PG 22, col. 1048
τοῦ παντὸς αὐτῶν ἔθνους ἄρξαντας ἐν ταῖς ἱστορίαις
εὑρίσκομεν, ἐξ αὑτοῦ Μωῦσέως κατὰ διαδοχὴν ἡγη-
σα μένων πρῶτον μὲν τῶν λεγομὲνων Κριτῶν, εἶθ· ἑξῆς
τῶν βασιλέων μέχρι τῆς εἰς Βαϐυλῶνα αἰχμαλωσίας,
μεθ’ ἢν οἰ ἀρχιερεῖς τὴν ἀρχὴν διαδεξάμενοι ἐπὶ
Αὐγούστου διήρκεσαν βασιλείαν· καθ’ ὃν Ἡρώδου
πρώτου τὸ γένος ἀλλοφύλων (λου) τὴν κατ’ αὐτῶν
βασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων ἐγχειρισθέντος ὁ Σωτὴρῒισὶ
Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐγεννήθη. Ἤδη τοίνυν
ἐξ ἐκείνου καὶ μέχρι τοῦ παρόντος χρόνον σαφῶς
ἐκλελοιπὼς ἄρχων τε καὶ ἡγούμενος ἐν Ἰουδαίοις
ἀποδείκνυται ἰ δῆλον ὡς ἐλήλυθεν ὁ τγεεπεροφητευμέζ
νος Σωτὴρ ἡμῶν, οὗ ἀπὸ τῶν χρόνων οὐ μόνον si
Ἰουδαίων ἐπιλελοίπασιν ἄρχοντες , ἀλλὰ καὶ πᾶσαή
πρὸς αὐτῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ ἁποτελουμένη κατὰ τὸν
Μωῦσέως νόμον λατρεία. Σαφῶς δὲ καὶ ἡ amicta
Καὶ ταῦτα μὲν εἰ ὡς ἀπὺ ἰδίας ἀρχῆς ἀναγινώ-
σκοιμεν τὰ ἀπὸ τοῦ· ι Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξΊούδαί
εί δ’ ὡς ἀκόλουθον τῇ πρὸ αὐτῆς διανοίᾳ καὶ τὴν
μετὰ χεῖρας συνάπτομεν, ἐξῆς ἂν εἴη, του Χριστοῦ
Ἰούδα νενοη μένου κατὰ τὰ προαποδεδομένα, τὸ,ι Οὐκ
ἐκλείψει ἄρχων ἐξ (f. 7v°) Ἰούδα, ι ἐπὶ τοὺς μετὰ
τδν Χριστὸν ἄρχοντας καὶ ἡγουμένους τῆς Ἐκκλησίας
ἐκλαμϐάνειν, οὒςὴ προφητεία φησὶν μὴ ἐκλείψειν
ι ἓως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αύτῷ· ι ὡς εξ σαφέ⁸
στερον ἔλεγεν, ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ τῆς
συντελείας ἐπιστάσης, κομίσηται τὴν κατά τῶν ὅλων
βασιλείαν. Ὅτι δέ καὶ ἡγουμένους τοὺς τοῦ Χριστοῦ
μαθητὰς τὸ θεῖον ἀποκαλεῖ Πνεῦμα σαφές ἐστιν ἐκ
τοῦ λέγεσθαι περὶ τοῦ Ἰούδα· ι Σὺ δὲ, ἄνθρωπε ίσό-
ψυχε, ἡγεμών μου καλ¹ γνὼστα μου. ι Καὶ τούτοις δὲ
χρὴ προσέχοντας τοὺς ὡς θείοις καὶ ἀληθέσι τοῖς
ἱεροῖς λόγοις πεπιστευκότας μηδαμῶς θροεῖσθαι, μη-
δὲ μὴν σείεσθαι τὴν πίστιν ὑπὸ τῶν κατά καιρὰς
διωγμῶν, καὶ μάλιστα τοῦ ἐνεστῶτος ὑπὲρ τινὲς
πώποτε σφοδρότατα καθ’ ἡμῶν πνεύσαντος, καὶ
τοιαῦτα ἐπιδειξαμένου κατά τε τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ
παντὸς τοῦ λαοῦ, ὁποῖα οὕτε ἀπὸ γραφῆς οὔτε μὴν
ἐκ παραδόσεως ἀρχαίων τις ἐμνημόνευσεν. Ταῦτα-δέ
φαμεν, ἐπεὶ τάχα δόξειεν ἄντικρυς κατά τὸν ἐν·
εστῶτα διωγμὸν τάναντία συμϐεϐηκέναι τοῖς είρημέ-
νοις, διὰ τὸ μηδέ ἄθροισμα νῦν συνεστάναι δοκεῖν,
μήτε τὸν κανόνα τῶν τῆς Ἐκκλησίας ἀρχόντων. Ἀψευ-
δοῦς τοιγάρτοι τυγχανούσης τῆς θεοπνεύστου Γμφῆςν
πεπεῖσθαι χρὴ ὅτι μὴ πάντως ἐξέλειπον οἱ προειρη-
μένοι, ei καὶ δοκοῖέν τισιν ἐκλελοιπέναι ο ὀ γὰρ eiram
τῷ Προφὴτῃ Θεὸς , ι Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιο
λίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ. ι
ὑπειληφότι μόνον αὐτὸν περιλελεῖφθαι τῶν λοιπῶν
ἀνῃρημένων, ὁ αὐτὸς καὶ νῦν τοὺς ἀξίους τῆς αὐτού
προνοίας ἐφορᾷ, ι λεῖμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος ι καὶ
