-
tione prohibere,speique melioris effectu scilole,illum
non saeviendi, sed parcendidesiderio terruisse. Ne-
que enim propriae benignitatis oblitus, tam multiplici
fragore mota: animadversionis insonuit, sed ut invo-
bis affectum formidinis excitaret. Deniqueipsa vos
rerum voce compellat, ut ad eum aegra—demum pe-
ctora conferatis, ejusqu emedicinam eeternisvirtuti-
bus obligantes, non solum habitum lugentium,sed
totum impleatis affectum, cordaque vestra potius,
quam vestimenta rumpatis. Quod cum exaggerantur,
tum etiam eleganter admonuit, ut quia mos pla ngen-
tium est ,apectoribus vestimenta diducere, illos quo-
que quasi admotae pectoribus manus altius ut impri-
merentur, admonuit: ac non solum videlicet indu-
menta, sed etiam viscera, si fieri posset, ipsa rumpe-
rent, Verbum quoque accommodatissimum rei, de
qua agebatur, invenit : Scindite corda, et non vesti-
menta vestra. Quae utique scissio praeter ambitionem
C
lugentis, discretionem quoque boni malique videtur
indicere, et separationem a flagitiis, quorum com-
mixtione sorduerant. In melius ergo mutate propo—
situm, vel ea quas sunt prius male gesta, deflete,
quippe quibus caussa sitcum benigno,et misericordi
Domino, et pr'azstabili super malitia, id est, qui ejus
calamitatis, quam malitiam vocat, remissionem, si
:ompunctos viderit quos comminatione eruerat, li-
benter indulgeat. Ex usu autem Scripturarum, quasi
speciem dubitantis assumsit, dicendo : Quis sit, si
:onrertatur, et ignoscat, et relinquat post se benedictio-
’tcm? Quod utique pro re verentia j udican tis inseritur.
:ujus tantum vult esse terrorem, ut etiam tuta ti-
meantur. Relinquatautem post se benedictionem, ideo
lit, quia supra dixerat tantam vim egestatis locustis
vastantibus 49] inferendam, ut post transitum ea-
‘um remaneret terra sicut solitudo deserti. Ergo nunc
tit, OlTerte lachrymas, oll‘erte gemitus. Talibus forte
nostiis vis animadversionis denunciatalaatabitur: ut
si imminuit copiam, non etiam absumat, alimoniam.
D
Et relinquat post se benedictionem sacrificium, et li-
ramen Domino Deo nostro [AL vestro]. Per ordinem
id praemissa respondit. Supra enim dixerat, magni
tudinem egestatis eo usque venturam, ut periret sa-
:rillcium et libatio de domo Domini: hic itaque, cum
ipem solatii correctis ac penitentibus vendicaret,
tdjecit, quod relinqueret benedictionem, quae liba-
nentis serviret altaris.
⁸ Consule Prasfationem nostram, ubi de hujus
lommentarii Auctore disserimus.
δ’ Supplendum vestro, quod et caeteri libri et He-
)raicus textus ipse habet.
' Ita et laudatus nobis Hieronymianus Ms. liber
Palatinus habet pro et multa: misericordiae. Tum vero
leic subnectenda supplendaque fuerunt verba, quae
lecrant, et praestabilis super malitia, quae et libri alii
)mnes cum IIebraico exemplari addunt. Auctor ipse
δια ng uit oleum, confusi sunt agricola), quia messis agri
periit. Hic autem ecclesiarum status, qualem hac
potissimum tempestate conspicimus, illam indigna-
tionem Dei,quam intremuit propheta, succendit, id
est, Magnus est dies Domini, et terribilis valde, etquis
luslincbil cum .9 Quo autem sit consilio proditus, qui
sustineri nequeat, audiamus.
Vers. 12-14. — Nunc ergo dicit Dominus: Conver-
7imini ad me in toto corde, injejunio, et in fletu, et in
planctu. Et scindite corda vestra, et non vestimenta ve-
rtra,et convertimini ad Dominum Deum vcstru In: quia
benignus et misericors est, patiens, et ο mullus in mi-
:ericordia, et praestabilis super malitia. Qui scit si con-
uertatur et ignoscat et relinquat postse benedictionem,
locri/icium et libamen Domino Deo vestro .9 Ergo pom-
pam severitatis, qua stipatur egrediens ad vindican- B
ium aeternus Dominus, intuentes, animos despera-
tione prohibere,speique melioris effectu scilole,illum
non saeviendi, sed parcendidesiderio terruisse. Ne-
que enim propriae benignitatis oblitus, tam multiplici
fragore mota: animadversionis insonuit, sed ut invo-
bis affectum formidinis excitaret. Deniqueipsa vos
rerum voce compellat, ut ad eum aegra—demum pe-
ctora conferatis, ejusqu emedicinam eeternisvirtuti-
bus obligantes, non solum habitum lugentium,sed
totum impleatis affectum, cordaque vestra potius,
quam vestimenta rumpatis. Quod cum exaggerantur,
tum etiam eleganter admonuit, ut quia mos pla ngen-
tium est ,apectoribus vestimenta diducere, illos quo-
que quasi admotae pectoribus manus altius ut impri-
merentur, admonuit: ac non solum videlicet indu-
menta, sed etiam viscera, si fieri posset, ipsa rumpe-
rent, Verbum quoque accommodatissimum rei, de
qua agebatur, invenit : Scindite corda, et non vesti-
menta vestra. Quae utique scissio praeter ambitionem
C
lugentis, discretionem quoque boni malique videtur
indicere, et separationem a flagitiis, quorum com-
mixtione sorduerant. In melius ergo mutate propo—
situm, vel ea quas sunt prius male gesta, deflete,
quippe quibus caussa sitcum benigno,et misericordi
Domino, et pr'azstabili super malitia, id est, qui ejus
calamitatis, quam malitiam vocat, remissionem, si
:ompunctos viderit quos comminatione eruerat, li-
benter indulgeat. Ex usu autem Scripturarum, quasi
speciem dubitantis assumsit, dicendo : Quis sit, si
:onrertatur, et ignoscat, et relinquat post se benedictio-
’tcm? Quod utique pro re verentia j udican tis inseritur.
:ujus tantum vult esse terrorem, ut etiam tuta ti-
meantur. Relinquatautem post se benedictionem, ideo
lit, quia supra dixerat tantam vim egestatis locustis
vastantibus 49] inferendam, ut post transitum ea-
‘um remaneret terra sicut solitudo deserti. Ergo nunc
tit, OlTerte lachrymas, oll‘erte gemitus. Talibus forte
nostiis vis animadversionis denunciatalaatabitur: ut
si imminuit copiam, non etiam absumat, alimoniam.
D
Et relinquat post se benedictionem sacrificium, et li-
ramen Domino Deo nostro [AL vestro]. Per ordinem
id praemissa respondit. Supra enim dixerat, magni
tudinem egestatis eo usque venturam, ut periret sa-
:rillcium et libatio de domo Domini: hic itaque, cum
ipem solatii correctis ac penitentibus vendicaret,
tdjecit, quod relinqueret benedictionem, quae liba-
nentis serviret altaris.
⁸ Consule Prasfationem nostram, ubi de hujus
lommentarii Auctore disserimus.
δ’ Supplendum vestro, quod et caeteri libri et He-
)raicus textus ipse habet.
' Ita et laudatus nobis Hieronymianus Ms. liber
Palatinus habet pro et multa: misericordiae. Tum vero
leic subnectenda supplendaque fuerunt verba, quae
lecrant, et praestabilis super malitia, quae et libri alii
)mnes cum IIebraico exemplari addunt. Auctor ipse