PG 20, col. 472
debet.
δέλεαρ-ο 5. Si quze autem causa: vel «intentio--
nes inter clericos‘ tam superioris ordinis, quam
etiam Inlerloris. fuerint exorta: (3. ᾳ. 6, ε. 14), ut,
precandum synodum Nicacnam, congregatis ejusdem
provincia- episcopis )urgium terminetur, nec alicui
liceat (sine praeiudicio tamen Romanae Ecclesia,
ι cui ltr'n'mnibus causis debet rcVer'entia custodiri),
relictis bis Sacerdotibus qui ‘ln eadem provincia Dei
et lsid. hic subjiciunt vel inter lateor. De unis tamen
clericis bic sermonem esse qua: proxime subsequun-
‘tur indicant. Additamento ltuic’Nicuini concilii σε.
non δ occasionem dedit. Et vero ltunc'qnintum ca-
nonetti ac sextum toto hoc loco explicari Petrus de
Maron, lib. ι de Concord.. e. 6. u. to, existimat. Cui
llincmarus. Ottusc. Π, seu epist. ad Joannem νηί,
c_. fl, pag. 373, ita sulfrsgatdr, ut bac erceptione,
sine pra'itrdieio tam Roni. ecclesia, etca. suam»;
sis concilii decretum 7 commemorari censeat. Pas”-
cbasius vero Quesnellns, notis in Leonis epistolam
5, n. 4, ad unius Sat'dicensis concilii canones bic
reapici arbitratur. ι.. bis tamen nationibus de causis
clericorum inferioris ordinis nihil constituitur, nisi
can. {6.__ubi finitimos episcopos interpellare permit-
tuntur. Neque obscurum est eum hic ablnn’ocentio
commemorari canonem, quem Al‘ri, quibus; ignota
erat Sardicensis syttodu§.'in epistola ὅ ad Caelesti-
num notant his verbis :‘ Decreta Nicreaa sive inferioris
gradus clericos, sive ipsos episcopos satis metropolita-
uis apertissime commiserunt. Quocirca e tribus illis
sententiis vertor e-t videtur, quam llincmarus loco
laudato exponit; quatenus docet,.lnuocentiutn in eo;
quod dicit, ut secundum Nicaeuam synodum congrega-
tis ejusdem prouincia ερὶεεορὶι de caenis mni jus.
ciunt terminet", capitulum (5) Niccni concilii expla-
rtere : et in eo, quod ad alias quanticumque de ecclesias.
lico ordine prohibet conuolare provincias, aliud “rapi-
tttlunt (scil. 6) Niewni concilii explicare, quod fit!“ att
per singulas provincias suis privilegia seruentur Eccle—
sit's. Sane verba illa, secundum Nicetiana synodum,
quae in tus. Colb. Langob. omittuntur, non ad eam
exceptionem quas clauditur parenthesi, aed ad ante-
cedentia tantum referuntur.
ί verba ista, cui in omnibus castris debet (sive ut in
mss.debetur) reverentia custodiri, Nicolnua ι. epist.
al. 40, non legit. Desiderantur quoque in mss. coll.
Dion. et lludr. aliisque pluribus veteribus codicibus ς,
quorum auctoritate motus Quesnellus ea expunxit,
non deessent. Eadem vir doctus ο Romani Co'ilicil
(bne estejns quem vulgavit) editoribus addita esse,
Dissert. η, c. 4, n. 5, suadere conatur. Sed quiant-
nus hoc ipse sibi persuaderet, vetare debuerant
ejusdem Codicis, quem Romanum vocat, duo exem-
plaria Oxonicnsi antiquiora. PitlttBanum scilicet It-
que Colbertinum, in quibus non enatant. Habentur
autem in ins. Coll», Llingob. et in altero Coll», not.
5568. antiquam cununuttt Cttllt‘CllOllelll contpleetente,
necnon in mss. <:oll._ilispan. et_rlsid., ut' et apud
ψηφιεῖ-ψῃ. opusc. 45, (ο. 12, et lib. ιν capitum, c.
