PG 20, col. 585
quomodo non putas illi debere quod quotidianam Α sibi Deum postulat adiutorem; quod nati sumus
esse possumus, provocamus?‘ ν
ι. Qui enim adjutorium Dei negat, vellem inter-
rogare quid dicat : nos nou mereri , an illum hoc
non posse praestare,an nihil esse propter quod
unusquisque hoc debeat α postularet Posse hoc
Deum , opera ipsa testantur. Et adiutorio quotidiana
nos egere, negare non possumus. Η( .erim seu bene
vivimus ιι provocamus , ut melius sanctiusque viva-
ltus; seu prave sentientes a bonis avertimur , ut ad
rectam redeamus viam , ejus auxilio plus egemus.
Nam quid tant moniferum , tam praeceps videatur Β psalmorum , talique abdicatadociriua , suasuros se
ad casum , tam expositum ad omnia pericula, si
hoc solum nobis putantes posse sufficere , quod lio
lterum arbitrium cum nasceremur accepimus, ultra
jam a Domino nihil queremus, id est, auctoris
uestri obliti, eius potentiam , ut nos ostendamus liv
heros, abjuremus; quasi iam amplius quod possit
dare non habeat , qui te in tuo ortu liberum fecit:
nescientes, quod nisi magnis precibus gratia in nos
implorata descendat, ο nequaquam terrente labis et
mutidani corporis vincere conemur errores , cum
pares nos ad resistendum non liberum arbitrium ,
sed Dei solum facere possit auxilium ἲ
5. Nam si ille clamat adjutorio sibi opus esse di—
vino, qui digne hoc non quareret , si cui liberum
arhitrium plus prodesset ; quippe cum vir beatus et ο misset hominem a praateritis ille peccatis , tamen
lam electus a Domino nihil egeret ,tamen ita Deum
deprecatur, postulans : Μίκων meus esto. ue dere.
linques nte. neque despicias me, Deus salutaris meus
(Paul. xxvt, 9) : nos nobis liberum arbitrium , ille
in natura , uelle in arbitrio el essein affectu constitue-
bat. Tum posse ad Deum natura: auctorem proprie
pertinere ita largiebatur . ut velle et esse ,sen agere
ad hominem referenda esse contenderet. Solius Dei
essedocebat, quod potest homo uelle bonum atque
perlicere : sed quod illud velit perlicere. ac re ipsa
perficiat. ademiue e_t quod bonus ac perfectus velit
esse. vel etiam sit, ipsius hominis esse praedicabat,
Nouinflciahatur ltotrtittem_grali_te semper adjuvari
auxilio : sed auxilium illud in hoc ponebat,'quod
voluntatis atquepnperis possibilitatem Deus numquam 1) olim ille perversos, ; reluctantibus omnibus mss. et
non daret. Ipsa illius verbavidesis apud Augustinum
lib.tle Grati:i,Christi, cap. ι.
⁸ In edit. Rom. et Concil. desideratur simus.
δ Vocabulum ejus ex ms. Germ. et edit._A_ng. rego-
catur. Solus Gai-tt. locum hunc ita exlttbét :Dic
comedo rere adiutorium ejus in ne}, cunt tn_l_es_a uo-
ἳίοιιιοαο rere (injutartum ejus ιιι nos, cum tates a no-
_' etiam essepossintus,provocemua. Eumquiadjutoriupt
Dei negat, rursus rellent interrogare ctt'r dicat nos id
nos promereri ?
ξ Queen. cum uno ms. Colb., prteslolari.
διῐι mss. necnon veteres edi't. Coucil. At Rom.
diu}! recentiores Cnttcii. cum garris: precamur.
' Garn_._rtequidqttam; et infra, David inclamat, pro,
Nam si ille clamat. .
ί Edit. Ralm, Nos ergo dicimus manifeste ,_ etc.
Gem” Nos dicimus manifeste, ul quid oremus Deum,
Ille: et infra, David ergo, pro, David enim.
