PG 20, col. 1481
σιν ἐνδεικνυμένων, πάντως που καὶ τότε οἶα βασιλέως
τὰς θέας παρέχοντος, πλεῖόν τι καὶ παράδοξον χρῆν
ὑπάρξαι ταῖς φιλοτιμίαις. Τί τοίνυν τοῦτο ἦν; μάρ-
τυς τοῦ καθʼ ἡμᾶς δόγματος παρήγετο εἰς μέσον, τῆς
μόνης καὶ ἀληθοῦς εὐσεβείας ὑπεραγωνιζόμενος.
Ἀγάπιος οὗτος ἦν, ὁ δεύτερος (4) ἅμα τῇ Θέκλᾳ
θηρσὶν ἐπὶ βορᾷ δεδόσθαι μικρῷ πρότερον δεδηλωμέ-
νος· ὅς δὴ καὶ ἄλλοτε δεσμωτηρίου τρίτον (41) καὶ
πολλάκις ἅμα κακούργοις ἐμπομπεύσας τῷ στα-
δίῳ(42), ἀεί γε μὴν κατὰ χρόνους τοῦ δικαστοῦ μετὰ
τὰς ἀπειλὰς, ἤτοι κατʼ οἶκτον, ἢ κατʼ ἐλπίδα τοῦ
μεταθήσεσθαι τῆς προθέσεως, εἰς ἐτέρους αὐτὸν ἀγῶ-
νας ὑπερτιθεμένου, τότε δὴ βασιλέως ἐπιπαρόντος
ἤγετο, ὥσπερ ἐπίτηδες εἰς ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ πεφυ-
λαγμένος, ὥστʼ ἂν κάκεῖνο τὸ σωτήριον ῥῆμα, ὅ τοῖς
μαθηταῖς θείᾳ γνώσει προηγόρευεν, ὡς ἄρα καὶ ἐπὶ
βασιλέων ἀχθήσονται ἕνεκεν τῆς εἰς αὐτὸν μαρτυρίας,
καὶ ἐπʼ αὐτοῦ πληρωθείη. θέρεται δὴ εἰς μέσον τὸ
στάδιον σὺν καί τινι κακούργῳ. θόνῳ δὲ τοῦ δεσπότου
τοῦτον ἐνέχεσθαι ἔλεγον. Εἶθʼ ὁ μὲν τοῦ δεσπότου
φονεὺς τοῖς θηρσὶ παραβληθεὶς, ἐλέου καὶ φιλαν-
θρωπίας ἠξίωτο, μονονουχὶ κατʼ ἀὐτὸν ἐκεῖνον τὸν ἐπὶ
τοῦ Σωτῆρος Bαραββᾶν. Ποαῖς δʼ ἐπὶ τούτῳ καὶ εὐ-
φημίαις τὸ πᾶν ἐξηχεῖτο θέατρον, ὡς ἂν τοῦ μιαι-
φόνου φιλανθρώπως πρὸς τοῦ βασιλέως σεσωσμένου,
τιμῆς τε καὶ ἐλευθερίας ἠξιωμένου. Ὁ δὲ τῆς θεοσε-
βείας ἀθλητὴς, ἀνακαλεῖται μὲν πρότερον ὑπὸ τοῦ
τυράννου, εἶτα ἄρνησιν τῆς προθέσεως αἰτηθεὶς ἐπʼ
ἐλευθερίας ἐπαγγελίᾳ, μεγάλῃ φωνῇ διαμαρτύρεται,
μὴ φαάλης μὲν ἔνεκεν αἰτίας, εὐσεβείας δὲ τοῦ τῶν
ὅλων Δημιουργοῦ, προθύμως καὶ μεθʼ ἡδονῆς, ὅσα δʼ
ἐν (43) ἐπάγοιτο αὐτῷ, γενναίως ὑποστήσεσθαι. Καὶ
τοῦτʼ εἰπὼν, ἅμα λόγῳ τούργον ἐπάγει, δρομαῖος ἄν-
τιιρυς ἀπολυθείσῃ κατʼ αὐτοῦ ἄρκτῳ ὑπαντιάσας,
ταύτῃ τε ἑαυτὸν ἀσμενέστατα ἐπιδεδωκὼς εἰς βοράν·
μεθʼ ἢν ἔμπνους εἰς τὸ δεσμωτήριον αἴρεται. Μίαν τε
ἐνταῦθα ἐπιβιώσας ἡμέραν, τῇ ἐξῆς λίθων αὐτοῦ
πρτσαρτηθέντων τοῖς ποσὶ, μέσῳ πελάγει καταπον-
τοῦται. Τοιοῦτο καὶ τὸ τοῦ Ἀγαπίου μαρτύριον.
martyrium.
s28 cuæur vI.
Ἡδη δὲ καὶ εἰς πέμπτον ἔτος τοῦ διωγμοῦ παρατα-
θέντος, μηνὸς δευτέρᾳ Σανθικοῦ, ἦτις ἐστὶ πρὸ τεσ-
sMuth. α.
(46) Ὁ δεύτερος. Olim legendum putabam δευτέ-
ρῳ ἔτει. τic enmnn Eusebius supra in cap. 3. Sed
vulgata lectio ferri potest, Hic enim Agapius secun-
dus dicitur, ad discrimen prioris Agapu qui ante
bienuium passus fuerat, de quo Eusebius loquitur
in dicto capite.
(11) Vulg.τοῦ δεσμωτηρίου τρίτον. Corruptus et
mutilus est hic locus. Nec uale Christophorsonus le-
git,δεσμωτηρίουἐξαχθείς. Verumegolineam integra
hic omissam esse existimuo, quam ita suppleo : ἐξ-
Pμruot. Gu. XXΧ.
