PG 22, col. 823
fili moribus exstitissent: neque illis, qui soluti sumἐ ἀτοπία.
obscura istius conclusionis est absurditas.
s29 Csæer XvI.
Hisce ex secundo libro expostis ad tertium per-
gemus, consideraturi quæ ad Brachmanas, fama
adeo celebratos, pertinent S⁹: qua parte magCs oc-
currunt incredibilia, quam de Τhule referuntur.
Imo si quid aliud unquam scriptoribus fabulosis
monstrosum excogitatum fuit, id omne verisimile
valde, imo verissimum, si cum istis compares, vide-
bitur. Quibus omninomentem advertere etiam operæ
pretium est propter « Philalethæ » jactantiam
nebis credulitatem morumque levitatem tribuentis,
sibi vero ac sui similibus accuratum solidumque,
ac scientia nixum judicium. Vide igitur quibus se
jatet portentis, sanctis evangelistis nostris Philo-
stratum anteponens, ut qui erudtione non modo
profecerit maxime, sed veritatis etiam sit maxime
studiosus.
cAPuT xvIn.
Primum igitur quidem in itinere Apollonii ⁴⁶ ad
Brachmanas femina quædam ab eo colore induci-
tur, a capite ad femur usque candidissima, reliqua
vero corporis parte nigra. Montes porro, pergenti-
bus in itinere ad Brachmanas [oblati], pipere con-
siti ⁴, ejusqus coloni simiæ, draconesque quidam
magnitudine stupenda , de quorum capitibus ignis
lammæ scintilent, quos si quis perimat, in eorum
capite mirabiles inveniat lapillos, Gvgæ lapidi, cu-
jus apud latonem mentio, similes. Et hæc quidem
sunt quæ, antequam ad Brachmanum tumulum
perveniatur, occurrunt. Ut vero hunc quoque atti-
gerunt ⁴, Sandaracinum illic puteum vidisse ait
aquæ plame mirabilis : juxtaque craterem, ignem
continentem, ex quo plumbei coloris lamma sur-
sum tendaι. Τum et dolia duo lapidis nigricantiε,
alterum imbrium, alterumque ventorum , unde
Brachmanes iis quibus faveant indigenis [ventos ac
pluviam]impertiantur. Quin statuas quoqueapud eos
esse « Poliadis Minervæ, Pythiique Apollinis, et
Bacchi, aliorumque quorumdam deorum, quæ Græ-
ci colunt. Iarcham autem ⁴, qui omnibus præsit,
appeari « magistrum: » quem viderit considentem,
habitu adeo a philosophico dissidente, ut satra-
pam retulerit pomus, in sublimi collocatus solio.
(4) Ἡμῖν μέν εὐχέρειιαν, etc. VGde supra c. 2.
(5) Ἀπὸ τ. κεφ. ἐς ὀσφ. λευκ. Ex memoria sua
potius quam ex Philostrato hæe depromit Eusebius,
quæ tamen eum hic destituit. Nam Philostratus qui-
dem illam feminam a capite usque ad mammas,
nigram, inde reliquo corpore candidam fuisse ait.
(β) Κοὶ Διονύσου.In editis additum Δηλίου, quod
Eusebii esse nequit, qui ignorare non potcrat Delii
obscura istius conclusionis est absurditas.
s29 Csæer XvI.
Hisce ex secundo libro expostis ad tertium per-
gemus, consideraturi quæ ad Brachmanas, fama
adeo celebratos, pertinent S⁹: qua parte magCs oc-
currunt incredibilia, quam de Τhule referuntur.
Imo si quid aliud unquam scriptoribus fabulosis
monstrosum excogitatum fuit, id omne verisimile
valde, imo verissimum, si cum istis compares, vide-
bitur. Quibus omninomentem advertere etiam operæ
pretium est propter « Philalethæ » jactantiam
nebis credulitatem morumque levitatem tribuentis,
sibi vero ac sui similibus accuratum solidumque,
ac scientia nixum judicium. Vide igitur quibus se
jatet portentis, sanctis evangelistis nostris Philo-
stratum anteponens, ut qui erudtione non modo
profecerit maxime, sed veritatis etiam sit maxime
studiosus.
cAPuT xvIn.
Primum igitur quidem in itinere Apollonii ⁴⁶ ad
Brachmanas femina quædam ab eo colore induci-
tur, a capite ad femur usque candidissima, reliqua
vero corporis parte nigra. Montes porro, pergenti-
bus in itinere ad Brachmanas [oblati], pipere con-
siti ⁴, ejusqus coloni simiæ, draconesque quidam
magnitudine stupenda , de quorum capitibus ignis
lammæ scintilent, quos si quis perimat, in eorum
capite mirabiles inveniat lapillos, Gvgæ lapidi, cu-
jus apud latonem mentio, similes. Et hæc quidem
sunt quæ, antequam ad Brachmanum tumulum
perveniatur, occurrunt. Ut vero hunc quoque atti-
gerunt ⁴, Sandaracinum illic puteum vidisse ait
aquæ plame mirabilis : juxtaque craterem, ignem
continentem, ex quo plumbei coloris lamma sur-
sum tendaι. Τum et dolia duo lapidis nigricantiε,
alterum imbrium, alterumque ventorum , unde
Brachmanes iis quibus faveant indigenis [ventos ac
pluviam]impertiantur. Quin statuas quoqueapud eos
esse « Poliadis Minervæ, Pythiique Apollinis, et
Bacchi, aliorumque quorumdam deorum, quæ Græ-
ci colunt. Iarcham autem ⁴, qui omnibus præsit,
appeari « magistrum: » quem viderit considentem,
habitu adeo a philosophico dissidente, ut satra-
pam retulerit pomus, in sublimi collocatus solio.
(4) Ἡμῖν μέν εὐχέρειιαν, etc. VGde supra c. 2.
(5) Ἀπὸ τ. κεφ. ἐς ὀσφ. λευκ. Ex memoria sua
potius quam ex Philostrato hæe depromit Eusebius,
quæ tamen eum hic destituit. Nam Philostratus qui-
dem illam feminam a capite usque ad mammas,
nigram, inde reliquo corpore candidam fuisse ait.
(β) Κοὶ Διονύσου.In editis additum Δηλίου, quod
Eusebii esse nequit, qui ignorare non potcrat Delii