PG 20, col. 296
In English: The Church History of Eusebius 3.38.5 · The Church History of Eusebius 3.39.1 · The Church History of Eusebius 3.39.2
δὴ (73) καὶ Ἀπίωνος (74) διαλόγους περιέχοντα· ῶν
οὐδʼδλως μνήμη τις παρὰ τοῖς παλαιοῖςφέρεται(75).
Οὐδὲ γὰρ καθαρὸν τῆς ἀποστολικῆς ὀρθοδοξίας (76)
ἀποσώζει τὸν χαρακτῆρα. ʼἩ μὲν οὗν τοῦ Κλήμεντος
ὁμολογουμένη γραφὴ, πρόδηλος. Εἰρηται δὲ καὶ τὰ
Ἰγνατίου καὶ Πολυκάρπου.
ERAAAION Acr.
Περὶ τῶν Πααίασι ηραμμάτων(ic. . E. m, 20.
Τοῦ δὲ Παπία συγγράμματα πέντε τὸν ἀριθμὸν
φέρεται, ἃ καὶ ἐπιγέγραπται Λογίων Κυριακῶν
Ἐξηγήσεως. Τούτων καὶ Εἰρηναῖος ὡς μόνων αὐτῷ
γραφέντων μνημονεύει, ὦδέ πως λέγων· « Ταῦτα
δὲ καὶ Παπίας Ἰωάννου μὲν ἀκουττὴς, Πολυκάρπου
δὲ ἐταῖρος γεγονὼς, ἀρχαῖος ἀνὴρ, ἐγγράφως ἐπι-
μαρτυρεῖ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν αὐτοῦ βιβλίων. Ἐστι
γὰρ αὐτῷ πέντε βιβλία συντεταγμένα. » Καὶ ὁ μὲν
Εἰρηναῖος ταῦτα. Aὐτός γε μὴν ὁ Παπίας κατὰ τὸ
προοίμιον τῶν αὐτοῦ λόγων, ἀκροατὴν μὲν καὶ αὐτό-
πτην οὐδαμῶς ἐαυτὸνγενέσθαιτῶν ἱερῶν ἀποστόλων,
ἐμφαίνει, παρειληφέναι δὲ τὰ τῆς πίστεως παρὰ τῶν
ἐκείνοις γνωρίμων διδάσκει, διʼ ῶν φησι λέξεων·
« Οὐκ ὀκνήσω δέ σοι καὶ ὅσα ποτὲ παρὰ τῶν πρε-
σβυτέρων καλῶς ἔμαθον καὶ καλῶς ἐμνημόνευσα,
dus potius videtur quam Appion. Eadem est scri-
bendi varietas in Easis consularibus. Nam Appio-
nem qui consul fuit principatu Justiniani Augusti,
Latini fasti fere Appionem vocant; at in Chronico
Alexandrino Apion dicitur.
755) Ὁν οὐδʼ ἄλως μτθμη τις παρὰ τοῖς πα-
λαιοῖς φέρεται. Aιqui Origenes in libro m Εrpla-
nationum m Genesim, mentionem facit eorum Cle-
mentis librorum,et quemdam locum ex iis adduclt,
aui etiamnum legitur in libris Recoqnitionum: Καὶ
Κλήμης δὲ ὁ Ἐωμαῖος Πέτρου ἀποστόλου μαθητὴς,
συνῳδεῖ τούτοις ἐν τῷ παρόντι προβλήματι πρὸς τὸν
πατέρα ἐν Λαοδικείᾳ εἰπὼν ἐν ταῖς Περιόδοις, etc.
Εxstat hic locus in cap. 22 Philocaliœ. Et in vulga-
tis quidem editionibus locus iste profertur tanquam
ex libro u contra Celsum, cum tamen in libris con-
tra Celsum qui hodie exstant, non legatur. Est au-
tem revera ex lib. m fΚxcplanationums in Genesim,
ex quo luculentissimum fragmentum primo locο
affertur in supradicto capite Philoraliæ, a pa-
gina 330 usque ad paginam 352. Cui fragmento
copulandum est illud quod sequitur pagina 357e
Φέρε δὲ ἀγωνισώμεθα, et reliqua usque ad fiuem
capitis. Sic enim continue absque ullainterruptione
citatur ab Eus-ebio in fine libr sexti De præpara-
tione. Cæterum observavi, Origenem non raro uti
solere testimoniis librorum apocryphorum. Ita ta-
men illis utitur, ut nonnisi optima quæque ex illis
decerpat. In quo quidem apiculas imitatur, quæ ext
lorsbus etiam venenatis muellis colligunt suavi-
tatem.
(7) Οὐδὲ γὰρ καθαρὐν τῆς ἀποστολικῆς όρθο-
δοξίας. Idem testatur Photius-, in Dibtiotheca,
cap. 112, et ante eum Ruinus in epistola ad fGau-
deatium episcopumς in illis scilicet Clementis te-
cognitionum libris quædam de lio Dei dicta fuisse,
quæ a recto fidei dogmuate deviarent, et cum Aria-
norum potius sententia con -ntirent. Denique Epi-
phanius in hæresi Ebionæorum, c. 15, diserte atir-
mat, libros lementis Romaui qui Περίοδοι Πέτρου
inscribebantur, ab Ebioneis corruptos fuisse atque
lalsatos. abri porro illi De peregrinationibus JPetri
iidem sunt cum Hecognitionum libris, ut supra ex2
Origene ostendimaus. Quare Eusebium hoc loco im-
οὐδʼδλως μνήμη τις παρὰ τοῖς παλαιοῖςφέρεται(75).
