PG 21, col. 1096
ὲνδημοῧμεν τῷ Κυρίῳ’ ι ὃς καὶ πᾶσι τοῖς είς αὑτὸν
ήλπικόσιν ἐπήγγελται, είς κόλπους Ἀϐραὰμ, καὶ
Ἰσαὰκ, καὶ ’ῐακὼδ ἀναπαύσεσθαι, μετά τε τῶν ἀλ-
λων παρ’ Ἑϐραίοις θεοφιλῶν προφητῶν τε, καὶ
5ικαίων,ξὲν μακαρίᾳ ζωῇ τὸν μακρὸν αίῶνα διάο
Β
ΚΕΦΛΛΑΙΟΝ 1A .
Ὅπως δέοι Ᾱτιμᾷν τὸν θάνατον τῶν εὐκλεῶς με·
ταλλαξάντων τὸν βίον. Ἐκ τοῦ Πλάτωνοῤ.
t Τῶν δὲ δὴ (8) ἀποθανόντων ἐπὶ στρατείας, ὃς ἂν
εὐδοκιμήσαςὶτελευτήσῃ, ἆρ’ οὐ πρῶτον μὲν φήσομεν
τοῦ χρυσοῦ γένους εἷναι; Πᾶν γε μάλιστα. Ἀλλ’ οὗ
πεισόμεθα Ἡσιόδῳ, ἐπειδάν τινες τοῦ τοιούτου γέ·-
νους τελευτήσωσιν, ὡς ἄρα,
ot μὲν,Δ δαίμονες ἁγνοὶ ἐπι χθόνιοι. τελέθουσιν,
Ἐονιῑίλοὶ,⁸ ἀλεξίκακοι, φύλακες μερόπων ἀνθρώπων;
Πεισόμεθα μὲν οὖν. Διαπυθόμενοι ἄρα τοῦ Θεοῦ. πῶς
χρὴ τοὺς δαιμονίους τε καὶ θείους τιθέναι, καὶ τίνι
διαφόρῳ, οὕτω καὶ ταύτῃ θήσομεν, ἂν ἐξηγῆται.
Τί δ’ ού μέλλομεν; Καὶ τὸν λοιπὸν δὴ χρόνον, ὡς
δαίμονας γεγονότας, οὕτω θεραπεύσομέν τε, καὶ
προσκυνήσομεν αὐτῶν τὰς θήκας. Τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα
νομιοῦμεν, ὅταν τὶς γήρᾳ ή τινι ἄλλῳ τρόπῳ τελευ-
τήσῃ τῶν ὅσοι ἂν διαφερόντως ὲν τῷ βίῳ ἁγαθοὶ κρι-
θῶσι. ι Καὶ ταῦτα δὲ ἁρμόζει ὲπὶ τῇ τῶν θεοφιλῶν
τελευτῇ, οὒς στρατιώτας τῆς ἀληθοῦς εὐσεϐείας οὐκ
ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν, ξπαραλαμόάνεσθαι. Ὅθεν καὶ
ἐπὶ τὰς θήκας αὐτῶν ἔθος ήμῖν παριέναι, καὶ τὰς
εὐχὰς παρὰ ταύταις ποιεῖσθαι, τιμᾷν τε τὰς μακα-
ρίας αὐτῶν ψυχὰς, ὼς εὐλόγως καὶ τούτων ὑφ’ ήμῶν
γιγνομὲνων. Ἀλλὰ γὰρ ἡμεῖς μὲν ταῦτα ὲκ τῶν
Πλάτωνος ἀνελεξάμεθα ο φιλόκαλος δέ τις ἄλλος καὶ
τούτων ἔτι πλείω ἂν εὖροι παρὰ τῷ αὐτῷ, σύμφωνα
τοῖς ἡμετέροις δόγμασι, τάχα δὲ καὶ παρ’ ἑτέροις.
