PG 22, col. 808
Ταύταις δῆτα (41), οἷα τῆς οἰκονομίας ἁπάσης κύο
ριος ὢν καὶ χαρίτων, ὧν ἂν, δωρούμενος αὑτὰς,
εὐεργετοῖ τὴν φύσιν, οὔσαις ἁντιληπτικαίς, ἀκτῖνας
ὥσπερ τοῦ παρ’ ἑαυτοῦ φωτὸς δωρήσεται ἀφθόνως·
τῶν ἀμφ’ αὑτὸν ἔσθ’ ὅτε τοὺς μάλιστα προσεχεῖς ἐς
τὴν τῶν ἐπὶ τὰ τῇδε (42) σωτηρίαν τε καὶ ἀντίληξιν
ὲκπέ μπων. Ὦν εἴ τῳ εὐτυχῆσαι γένοιτο, τὴν διάνοιαν
οὗτος ἀποκαθαρθεὶς, καὶ τὴν τῆς θνητότητος ἀποσκε-
δάσας ἀχλὺν, θεῖος ἀληθῶς ἀναγραφήσεται, μέγαν
τινὰ Θεὸν ἁγαλματοφορῶν τῇ ψυχῇ. Κινήσειε δῆτα
οἷα τηλικοῦτος (45)ί τὸ πάντων ἀνθρώπων γένος,
καὶ μᾶλλον ἡλίου τὴν οἰκουμένην καταλάμψειε, teip-
γον τῆς ἀϊδίου θεότητος καὶ ἐς τὸν ἐπιόντα ξυνορᾶν
σθαι καταλείπων χρόνον, οὐ μεῖον τῶν ἐξ ἀψύχου ὕλης
δημιουργημὰτων (44) τὺ τῆς ἐνθέου παράδειγμα εξύ
asto; παρεσχη μένος. Καὶ ταύτῃ μὲν ἀνθρωπεία φύσις τῇ
ὑπὲρ ἀνθρώπων (44) κοινωνῆσαι ἄν· ἄλλως δ’ ού θέμις
τοὺς ὅρους ὑπερϐαίνειν, οὐδ’ ἄπτερον ἔχοντα τὸ σῶμα.
τὰ τῶν πτηνῶν ἐπιτηδεύειν, οὐδ’ ἄνθρωπον ὕντα, τι
τῶν δαιμόνων πολυπραγμονεῖν.
ΚΕΦΑΛΑῙυΝ Z'.
Τί δῆτα ἡμῖν ἐπὶ τούτοις τὸν Ἀπολλώνιον είς-
ἀγεις, ὦ ξυγγραφεῦ; Ei μὲν δὴ θεῖον, καὶ φιλοσόφου
κρείττονα, τήν τε φύσιν, ἁπλῶς εἰπεῖν, ὑπὲρ ἄνθρω-
πον, τήρει μοι δι’ ὅλης τῆς ἱστορίας κήν ὑπόθε-
σιν (45) , καὶ τοῦργον εἰσέτι νῦν ὲπιδείκνυθι τῆς θεό-
τητος. Ἦ γὰρ οὐκ ἀτοπώτατον τεκτόνων μὲν καὶ ol-
κοδὸμων καὶ μετὰ τὴν τῶν δημιουργῶν τελευτὴν
ὲπι μήκιστον τοῦργον διαρκεῖν , ἀθάνατόν που σχεδὸν
τῶν συστησαμένων τὴν μνήμην πηλιτεῦοψ θείανᾶ
sed natura! cuidem angelicm, qua! diving: sit proxima.
conjunctae fuerit, propterea Osiogdqunp; ᾲναγεγραμ-
μένος. Nempe disci-te etiam addit subhlinem hujus
capitis, alia quam iSta ratione eum divina natura
humanam non posse conjungi, Platonicus scilicet
secutus notiones, solis angelis mediatoribus τὸ ἁν-
ὶριυτξινον ειιιιιῌτῴ θε-ίιρρυοιιῖτὶιίτιτς posse.
(45) Τηλικοῦτὶνς. liefero ego ad Deum, quem ἀγαλ-
ματοςρορε-ἰσθαι τῇ ιξυχῇμιιίχιριτη paulo ante.
(Η) ὸύ μεῖον”τι²ὖιιέ’ἕξ ἀψύχου-ὕαζης δημτ-Νθηψο
(ψέγει’ ἁναιὶτίσεως nocte ci'eatioiiis in tuentibus lto-
niinum, omnino et futuris, ut paulo anteiditeral.
perdurant temporibus, nulla aeternitate linienda,ct
creatione materialium rerum tantum praestant, quan-
tum ipsa natura spiritualis materia: ut omnia hic
plana esse conlidam. _ ί _ _ '
(44]) Τῇνῠπὲρ ἀνθρώπων Interpresiegisse vitle-
tur τῆξ ὑπὲρ ἄιῖθρωπον. Forte legendum τῇ ὑπὲρ
ἄνθρωπον. Enn.
ῗίὲίπῖἵίῶἔίοὲοι δι’ ὄλ. ι’. ιστορ. τὴν “dulciorem
Nempe ni seqiientilms multa observat ιιξιιδειιίιιεξ
Philostrato de Apollonio dicta, qutein Deum ait?
humanam naturain supergressum [iuniore quadrent:
iiiééiiiié'é'i assesasses;suum Apollonium, vel
saltem homine majorem, ὑπόθεσιν otii: ἐτήρησεν.
