PG 22, col. 813
χρησμοί. Ξυμὸάλλονται δὲ τῶν ἀλόγων, σιτούμενοι
τῶν δρακόντων oi μὲν καρδίαν, φασὶν, οἱ δὲ ἧπαρ. ι
Ἐνταῦοα πάντως που δρακόντων καρδίας δήπου καὶ
ἥπατος τὸν Πυθαγόρειον, ἐμψύχων τε τροφῆς ἀπ-
εχόμενον, καὶ μηδὲ θύειν δαίμοσιν ἐπιτολμῶντα, εἰκὸς
ἦν ἀπογεύσασθαι, ὡς ἂν καὶ τῆς παρά τούτοις κοι-
νωνήσοι σοφίας. Πρὸς γὰρ τοιῶνδε διδασκομένων πῶς
ἂν ἄλλως, μὴ οὐχ). τά ὃμοια τοῖς διδασκάλοις ζηλώ-
σαντι, κατωρθοῦτο τὸ ἐπιτήδευμα; ’Ἑχομεν δὴ οὖν
πρὸς τοῖς καταλελεγμένοις (70) καὶ τοὺς Ἀράϐων
σοφοὺς διδασκάλους τῆς κατά τὴν οίωνιστικὴν τάν-
δρὸς ἐπιστήμης σ ἀφ’ ἦς εἰκότως ὁρμώμενος, ὕστερόν
ποτε τὸν στρουθὸν, ὅ τι καὶ βούλοιτο, ξυγκαλῶν τοὺς
ἑταίρους ἐπὶ τροφὴν, προειπὼν, θαῦμα μέγιστον
παρέχειν εδοξε τοῖς παροῦσι. Ταύτῃ δὴ καὶ τὴν ἀπ-
εσφαγμένην ὅσον ούπω λέαιναν ἀμα τοῖς ὀκτὼ σκύ⁶
μνοις κατά τὴν Ἀσσυρίων όδδν θεασάμενος, αὐτίκα,
τῷ μαθήματι ξυμϐαλὼν, τῆς ἐσομένης αύτῷ παρά
Πέρσαις διατριϐῆς τὸν χρόνον ἐμαντεύσατο.
tulis, in itinere per Assyriam conspicatus, illico, ex isto conjecturam faciens ’⁸ documento, facienda!
sibi apud Persas mora: tempus praedixit.
ΚΕΦΑΛΔῘΟΝ ῙΑ’.
Ἀκόλουθα δὲ τῇ παρὰ τοῖς Ἀραδίοις φοιτήσει
ἐγχειρεῖν αὐτὸν καὶ παρά Πέρσαις ὁ αὐτὸς ξυγγρα-
φεὺς ἱστορεῖ. Τῷ γάρ τοι Δάμιδι, ὃς μόνος φοιτητὴς
ἦν αὐτῷ καὶ ἑταῖρος, ἀπαγορεύσας (71) παρά τοὺς
μάγους ξέναι, μόνος αὐτὸς, ὡς ἂν μὴ μετ’ ἀγνώμονος
δηλαδὴ τὰ τῆς μαγείας μανθάνοι, μεσημϐρίας τε, ὡς
ἀμφὶ μέσας νύκτας, τὰς μετ’ αὐτῶν ἐποιεῖτο σχολάς.
Ἔτι δὲ Οὐαρδάνῃ Βαϐυλωνίῳ ἐς λόγους ἐλθόντα βαι»
σιλεῖ, ὧδέ πως λέγειν αὐτὸν παρατίθεται ο ι Σοφία δέ
μοι Πυθαγόρου, Σαμίου ἀνδρδς, ὃς θεοὺς θερα-
πεύειν (72) ὧδέ με ἐδιδάξατο, ὡς (75) ξυνιέναι σφῶν
ὁρωμένων τε καὶ οὐχ ὁρωμένων · φοιτᾷν τε ἐς δια-
λέξεις θεῶν. ι Τίς δ’ αύτῴ ταῦτα ξυγχωρήσειεν; ὅτε
Πυθαγόρα μὲν οὐδεμία τις τοιαύτη καταλέλειπται
γραφὴ, οὐδ’ ἀπόρρητά τινα ξυγγράμματα (74), ὡς κᾶν
ὑπονοῆσαι αὐτὸν ἐξ ἐκείνων ὁρμᾶσθαι ο ό δέ γε διδάο
σκαλος αύτῷ τῆς κατά Πυθαγόραν φιλοσοφίας ούδέν
τι διαφέρειν τῶν Ἐπικουρείων πρὸς αὐτοῦ μεμαρ-
“ lib. tv, c. 2. ⁸³ lib. ι, c. 22. “ lib. ι, c.
(68) Γιγνωσλι. τε καὶ πραττ. αὐτό. Philostr.,
γιγνωσκόντων Δτε αὐτὸ καὶ πραττόντων, quod elegans
magis mihi videtur.
(69) Κῷκνων ἤδη καὶ ὀρνίθ. P27.ilostr., ἠδη
κοι-
eo, ὀρνίθων, etc., quod :iiagismihi probatrirfNam
ct post speciem genus nominari non, adeo conve-
niens, et cycni inter augurales aves non adeo cele-
bres, imo 'corvorum ea fin re celebrior opera apud
firmatis, ut observatum Porphyrio De abst". lib. 'm,
(70) Ἐ’χομεν δὴ οὖν πρ. τ. καταλελ. Hac eo
spectan_t_,Aquod ista de Arabibus narratione contra-
dicat sibi 'ipsi Philostratus, cum alibi sapientiam
Apollonii αὐτοδίδακτον esse statuat. Quod paulo ante
et exprobratum, c. 9.