Ἐπεὶ δὲ τῆς αὐτῆς ἡμῖν ὑποθέσεως προλαδόντες
ἐφήψαντο καὶ ἄλλοι, εὖ μοι δοκεῖ ἐπισκέψασθαι δεῖν
καὶ τὰ τούτοις πεπονημένα. Παραθήσω δὲ πρώτου
Ο. Quibus similia lcumena t0to, sapienter et
ήλπικόσιν ἐπήγγελται, είς κόλπους Ἀϐραὰμ, καὶ
Ἰσαὰκ, καὶ ’ῐακὼδ ἀναπαύσεσθαι, μετά τε τῶν ἀλ-
λων παρ’ Ἑϐραίοις θεοφιλῶν προφητῶν τε, καὶ
5ικαίων,ξὲν μακαρίᾳ ζωῇ τὸν μακρὸν αίῶνα διάο
Β
ΚΕΦΛΛΑΙΟΝ 1A .
Ὅπως δέοι Ᾱτιμᾷν τὸν θάνατον τῶν εὐκλεῶς με·
ταλλαξάντων τὸν βίον. Ἐκ τοῦ Πλάτωνοῤ.
t Τῶν δὲ δὴ (8) ἀποθανόντων ἐπὶ στρατείας, ὃς ἂν
εὐδοκιμήσαςὶτελευτήσῃ, ἆρ’ οὐ πρῶτον μὲν φήσομεν
τοῦ χρυσοῦ γένους εἷναι; Πᾶν γε μάλιστα. Ἀλλ’ οὗ
πεισόμεθα Ἡσιόδῳ, ἐπειδάν τινες τοῦ τοιούτου γέ·-
νους τελευτήσωσιν, ὡς ἄρα,
ot μὲν,Δ δαίμονες ἁγνοὶ ἐπι χθόνιοι. τελέθουσιν,
Ἐονιῑίλοὶ,⁸ ἀλεξίκακοι, φύλακες μερόπων ἀνθρώπων;
Πεισόμεθα μὲν οὖν. Διαπυθόμενοι ἄρα τοῦ Θεοῦ. πῶς
χρὴ τοὺς δαιμονίους τε καὶ θείους τιθέναι, καὶ τίνι
διαφόρῳ, οὕτω καὶ ταύτῃ θήσομεν, ἂν ἐξηγῆται.
Τί δ’ ού μέλλομεν; Καὶ τὸν λοιπὸν δὴ χρόνον, ὡς
δαίμονας γεγονότας, οὕτω θεραπεύσομέν τε, καὶ
προσκυνήσομεν αὐτῶν τὰς θήκας. Τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα
νομιοῦμεν, ὅταν τὶς γήρᾳ ή τινι ἄλλῳ τρόπῳ τελευ-
τήσῃ τῶν ὅσοι ἂν διαφερόντως ὲν τῷ βίῳ ἁγαθοὶ κρι-
θῶσι. ι Καὶ ταῦτα δὲ ἁρμόζει ὲπὶ τῇ τῶν θεοφιλῶν
τελευτῇ, οὒς στρατιώτας τῆς ἀληθοῦς εὐσεϐείας οὐκ
ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν, ξπαραλαμόάνεσθαι. Ὅθεν καὶ
ἐπὶ τὰς θήκας αὐτῶν ἔθος ήμῖν παριέναι, καὶ τὰς
εὐχὰς παρὰ ταύταις ποιεῖσθαι, τιμᾷν τε τὰς μακα-
ρίας αὐτῶν ψυχὰς, ὼς εὐλόγως καὶ τούτων ὑφ’ ήμῶν
γιγνομὲνων. Ἀλλὰ γὰρ ἡμεῖς μὲν ταῦτα ὲκ τῶν
Πλάτωνος ἀνελεξάμεθα ο φιλόκαλος δέ τις ἄλλος καὶ
τούτων ἔτι πλείω ἂν εὖροι παρὰ τῷ αὐτῷ, σύμφωνα
τοῖς ἡμετέροις δόγμασι, τάχα δὲ καὶ παρ’ ἑτέροις.
Ἐπεὶ δὲ τῆς αὐτῆς ἡμῖν ὑποθέσεως προλαδόντες
ἐφήψαντο καὶ ἄλλοι, εὖ μοι δοκεῖ ἐπισκέψασθαι δεῖν
καὶ τὰ τούτοις πεπονημένα. Παραθήσω δὲ πρώτου
Ο. Quibus similia lcumena t0to, sapienter et