28. Taceo Qr‘ttianunt et alios. γ Demum in pervetusto
exemplari Corbeiensi ab antiqua manu. ac prorsus
cadetn_qu:n omissa v_erba supplere solet, adjecta
sunt. Sive autem ea ltitiocetttti, sive alterius feda
existimentur, peistiasdm cuiqtld esse debet, Μ
δέλεαρ-ο 5. Si quze autem causa: vel «intentio--
nes inter clericos‘ tam superioris ordinis, quam
etiam Inlerloris. fuerint exorta: (3. ᾳ. 6, ε. 14), ut,
precandum synodum Nicacnam, congregatis ejusdem
provincia- episcopis )urgium terminetur, nec alicui
liceat (sine praeiudicio tamen Romanae Ecclesia,
ι cui ltr'n'mnibus causis debet rcVer'entia custodiri),
relictis bis Sacerdotibus qui ‘ln eadem provincia Dei
et lsid. hic subjiciunt vel inter lateor. De unis tamen
clericis bic sermonem esse qua: proxime subsequun-
‘tur indicant. Additamento ltuic’Nicuini concilii σε.
non δ occasionem dedit. Et vero ltunc'qnintum ca-
nonetti ac sextum toto hoc loco explicari Petrus de
Maron, lib. ι de Concord.. e. 6. u. to, existimat. Cui
llincmarus. Ottusc. Π, seu epist. ad Joannem νηί,
c_. fl, pag. 373, ita sulfrsgatdr, ut bac erceptione,
sine pra'itrdieio tam Roni. ecclesia, etca. suam»;
sis concilii decretum 7 commemorari censeat. Pas”-
cbasius vero Quesnellns, notis in Leonis epistolam
5, n. 4, ad unius Sat'dicensis concilii canones bic
reapici arbitratur. ι.. bis tamen nationibus de causis
clericorum inferioris ordinis nihil constituitur, nisi
can. {6.__ubi finitimos episcopos interpellare permit-
tuntur. Neque obscurum est eum hic ablnn’ocentio
commemorari canonem, quem Al‘ri, quibus; ignota
erat Sardicensis syttodu§.'in epistola ὅ ad Caelesti-
num notant his verbis :‘ Decreta Nicreaa sive inferioris
gradus clericos, sive ipsos episcopos satis metropolita-
uis apertissime commiserunt. Quocirca e tribus illis
sententiis vertor e-t videtur, quam llincmarus loco
laudato exponit; quatenus docet,.lnuocentiutn in eo;
quod dicit, ut secundum Nicaeuam synodum congrega-
tis ejusdem prouincia ερὶεεορὶι de caenis mni jus.
ciunt terminet", capitulum (5) Niccni concilii expla-
rtere : et in eo, quod ad alias quanticumque de ecclesias.
lico ordine prohibet conuolare provincias, aliud “rapi-
tttlunt (scil. 6) Niewni concilii explicare, quod fit!“ att
per singulas provincias suis privilegia seruentur Eccle—
sit's. Sane verba illa, secundum Nicetiana synodum,
quae in tus. Colb. Langob. omittuntur, non ad eam
exceptionem quas clauditur parenthesi, aed ad ante-
cedentia tantum referuntur.
ί verba ista, cui in omnibus castris debet (sive ut in
mss.debetur) reverentia custodiri, Nicolnua ι. epist.
al. 40, non legit. Desiderantur quoque in mss. coll.
Dion. et lludr. aliisque pluribus veteribus codicibus ς,
quorum auctoritate motus Quesnellus ea expunxit,
non deessent. Eadem vir doctus ο Romani Co'ilicil
(bne estejns quem vulgavit) editoribus addita esse,
Dissert. η, c. 4, n. 5, suadere conatur. Sed quiant-
nus hoc ipse sibi persuaderet, vetare debuerant
ejusdem Codicis, quem Romanum vocat, duo exem-
plaria Oxonicnsi antiquiora. PitlttBanum scilicet It-
que Colbertinum, in quibus non enatant. Habentur
autem in ins. Coll», Llingob. et in altero Coll», not.
5568. antiquam cununuttt Cttllt‘CllOllelll contpleetente,
necnon in mss. <:oll._ilispan. et_rlsid., ut' et apud
ψηφιεῖ-ψῃ. opusc. 45, (ο. 12, et lib. ιν capitum, c.
28. Taceo Qr‘ttianunt et alios. γ Demum in pervetusto
exemplari Corbeiensi ab antiqua manu. ac prorsus
cadetn_qu:n omissa v_erba supplere solet, adjecta
sunt. Sive autem ea ltitiocetttti, sive alterius feda
existimentur, peistiasdm cuiqtld esse debet, Μ