Οὐδὲ γὰρ καθαρὸν τῆς ἀποστολικῆς ὀρθοδοξίας (76)
ἀποσώζει τὸν χαρακτῆρα. ʼἩ μὲν οὗν τοῦ Κλήμεντος
ὁμολογουμένη γραφὴ, πρόδηλος. Εἰρηται δὲ καὶ τὰ
Ἰγνατίου καὶ Πολυκάρπου.
ERAAAION Acr.
Περὶ τῶν Πααίασι ηραμμάτων(ic. . E. m, 20.
Τοῦ δὲ Παπία συγγράμματα πέντε τὸν ἀριθμὸν
φέρεται, ἃ καὶ ἐπιγέγραπται Λογίων Κυριακῶν
Ἐξηγήσεως. Τούτων καὶ Εἰρηναῖος ὡς μόνων αὐτῷ
γραφέντων μνημονεύει, ὦδέ πως λέγων· « Ταῦτα
δὲ καὶ Παπίας Ἰωάννου μὲν ἀκουττὴς, Πολυκάρπου
δὲ ἐταῖρος γεγονὼς, ἀρχαῖος ἀνὴρ, ἐγγράφως ἐπι-
μαρτυρεῖ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν αὐτοῦ βιβλίων. Ἐστι
γὰρ αὐτῷ πέντε βιβλία συντεταγμένα. » Καὶ ὁ μὲν
Εἰρηναῖος ταῦτα. Aὐτός γε μὴν ὁ Παπίας κατὰ τὸ
προοίμιον τῶν αὐτοῦ λόγων, ἀκροατὴν μὲν καὶ αὐτό-
πτην οὐδαμῶς ἐαυτὸνγενέσθαιτῶν ἱερῶν ἀποστόλων,
ἐμφαίνει, παρειληφέναι δὲ τὰ τῆς πίστεως παρὰ τῶν
ἐκείνοις γνωρίμων διδάσκει, διʼ ῶν φησι λέξεων·
« Οὐκ ὀκνήσω δέ σοι καὶ ὅσα ποτὲ παρὰ τῶν πρε-
σβυτέρων καλῶς ἔμαθον καὶ καλῶς ἐμνημόνευσα,
dus potius videtur quam Appion. Eadem est scri-
bendi varietas in Easis consularibus. Nam Appio-
nem qui consul fuit principatu Justiniani Augusti,
Latini fasti fere Appionem vocant; at in Chronico
Alexandrino Apion dicitur.
755) Ὁν οὐδʼ ἄλως μτθμη τις παρὰ τοῖς πα-
λαιοῖς φέρεται. Aιqui Origenes in libro m Εrpla-
nationum m Genesim, mentionem facit eorum Cle-
mentis librorum,et quemdam locum ex iis adduclt,
aui etiamnum legitur in libris Recoqnitionum: Καὶ
Κλήμης δὲ ὁ Ἐωμαῖος Πέτρου ἀποστόλου μαθητὴς,
συνῳδεῖ τούτοις ἐν τῷ παρόντι προβλήματι πρὸς τὸν
πατέρα ἐν Λαοδικείᾳ εἰπὼν ἐν ταῖς Περιόδοις, etc.
Εxstat hic locus in cap. 22 Philocaliœ. Et in vulga-
tis quidem editionibus locus iste profertur tanquam
ex libro u contra Celsum, cum tamen in libris con-
tra Celsum qui hodie exstant, non legatur. Est au-
tem revera ex lib. m fΚxcplanationums in Genesim,
ex quo luculentissimum fragmentum primo locο
affertur in supradicto capite Philoraliæ, a pa-
gina 330 usque ad paginam 352. Cui fragmento
copulandum est illud quod sequitur pagina 357e
Φέρε δὲ ἀγωνισώμεθα, et reliqua usque ad fiuem
capitis. Sic enim continue absque ullainterruptione
citatur ab Eus-ebio in fine libr sexti De præpara-
tione. Cæterum observavi, Origenem non raro uti
solere testimoniis librorum apocryphorum. Ita ta-
men illis utitur, ut nonnisi optima quæque ex illis
decerpat. In quo quidem apiculas imitatur, quæ ext
lorsbus etiam venenatis muellis colligunt suavi-
tatem.
(7) Οὐδὲ γὰρ καθαρὐν τῆς ἀποστολικῆς όρθο-
δοξίας. Idem testatur Photius-, in Dibtiotheca,
cap. 112, et ante eum Ruinus in epistola ad fGau-
deatium episcopumς in illis scilicet Clementis te-
cognitionum libris quædam de lio Dei dicta fuisse,
quæ a recto fidei dogmuate deviarent, et cum Aria-
norum potius sententia con -ntirent. Denique Epi-
phanius in hæresi Ebionæorum, c. 15, diserte atir-
mat, libros lementis Romaui qui Περίοδοι Πέτρου
inscribebantur, ab Ebioneis corruptos fuisse atque
lalsatos. abri porro illi De peregrinationibus JPetri
iidem sunt cum Hecognitionum libris, ut supra ex2
Origene ostendimaus. Quare Eusebium hoc loco im-