PG 20, col. 197
In English: The Church History of Eusebius 2.23.5 · The Church History of Eusebius 2.23.6
μετὰ τῶν ἀποστόλων (93), ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου Ἰά-
κωβος, ὁ ὀνομασθεὶς ὑπὸ πάντων Δίκαιος (94) ἀπὸ
τῶν τοῦ Κυρίου χρόνων μέχρι καὶ ἡμῶν. Ἐπεὶ πολ-
λοὶ Ἰάκωβοι ἐκαλοῦντο. Οὗτος δὲ ἐκ κοιλίας μητρὸς
αὐτοῦ ἅγιος ἦν. ἶνον καὶ σίκτρα οὐκ ἔπιεν, οὐδὲ ἔμ-
ψυχον ἔφαγε. Χυρὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ οὐκ ἀνέ-
βη, ἔλαιον οὐκ ἠλείψατο, καὶ βαλανείῳ οὐκ ἐχρήσατο.
Τούτῳ μόνῳ ἐξῆν (95) εἰς τὰ ἅγια εἰσιέναι. Οὐδὲ γὰρ
ἐρεοῦν ἐφόρει, ἀλλὰ σινδόνας. Καὶ μόνος εἰσήρχετο
εἰς τὸν ναόν, ηὐρίσκετό τε κείμενος ἐπὶ τοῖς γόνασι,
καὶ αἰτούμενος ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἄφεσιν, ὡς ἀπεσκλη-
κέναι τὰ γόνατα αὐτοῦ δίκην καμήλου, διὰ τὸ ἀεὶ
κάμπτειν ἐπὶ γόνυ (9β) προσκυνοῦντα, τῷ Θεῷ, καὶ
αἰτεῖσθαι ἄφεσιν τῷ λαῷ. Διά γε τοι τὴν ὑπερβολὴν
τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, ἐκαλεῖτο Δίκαιος καὶ Ὁ6-
λίας (97)· δ ἐστιν Ἐλληνιστὶ περιοχὴ τοῦ λαοῦ καὶ
δικαιοσύνη, ὡς οἱ προφῆται δηλοῦσι περὶ αὐτοῦ. Τινὲς
οὗν τῶν ἐπτὰ αἶρέσεων τῶν ἐν τῷ λαῷ, τῶν προγε-
γραμμένων μοι (98) ἐν τοῖς Υπομνήμασιν, ἐπυνθά-
νοντο αὐτοῦ, τίς ἡ θύρα τοῦ Ἰησοῦ (99). Καὶ ἔλεγε
riones fuit, ee. Vulgata tamen lectio minime re-
pudianda est, cum legesippi ætas in primam
apostlorum suuccessionem inciderit, Prima enim
apostolorum successio usque ad tempora Marci An-
tonini prodncitur. Eo namque imperante, Polycar-
pus, Joannis apostoli discipulus, coronam martyrii
reportavit. Recte igitur Hegesippus in prima apo-
atolorm successione vixisse dicitur, quippe qui
ffrnit Antoninorum principatu. Cumque Romam
venisset pontificatu Aniceti, ibidem permansit us-
que ad pontificatum EEleutheri. In Chronico Alexan-
drino, quod quidem Antiochenum libenius voca-
verim, legesippus mortuus esse dicitur principatu
Commodi Augusti. Æqualis igitur fuit lrenæo: quem
etiam primæ apostolorum successioni eontiguum
fiisse testatur Eusebius in lib. v. cap. 20, ubi de
libro ejus agit qui inscriptus erat De Ogdoade: ἘἘν
ῷ καὶ ἐπισημαίνεται τὴν πρώτην τῶν ἀποστόλων
κατειληφέναι ἑαυτὸν διαδοχήν.
(93) Μετὰ τῶν ἀποστόλων. lieronymus in Ca-
talogo hunc locum ita vertit: Snscepit Ecclesiam
Bierosolgmæ, post apotolos fraer Domini Jacobus.