,(⁷1⁷) ,Ἀπαγορεύσςαᾳ ita legendpm esse sole cla-
rius . si locum Philostrati conferas, firmantque
τῶν δρακόντων oi μὲν καρδίαν, φασὶν, οἱ δὲ ἧπαρ. ι
Ἐνταῦοα πάντως που δρακόντων καρδίας δήπου καὶ
ἥπατος τὸν Πυθαγόρειον, ἐμψύχων τε τροφῆς ἀπ-
εχόμενον, καὶ μηδὲ θύειν δαίμοσιν ἐπιτολμῶντα, εἰκὸς
ἦν ἀπογεύσασθαι, ὡς ἂν καὶ τῆς παρά τούτοις κοι-
νωνήσοι σοφίας. Πρὸς γὰρ τοιῶνδε διδασκομένων πῶς
ἂν ἄλλως, μὴ οὐχ). τά ὃμοια τοῖς διδασκάλοις ζηλώ-
σαντι, κατωρθοῦτο τὸ ἐπιτήδευμα; ’Ἑχομεν δὴ οὖν
πρὸς τοῖς καταλελεγμένοις (70) καὶ τοὺς Ἀράϐων
σοφοὺς διδασκάλους τῆς κατά τὴν οίωνιστικὴν τάν-
δρὸς ἐπιστήμης σ ἀφ’ ἦς εἰκότως ὁρμώμενος, ὕστερόν
ποτε τὸν στρουθὸν, ὅ τι καὶ βούλοιτο, ξυγκαλῶν τοὺς
ἑταίρους ἐπὶ τροφὴν, προειπὼν, θαῦμα μέγιστον
παρέχειν εδοξε τοῖς παροῦσι. Ταύτῃ δὴ καὶ τὴν ἀπ-
εσφαγμένην ὅσον ούπω λέαιναν ἀμα τοῖς ὀκτὼ σκύ⁶
μνοις κατά τὴν Ἀσσυρίων όδδν θεασάμενος, αὐτίκα,
τῷ μαθήματι ξυμϐαλὼν, τῆς ἐσομένης αύτῷ παρά
Πέρσαις διατριϐῆς τὸν χρόνον ἐμαντεύσατο.
tulis, in itinere per Assyriam conspicatus, illico, ex isto conjecturam faciens ’⁸ documento, facienda!
sibi apud Persas mora: tempus praedixit.
ΚΕΦΑΛΔῘΟΝ ῙΑ’.
Ἀκόλουθα δὲ τῇ παρὰ τοῖς Ἀραδίοις φοιτήσει
ἐγχειρεῖν αὐτὸν καὶ παρά Πέρσαις ὁ αὐτὸς ξυγγρα-
φεὺς ἱστορεῖ. Τῷ γάρ τοι Δάμιδι, ὃς μόνος φοιτητὴς
ἦν αὐτῷ καὶ ἑταῖρος, ἀπαγορεύσας (71) παρά τοὺς
μάγους ξέναι, μόνος αὐτὸς, ὡς ἂν μὴ μετ’ ἀγνώμονος
δηλαδὴ τὰ τῆς μαγείας μανθάνοι, μεσημϐρίας τε, ὡς
ἀμφὶ μέσας νύκτας, τὰς μετ’ αὐτῶν ἐποιεῖτο σχολάς.
Ἔτι δὲ Οὐαρδάνῃ Βαϐυλωνίῳ ἐς λόγους ἐλθόντα βαι»
σιλεῖ, ὧδέ πως λέγειν αὐτὸν παρατίθεται ο ι Σοφία δέ
μοι Πυθαγόρου, Σαμίου ἀνδρδς, ὃς θεοὺς θερα-
πεύειν (72) ὧδέ με ἐδιδάξατο, ὡς (75) ξυνιέναι σφῶν
ὁρωμένων τε καὶ οὐχ ὁρωμένων · φοιτᾷν τε ἐς δια-
λέξεις θεῶν. ι Τίς δ’ αύτῴ ταῦτα ξυγχωρήσειεν; ὅτε
Πυθαγόρα μὲν οὐδεμία τις τοιαύτη καταλέλειπται
γραφὴ, οὐδ’ ἀπόρρητά τινα ξυγγράμματα (74), ὡς κᾶν
ὑπονοῆσαι αὐτὸν ἐξ ἐκείνων ὁρμᾶσθαι ο ό δέ γε διδάο
σκαλος αύτῷ τῆς κατά Πυθαγόραν φιλοσοφίας ούδέν
τι διαφέρειν τῶν Ἐπικουρείων πρὸς αὐτοῦ μεμαρ-
“ lib. tv, c. 2. ⁸³ lib. ι, c. 22. “ lib. ι, c.
(68) Γιγνωσλι. τε καὶ πραττ. αὐτό. Philostr.,
γιγνωσκόντων Δτε αὐτὸ καὶ πραττόντων, quod elegans
magis mihi videtur.
(69) Κῷκνων ἤδη καὶ ὀρνίθ. P27.ilostr., ἠδη
κοι-
eo, ὀρνίθων, etc., quod :iiagismihi probatrirfNam
ct post speciem genus nominari non, adeo conve-
niens, et cycni inter augurales aves non adeo cele-
bres, imo 'corvorum ea fin re celebrior opera apud
firmatis, ut observatum Porphyrio De abst". lib. 'm,
(70) Ἐ’χομεν δὴ οὖν πρ. τ. καταλελ. Hac eo
spectan_t_,Aquod ista de Arabibus narratione contra-
dicat sibi 'ipsi Philostratus, cum alibi sapientiam
Apollonii αὐτοδίδακτον esse statuat. Quod paulo ante
et exprobratum, c. 9.
,(⁷1⁷) ,Ἀπαγορεύσςαᾳ ita legendpm esse sole cla-
rius . si locum Philostrati conferas, firmantque