PG 22, col. 900
α’. Οἱ μέν οὖν ἦτοι τὴν εὐαγγελικὴν ἱστορίαν
ἠγνοηκότες ἢ συνεῖναι μὴ δυνηθέντες, δοξολογοὺσῃ
πλάνῃ τὴν ἀγνωσίαν ἐπύκνωσαν εἰπόντες ὅτι δικαίως
γέγονενή διάφορος αὓτη τῶν ὀνομάτων καταρίθμη-
σίς τε καὶ ἐπιμιξία τῶν τε ἱερατικῶν ὡς οἷόν τε καὶ
τῶν βασιλικῶν · ἵνα δειχθῇ δικαίως ὁ Χριστὸς ἱερεύς
τε καὶ¹ βασιλεὺς γενόμενος · ὥσπερ τινὸς ἀπειθοῦντκ
ἢ ἑτέραν ἐσχηκότος ἐλπίδα α ὅτι Χριστὸς diam; μὲν
ἀρχιερεὺς Πατρὸς, τὰς ἡμετέρας πρὸς αὐτὸν εὐχὰς
ἀναφέρων, βασιλεὺς δ’ ὐπερκόσμιος, οὓς ἠλευθέρωσε
νέμων τῷ Πνεύματι, συνεργὸς εἰς τὴν διακόσμησιν
τῶν ὅλων γενόμενος · καίτοι ἀγνοεῖν αὐτοὺς οὐκ
Β ἐχρῆν ὡς ἑκατέρα τῶν κατηριθμημένων τάξις τὸτοῦ
Δαὸίδ ἐστι γένος ἡ τοῦ Ἰούδα φυλὴ βασιλική · εξγᾶρ
προφήτης ὁ Νάθαν, ἀλλ’ ὅμως καὶ Σολομῶν ὅτε τού·
των πατὴρ ἐκατέρου · ἐκ πολλῶν δέ φυλῶν ἐγένοντο
προφῆται, ἱερεῖς δέ οὐ δεῖνες τῶν δώδεκα φυλῶν,
μόνοι δὲ Λευῖται· μάτην ἄρα πέπλασται τὸ ἐψευσμέ-
νον · μὴ δὴ κρατοίη τοιοῦτος λόγος ἐνἙκκλησίᾳΧρι-
στοῦ καὶ Θεοῦ πατέρων ἀκριϐοῦς ἀληθείας, ὅτι ῥεῖσ-
δος σύγκειται εἰς αἶνον καὶ δοξολογίαν Χριστοῦ.
β’. Ἵνα οὖν καὶ τοῦτο μὲν τοῦ εἰρηκότος ἐλέγξω-
μεν τὴν ἀμαθίαν, παύσωμεν δὲ τοῦ μηδένα ὑπ’
ἀγνοίας σκανδαλισθῆναι, τὴν ἀληθῆ τῶν γεγονότων
ἱστορίαν ἐκθήσομαι. Ἐπειδὴ γάρ τὰ ὀνόματα τῶν
γενῶν ἐν Ἰσραὴλ ἠριθμεῖτο ἢ φύσει ἢ νόμῳθ φύσει
C μὲν, γνησίου σπέρματος διαδοχῇ· νόμῳ Geni:pr
παιδοποιουμένου εἰς ὄνομα τελευτήσαντος ἀδελφοῦ
ἀτέκνου ' ὅτι γὰρ οὐδέπω αὐτοῖς δέδοτο ἐλπὶς ἀναστά-
σεως σαφὴς, τὴν μέλλουσαν ἐπαγγελίαν ἀναστάσει
ἐμιμοῦντο θνητῇ, ἳνα ἀνέκλειπτον τὸ ὄνομα μείνῃ τοῦ
μετηλλαχότος · ἐπεὶ οὖν oi τῇ γενεαλογίᾳ ταύτῃ
ὲμφερόμενοι, οἱ μὲν διεδέξαντο παῖς πατέρα γνησίωςφ
οἱ δὲ ἑτέροις μὲν ἐγεννήθησαν, ἐτέροις δὲ προσ·
ετέθησαν κλήσει, ἀμφοτέρων γέγονενὴ μνήμη καὶ
τῶν γεγεννηκότων καὶ τῶν ὡς γεγεννηκότων· οὔ·
τως οὐδέτερον τῶν Εὐαγγελίων ψεύδεται καὶ φύ-
σιν ἁριθμοῦν καὶ νόμον· ἐπεπλάκη γὰρ ἀ)λῇ
λοις τά γένη τά τε ἀπὸ Σολομῶνος καὶ τοῦ Μ·
bius in integra cpistola _se legisse significat? ίξη