Quasi legeretur μετὰ τοὺς ἀποστόλους. Longe rectius
adversarius Hieronymi Ruinus interpretatus est
cum apostolis. Namapostoli una cumJacohoepiscopo
Hierosolymitanam rexerunt Ecclesiam Quare per-
peram Rufinus in cap.2 hujus libri, Jacobum apo-
stolorum episcopum nominavit. Atqui Clemens
cnjus verba illic interpretatur Rufinus, Jacobum rum. Verum in codice Maα. ac Med. totus hic locus
non apostolorum, sed lierosolymorum episcopum ) ita legitur, διὰ τὸ ἀεὶ κάμπτειν προσκυνοῦντα τῷ
factum esse dicit. Porro Rufiuus id hausisse videtur
ex Clementis lecognitionibus, quas vel ipse vel Pau-
hnus Latine vertit. Nam in lib.II ejus operis Clemens,
Jacobum fratrem Domini, quem ipse archiepisco-
puut nominat et principem episcoporum, cpiscopali
auctoritate apostolis omnibus præcipientem inducit.
(94) Ὁ όνομασθεὶς ὑπὸ πάντων Δίκαιος. Post
hæc verba in codice Maxarino ac uὰ. apposita est
distinctio. Quam quidem interpunctionem secutus v
detur Rulinus. Sic enim vertit : Suscepmt Ecclesiam
cum apostolis jrater Domini Jacobus, qui ab omnibus
ugnomtnatus est Justus, ab ipsis Domini tempo-
ribus perdurans uscue ad nos. Verum in cotdce
Regio ac Med. et apud Nicephorum nulla est ascri-
pta distincto post vocem Δίκαιος, sed totus locusν
uno spiritu continuatur hoc modo, ὁ ὀνομασθεὶς
ὐπὸ πάντων Δίκαιος ἀπὸ τῶν τοῦ Κυρίου χρόνων
μέχρι καὶ ἡμῶν, id est, quiat qois Chrasti empo-
κωβος, ὁ ὀνομασθεὶς ὑπὸ πάντων Δίκαιος (94) ἀπὸ
τῶν τοῦ Κυρίου χρόνων μέχρι καὶ ἡμῶν. Ἐπεὶ πολ-
λοὶ Ἰάκωβοι ἐκαλοῦντο. Οὗτος δὲ ἐκ κοιλίας μητρὸς
αὐτοῦ ἅγιος ἦν. ἶνον καὶ σίκτρα οὐκ ἔπιεν, οὐδὲ ἔμ-
ψυχον ἔφαγε. Χυρὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ οὐκ ἀνέ-
βη, ἔλαιον οὐκ ἠλείψατο, καὶ βαλανείῳ οὐκ ἐχρήσατο.