ριος ὢν καὶ χαρίτων, ὧν ἂν, δωρούμενος αὑτὰς,
εὐεργετοῖ τὴν φύσιν, οὔσαις ἁντιληπτικαίς, ἀκτῖνας
ὥσπερ τοῦ παρ’ ἑαυτοῦ φωτὸς δωρήσεται ἀφθόνως·
τῶν ἀμφ’ αὑτὸν ἔσθ’ ὅτε τοὺς μάλιστα προσεχεῖς ἐς
τὴν τῶν ἐπὶ τὰ τῇδε (42) σωτηρίαν τε καὶ ἀντίληξιν
ὲκπέ μπων. Ὦν εἴ τῳ εὐτυχῆσαι γένοιτο, τὴν διάνοιαν
οὗτος ἀποκαθαρθεὶς, καὶ τὴν τῆς θνητότητος ἀποσκε-
δάσας ἀχλὺν, θεῖος ἀληθῶς ἀναγραφήσεται, μέγαν
τινὰ Θεὸν ἁγαλματοφορῶν τῇ ψυχῇ. Κινήσειε δῆτα
οἷα τηλικοῦτος (45)ί τὸ πάντων ἀνθρώπων γένος,
καὶ μᾶλλον ἡλίου τὴν οἰκουμένην καταλάμψειε, teip-
γον τῆς ἀϊδίου θεότητος καὶ ἐς τὸν ἐπιόντα ξυνορᾶν
σθαι καταλείπων χρόνον, οὐ μεῖον τῶν ἐξ ἀψύχου ὕλης
δημιουργημὰτων (44) τὺ τῆς ἐνθέου παράδειγμα εξύ
asto; παρεσχη μένος. Καὶ ταύτῃ μὲν ἀνθρωπεία φύσις τῇ
ὑπὲρ ἀνθρώπων (44) κοινωνῆσαι ἄν· ἄλλως δ’ ού θέμις
τοὺς ὅρους ὑπερϐαίνειν, οὐδ’ ἄπτερον ἔχοντα τὸ σῶμα.
τὰ τῶν πτηνῶν ἐπιτηδεύειν, οὐδ’ ἄνθρωπον ὕντα, τι
τῶν δαιμόνων πολυπραγμονεῖν.
ΚΕΦΑΛΑῙυΝ Z'.
Τί δῆτα ἡμῖν ἐπὶ τούτοις τὸν Ἀπολλώνιον είς-
ἀγεις, ὦ ξυγγραφεῦ; Ei μὲν δὴ θεῖον, καὶ φιλοσόφου
κρείττονα, τήν τε φύσιν, ἁπλῶς εἰπεῖν, ὑπὲρ ἄνθρω-
πον, τήρει μοι δι’ ὅλης τῆς ἱστορίας κήν ὑπόθε-
σιν (45) , καὶ τοῦργον εἰσέτι νῦν ὲπιδείκνυθι τῆς θεό-
τητος. Ἦ γὰρ οὐκ ἀτοπώτατον τεκτόνων μὲν καὶ ol-
κοδὸμων καὶ μετὰ τὴν τῶν δημιουργῶν τελευτὴν
ὲπι μήκιστον τοῦργον διαρκεῖν , ἀθάνατόν που σχεδὸν
τῶν συστησαμένων τὴν μνήμην πηλιτεῦοψ θείανᾶ
sed natura! cuidem angelicm, qua! diving: sit proxima.
conjunctae fuerit, propterea Osiogdqunp; ᾲναγεγραμ-
μένος. Nempe disci-te etiam addit subhlinem hujus
capitis, alia quam iSta ratione eum divina natura
humanam non posse conjungi, Platonicus scilicet
secutus notiones, solis angelis mediatoribus τὸ ἁν-
ὶριυτξινον ειιιιιῌτῴ θε-ίιρρυοιιῖτὶιίτιτς posse.
(45) Τηλικοῦτὶνς. liefero ego ad Deum, quem ἀγαλ-
ματοςρορε-ἰσθαι τῇ ιξυχῇμιιίχιριτη paulo ante.
(Η) ὸύ μεῖον”τι²ὖιιέ’ἕξ ἀψύχου-ὕαζης δημτ-Νθηψο
(ψέγει’ ἁναιὶτίσεως nocte ci'eatioiiis in tuentibus lto-
niinum, omnino et futuris, ut paulo anteiditeral.
perdurant temporibus, nulla aeternitate linienda,ct
creatione materialium rerum tantum praestant, quan-
tum ipsa natura spiritualis materia: ut omnia hic
plana esse conlidam. _ ί _ _ '
(44]) Τῇνῠπὲρ ἀνθρώπων Interpresiegisse vitle-
tur τῆξ ὑπὲρ ἄιῖθρωπον. Forte legendum τῇ ὑπὲρ
ἄνθρωπον. Enn.
ῗίὲίπῖἵίῶἔίοὲοι δι’ ὄλ. ι’. ιστορ. τὴν “dulciorem
Nempe ni seqiientilms multa observat ιιξιιδειιίιιεξ
Philostrato de Apollonio dicta, qutein Deum ait?
humanam naturain supergressum [iuniore quadrent:
iiiééiiiié'é'i assesasses;suum Apollonium, vel
saltem homine majorem, ὑπόθεσιν otii: ἐτήρησεν.