εὑρίσκομεν, ἐξ αὑτοῦ Μωῦσέως κατὰ διαδοχὴν ἡγη-
σα μένων πρῶτον μὲν τῶν λεγομὲνων Κριτῶν, εἶθ· ἑξῆς
τῶν βασιλέων μέχρι τῆς εἰς Βαϐυλῶνα αἰχμαλωσίας,
μεθ’ ἢν οἰ ἀρχιερεῖς τὴν ἀρχὴν διαδεξάμενοι ἐπὶ
Αὐγούστου διήρκεσαν βασιλείαν· καθ’ ὃν Ἡρώδου
πρώτου τὸ γένος ἀλλοφύλων (λου) τὴν κατ’ αὐτῶν
βασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων ἐγχειρισθέντος ὁ Σωτὴρῒισὶ
Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐγεννήθη. Ἤδη τοίνυν
ἐξ ἐκείνου καὶ μέχρι τοῦ παρόντος χρόνον σαφῶς
ἐκλελοιπὼς ἄρχων τε καὶ ἡγούμενος ἐν Ἰουδαίοις
ἀποδείκνυται ἰ δῆλον ὡς ἐλήλυθεν ὁ τγεεπεροφητευμέζ
νος Σωτὴρ ἡμῶν, οὗ ἀπὸ τῶν χρόνων οὐ μόνον si
Ἰουδαίων ἐπιλελοίπασιν ἄρχοντες , ἀλλὰ καὶ πᾶσαή
πρὸς αὐτῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ ἁποτελουμένη κατὰ τὸν
Μωῦσέως νόμον λατρεία. Σαφῶς δὲ καὶ ἡ amicta
Καὶ ταῦτα μὲν εἰ ὡς ἀπὺ ἰδίας ἀρχῆς ἀναγινώ-
σκοιμεν τὰ ἀπὸ τοῦ· ι Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξΊούδαί
εί δ’ ὡς ἀκόλουθον τῇ πρὸ αὐτῆς διανοίᾳ καὶ τὴν
μετὰ χεῖρας συνάπτομεν, ἐξῆς ἂν εἴη, του Χριστοῦ
Ἰούδα νενοη μένου κατὰ τὰ προαποδεδομένα, τὸ,ι Οὐκ
ἐκλείψει ἄρχων ἐξ (f. 7v°) Ἰούδα, ι ἐπὶ τοὺς μετὰ
τδν Χριστὸν ἄρχοντας καὶ ἡγουμένους τῆς Ἐκκλησίας
ἐκλαμϐάνειν, οὒςὴ προφητεία φησὶν μὴ ἐκλείψειν
ι ἓως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αύτῷ· ι ὡς εξ σαφέ⁸
στερον ἔλεγεν, ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ τῆς
συντελείας ἐπιστάσης, κομίσηται τὴν κατά τῶν ὅλων
βασιλείαν. Ὅτι δέ καὶ ἡγουμένους τοὺς τοῦ Χριστοῦ
μαθητὰς τὸ θεῖον ἀποκαλεῖ Πνεῦμα σαφές ἐστιν ἐκ
τοῦ λέγεσθαι περὶ τοῦ Ἰούδα· ι Σὺ δὲ, ἄνθρωπε ίσό-
ψυχε, ἡγεμών μου καλ¹ γνὼστα μου. ι Καὶ τούτοις δὲ
χρὴ προσέχοντας τοὺς ὡς θείοις καὶ ἀληθέσι τοῖς
ἱεροῖς λόγοις πεπιστευκότας μηδαμῶς θροεῖσθαι, μη-
δὲ μὴν σείεσθαι τὴν πίστιν ὑπὸ τῶν κατά καιρὰς
διωγμῶν, καὶ μάλιστα τοῦ ἐνεστῶτος ὑπὲρ τινὲς
πώποτε σφοδρότατα καθ’ ἡμῶν πνεύσαντος, καὶ
τοιαῦτα ἐπιδειξαμένου κατά τε τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ
παντὸς τοῦ λαοῦ, ὁποῖα οὕτε ἀπὸ γραφῆς οὔτε μὴν
ἐκ παραδόσεως ἀρχαίων τις ἐμνημόνευσεν. Ταῦτα-δέ
φαμεν, ἐπεὶ τάχα δόξειεν ἄντικρυς κατά τὸν ἐν·
εστῶτα διωγμὸν τάναντία συμϐεϐηκέναι τοῖς είρημέ-
νοις, διὰ τὸ μηδέ ἄθροισμα νῦν συνεστάναι δοκεῖν,
μήτε τὸν κανόνα τῶν τῆς Ἐκκλησίας ἀρχόντων. Ἀψευ-
δοῦς τοιγάρτοι τυγχανούσης τῆς θεοπνεύστου Γμφῆςν
πεπεῖσθαι χρὴ ὅτι μὴ πάντως ἐξέλειπον οἱ προειρη-
μένοι, ei καὶ δοκοῖέν τισιν ἐκλελοιπέναι ο ὀ γὰρ eiram
τῷ Προφὴτῃ Θεὸς , ι Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιο
λίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ. ι
ὑπειληφότι μόνον αὐτὸν περιλελεῖφθαι τῶν λοιπῶν
ἀνῃρημένων, ὁ αὐτὸς καὶ νῦν τοὺς ἀξίους τῆς αὐτού
προνοίας ἐφορᾷ, ι λεῖμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος ι καὶ