Ι Edit. ltum. et Concil., in sua natura esse. Mox
Gen.,'-adjutorem_ inuocat , nec illi sufficit assiduum in-
Pa'rses. XX.
esse possumus, provocamus?‘ ν
ι. Qui enim adjutorium Dei negat, vellem inter-
rogare quid dicat : nos nou mereri , an illum hoc
non posse praestare,an nihil esse propter quod
unusquisque hoc debeat α postularet Posse hoc
Deum , opera ipsa testantur. Et adiutorio quotidiana
nos egere, negare non possumus. Η( .erim seu bene
vivimus ιι provocamus , ut melius sanctiusque viva-
ltus; seu prave sentientes a bonis avertimur , ut ad
rectam redeamus viam , ejus auxilio plus egemus.
Nam quid tant moniferum , tam praeceps videatur Β psalmorum , talique abdicatadociriua , suasuros se
ad casum , tam expositum ad omnia pericula, si
hoc solum nobis putantes posse sufficere , quod lio
lterum arbitrium cum nasceremur accepimus, ultra
jam a Domino nihil queremus, id est, auctoris
uestri obliti, eius potentiam , ut nos ostendamus liv
heros, abjuremus; quasi iam amplius quod possit
dare non habeat , qui te in tuo ortu liberum fecit:
nescientes, quod nisi magnis precibus gratia in nos
implorata descendat, ο nequaquam terrente labis et
mutidani corporis vincere conemur errores , cum
pares nos ad resistendum non liberum arbitrium ,
sed Dei solum facere possit auxilium ἲ
5. Nam si ille clamat adjutorio sibi opus esse di—
vino, qui digne hoc non quareret , si cui liberum
arhitrium plus prodesset ; quippe cum vir beatus et ο misset hominem a praateritis ille peccatis , tamen
lam electus a Domino nihil egeret ,tamen ita Deum
deprecatur, postulans : Μίκων meus esto. ue dere.
linques nte. neque despicias me, Deus salutaris meus
(Paul. xxvt, 9) : nos nobis liberum arbitrium , ille
in natura , uelle in arbitrio el essein affectu constitue-
bat. Tum posse ad Deum natura: auctorem proprie
pertinere ita largiebatur . ut velle et esse ,sen agere
ad hominem referenda esse contenderet. Solius Dei
essedocebat, quod potest homo uelle bonum atque
perlicere : sed quod illud velit perlicere. ac re ipsa
perficiat. ademiue e_t quod bonus ac perfectus velit
esse. vel etiam sit, ipsius hominis esse praedicabat,
Nouinflciahatur ltotrtittem_grali_te semper adjuvari
auxilio : sed auxilium illud in hoc ponebat,'quod
voluntatis atquepnperis possibilitatem Deus numquam 1) olim ille perversos, ; reluctantibus omnibus mss. et
non daret. Ipsa illius verbavidesis apud Augustinum
lib.tle Grati:i,Christi, cap. ι.
⁸ In edit. Rom. et Concil. desideratur simus.
δ Vocabulum ejus ex ms. Germ. et edit._A_ng. rego-
catur. Solus Gai-tt. locum hunc ita exlttbét :Dic
comedo rere adiutorium ejus in ne}, cunt tn_l_es_a uo-
ἳίοιιιοαο rere (injutartum ejus ιιι nos, cum tates a no-
_' etiam essepossintus,provocemua. Eumquiadjutoriupt
Dei negat, rursus rellent interrogare ctt'r dicat nos id
nos promereri ?
ξ Queen. cum uno ms. Colb., prteslolari.
διῐι mss. necnon veteres edi't. Coucil. At Rom.
diu}! recentiores Cnttcii. cum garris: precamur.
' Garn_._rtequidqttam; et infra, David inclamat, pro,
Nam si ille clamat. .
ί Edit. Ralm, Nos ergo dicimus manifeste ,_ etc.
Gem” Nos dicimus manifeste, ul quid oremus Deum,
Ille: et infra, David ergo, pro, David enim.
Ι Edit. ltum. et Concil., in sua natura esse. Mox
Gen.,'-adjutorem_ inuocat , nec illi sufficit assiduum in-
Pa'rses. XX.