τὰς θέας παρέχοντος, πλεῖόν τι καὶ παράδοξον χρῆν
ὑπάρξαι ταῖς φιλοτιμίαις. Τί τοίνυν τοῦτο ἦν; μάρ-
τυς τοῦ καθʼ ἡμᾶς δόγματος παρήγετο εἰς μέσον, τῆς
μόνης καὶ ἀληθοῦς εὐσεβείας ὑπεραγωνιζόμενος.
Ἀγάπιος οὗτος ἦν, ὁ δεύτερος (4) ἅμα τῇ Θέκλᾳ
θηρσὶν ἐπὶ βορᾷ δεδόσθαι μικρῷ πρότερον δεδηλωμέ-
νος· ὅς δὴ καὶ ἄλλοτε δεσμωτηρίου τρίτον (41) καὶ
πολλάκις ἅμα κακούργοις ἐμπομπεύσας τῷ στα-
δίῳ(42), ἀεί γε μὴν κατὰ χρόνους τοῦ δικαστοῦ μετὰ
τὰς ἀπειλὰς, ἤτοι κατʼ οἶκτον, ἢ κατʼ ἐλπίδα τοῦ
μεταθήσεσθαι τῆς προθέσεως, εἰς ἐτέρους αὐτὸν ἀγῶ-
νας ὑπερτιθεμένου, τότε δὴ βασιλέως ἐπιπαρόντος
ἤγετο, ὥσπερ ἐπίτηδες εἰς ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ πεφυ-
λαγμένος, ὥστʼ ἂν κάκεῖνο τὸ σωτήριον ῥῆμα, ὅ τοῖς
μαθηταῖς θείᾳ γνώσει προηγόρευεν, ὡς ἄρα καὶ ἐπὶ
βασιλέων ἀχθήσονται ἕνεκεν τῆς εἰς αὐτὸν μαρτυρίας,
καὶ ἐπʼ αὐτοῦ πληρωθείη. θέρεται δὴ εἰς μέσον τὸ
στάδιον σὺν καί τινι κακούργῳ. θόνῳ δὲ τοῦ δεσπότου
τοῦτον ἐνέχεσθαι ἔλεγον. Εἶθʼ ὁ μὲν τοῦ δεσπότου
φονεὺς τοῖς θηρσὶ παραβληθεὶς, ἐλέου καὶ φιλαν-
θρωπίας ἠξίωτο, μονονουχὶ κατʼ ἀὐτὸν ἐκεῖνον τὸν ἐπὶ
τοῦ Σωτῆρος Bαραββᾶν. Ποαῖς δʼ ἐπὶ τούτῳ καὶ εὐ-
φημίαις τὸ πᾶν ἐξηχεῖτο θέατρον, ὡς ἂν τοῦ μιαι-
φόνου φιλανθρώπως πρὸς τοῦ βασιλέως σεσωσμένου,
τιμῆς τε καὶ ἐλευθερίας ἠξιωμένου. Ὁ δὲ τῆς θεοσε-
βείας ἀθλητὴς, ἀνακαλεῖται μὲν πρότερον ὑπὸ τοῦ
τυράννου, εἶτα ἄρνησιν τῆς προθέσεως αἰτηθεὶς ἐπʼ
ἐλευθερίας ἐπαγγελίᾳ, μεγάλῃ φωνῇ διαμαρτύρεται,
μὴ φαάλης μὲν ἔνεκεν αἰτίας, εὐσεβείας δὲ τοῦ τῶν
ὅλων Δημιουργοῦ, προθύμως καὶ μεθʼ ἡδονῆς, ὅσα δʼ
ἐν (43) ἐπάγοιτο αὐτῷ, γενναίως ὑποστήσεσθαι. Καὶ
τοῦτʼ εἰπὼν, ἅμα λόγῳ τούργον ἐπάγει, δρομαῖος ἄν-
τιιρυς ἀπολυθείσῃ κατʼ αὐτοῦ ἄρκτῳ ὑπαντιάσας,
ταύτῃ τε ἑαυτὸν ἀσμενέστατα ἐπιδεδωκὼς εἰς βοράν·
μεθʼ ἢν ἔμπνους εἰς τὸ δεσμωτήριον αἴρεται. Μίαν τε
ἐνταῦθα ἐπιβιώσας ἡμέραν, τῇ ἐξῆς λίθων αὐτοῦ
πρτσαρτηθέντων τοῖς ποσὶ, μέσῳ πελάγει καταπον-
τοῦται. Τοιοῦτο καὶ τὸ τοῦ Ἀγαπίου μαρτύριον.
martyrium.
s28 cuæur vI.
Ἡδη δὲ καὶ εἰς πέμπτον ἔτος τοῦ διωγμοῦ παρατα-
θέντος, μηνὸς δευτέρᾳ Σανθικοῦ, ἦτις ἐστὶ πρὸ τεσ-
sMuth. α.
(46) Ὁ δεύτερος. Olim legendum putabam δευτέ-
ρῳ ἔτει. τic enmnn Eusebius supra in cap. 3. Sed
vulgata lectio ferri potest, Hic enim Agapius secun-
dus dicitur, ad discrimen prioris Agapu qui ante
bienuium passus fuerat, de quo Eusebius loquitur
in dicto capite.
(11) Vulg.τοῦ δεσμωτηρίου τρίτον. Corruptus et
mutilus est hic locus. Nec uale Christophorsonus le-
git,δεσμωτηρίουἐξαχθείς. Verumegolineam integra
hic omissam esse existimuo, quam ita suppleo : ἐξ-
Pμruot. Gu. XXΧ.