verba Eusebii loc: cit., id est, 'Hist. ι, Ἴ : Φέρε ῖῂν
πε pi. τούτων κατελθο-ὖσαν εἰς me; ἱστορίαν παραϐώ-
μεθα, ἣν δι’ ἐπιστολῆς Ἀριστείδῃ γράερων «epioni.-
¢°""a="‘fi€ ἐν τοῖς sumam;evenisse est"
iuva: evasim- eumsi esse:
βιαίοῖδς καὶ’διεψευσμένας ἀπελέγξας, ἣνῌᾷ αὐτὸς τὀἓζ
ρείληφεν ίστορ’ίαν,-’τούτο-ις, αὐτοῖς ..ἐκτιθέμενος
ήμαῖσινξ Αέπείδὴ γάρ τά ὀνόματα τῷν-γενῶνφιο.
εήμασιν· ἐπειδὴ γὰρ τά ὀνόματα των γενων, etc. uc
is traditionem quae ad nos usquepdeductarst prope-
namus, quam Africanusin epiinolaAfzd Aristidem
ibuséhiu‘ evimge'lioruin in stirpe_Christ_i narranda
commemoravit: Ubi oliorum quidem opiniones Mf:
quam violentas et [also confictos cogrguit ᾕρεε-ψ
quam Corripererat 'Iiistorian't his refert uerbis.
quia generbtionum nomina, etc. Vides itaque'allic-
nat-qu opinionum, utpote 'violentarum atque falsi:
rum. coargutionem ab Africano factam. nonut?!
apud nostram epitomen, statim initio, ut debui!)
lllYCflll‘l.
ἠγνοηκότες ἢ συνεῖναι μὴ δυνηθέντες, δοξολογοὺσῃ
πλάνῃ τὴν ἀγνωσίαν ἐπύκνωσαν εἰπόντες ὅτι δικαίως
γέγονενή διάφορος αὓτη τῶν ὀνομάτων καταρίθμη-
σίς τε καὶ ἐπιμιξία τῶν τε ἱερατικῶν ὡς οἷόν τε καὶ
τῶν βασιλικῶν · ἵνα δειχθῇ δικαίως ὁ Χριστὸς ἱερεύς
τε καὶ¹ βασιλεὺς γενόμενος · ὥσπερ τινὸς ἀπειθοῦντκ
ἢ ἑτέραν ἐσχηκότος ἐλπίδα α ὅτι Χριστὸς diam; μὲν
ἀρχιερεὺς Πατρὸς, τὰς ἡμετέρας πρὸς αὐτὸν εὐχὰς
ἀναφέρων, βασιλεὺς δ’ ὐπερκόσμιος, οὓς ἠλευθέρωσε
νέμων τῷ Πνεύματι, συνεργὸς εἰς τὴν διακόσμησιν
τῶν ὅλων γενόμενος · καίτοι ἀγνοεῖν αὐτοὺς οὐκ
Β ἐχρῆν ὡς ἑκατέρα τῶν κατηριθμημένων τάξις τὸτοῦ
Δαὸίδ ἐστι γένος ἡ τοῦ Ἰούδα φυλὴ βασιλική · εξγᾶρ
προφήτης ὁ Νάθαν, ἀλλ’ ὅμως καὶ Σολομῶν ὅτε τού·
των πατὴρ ἐκατέρου · ἐκ πολλῶν δέ φυλῶν ἐγένοντο
προφῆται, ἱερεῖς δέ οὐ δεῖνες τῶν δώδεκα φυλῶν,
μόνοι δὲ Λευῖται· μάτην ἄρα πέπλασται τὸ ἐψευσμέ-
νον · μὴ δὴ κρατοίη τοιοῦτος λόγος ἐνἙκκλησίᾳΧρι-
στοῦ καὶ Θεοῦ πατέρων ἀκριϐοῦς ἀληθείας, ὅτι ῥεῖσ-
δος σύγκειται εἰς αἶνον καὶ δοξολογίαν Χριστοῦ.
