PG 21, col. 279
decimas diis consecrarant, quasi suis eas tantum,
nihilque praeterea votis inclusissent. Atque haec
totidem pene verbis a Myrsilo Lesbio commemo-
rantur, nisi qued Tyrrhenos ipse populos istos,
non Pelasgos appellat, cujus rei causa postmodum
a nobis afferetur. Caeterum cum de relati oraculi
mente nullo modo conjicere possent, dubiis ani-
tuique pendentibus, e senioribus unus aliquis eam
solerter assecutus, eos gravissime falli denuntia-
vit, si immerito sibi succensere deos putarent:
nam rerum quidem ac fortunarum primitias rite at-
que uti aequum erat persolutas omnes diis fuisse;
at natorum per id tempus hominum sortem, qua:
maximi omnium ab iis fieret, etiam tum deberi.
Quare si eorum praeterea justam dii quoque par-
tem acciperent, tum demum oraculum felicem exi-
tum habiturum. Hanc senis orationem probare alii,
alii contra suspectam habere, quasi fraude doloque
compositam. Mox tamen auctorem e turba quem-
piam secutis, placuit denuo, hominumne decimas
expeteret, numen consulere : quod ubi sic facien-
dum missis consultoribus respondisset, continuo
seditio exoritur, quod inter eos de decimandi ra-
tione convenire non posset. Ac primo quidem in-
ter ipsos civitatum principes turbari emptum, mox
caetera quoque multitudo de principibus male su-
C
spicatur. Ergo nullo ordine tumultuari, sedesque
mutare, sed uti par erat homines deorum stimulis
ac poenis agitatus. Quo factum, ut aedes integrae
funditus delerentur, parte eorum alio commigrau-
te, cum pr0pinqui discedentium nefas putarent, et
divelli a necessariis, etcum inimicissimis residere.
Primum igitur isti omnes, relicta Italia, partim in
Grmciam, partim in 160 barbaras plerasque re-
giones dissipati sunt : secundum quos alii deinceps
eamdem subiere fortunam, cum id ipsum quotannis
eveniret. Nec enim desinebant civitatum modera-
tores lectas subinde adolescentium primitias exi-
mere, partim ut sese numinum religione solverent,
partim quod ab iis, qui effugissent, novas seditio-
nes metuerent. Multi quoque odio ac simultate per
ι D., δεκατεύσεως. ι’ Dion. ἀπελαυνόμενον.
(L5) Τὴν δἀῑτζαιν. De causa illa pluribus dispu-
tat; Dionys._,pa3;. 20, 2i, 32, 23. Concludit, meo
judtcp, verissime, gentes fuisse du_as, Pelasgosat—
que, Tyrrhenos, sic'tamen ut cum Pelasgi, ab Hel-
knibus patria pulsi, Tyrrhenorum in solo conse-
disserit, Anon tantum generis utriusque facta per-
mistio sit, verum etiam nominis ejusdem secuta
communio, ut Tyrrheni omnes, ab aliis, ab aliis
gelasgi promiscue dicerentur. Sic ante, Phrygum,
Teucrorumlatque Trojanorum fuerat; sic etiam-
num viget Francorum'Gallorumque commune no—
men.
(1647) Ἐπαναστάσεις. Conjiciebam μεταναστά-
σεις. At uterque manuscr. ἀπαναστάσειςὴαὺει, non
modo hic, sed etiam pag. sequente. Quae vox et
nihilque praeterea votis inclusissent. Atque haec
totidem pene verbis a Myrsilo Lesbio commemo-
rantur, nisi qued Tyrrhenos ipse populos istos,
non Pelasgos appellat, cujus rei causa postmodum
a nobis afferetur. Caeterum cum de relati oraculi
mente nullo modo conjicere possent, dubiis ani-
tuique pendentibus, e senioribus unus aliquis eam
solerter assecutus, eos gravissime falli denuntia-
vit, si immerito sibi succensere deos putarent:
nam rerum quidem ac fortunarum primitias rite at-
que uti aequum erat persolutas omnes diis fuisse;
at natorum per id tempus hominum sortem, qua:
maximi omnium ab iis fieret, etiam tum deberi.
Quare si eorum praeterea justam dii quoque par-
tem acciperent, tum demum oraculum felicem exi-
tum habiturum. Hanc senis orationem probare alii,
alii contra suspectam habere, quasi fraude doloque
compositam. Mox tamen auctorem e turba quem-
piam secutis, placuit denuo, hominumne decimas
expeteret, numen consulere : quod ubi sic facien-
dum missis consultoribus respondisset, continuo
seditio exoritur, quod inter eos de decimandi ra-
tione convenire non posset. Ac primo quidem in-
ter ipsos civitatum principes turbari emptum, mox
caetera quoque multitudo de principibus male su-
C
spicatur. Ergo nullo ordine tumultuari, sedesque
mutare, sed uti par erat homines deorum stimulis
ac poenis agitatus. Quo factum, ut aedes integrae
funditus delerentur, parte eorum alio commigrau-
te, cum pr0pinqui discedentium nefas putarent, et
divelli a necessariis, etcum inimicissimis residere.
Primum igitur isti omnes, relicta Italia, partim in
Grmciam, partim in 160 barbaras plerasque re-
giones dissipati sunt : secundum quos alii deinceps
eamdem subiere fortunam, cum id ipsum quotannis
eveniret. Nec enim desinebant civitatum modera-
tores lectas subinde adolescentium primitias exi-
mere, partim ut sese numinum religione solverent,
partim quod ab iis, qui effugissent, novas seditio-
nes metuerent. Multi quoque odio ac simultate per
ι D., δεκατεύσεως. ι’ Dion. ἀπελαυνόμενον.
(L5) Τὴν δἀῑτζαιν. De causa illa pluribus dispu-
tat; Dionys._,pa3;. 20, 2i, 32, 23. Concludit, meo
judtcp, verissime, gentes fuisse du_as, Pelasgosat—
que, Tyrrhenos, sic'tamen ut cum Pelasgi, ab Hel-
knibus patria pulsi, Tyrrhenorum in solo conse-
disserit, Anon tantum generis utriusque facta per-
mistio sit, verum etiam nominis ejusdem secuta
communio, ut Tyrrheni omnes, ab aliis, ab aliis
gelasgi promiscue dicerentur. Sic ante, Phrygum,
Teucrorumlatque Trojanorum fuerat; sic etiam-
num viget Francorum'Gallorumque commune no—
men.
(1647) Ἐπαναστάσεις. Conjiciebam μεταναστά-
σεις. At uterque manuscr. ἀπαναστάσειςὴαὺει, non
modo hic, sed etiam pag. sequente. Quae vox et