Τούτῳ μόνῳ ἐξῆν (95) εἰς τὰ ἅγια εἰσιέναι. Οὐδὲ γὰρ
ἐρεοῦν ἐφόρει, ἀλλὰ σινδόνας. Καὶ μόνος εἰσήρχετο
εἰς τὸν ναόν, ηὐρίσκετό τε κείμενος ἐπὶ τοῖς γόνασι,
καὶ αἰτούμενος ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἄφεσιν, ὡς ἀπεσκλη-
κέναι τὰ γόνατα αὐτοῦ δίκην καμήλου, διὰ τὸ ἀεὶ
κάμπτειν ἐπὶ γόνυ (9β) προσκυνοῦντα, τῷ Θεῷ, καὶ
αἰτεῖσθαι ἄφεσιν τῷ λαῷ. Διά γε τοι τὴν ὑπερβολὴν
τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, ἐκαλεῖτο Δίκαιος καὶ Ὁ6-
λίας (97)· δ ἐστιν Ἐλληνιστὶ περιοχὴ τοῦ λαοῦ καὶ
δικαιοσύνη, ὡς οἱ προφῆται δηλοῦσι περὶ αὐτοῦ. Τινὲς
οὗν τῶν ἐπτὰ αἶρέσεων τῶν ἐν τῷ λαῷ, τῶν προγε-
γραμμένων μοι (98) ἐν τοῖς Υπομνήμασιν, ἐπυνθά-
νοντο αὐτοῦ, τίς ἡ θύρα τοῦ Ἰησοῦ (99). Καὶ ἔλεγε
riones fuit, ee. Vulgata tamen lectio minime re-
pudianda est, cum legesippi ætas in primam
apostlorum suuccessionem inciderit, Prima enim
apostolorum successio usque ad tempora Marci An-
tonini prodncitur. Eo namque imperante, Polycar-
pus, Joannis apostoli discipulus, coronam martyrii
reportavit. Recte igitur Hegesippus in prima apo-
atolorm successione vixisse dicitur, quippe qui
ffrnit Antoninorum principatu. Cumque Romam
venisset pontificatu Aniceti, ibidem permansit us-
que ad pontificatum EEleutheri. In Chronico Alexan-
drino, quod quidem Antiochenum libenius voca-
verim, legesippus mortuus esse dicitur principatu
Commodi Augusti. Æqualis igitur fuit lrenæo: quem
etiam primæ apostolorum successioni eontiguum
fiisse testatur Eusebius in lib. v. cap. 20, ubi de
libro ejus agit qui inscriptus erat De Ogdoade: ἘἘν
ῷ καὶ ἐπισημαίνεται τὴν πρώτην τῶν ἀποστόλων
κατειληφέναι ἑαυτὸν διαδοχήν.
(93) Μετὰ τῶν ἀποστόλων. lieronymus in Ca-
talogo hunc locum ita vertit: Snscepit Ecclesiam
Bierosolgmæ, post apotolos fraer Domini Jacobus.
Quasi legeretur μετὰ τοὺς ἀποστόλους. Longe rectius
adversarius Hieronymi Ruinus interpretatus est
cum apostolis. Namapostoli una cumJacohoepiscopo
Hierosolymitanam rexerunt Ecclesiam Quare per-
peram Rufinus in cap.2 hujus libri, Jacobum apo-
stolorum episcopum nominavit. Atqui Clemens
cnjus verba illic interpretatur Rufinus, Jacobum rum. Verum in codice Maα. ac Med. totus hic locus
non apostolorum, sed lierosolymorum episcopum ) ita legitur, διὰ τὸ ἀεὶ κάμπτειν προσκυνοῦντα τῷ
factum esse dicit. Porro Rufiuus id hausisse videtur
ex Clementis lecognitionibus, quas vel ipse vel Pau-
hnus Latine vertit. Nam in lib.II ejus operis Clemens,
Jacobum fratrem Domini, quem ipse archiepisco-
puut nominat et principem episcoporum, cpiscopali
auctoritate apostolis omnibus præcipientem inducit.
(94) Ὁ όνομασθεὶς ὑπὸ πάντων Δίκαιος. Post
hæc verba in codice Maxarino ac uὰ. apposita est
distinctio. Quam quidem interpunctionem secutus v
detur Rulinus. Sic enim vertit : Suscepmt Ecclesiam
cum apostolis jrater Domini Jacobus, qui ab omnibus
ugnomtnatus est Justus, ab ipsis Domini tempo-
ribus perdurans uscue ad nos. Verum in cotdce
Regio ac Med. et apud Nicephorum nulla est ascri-
pta distincto post vocem Δίκαιος, sed totus locusν
uno spiritu continuatur hoc modo, ὁ ὀνομασθεὶς
ὐπὸ πάντων Δίκαιος ἀπὸ τῶν τοῦ Κυρίου χρόνων
μέχρι καὶ ἡμῶν, id est, quiat qois Chrasti empo-