PG 22, col. 899
Ἰ. Nonnulli seu evangelicam historiam nescien-
tes seu intelligere nequeuntes, laudative errore
inscitiam cumulant dicentes, merito fieri differen-
tem nominum recensionem, mistionemque sacerdo-
talium cum regalibus, ut jure Christus sacerdos
atque rex demonstretur : quasi aliquis de hoc du-
bitet, aut aliam spem habeat; nempe quin Chri-
stus aeternus sit apud Patrem pontifex, nostras ei
preces exhibens : rex autem supermundialis, quos
liberavit pascens Spiritu, socius effectus in omnium
rerum gubernatione. Atqui eos ignorare non opor-
tebat, utrumque numeratorum ordinem genus esse
Davidis, scu Judae regiam tribum. Namque ut forte
propheta Natbanus fuerit, etquidem etiam Salo-
mon, et.horum utriusque parcns, atque ex multis
tribubus prephetae; certe sacerdotes haud quilibet
erant de duodecim tribubus, sed soli levitze. Fru-
stra igitur compositum est mendacium; neque prae-
valebit-hic sermo in Ecclesia Christi ct Dei contra
accuratae veritatis patres; ita ut falsa oratio consar-
cinetur in Christi laudem atque praeconium.
2. Quare ut et ita loquentium coarguam insci-
tiam, etin posterum caveam ne quis in hujusmodi
imperitiam incurrat, veram gestarum rerum histo-
riam proferam. Scilicet apud lsraelitas prosapia-
rum nomina aut natura numerabantur aut lege;
natura quidem, genuini generis successione; lege,
cum alius gignebat liberos fratris nomine, qui pro-
lis expers obiissct : nam quia nondum ipsis per-
Spicua resurrectionis spes data fuerat, futuram
promissionem imitabantur resurrectione mortali,
ne defuncti nomen exstingueretur. Age vero quo-
niam ii, qui hac genealogia continentur, partim
germano traduce filius patrem consecutus est, par-
tim abaliis geniti, neque tamen naturali sed aliena:
appellationi addicti fuerunt; utrorumque facta est
mentio, nempe et eorum qui genuerunt, et eorum
item qui pro gignentibus habiti sunt. lta neutrum
Evangelium mentitur, dum naturam numerat atque
(l2)rDc hac celebri Africani ad Aristidem epistola
videndus in primis Eusebius Hist. eccl. lib. ι, 7,
(illi-filis p_artém_iiigent_em refert, a N-ieqplioro postea
Callisto Hist. lib. ι, Η, repetitam. Videndi insuper
llicronymus comment. ad Matth. 1, 16; Augustinus
Retractalib. ιι, 7; Photius cod. 54, p. 22:_iienique
ειιὶξῃῃ-Δ Zacluirias Chrysopol. in rBib. PPaLugd.
t. XIX, p. 751, in fin'. Cieteroqui verus epistolae,
quanquam haud integrae, conservator fuerat hacte-
nus in Historia ecclesiastica Eusebius. Nunc nobis
feliciter accidit, υἰ in hac quaestionum Eusebii epi-
tome pars quaedam prior ejusdem epistolis comperta
primumsit, nempe-ab hocginitiogoOx ἀκριϐῶς usque
ad ἐπειδὴ γὰρ ὀνόματα τῷν γενῶν γὲν ’1’σραήλ,ειο.,
qua: in parte illa ab historico Eusebio relata deest,
apud quem incipit ἐπειδὴ γάρ, etc. Et quidem illud
γάρ, enim, in codicibus historia: Eusebianae exstare,
testaturAValesius, ita ut acephalum fuisse fragmen-
tum satis constaret; nunc'vero a nostra epitome
prorsus demonstratur. Quid quod in hoc novo fra-
gmento ea prorsus exhibetur’materia, quam Eusc-
tes seu intelligere nequeuntes, laudative errore
inscitiam cumulant dicentes, merito fieri differen-
tem nominum recensionem, mistionemque sacerdo-
talium cum regalibus, ut jure Christus sacerdos
atque rex demonstretur : quasi aliquis de hoc du-
bitet, aut aliam spem habeat; nempe quin Chri-
stus aeternus sit apud Patrem pontifex, nostras ei
preces exhibens : rex autem supermundialis, quos
liberavit pascens Spiritu, socius effectus in omnium
rerum gubernatione. Atqui eos ignorare non opor-
tebat, utrumque numeratorum ordinem genus esse
Davidis, scu Judae regiam tribum. Namque ut forte
propheta Natbanus fuerit, etquidem etiam Salo-
mon, et.horum utriusque parcns, atque ex multis
tribubus prephetae; certe sacerdotes haud quilibet
erant de duodecim tribubus, sed soli levitze. Fru-
stra igitur compositum est mendacium; neque prae-
valebit-hic sermo in Ecclesia Christi ct Dei contra
accuratae veritatis patres; ita ut falsa oratio consar-
cinetur in Christi laudem atque praeconium.
2. Quare ut et ita loquentium coarguam insci-
tiam, etin posterum caveam ne quis in hujusmodi
imperitiam incurrat, veram gestarum rerum histo-
riam proferam. Scilicet apud lsraelitas prosapia-
rum nomina aut natura numerabantur aut lege;
natura quidem, genuini generis successione; lege,
cum alius gignebat liberos fratris nomine, qui pro-
lis expers obiissct : nam quia nondum ipsis per-
Spicua resurrectionis spes data fuerat, futuram
promissionem imitabantur resurrectione mortali,
ne defuncti nomen exstingueretur. Age vero quo-
niam ii, qui hac genealogia continentur, partim
germano traduce filius patrem consecutus est, par-
tim abaliis geniti, neque tamen naturali sed aliena:
appellationi addicti fuerunt; utrorumque facta est
mentio, nempe et eorum qui genuerunt, et eorum
item qui pro gignentibus habiti sunt. lta neutrum
Evangelium mentitur, dum naturam numerat atque
(l2)rDc hac celebri Africani ad Aristidem epistola
videndus in primis Eusebius Hist. eccl. lib. ι, 7,
(illi-filis p_artém_iiigent_em refert, a N-ieqplioro postea
Callisto Hist. lib. ι, Η, repetitam. Videndi insuper
llicronymus comment. ad Matth. 1, 16; Augustinus
Retractalib. ιι, 7; Photius cod. 54, p. 22:_iienique
ειιὶξῃῃ-Δ Zacluirias Chrysopol. in rBib. PPaLugd.
t. XIX, p. 751, in fin'. Cieteroqui verus epistolae,
quanquam haud integrae, conservator fuerat hacte-
nus in Historia ecclesiastica Eusebius. Nunc nobis
feliciter accidit, υἰ in hac quaestionum Eusebii epi-
tome pars quaedam prior ejusdem epistolis comperta
primumsit, nempe-ab hocginitiogoOx ἀκριϐῶς usque
ad ἐπειδὴ γὰρ ὀνόματα τῷν γενῶν γὲν ’1’σραήλ,ειο.,
qua: in parte illa ab historico Eusebio relata deest,
apud quem incipit ἐπειδὴ γάρ, etc. Et quidem illud
γάρ, enim, in codicibus historia: Eusebianae exstare,
testaturAValesius, ita ut acephalum fuisse fragmen-
tum satis constaret; nunc'vero a nostra epitome
prorsus demonstratur. Quid quod in hoc novo fra-
gmento ea prorsus exhibetur’materia, quam Eusc-