β’. Ἵνα οὖν καὶ τοῦτο μὲν τοῦ εἰρηκότος ἐλέγξω-
μεν τὴν ἀμαθίαν, παύσωμεν δὲ τοῦ μηδένα ὑπ’
ἀγνοίας σκανδαλισθῆναι, τὴν ἀληθῆ τῶν γεγονότων
ἱστορίαν ἐκθήσομαι. Ἐπειδὴ γάρ τὰ ὀνόματα τῶν
γενῶν ἐν Ἰσραὴλ ἠριθμεῖτο ἢ φύσει ἢ νόμῳθ φύσει
C μὲν, γνησίου σπέρματος διαδοχῇ· νόμῳ Geni:pr
παιδοποιουμένου εἰς ὄνομα τελευτήσαντος ἀδελφοῦ
ἀτέκνου ' ὅτι γὰρ οὐδέπω αὐτοῖς δέδοτο ἐλπὶς ἀναστά-
σεως σαφὴς, τὴν μέλλουσαν ἐπαγγελίαν ἀναστάσει
ἐμιμοῦντο θνητῇ, ἳνα ἀνέκλειπτον τὸ ὄνομα μείνῃ τοῦ
μετηλλαχότος · ἐπεὶ οὖν oi τῇ γενεαλογίᾳ ταύτῃ
ὲμφερόμενοι, οἱ μὲν διεδέξαντο παῖς πατέρα γνησίωςφ
οἱ δὲ ἑτέροις μὲν ἐγεννήθησαν, ἐτέροις δὲ προσ·
ετέθησαν κλήσει, ἀμφοτέρων γέγονενὴ μνήμη καὶ
τῶν γεγεννηκότων καὶ τῶν ὡς γεγεννηκότων· οὔ·
τως οὐδέτερον τῶν Εὐαγγελίων ψεύδεται καὶ φύ-
σιν ἁριθμοῦν καὶ νόμον· ἐπεπλάκη γὰρ ἀ)λῇ
λοις τά γένη τά τε ἀπὸ Σολομῶνος καὶ τοῦ Μ·
bius in integra cpistola _se legisse significat? ίξη
verba Eusebii loc: cit., id est, 'Hist. ι, Ἴ : Φέρε ῖῂν
πε pi. τούτων κατελθο-ὖσαν εἰς me; ἱστορίαν παραϐώ-
μεθα, ἣν δι’ ἐπιστολῆς Ἀριστείδῃ γράερων «epioni.-
¢°""a="‘fi€ ἐν τοῖς sumam;evenisse est"
iuva: evasim- eumsi esse:
βιαίοῖδς καὶ’διεψευσμένας ἀπελέγξας, ἣνῌᾷ αὐτὸς τὀἓζ
ρείληφεν ίστορ’ίαν,-’τούτο-ις, αὐτοῖς ..ἐκτιθέμενος
ήμαῖσινξ Αέπείδὴ γάρ τά ὀνόματα τῷν-γενῶνφιο.
εήμασιν· ἐπειδὴ γὰρ τά ὀνόματα των γενων, etc. uc
is traditionem quae ad nos usquepdeductarst prope-
namus, quam Africanusin epiinolaAfzd Aristidem
ibuséhiu‘ evimge'lioruin in stirpe_Christ_i narranda
commemoravit: Ubi oliorum quidem opiniones Mf:
quam violentas et [also confictos cogrguit ᾕρεε-ψ
quam Corripererat 'Iiistorian't his refert uerbis.
quia generbtionum nomina, etc. Vides itaque'allic-
nat-qu opinionum, utpote 'violentarum atque falsi:
rum. coargutionem ab Africano factam. nonut?!
apud nostram epitomen, statim initio, ut debui!)
lllYCflll‘l.